Good Old Household

Als vanouds

2012-02-20T11:42:00.001+01:00

En.. had je het verwacht? Weer een ouderwets posi-berichtje van mij? ;o) Haha! Ja.. donderdag had ik hem even zitten hoor. Niet dat er sindsdien iets ten goede is veranderd (eerder ten nadele: de wasmachine lijkt zijn beste tijd te hebben gehad), maar mijn hum is gedraaid. De zon schijnt vandaag weer, ik hoor vogeltjes gezellig fluiten en zie voor ons huis de eksters al weer druk met het bouwen van hun nest. En ook door eigenlijk een heel klein psychologisch veranderingetje heb ik mijn 'drive' weer gevonden.

Een oplettende blogster heeft waarschijnlijk gezien dat de tekst boven mijn blog gewijzigd is. Stond er eerst 'writings of a passionate stay at home mom', het weekend heb ik het veranderd naar 'a blog about simple life'. Want daar gaat het tenslotte om: zo veel mogelijk onafhankelijk leven en leren te genieten van de (gratis) dingen en schoonheid om ons heen. Dat ik daarbij een nog altijd supertrotse thuisblijfmoeder ben is mooi meegenomen ;o)

Afgelopen weekend wist ik weer zo lekker te genieten van een trip naar het zwembad. Pennen in de tas en met een net nieuw opgezet werkje en een uurtje langs de rand van het bad de steken wegzetten. Als resultaat heb ik nu twee heerlijke lapjes die ik bijvoorbeeld in de keuken als droogdoekje kan gebruiken. Ik maakte ze door 30 steken op naalden 5 te zetten, daarna één pen recht, één pen één recht één averecht. Dit herhaalde ik tot ik een vierkant lapje had, vond het zo schattig dat ik besloot er dus nog één te maken ;o)

Verder wist ik dit weekend voor het eerst eierkoeken en kokosmakronen uit mijn trouwe oventje te toveren en genoten we volop van elkaars aanwezigheid. Nu is oudste weer als vanouds naar school en ligt jongste een dutje te doen. Ik zet een kopje thee, pak een nieuw breipatroon dat ik op Ravelry vond en ga wederom proberen een nieuw werkje in elkaar te steken. Op de één of andere manier begint het breien me in de greep te krijgen. Dat beloofd nog wat! ;o)

{This moment}

2012-02-17T06:30:00.000+01:00

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.

~ Amanda Soule ~

Jong geleerd...

Morgen beter?

2012-02-16T09:36:00.000+01:00

* zucht *

Vandaag zijn we dag 14 ingegaan. Dag 14 dat oudste na de operatie thuis is van school en mama meer zuster en scheidsrechter is dan zichzelf. En dat laat zo hier en daar een klein spoortje achter. Maar er is meer..

Sinds een week of vier is er een ware golf van overvallen in ons dorp te bespeuren. Begonnen we bij een bank, ondertussen zijn diverse kledingwinkels, een juwelier, sportzaak en gister een supermarkt beroofd. In gedachten kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die zich tot deze wanhoopsdaad gedreven voelen. Banen staan op de tocht (ook bij ons is de opperste staat van paraatheid weer ingegaan), noodzakelijke (voedings)middelen worden met de dag duurder en de zorg waar we altijd zo zeker van mochten zijn blijkt vandaag de dag ook niet meer te bestaan.

Mijnheer de geleerde wist ons gisteren via de radio te vertellen dat we de hand op de knip houden. Gek? Hij vond van niet. Volgens hem zouden we allemaal weer wat geld uit gaan geven als de regering ons zekerheden geeft. Maar is dat zo?

Voor ons persoonlijk is de situatie er niet makkelijker op geworden, eerder moeilijker. Wegens hevige huidreacties en voedselallergieën binnen ons gezin hebben we voor onze jongste een verwijsbrief gekregen voor een diëtiste. Maar wat denk je? Weet je wat dat kost? We hebben besloten - met onze inmiddels jarenlange ervaring - dat we eerst zelf maar naar de boosdoeners gaan zoeken. En hoe zit het met de tandarts. Gingen we eerst nog twee maal per jaar, dit jaar gaan we maar voor één keer. En zouden we er ook niet beter aan doen de afspraak later in het jaar te plannen? We hebben nu immers nergens last van? Nog zo'n leuke kostenpost: onze brillen. Allebei zijn we hoognodig aan een nieuw exemplaar toe, maar waar halen we ineens een paar honderd euro vandaag?

Via mijn berichten krijg ik van jullie geregeld de complimenten over mijn creativiteit *Ü* Nu ben ik het daar niet helemaal mee eens. Veel van mijn ideeën komen van het wereld wijde web af en ik ben alleen maar diegene die de uitgekauwde werkbeschrijvingen stap voor stap volg. En waarom?
Niet alleen omdat ik het zo ontzettend leuk vind om te doen. Dat ís zo. Maar een groot deel is ook ontstaan uit nood. Kleding repareren, kinderkleding uit oude herenkleding maken, cadeautjes zelf in elkaar draaien, decoratie artikelen fabriceren.. Het geeft me ergens een gevoel van macht (ha! jullie krijgen mij niet klein!), maar stiekem..

Ik ben er even doorheen. Van narigheid zie ik even niet meer waar ik welk touwtje nog aan een willekeurig eindje kan knopen. Elke cent die ik ergens uit kan sparen en opzij wil leggen voor 'family-quality-time' lijkt toch steeds weer aan een boodschap op te gaan. Maar ik weet het wel; de mooiste momenten kosten je geen geld. Het zijn de momenten waarin je samen al kwebbelend een wandeling maakt, koekjes bakt of eerder gezaaide groenten oogst. Het zou alleen zo leuk zijn er eens spontaan een ijsje bij te kunnen kopen. Zónder dat je direct in gedachten een boodschap van je lijstje schrapt...

Het 'goede oude huishouden' draait hier nog steeds elke dag door. Het is alleen moeders die even uit haar doen en wat van slag is. Morgen misschien beter?

Even een tussendoortje

2012-02-13T13:14:00.000+01:00

Ooit maakte ik eens een paar heel simpele hondjes van stof. Ter decoratie dacht ik, maar het eerste hondje dat ik maakte werd na de laatste steek direct door zoonlief uit mijn handen getrokken en is sindsdien altijd één van zijn lievelingsknuffels geweest. Nu wilde ik ook voor ons kleine prinsesje maar eens een knuffeltje maken.

Uit mijn map met ooit-eens-op-het-www-gevonden-en-uitgeprinte patronen pakte ik dit patroon tevoorschijn en ging met een gekregen stofje uit de lappenmand aan de slag.

Niet veel later stond er een lief klein vogeltje klaar om tot in lengte van dagen weggeknuffeld te worden. Wederom een kleine moeite, maar wat een plezier!

{This moment}

2012-02-10T07:00:00.000+01:00

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.

~ Amanda Soule ~

Plus vijf

2012-02-08T16:51:00.001+01:00

Ik stond er eigenlijk zelf wel een beetje verbaasd van. Nadat ik jullie tips en ideeën van gister had bekeken, leek het me toch het best een (oude) lap stof tot gort te knippen. Zelfs een lap waar ik niets mee heb kun je in mijn lappenmand vinden. Ooit schreef ik een bericht aan familie en vrienden met de vraag om oude kledingstukken en tot op heden wordt er me nog regelmatig stof of lappen toegeschoven ;o)

In de mand vond ik een wat dikkere lap en paste het bij de deur af. Niks geen meten en spelden, gewoon even kijken en onder het machine door halen. Hupatee! Dat ik nu een tochtkussen heb met een goede en een averechtse kant, mag de pret niet drukken ;o)

Een oude - voor mij onooglijke - lap dunnere stof ging in lange stroken en dient nu als prima opvulling. Maar toen! Toen het kussen klaar was om voor de deur te gaan, moest er natuurlijk direct een experiment worden uitgevoerd. En wat blijkt?

Zonder tochtkussen weet de thermometer in een half uur vast te lopen op twaalf graden. Mét tochtkussen stijgt de temperatuur binnen vijf minuten naar.. een dikke vijf graden warmer! Kijk.. da's toch alles bij elkaar een leuk projectje geweest, dat niet anders kan dan geld opleveren ;o)

Wie weet wat?

2012-02-07T12:36:00.000+01:00

Dat alles tussen neus en lippen door na de eerste dag van het nieuwe jaar een tikkeltje duurder is geworden, hoef ik jullie vast niet meer te vertellen. Maar wat ik misschien nog wel met jullie kan delen is het volgende:

Terwijl ik gisteren toch nog even lekker aan het breien was geslagen, gingen mijn gedachten lekker met me aan de haal. Als het lukt om oma's konijntje na te maken, dan maak ik er direct één achteraan. Of twee. Eén met een zacht roze jasje en één met een licht blauwe. Op de markt haal ik twee ... kortsluiting! Waar ben ik toch mee bezig?!? Altijd maar dat kopen...

In de bollenmand liggen nog allerlei bolletjes wol. Oké.. niet zo gek veel, maar toch nog wel een kleurtje of drie, misschien vier. Over van een vorig project, een uitgehaalde kindersjaal, of een zomaar spontaan gekregen bol (thanks Marleen!). Allemaal goed genoeg voor een jasje voor oma's konijn!

Zo wil ik ook nog een paar hoezen voor kussen gaan halen. Allemaal van die verschillende maten, voor op het grote bed, om op zaterdagmorgen met het hele gezin nog even zo lekker in weg te kunnen zakken... weer kortsluiting! Heb ik niet eerder een ontzettend leuke hoes gemaakt van een oud overhemd?!? Heb ik er daar niet nog een stuk of tien, misschien zelfs wel vijftien van liggen?

En zo kwamen er in gedachten nog een paar dit-moet-ik-halen items voorbij. En állemaal waren ze op de ene of andere manier zó te weerleggen, dat ik er geen cent aan uit hoef te geven. Of toch? Want ik heb er één waar ik nog maar niet uit kan komen. Voor de tussendeur wil ik graag een tocht kussen maken. Gewoon, van een lap stof (dat was al wel direct bepaald). Maar waar ga ik het mee vullen? Mijn eerste reactie was een zakje zand, lekker zwaar en naar mijn idee niet kou doorlatend. Maar dat kost een flinke duit en wat doe ik met de rest van het zand? Dan maar wat vogelzand? Maar dan moet ik best een aantal pakken halen...

Manlief kwam met het idee zo'n mega grote zak rijst bij de L.idl mee te nemen. Maar of dat afdoende en betaalbaar is? Wie heeft er in deze leuke en lekker haalbare suggesties? Zaagsel? Stro? Wij staan er voor open!! ;o)

Zuster Monique

2012-02-06T13:23:00.001+01:00

Dank je wel Moepsje.

Heerlijk.. de zon schijnt weer. Ook vandaag zorgt dit wondermooie verschijnsel er voor dat mijn kachel over een paar minuutjes uit zal slaan en mijn woonkamer er zonder enige kosten behoorlijk warm op wordt. Naast me staat een pot hete thee, tegenover me zit mijn grote, kleine kanjer wat huiswerk van school te maken. Niet ver van ons ontdekt mijn kleine meis de wonderen van haar broers goed bewaarde bouwstenen. Het is even een minuutje rust in mijn huishouden..

Nadat zoonlief vorige week (uit noodzaak) aan zijn mannelijkheid is geholpen, papa (verplicht en tegen zijn zin in) op zakenreis moest, dochterlief - nu ze weet hoe ze zich staande kan houden - de box niet meer zo leuk vind om in te verblijven, 'Zuster Monique' voor vijfde dag op rij bij elke plas- en wasbeurt een wond moet verzorgen en de afgelopen nachten alleen en in haar eentje met een flinke hulpbehoevende kleuter door heb moeten komen, is ze een beetje moe. Haar hoofd zit sinds vorige week donderdag vól van verkoudheid en ook het huishouden draait natuurlijk gewoon op volle toeren door. Pyama's, onderbroeken en handdoeken, ze gaan wat vaker de wasmand in dan normaal. Met ook manlief weer terug van zakenreis liggen er genoeg stapeltjes was voor mama weg te werken.

Maar ik klaag niet! Ik mis alleen wel even de tijd om te ontspannen. Om even onderuit te gaan met oma's konijn, om wat inspiratie op te doen bij Rhonda of Amanda. Want al denk ik dat ik even een minuutje heb, dan komt er weer een plasbeurt, gil om wat te drinken, gekreun om de pijn bij het lopen, gehuil door het vallen op de bibs. Of wat dacht je van het schuldgevoel over alle onbeantwoorde emails, de 'vuile' wastafel, het volle aanrecht, de ...

Maar het is me gelukt.. even een minuutje om te posten. 'Ik' verander weer snel naar 'Mama & Zuster Monique'. De één in bad, de ander naar bed. En ik? Toch maar weer even aan het huishouden ;o)

{This moment}

2012-02-03T17:09:00.000+01:00

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.

~ Amanda Soule ~

Over de grens

2012-01-31T10:38:00.001+01:00

Whoeoe.. spannend hoor.. Dit simpele huisvrouwtje (met een iq van 140, heb ik mij recent laten vertellen) is financieel over de grens gegaan.. Nu maar hopen dat het ook goed is gegaan! ;o)

Sinds jaar en dag ben ik trouwe volgster van Rhonda Jean, de schrijfster van het blog Down to Earth. Op haar blog kun je dagelijks lezen hoe zij en haar man Hanno proberen zo onafhankelijk mogelijk te leven. Proberen, want ook al zijn ze hier al jaren mee bezig en is het hun levensstijl geworden, ze geeft zelf aan dat ook zij nog steeds elke dag wat nieuws leren.

Rhonda heeft de afgelopen tijd hard gewerkt aan een heus boek en is zo vrij geweest dit hele proces met ons te delen. Nu is de tijd gekomen dat het boek helemaal klaar is en het in de verkoop is gegaan.
Aanvankelijk gaf ze aan de boeken te willen signeren, maar nadat ze berekend had wat de individuele kosten zouden gaan worden (je schrikt je eigen werkelijk naar!) bleek het goedkoper het boek via diverse online boekhandels aan te schaffen. Wat ik dus vanmorgen heb gedaan.

Of het me uiteindelijk gelukt is - het ziet er gelukkig wel hoopvol uit - weet ik natuurlijk pas zeker als ik het boek daadwerkelijk op mijn schoot heb liggen. Half tot eind februari zou het geleverd moeten worden. Kunnen jullie je indenken dat ik haast niet kan wáchten tot het zover is?!? ;o)

It's just another great monday

2012-01-30T10:29:00.001+01:00

Oma is het er nog niet helemaal mee eens, maar ook met dit koude weer stappen we niet in de auto, maar pakken we de benenwagen. Onderweg zien we de mooiste natuurverschijnselen voorbij komen en repeteren we er lustig op los. Wat gebeurt er nu in onze benen? Waarom houden wij ons hoofd goed warm? Hoe komt het dat er ijs op de sloten ligt? En hoe gaan de gezegden ook al weer? Ochtendstond heeft goud in de mond en avondrood geeft water in de sloot? Héérlijk!

Eenmaal op school zijn de wangetjes lekker rood en de spiertjes opgewarmd. Mama loopt nog even de supermarkt binnen, haalt een wat stevige lekkernij voor in de namiddag en verwend zichzelf nog net even met een voor haar zo inspiratievol damesblad. Onderweg naar huis brabbel ik er met jongste lustig op los en help een wat oudere dame naar de weg waar ze me om vroeg. Bijna thuis kom ik tot de conclusie dat mijn zelf gemaakte sjaal me toch maar prima door de eerste echte kou heeft gebracht. Jiehoe!

Thuis is inmiddels de eerste was klaar met draaien en hangen mijn vesten al een tijdje in de koude wintertemperatuur te luchten. De tweede was gaat er in, de ketel op het vuur. Tijd om bij mijn vriendinnen op bezoek te gaan. Ik kom zo even bij je langs! ;o)

Good Old Gathering ~ Pikkedief

2012-01-27T09:20:00.000+01:00

(Uit het jaar 1945)

We zijn in de tijd van de korte dagen en de lange, lange avonden. Als de kinderen uit de school komen, dan duurt het niet lang meer, of de lamp moet op. Gelukkig als moeder dan flink wat spelletjes weet, waaraan het heele gezin kan meedoen.

Snelhiedsrace - Iedereen heeft een schoteltje met 20 voorwerpen, b.v. boonen voor zich. Op een gegeven teeken begint iedereen zoo vlug mogelijk de boonen één voor één van het schoteltje van de rechterbuurman te pakken en op het eigen schoteltje deponeeren. Na eenigen tijd volgt het stopteeken, waarna iedereen telt hoeveel boonen z'n schoteltje bevat. Wie het meeste heeft wint; gevallen boonen tellen niet mee.

Met tum-tummetjes werkt het ook! ;o)

Oma's konijn

2012-01-26T12:40:00.001+01:00

Het zit in de familie. Als ik aan mijn oma denk, dan zie ik haar aan het handwerken. Al hakende maakte ze diverse pannelappen, baby speelballen of poppekleertjes. Met haar breipennen wist ze binnen no-time een winterse muts of knuffel tevoorschijn te toveren. Oma was creatief.

Haar haak-skills heb ik tot op heden bij mijzelf (nog) niet ontdekt (daar is een ander familielid een echte superster in), maar het breien begint zich nu al wel aardig te ontwikkelen. Op de pennen heb ik een tweede sjaal staan, maar ook de eerste steken voor een knuffelkonijntje zijn gezet.

Oma maakte dit konijntje bijna veertig jaar geleden voor mij en ik ben er van overtuigd dat het vandaag de dag nog steeds goed zal doen. Als kraamcadeau bijvoorbeeld. Op de markt vond ik een mooi wit en grijs bolletje en de eerste steken zijn inmiddels gezet. Mijn konijntje wordt niet zo groot als deze (te kleine pennen en te dunne wol), maar ik ben er zeker van dat ze wel net zo snoezig zal worden.

Mocht je me ooit nog eens uit willen nodigen voor een kraambezoek... ;o)

Helemaal in mijn nopjes

2012-01-25T13:42:00.001+01:00

Moet je eens zien wat er sinds gisteren in mijn keukentje staat te pronken. Is het niet een plaatje? Een heuse Le Creuset! Nog gekregen voor mijn verjaardag, zo'n anderhalve week geleden.

Ik had dergelijke ketels al op diverse blogs voorbij zien komen en was er op slag verliefd op geworden. Aangezien wij geen waterkoker in gebruik hebben en onze fluitketel langzaam aan de geest aan het geven was, leek me dit een mooi en passend cadeau om te vragen. En ik heb het dus mogen krijgen. Wat een bof!

Het is dat ik al een heuse theeleut ben, maar anders zou je er toch spontaan ééntje worden? ;o)

Wat bloggen mij brengt

2012-01-23T19:33:00.001+01:00

Een dag om naar uit te kijken. Maar ook een dag met nieuwe uitdagingen. Een dag met liters thee, maar ook met bergen inspiratie. Vandaag bracht ik een bezoek aan mijn - via het bloggen leren kennen - quiltvriendin. Wat een spannende dag!

Allereerst weer eens alleen en in mijn eentje de grote weg op. In het oosten des lands misschien niet zo'n hele berg om tegenop te zien, maar hier over de drukste transportaders van het westen... Ik moet er altijd weer even aan wennen.

Eenmaal op bestemming is er natuurlijk geen zorg meer om het hart en heb ik een uiterst gezellige dag. De mooiste quilts worden getoond, de vele UFO's waar ik nog niet eens mee van start zou durven gaan en hier en daar een tip om zelf een nog mooier werkje te kunnen leveren. Tussen neus en lippen door worden er pak hem beet een thermoskannetje of drie aan thee weg gedronken en zet ik zelfs nog een paar vingerhoedjes aan elkaar.

Gezelligheid ten top en voor herhaling vatbaar. Gelukkig hadden we allebei de agenda bij de hand ;o)

Good Old Recipe ~ Appel/kaneel muffins

2012-01-23T07:00:00.000+01:00

300 gram bloem
250 gram suiker
1 eetlepel bakpoeder
1 theelepel gemalen kaneel
4 eetlepels plantaardige olie
60 gram gesmolten en afgekoelde boter
2 eieren
1,8 deciliter melk
1 grote rode geschilde, uitgeboorde en in dunne schijfjes gesneden appel

Verarm de oven voor op 180C. Vet een standaard muffinblik in of zet er 12 papieren cakevormpjes in. Zeef de bloem met suiker, bakpoeder en kaneel in een grote kom. Klop in een kom olie, boter eieren en melk door elkaar. Doe bij de droge ingrediënten en roer losjes door elkaar, het beslag moet licht klonterig zijn. Vouw er losjes de stukjes appel door. Vul elk muffinvormpje voor driekwart.

Bak 20 tot 25 minuten in de oven, of tot de muffins goudgeel zijn en een in het midden gestoken vlees - of breipen er schoon uitkomt. Laat 1 tot 2 minuten in het blik afkoelen en doe ze dan over op draadroosters. Serveer warm of op kamertemperatuur.

Een plaatje met een staartje

2012-01-20T09:56:00.002+01:00

Een tijdje terug schreef ik een bericht over mijn gedachten tijdens het smeren van de boterhammen en kreeg daar van jullie - zoals altijd - weer (h)eerlijke reacties op. De foto's die ik daarbij plaatse kwamen wel van mijn eigen camera, maar zijn gemaakt in het ambachtenmuseum van Terschuur. Tot mijn verbazing kreeg ik een dag terug een heel lief bericht in mijn inbox. Na toestemming te hebben gevraagd aan de schrijfster, wil ik graag een gedeelte uit deze mail met jullie delen:

(..) Maar waar ik over wil berichten is dat ik de vrouw op je blog herken. Ik keek ervan op en dacht hé, dat is Alie. Die foto komt uit het boek van Brand Overeem, op de Veluwe zeer bekend. (..) Wat je schreef over haar klopt denk ik wel, tevreden was ze zeker, voor zover ik weet. Altijd tevreden en heel vriendelijk en belangstellend. Ze is oud geworden. Precies weet ik het niet, maar wel oud dus. Ze had 3 kinderen, 2 meisjes en 1 jongen. Ze is op oudere leeftijd getrouwd, eigenlijk net als ik. Ze ging denk ik inderdaad alle dagen zo dezelfde gang in haar leven. Ook werken op haar boerderijtje en in de moestuin, wat jij ook graag doet, begrijp ik. Alleen dat bord onder de boterham was er denk ik in die dagen op het platteland niet bij, de boterham werd gewoon op het tafelzeil gesmeerd. (..) Het was een lief en goed mens, dat klopt helemaal hoor!

Wat een prachtige en lieve ode aan Alie... Met uiteraard álle mogelijke dank aan de schrijfster!

Het voordeel

2012-01-18T14:00:00.001+01:00

Haha! Dank jullie wel hoor ;o) Vind het eigenlijk stiekem wel een beetje stoer. Mijn eigen dot com! Maar waarom? Omdat ik nog stiekemer eigenlijk mijn eigen site wil maken. Een site die meer toegankelijk is dan deze en waar ik helemaal zelf de regie van in handen heb. Maar eerst maar eens genieten van alleen al de naam! ;o)

Het strijken is er nog steeds niet van gekomen. Komt (eerlijk is eerlijk) door het bloggen. Ik kan het gewoon niet hebben dat ik al mijn bloggerlinks kwijt ben. Dat is dus zoeken!! Gelukkig hebben jullie al aardig gereageerd, dus kan ik een hoop weer terug zetten. Maar wel elke dag een beetje hoor, want op woensdagmiddag ben ik natuurlijk even helemaal van de kids. Met vandaag het bouwen van een zeer gedetailleerde flat van L.ego op het program. Jongens.. ;o)

Vanavond dan misschien toch maar even wat wegstrijken. En ook vanavond weer een paar pennen breien. Want wat heb ik de smaak te pakken! Momenteel staat er alweer een tweede sjaal op de pennen, dezelfde dikte, alleen een dunnere wol. Zo'n kleine aanpassing geeft direct een heel ander resultaat. Nu wordt de sjaal minder compact en wat soepeler dan de eerste.

Ik ga er dan ook nog steeds vanuit dat we die sjaals straks goed kunnen gebruiken. Voor mij dus even helemaal niet erg dat de winterse kou op zich laat wachten. Kan ik mooi nog voor allemaal een winterwarme 'kussentjes' sjaal breien ;o)

Alles weg?!?

2012-01-17T08:35:00.001+01:00

Heb je het al gezien? Sjiek hé? Na nu toch echt wel bijna zeven jaar aan het bloggen te zijn, vind ik dat ik mezelf wel een klein cadeautje mag geven: mijn eigen domeinplekje! ;o) Eén nadeel: ik ben al mijn bloggers op mijn bloglijsten kwijt!!

Voor mij dus even geen geblog vandaag, alleen strijken (véél!) en mijn lijsten bijwerken. Bálen!!

Good Old Recipe ~ Pizza

2012-01-16T13:24:00.001+01:00

140 ml water
1 eetlepel extra vierge olijfolie
225 gram bloem
1 theelepel zout
1/2 theelepel kristalsuiker
1/2 theelepel instantgist

Doe water, olijfolie, bloem. zout, suiker en gist in deze volgorde in de broodbakmachine. Stel de machine in op de functie (basis)deeg. Sla na het kneden het deeg (op een met bloem bestoven werkvlak) nog een paar keer door en verdeel het deeg over een ingevette bakplaat.

Laat vervolgens je fantasie de vrije loop gaan. Bij ons was dit keer de pizza gevuld met:

klein blikje tomatenpuree
1/2 paprika
1 tomaat
5 zongedroogde tomaten op olie
prei
verse basilicum
knoflookpoeder
gedroogde pizzakruiden
bolletje mozzarella
geraspte kaas

Plaats de pizza in een op 220 graden voorverwarmde oven en bak de pizza in 15 á 20 minuten knapperig en (licht) bruin.

Het mooiste aan het maken van je eigen pizza is dat je met zo ontzettend veel (verse) ingrediënten kunt spelen als je wilt. Bedenk zelf de mooiste variaties!

Verwennerij

2012-01-13T08:15:00.001+01:00

Eén keer in het jaar officieel geoorloofd ;o)

Fijn weekend!

Gekleurde hoedjes

2012-01-11T07:35:00.002+01:00

Deze morgen kan ik eindelijk weer eens 'verplicht' verder aan mijn handwerk. Even niets, maar genieten van de draadjesvolle woensdagmorgen. Héérlijk!

Van de zotte

2012-01-10T10:41:00.004+01:00

Even terug naar mijn fantasie-omaatje van vorige de week. Kun je ze (weer) in gedachten halen? Sober, puur, genoeg aan het nodige? Ik dacht er gister weer aan en ging vanmorgen met mijn fantasie-omaatje in gedachten aan de gang. Terwijl ik zo bezig was, moest ik ineens aan Eveline denken. Bij haar vertrek naar het buitenland - eind 2010 - werd er flink geruimd, maar ook ontdekt! Zo bleek ze behoorlijk wat artikelen dubbel en overbodig in huis te hebben.

Vanmorgen pakte ik - met beide dames in gedachten - onze twee keukenlades aan. Werkelijk vól van het bestek (ik weet het, het kan nog voller, maar voor mij is dit al te veel), vond ik het nodig om hier nu eens een flinke bezem door te halen (en ja, het ligt altijd zo strak tegen elkaar).

En het is me gelukt! Wat een zotte boel was dat alles bij elkaar.. In totaal heb ik (schrik niet!) 18 lepels, 18 vorken en 18 messen uit de lades verwijderd. Dat zijn drie complete besteksets voor zes personen!! Nu vind ik het erg leuk en gezellig om mensen uit te nodigen voor lunch of diner, maar zó veel?!

Blijft er nu over: vier besteksets bestaande uit één lepel, één vork en één mes. Twee complete kindersetjes en wat kleine lepeltjes en vorkjes. De rest van het bestek gaat in de 'zal-ik-het-missen' doos (dozen) op de kast. Bij de eerst volgende rommelmarkt gaat het waarschijnlijk gewoon netjes mee voor verkoop.

Wat zal het volgende overbodige te verwijderen item in huis gaan worden? Handdoeken? Potten? Pannen? Best leuk om te doen zo. Het ruimt zó lekker op! En een leeg huis is een leeg hoofd zeggen ze toch? ;o)

Good Old Recipe ~ Stamppot Boerenkool

2012-01-09T07:23:00.000+01:00

1 kg aardappelen

1 kg boerenkool

40 gram boter

zout

peper

Stroop het boerenkoolblad van de nerven. Was het blad goed en snijd het klein. Schil en pit de aardappelen, was ze goed en halveer de de grote exemplaren. Doe de aardappelen in een pan en zet ze net onder water. Voeg zout naar smaak toe. Leg de gewassen boerenkool op de aardappelen en breng het geheel aan de kook. Laat de aardappelen en boerenkool in circa 20 minuten gaar worden. Giet het kookvocht af en bewaar het. Stamp de boerenkool en aardappel fijn, meng er het kookvocht en de boter door. Voeg naar smaak zout en peper toe.

In gedachten

2012-01-06T13:31:00.000+01:00

Het kan me zomaar ineens gebeuren. Meestal zo tijdens het klaar maken van de lunch. In gedachten smeer ik dan de boterhammen en zie in mijn verbeelding een oma van een jaar of vijftig/zestig terug. Voor haar op tafel staat een aardewerk bord met één of twee dikke donkerbruine boterhammen er op. Naast het bord ligt een ouderwets bestek bestaande uit een flinke vork en mes en net ernaast staat een vloot met pure, vette roomboter. Voor op de boterhammen ligt er een hompje vette kaas op tafel met misschien nog een stukje echte, pure worst. Eenvoud. Dankbaar voor de boterham, in berusting genieten van elke genomen hap.

Zelf pak ik drie dunne lichtbruine boterhammen. Zonder al te veel tarwe, het liefst helemaal zonder enige pit. Lang niet zo vullend als de boterhammen uit mijn verbeelding, wel aardig wat centen goedkoper.
Uit de koelkast pak ik een boterkuipje, het bakje dat elke week weer in de vuilbak verdwijnt (je kunt immers niet blijven sparen voor je zaaigoed). Waarom niet alleen een roomboterwikkel bij het vuil?
De keuze voor op de boterham is bij ons al vrij minimaal, maar nog steeds is er keuze genoeg. Twee soorten vleeswaar, een blokje kaas. Voor een smeersel kun je kiezen uit een jam, appelstroop, chocoladepasta pindakaas of stroop en verder is er qua strooisel ook nog wel een keuze of twee te maken. Niet overdreven, maar naar mijn idee nog steeds keus te over.

Gister kwam het onderwerp ook ter sprake: het voordeel van niet elke week alle soorten strooisels, is dat de kinders nu zichtbaar blij en verrast zijn als er weer eens een vruchtenhagel op tafel verschijnt. Feest!

Nog even terug naar dat omaatje. Ze lijkt zo tevreden, ze lijkt te berusten in de situatie. Het lijkt of er geheel geen zorgen op haar schouders rusten. Na het eten staat ze op, maakt haar bord en bestek schoon en gaat verder aan het werk. In pure rust, want wat is er te vrezen? De dag vandaag is dezelfde als gister en ook morgen zal er weinig verandering in zijn. Regelmaat. Overdag de dingen die gedaan moeten worden, 's avonds aan een handwerkje, het werk is verder gedaan.

Als ik dit beeld en het gevoel projecteer naar mijn eigen leven, dan is er toch wel een groot verschil. De regelmaat, die is er wel (al weten de vakanties die regelmaat goed door de war te brengen). De rust.. tja.. daar doe ik erg mijn best voor, maar wat is er ongemerkt veel te 'moeten'! En ook al zijn de 'moetjes' opzij geschoven, dan nog komen er onverwachts weer allerlei afleiders ons huis binnen. Neem nou bijvoorbeeld de post. Wat komt er (ongevraagd en ongemerkt) een hoop zooi binnen! En wat dacht je van telefoontjes, email, overige berichten... Kun je je voorstellen dat ik alweer spijt heb van het feit dat ik me vorige maand bij F.aceB.ook heb aangemeld? Of wat van al die pasjes voor diverse winkels, spaarsystemen, kortingsacties.. Kúnnen we onszelf nog wel rustig, afzijdig en op onszelf houden?

Voor mij wordt dit het jaar van bezinning, berusting, werkelijk op weg naar de eenvoud. Dankbaar zijn voor mijn gezin, dat ondanks allerlei tegenslagen nog steeds één geheel mag zijn. Want wat de mensen ook mogen zeggen; onze manier van leven is misschien niet voor iedereen een manier van doen, voor ons werkt het prima. En alleen dát is een reden om er mee door te gaan. Eenvoud!

Weten de psychologen

2012-01-05T08:56:00.002+01:00

'Januari is burn-outmaand' lees ik vanmorgen in de Flow-kalender. 'Dus: maak het jezelf zo makkelijk mogelijk, ga veel naar buiten. Ga af en toe voor een felle lamp zitten. En wacht met al te strenge goede voornemens tot februari'.

Juist vanmorgen wilde ik een stukje schrijven over hoe naar het weer met me gaat. Ik 'moet' zogenaamd weer veel te veel en merk dat mijn lichaam me weer flink aan het tegenwerken is. Geen zin om te bloggen, terwijl mijn hoofd over loopt van ideeën om met jullie te delen. Geen puf in de dagelijkse beslommeringen, al wordt ik kriegel van de rommel om me heen. En dan ook nog eens de pee hebben in alle ballast om me heen (ongevraagde post - wie stalkt mij hier mee?! - te veel hebbedingen die ik graag kwijt wil, kleertjes die ik met liefde weer aan iemand door zou willen geven, achterstallige post..) Druk, druk, druk, druk,druk... Het zou dus zomaar kunnen dat ik deze maand even minder van de partij ben.

Voor nu ga ik eerst mijn thee maar eens opdrinken en me wat verder fatsoeneren. Samen met de kinders staat er gezellig een bakkie bij mijn (blog) vriendin gepland. Even een ritje door de storm, mijn breiwerk mee... 'k Heb er zin in! Het zal me vast goed doen ;o)

Alleen voor gebruik

2012-01-02T21:40:00.000+01:00

Oh heerlijk.. wat fijn om weer terug te zijn! Zijn jullie ook allemaal weer van de partij? Gezellig!

Ik zag net tot mijn verbazing dat ik inmiddels mijn honderdste volger mag verwelkomen. Wat leuk! Tijd voor een presentje zou ik zeggen. Ik duik er van de week mijn kast eens voor in.

Hoe zijn jullie Kerst en Oud & Nieuw geweest? Net zo gezellig als die van ons? Want ohw.. wat een zenuwslopende uitnodiging aan vreemden ons deze Kerst heeft gebracht... Voor ons is het in ieder geval een Kerst geworden om niet meer te vergeten ;o)

Dat ik de laatste week niet hier aanwezig was, heeft absoluut niet betekend dat ik niets gedaan heb. Op creatief gebied kan ik zeggen dat mijn kussentjeskrans inmiddels aan de muur hangt (al is het bij gebrek aan een krans een hart geworden),

en ook de sjaal waar ik laatst aan begonnen ben is klaar (ik zie nu dat ik door de commotie rond poes jullie niet eens verteld heb dat ik er aan begonnen was...) 16 december ben ik er aan begonnen. Nu maar hopen dat ik het dit jaar ook nog kan gaan dragen, want zoals het er nu uit ziet..

Goede voornemens.. eigenlijk heb ik er nooit een paar voor handen. Toch heb ik me vorige maand voorgenomen er dit jaar maar wel eens een voornemen tegenaan te gooien:

Creatief knutselen is oké, maar dan moeten het wel gebruiksartikelen zijn

Nou.. dan ben ik met mijn eerste project van dit jaar toch aardig op weg; de sjaal. Zéker een gebruiksartikel ;o) Alleen mijn net begonnen vingerhoedjesquilt valt dan weer niet in dit voornemen.. Maar hey.. daar was ik daar toch stiekem vorig jaar al mee van start gegaan? ;o)

Hebben jullie nog mooie, ontroerende of juist heel strenge voornemens voor dit jaar? Misschien wil je ze (hier) noemen zodat we je er af en toe aan kunnen herinneren en waar nodig ondersteunen? Ben benieuwd!

Happy New Year!

2012-01-01T00:00:00.000+01:00

I want to wish everybody a wonderful, healthy and loving 2012!

Laatste bericht

2011-12-24T17:06:00.002+01:00

De rollade is bijna klaar, de appeltjes zijn zo goed als tot moes, nu alleen de vanille vla nog maken. Héérlijk! De voorbereidingen voor morgen zijn al in volle gang. Met even helemaal geen verplichtingen, geen ge-moet en geen gedraaf. De komende twee weken hopen we te kunnen doorbrengen in rust. Púre rust en samen-zijn.

Voor het eerst sinds de ruim zes jaar dat ik blog, heb ik besloten de deur even dicht te doen. Even geen kijkje in mijn keuken, een glimp van mijn laatste werk. Vanaf dit bericht gaat mijn pc-tje dicht en hoop ik haar pas volgend jaar weer ter hand te nemen.

Een nieuw jaar, met nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen. Nieuwe handwerken, nieuwe recepten en wie weet.. nóg meer nieuwe vrienden.

Dankbaar mogen wij terug kijken op een voor ons bewogen jaar. De geboorte van onze dochter, maar ook het verlies van onze dierbare poes. Een jaar waarin vriendschappen werden afgebroken, maar ook een jaar waarin vele nieuwe gezichten ons pad mochten kruisen. Soms harde lessen, maar ook weer wonder mooie momenten.

Via deze weg willen wij - als gezin - iedereen een mooi, warm en vooral liefdevol Kerstfeest toewensen. Dat iedereen - op welke manier dan ook - mag weten dat hij of zij niet vergeten is.

Gezegende feestdagen en een voorspoedig 2012

Show & Tell ~ With thanks to Gail

2011-12-22T23:36:00.002+01:00

Op 5 december jl. deelde Gail Pan een freebie (gratis patroon) met ons: Red Robins for Christmas. Uiteraard heb ik deze direct uitgeprint en nog dezelfde dag stond het uitgetekend op de stof en was het eerste steekje al snel gezet. Zou het me eindelijk eens gaan lukken een werkje binnen korte tijd (en in dit geval dus voor de Kerst) klaar te hebben?

Speciaal voor Irene heb ik dit werkje stap voor stap in beeld gebracht. Ik hoop dat je er wat aan hebt, maar wil er wel bij zeggen dat dit mijn manier van werken is. Ik heb er geen les in gehad, heb alles van het internet gehaald, dus het kán zijn...

Komt 'ie:

Eerst printte ik dus het gratis patroon uit. Daarna trok ik het door middel van de oude vertrouwde 'op-het-raam-plak' methode over op een rest stukje stof.

Persoonlijk werk ik graag met een borduurring, maar ik begrijp dat er ook genoeg dames zijn die juist liever zonder werken.

Uit mijn aardige voorraad (grotendeels gekregen) borduurgaren kies ik een voor mij geschikt draadje, knip een lengte af en splits de afgeknipte draad van 6 draadjes in 3 keer 2 draadjes. Een knoopje aan het einde van de draad en borduren maar!

Van onder naar boven insteken en vervolgens een stukje terug naar onder steken. Ik haal de draad echt per steekje door en steek dan pas weer verder. Het weer naar boven steken doe je juist een stukje vérder. Dus naar beneden is een stukje terug op de patroonlijn, naar boven is een stukje verder op de lijn. Zo werk ik rustig en op het gemak mijn hele patroontje uit.

Eigenlijk heel simpel, maar je moet er gewoon even lekker voor gaan zitten (of meerdere keren, zoals ik bijvoorbeeld met 'Harvest Home' heb gedaan).

'Harvest Home' is zoals jullie weten mijn eerste werkje met bies geweest. Toen ik dat werkje trots aan Jantine liet zien, gaf ze me aan dat ze het me ook best wilde leren hoe ik de bies in één keer aan kon zetten. Maar laat ik daar nu helemaal geen geduld voor hebben... Dus kijk ik tijdens de Kerstfair bij De Quilthoeve naar de getoonde werken, fantaseer ik thuis hoe het dan eventueel zou moeten gebeuren en ga vervolgens maar domweg aan de freubel. Met dit als resultaat:

En Juf Jantine.. is het zo wat? Heb ik het zo al aardig gedaan? ;o)

Al freubelend vond ik dat dit werkje een extraatje verdiende en wist op het laatste moment nog een quilthangertje te bestellen bij Atelier Hartendief. Precies op tijd hangt mijn kleine, fijne kerstquiltje in de woonkamer (!) te pronken.

Met dank aan Gail, Jantine, Marijke en De Quilthoeve. Want als ik toch uiteindelijk die heerlijke kerststofjes niet had gehad... ;o)

Zuinigheid beloond

2011-12-22T12:58:00.002+01:00

Ja hoor.. we staan weer met alle gezinsbenen op de grond en 'life goes on'. Die landing vond trouwens al direct na het verlaten van de behandelkamer plaats: de rekening..

Het huis is leeg en nu merk je pas hoe zo'n - voor sommigen onbenullig - beestje in je dagelijkse leven vervlochten is. Deuren kunnen weer dicht, of juist open.. je schoot blijft 's avonds bij het lezen of handwerken leeg.. je hoeft rond etenstijd niet meer voorzichtig naar de keuken te wandelen om niet over haar heen te struikelen.. Het is even wennen, maar gelukkig overheerst het gevoel dat het zo goed is..

Terug naar de orde van de dag: bezuinigen. Misschien nog wel meer als we ooit gedaan hebben en zelfs het hele land lijkt er ineens over in rep en roer. Het zijn momenteel niet meer de 'dommen' die er aan moeten geloven, het is pure realiteit geworden; ook jij kunt nu ineens op de stoep komen te staan.
Dat komt misschien hard aan, maar zo is het wel!

Werd er eerst gesproken over 'het is hun eigen schuld', 'hadden ze maar niet..', 'dat heb je als je..'.. Nu hoef je alleen maar naar je werk te gaan en een uurtje later kun je het pand met een ongeopend lunchtrommeltje voorgoed verlaten. Bezuinigingen... Gelukkig doen onze bezuinigingen een ander niet direct zeer en gaan we er nog bewuster mee verder. Het lijkt inmiddels zelfs eindelijk de eerste zichtbare vruchten af te gaan werpen.

Door elke maand het gereserveerde kappersbudget op te sparen, niet naar de kapper te gaan, maar me af en toe te verwennen met een luxe shampoo of haarproduct, is mijn haar eindelijk lang genoeg om het op te binden of op te steken. De chemische goedjes blijven steeds vaker op de plank, natuurlijke producten kunnen gaan bewijzen dat ze goed voor me zijn, het milieu heeft er zijn voordeel mee en de enige kosten die ik er nu nog aan heb zijn voor een chocolaatje of bonbonnetje. Voor de buuv. Want (voorlopig) af en toe een stukje van de pony af is toch wel lekker.. ;o)

* * *

@ Irene: ik heb speciaal voor jou mijn laatste werkje stap-voor-stap gefotografeerd. Nog een klein detail en dan een Show & Tell!

Kussentjes update : 13 down, 27 to go

't Is voorbij...

2011-12-20T20:34:00.003+01:00

Maar het is goed zo..

Veilig in mama's armen heen gegaan..

In onze oude vertrouwde knuffelhouding..

Rust zacht mijn lieve meis..

Think of me, please!

2011-12-20T11:54:00.000+01:00

Ik ben al niet lekker, maar nu gaat mijn maag helemaal binnenstebuiten. Zouden onze vermoedens werkelijkheid gaan worden en moeten we nu écht afscheid gaan nemen?

Mijn schat gaat richting een respectabele twintig jaar, is een ontzettend lieve oude tante geworden. Grumpy Old Woman.. zo noem ik haar de laatste tijd.. Ze is ziek en wordt nu met de dag magerder.. Wat krijgen we vanavond van de dierenarts te horen?

...

(wordt vervolgd)

Komende Kerst

2011-12-19T11:01:00.001+01:00

Na een week de oudste hoestend, proestend en niesend thuis te hebben gehad, is het nu de beurt aan mama en dochter. Snotneuzen, zere kelen en hoesten is hier momenteel even orde van de dag. Toch worden de meterstanden opgenomen, de wassen gedraaid en gehangen en zelfs de buitenboel is vanmorgen aan de achterkant gedaan. Mijn lijf geeft aan met haar maandelijkse schoonmaak te zijn begonnen, dus ja.. het is hier echt weer maandag! ;o)

Vorige week is het me trouwens gelukt om in een dag tijd meer dan 75 boeken op internet te zetten (je kunt klikken voor mijn aanbod). Opruimen geblazen! Niet dat ze nu ook allemaal al verkocht zijn, maar door ze uit de kast te halen en ze apart te zetten, geeft het wel een opgeruimd gevoel. Tel daarbij op een doos of vijf kleding voor de kledingbank en er lijkt ineens weer wat ruimte te zijn vrij gekomen. Kunnen we ons nu gaan richten op de komende Kerstdagen. Hoe gaan we die dit jaar weer budgetair invullen?

Eigenlijk heel simpel: we houden het simpel! We laten ons niet verleiden tot de grootste en duurste aankopen en eten eigenlijk gewoon 'wat de pot schaft' ;o) Laat die pot dit jaar nu wel een gekregen rollade bevatten, maar verder staan er gewoon aardappeltjes op het menu. Samen met stoofpeertjes, (eigen) rode bieten uit de vriezer, een schaaltje zelfgemaakte appelmoes en een zelfgemaakte vanillevla als toetje. Dit laatste samen met de laatste bevroren framboosjes uit de tuin en onze Kerstmaaltijd is compleet. Tweede Kerstdag genieten we van de restjes en derde Kerstdag hebben we geen knoop in onze maag omdat we een gat in ons budget hebben geslagen.

Onder de boom liggen nog geen cadeautjes, maar daar hoop ik van de week nog wel even voor op uit te kunnen gaan. Ook dit gaat geen overdreven gedoe worden, we gaan immers voor de Echte Kerst, niet voor de commerciële. Voor oudste zal het waarschijnlijk een Donald Duck worden, voor jongste een knisperboekje en voor allen een mooie grote sinaasappel. Mét strik ;o)

Hebben jullie voor komende dagen al wildse plannen gemaakt? Of gaan jullie ook weer eens voor een ouderwets sobere Kerst?

* * *

Kussentjes update: 8 down, 32 to go
Vaatwas update: de stekker is vanmorgen ongemerkt verwijderd

Pittige (s)t(r)ijd

2011-12-15T09:50:00.001+01:00

Het was anders. Nét even anders dan normaal. Ergens van binnen voelde ik rust. Andere rust dan uitgerust. Vreemd voor mij; een dametje die met alle in het lijf denkbare spieren gespannen de dag probeert door te komen. Iemand die de dag door alleen maar denkt: ontspan, ontspan.. ontspan nou verdikkie eens een keer!

Vanmorgen was het anders. Van binnen voelde ik een strijdkracht; nu is het genoeg, we gaan de boel eens flink aanpakken. Terwijl ik mijn benen het bed uit zwiep (nee, niet zo snel als je nu in je verbeelding ziet.. datzelfde, maar dan in een grote slow-motion..) gaat mijn oog over het boek op mijn nachtkastje. Het boek waar ik vol goede moed in begon te lezen, maar die ik halverwege niet meer aangeraakt heb. Zelf de bladwijzer ligt niet meer op zijn plek.

Een beetje bladeren (Waarom? Ik heb nu toch geen tijd?) en voor ik het weet heb ik een willekeurige pagina voor ogen. De regels die ik dan lees:

Zijn als een kind.
Alles weggeven.
Dienaar worden.

Zo.. die zit.. goedemorgen!

Ik denk dat mijn al lang aanwezige, voorbereidende gedachten (spullen uitzoeken, weggeven, verkopen) vandaag werkelijk als een bom zijn ingeslagen. Samen met reacties van blogsters (dank je wel Lisette en Zeeuwse Mama) begint het vlammetje van binnen weer wat meer te branden. Woorden en gedachten zijn er wel degelijk, nu allen de echte daden nog.

Dus vandaag staat in het teken van de opruiming. Dag 1 van spullen beetpakken, bedenken of ze me opbouwen of juist afbreken (ja ja.. zo heftig zal het werkelijk gaan worden!) en nóg meer weg gaan geven. Niet alleen kleding, maar ook boeken, keukenspullen, knuffels, speelgoed, enz. enz.

Tijd om een persoonlijke strijd aan te gaan. Een tijd van opschonen en opbouwen. Je zult er vast nog wel meer van gaan lezen. Mooie dag vandaag!

Naar onderbuik gevoel

2011-12-14T12:57:00.001+01:00

Het werd onderhand wel eens tijd; de dozen waren uit de schuur gehaald, alleen het creatief knutselen op kleur moest nog gebeuren.

Terwijl ik stuk voor stuk de meer dan tien jaar oude takjes als vanouds in hun gareel zet, gaan mijn gedachten steeds weer naar mijn man. Op zich niet vreemd - gebeurt wel eens vaker ;o) - , maar ik weet nu dat hij zich voorbereid op een reorganisatiebespreking. Helemaal officieel, met de vakbonden er al bij. Wat gaat er gebeuren, wie gaan er naar huis, is hij wel safe?

Halverwege het optuigen gaat de telefoon.. gelukkig.. hij valt buiten de boot.. maar negen van zijn collega's..

De boom wordt verder versierd, de piek staat in top. Wij mogen komende Kerst dankbaar zijn voor het behouden van ons inkomen. Negen collega's zullen deze Kerst heel anders gaan beleven dan eerder gedacht.

We staan weer even stil, zijn dankbaar voor wat we hebben. Vandaag nog gelukkig, morgen misschien niet meer. Geniet!

Gemak dient de man

2011-12-13T11:43:00.004+01:00

Of in ieder geval die van mij ;o)

Laat hem één keer zien dat je weer schone vaat krijgt door het afwasblokje in de vaatwasser te gooien (in plaats van in het doorvoor bestemde bakje) en het ziet er in een onbewaakt moment direct weer zo uit:

Grrr!!!

En wat heb je nu aan een lekker leeg keukenkastje? Die gebruik je dan toch zeker als wegwerkruimte?
Ja hoor! Stapelen maar! :o(

Dus op maandagmorgen - na zaterdag gasten bij het diner te hebben gehad en zondag een huis vol visite (dacht je écht dat wij zelf zoveel drinken?!) - even de mouwen opgestroopt en tussen de wasbeurten door het huis weer aan kant gekregen. Glaswerk klaar gezet voor de glasbak, statiegeldflessen bij de boodschappentas, lege pakken in de vuilbak en alle vaatwasproducten de keuken uit. Misschien dat het helpt als die middelen niet voor het grijpen liggen?

Zo.. kijk, dat schiet nog eens op. Héérlijk! Een opgeruimd kastje en zo min mogelijk troep. Nu alleen die vaatwasser op de één of andere manier nog boycotten. Iemand een slinks idee? ;o)

Kussentjes update: 8 down, 32 to go

Eindelijk.. de 'Show & Tell'

2011-12-12T09:32:00.003+01:00

Zakgeld opgespaard.. benzine zuinig verbruikt.. geen verdere afspraken in de agenda.. Afgelopen zaterdag was mijn moment. Beurde wat beurde, mama ging op stap!

Rond elf uur stapte ik in ons autootje om op weg te gaan naar Naaldwijk. Wat had ik hier weer zin in! Omdat De Quilthoeve voor mij niet echt om de hoek is, kom ik er (misschien gelukkig maar) niet zo heel erg vaak. Maar áls ik er dan kom.. dan kijk ik werkelijk mijn ogen uit. Stoffen, lapjes, boeken, werktuigen, snuisterijtjes.. Samen met Jantine snuffelde ik door de stofjes, langs de kraampjes en genoten we in de sfeervolle schuur van een kopje thee en later ook van een kop warme erwtensoep met roggebrood. Bij de thee kreeg ik nog een tube handcreme in mijn handen geduwd: 'Omdat je zo'n last van je handen hebt. Hier, probeer deze maar'. Wat een dankbare verrassing!

Oude en nieuwe bekenden werden gevonden, een praatje werd gemaakt. Ideetjes kwamen spontaan op tafel en zelfs een werkbeschrijving werd er 'even' voor me uitgetekend. Wat een ontzettend dankbare gezelligheid! Uiteindelijk heb ik me er twee en een half uur (!) weten te vermaken. Dan moet het toch wel wat geweest zijn hé?

Maar waarom ik vooral weer even een praatje met Wendy en een bezoekje aan de Quilthoeve wilde maken: mijn laatste quiltje hé? ;o) Want eerder vertelde ik jullie al dat ik dit werkje eerst aan een paar voor mij bijzondere mensen wilde tonen: Wendy, Jantine en Jeannet.

Wendy.. tsja.. op de één of andere manier heeft mijn eerste gekochte patroon (het huis, de sfeer van het plaatje) een klik met Wendy gekregen. Een klik die er aan zit en gewoon niet meer los komt. De tweede herinnering in dit quiltje is aan Jantine, met haar heb ik de rand van het quilt uitgezocht. En dan een herinnering natuurlijk aan Jeannet; zij was het die me maar bleef complimenteren met mijn mooie werk (waar ik het nog steeds niet mee eens ben, maar dat is een ander verhaal).

Een mooie herinnering aan dit quilt is ook de plek waar het voor een groot deel gemaakt is. Elke week als ik aan de rand van het zwembad naar mijn lerende knul zat te gluren, pakte ik er mijn borduurwerk bij. Steekje voor steekje ontstond een mooi geheel. En dan de tekst.. zo lekker oud-hollands, iets waar ik om welke duistere reden gék op ben..

Tot slot dan natuurlijk nog het heerlijke lussen en knoopjes verhaal en mijn allereerste herinneringshandwerk is klaar. Het hangt inmiddels al een week te pronken in de gang en iedereen mag er van weten ;o)

Hoe vind je trouwens de zwarte hanger? Geen idee wat het officieel is, maar ik kocht het voor € 0,50 (!) bij de kringloop. Lekker budget hé? ;o)

Al met al een heel vertell, maar voor mij eindelijk een handwerk voor het showen waard. Dank jullie wel, voor de support en het vertrouwen. Deze herinneringen neemt niemand me meer af!

Uit de kast

2011-12-09T06:41:00.004+01:00

Welja.. laat ik vandaag maar eens echt eerlijk zijn.. Laat ik vandaag een lang bewaard stukje van mezelf prijsgeven.. Hoeveel volgers zal het me kosten? Ach wat.. vandaag kom ik..

..uit de kast ;o)

Sinds jaar en dag ben ik smoor op country. Ja.. je leest het goed: country! Het is denk ik begonnen in mijn kleine kinderjaren, toen paps me vooral zijn favorieten liet horen. Een zangeres die me altijd bij is gebleven is Billy Jo Spears en als zanger toch wel Don Williams. Tot op de dag van vandaag draai ik van beiden nog geregeld een cdtje met krakerige, maar heerlijke 'hangende' nummers. Misschien ken je er van Billy wel één; 'Blanket on the ground' bijvoorbeeld? Of ben ik zo 'verpest' dat ik de enige ben die dit nummer woordelijk uit haar hoofd kent? ;o) Nog een paar van mijn favoriete songs zijn bijvoorbeeld 'Sing Me', 'Your Good Girl's Gonna Go Bad' en 'Rose Garden'. Vind je het gek dat ik zo lekker door mijn huishoudwerkjes heen kom? Don mag daar-in-tegen wat vaker later op de dag tevoorschijn komen. Als ik hobby bijvoorbeeld.. 'Your my Best Friend' ken je die? Of deze? Ja.. ik weet het.. *Ü* ..maar die stém!

Eén van mijn eigen favorieten is wel Tanya Tucker. Met name dit nummer vind ik fantastisch, het vat zo mooi samen wat er in mijn binnenste omgaat. Luister er maar eens naar (al is de kwaliteit van het filmpje niet écht je-van-het). Aan het eind van dit bericht zal ik de songtekst plaatsen, zodat je het eventueel ook nog kunt lezen.

Maar verder uit die kast. Het bleef niet alleen bij de muziek. Ook het linedance kwam op mijn pad. Jaja.. ook weer zo'n beschamend moment. Al moet ik wel zeggen, als het me nu gevraagd zou worden om weer mee te doen.. Het is alleen dat imago, vind je niet? En dan heb je natuurlijk ook nog de aankleding..

In het verleden kocht ik mijzelf een echte 'cowgirl' hoed. Op een jaarlijkse Westernbeurs in Brabant, als ik het nog goed heb. Wat heb ik het daar toendertijd naar mijn zin gehad! Ik heb zelfs nog eens een keer meegedaan aan een wereldrecordpoging linedance..

Feit is wel.. het hele country-leven is een stukje van mij, maar een stiekem stukje heel ver in mijn binnenste. Je ziet het niet aan me en ook in huis heeft het geen stempel gedrukt. Alhoewel.. er komen wel steeds meer 'country-trekjes' binnengeslopen.. Een schommelstoel (in gedachten zit ik al schommelend met een handwerk in mijn schoot op de veranda van ons knusse droomhuis..), de laarzen en hoed waar ik maar geen afstand van kan doen.. kleine handwerken en quiltjes aan de muur.. homemade cookies.. Ik geloof trouwens niet dat er nou iemand is die dit verwacht had.. Zeg maar eerlijk.. jij ook niet hé? ;o)

Liefdevol weekend!

"How much do I owe you?" said the husband to his wife
"For standing beside me through the hard years of my life.
Shall I bring you diamonds, shall I buy you furs?
Say the word and it's yours"

And his wife said: "I won't take less than your love, sweet love.
No, I won't take less than your love.
All the riches of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"How much do I owe you?" to the mother said the son
"For all that you have taught me in the days when I was young.
Shall I bring expensive blankets to cast upon your bed?
And a pillow for to rest your weary head"

And the mother said: "I won't take less than your love, sweet love
No, I won't take less than your love.
All the comforts of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"How much do I owe you?" said the man to his Lord
"For giving me this day and every day that's gone before.
Shall I build a temple, shall I make a sacrifice?
Tell me, Lord and I will pay the price"

And the Lord said: "I won't take less than your love, sweet love.
No, I won't take less than your love.
All the treasures of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"No, I won't take less than your love"

Ik had...

2011-12-07T18:57:00.000+01:00

..natuurlijk best de strijk van gister weg kunnen werken.. of even een doekje over de meubels kunnen halen. Zelfs de ramen had ik kunnen doen.. of iets simpeler: een stofzuiger door het huis..

Toch deed ik dit allemaal niet; ik liet de boel lekker de boel. De eetkamertafel ruimde ik leeg, zette een grote pot thee, legde wat lekkers op een schaal en pakte een aantal theekoppen uit de kast. Mijn naaimachine kwam op tafel, de lapjes, draadjes en het handwerkgerei lag binnen handbereik. Zo.. ik en ons huis zijn klaar om de handwerkdames te ontvangen..

Maar nee.. ook dit keer was men te druk, had te veel te doen of..

Gelukkig ben ik niet van een ander afhankelijk en doe - net als elke woensdag - gewoon mijn ding. De woensdagmorgen is van mij, dan pak ik een paar uurtjes om het grotere handwerk aan te pakken. Door de week steek ik wat steekjes aan een borduurwerk of naai ik handmatig kleine lapjes aan elkaar, maar op de woensdagmorgen komt mijn machientje op tafel, staat de strijkplank klaar voor mijn lapjes en knip of snij ik er rustig wat op los.

de kwaliteit van de foto... :o(

Vandaag hadden mijn spaarzame mama-uurtjes een heerlijke start van mijn kussentjeskrans als gevolg. Gekocht in de webwinkel van Atelier Bep, in mijn favoriete bruintinten. Ook alweer zo'n leuk werkje om te doen!

Stukje bij beetje probeer ik mijn handwerkjes die nog in de kast liggen tot een tevreden eindresultaat te brengen. Het kost me niets ze te maken, veel van de werkjes worden gemaakt van of op oude/gekregen lappen, maar het einderesultaat is wat mij betreft elke keer weer verbluffend.

Handwerken lijkt misschien een dure hobby, maar met een beetje inzicht, fantasie en speurwerk kun je van weinig best nog heel veel maken. Je moet er alleen wél even wat tijd voor vrijmaken... ;o)

Good Old Household ~ Gesprongen handen

2011-12-06T10:20:00.005+01:00

(Uit: de rechterhand der huisvrouw)

Gesprongen handen behandelt men door ze dagelijks enige malen met een mengsel van glycerine en citroensap af te wassen. Goed in laten trekken.

Nou.. dat lijkt me een goede oude raad, waar ik ook nog wel raad mee weet ;o) Alleen.. geen glycerine in huis. Zal het met vaseline ook lukken?

Voor ik naar bed ga neem ik een kleine hoeveelheid vaseline en smeer dit over mijn opengesprongen handen. Niet handig als je de deur uit moet, maar zo voor de nacht wil ik het wel eens proberen. En welja.. de volgende dag lijken de kloven iets minder hard geworden. Misschein zo op de dag een klein tipje alleen op de open plekken? Ook dat lijkt goed te doen. Na twee dagen smeren en bijhouden lijkt het leed geleden. Totdat ik met mijn vernieuwde handen buiten ramen heb staan zemen...

Hebben jullie een - gezonde(re), zelfgemaakte - tip of raad tegen dit (huisvrouwen?) kwaaltje? Want als ik vervolgens dit op internet lees...

Glycerine is een stroopachtige vloeistof die chemisch vervaardigd wordt uit een combinatie van water en vet. Men gebruikt het als oplosmiddel en weekmaker. Glycerine onttrekt vocht uit de onderste lagen van de huid en houdt het vast aan de oppervlakte waardoor de huid van binnenuit uitdroogt.

Vaseline is een op petroleum gebaseerd vet. Terwijl het vocht tracht vast te houden in de huid, houdt het ook zowel giftige stoffen als afvalproducten vast en laat het zuurstof buiten.

Mama versus de machine - de uitslag

2011-12-05T10:11:00.001+01:00

Afgezien van het gemopper is het me deze week prima bevallen zonder vaatwasser. Oké.. met de Sintvisite was er natuurlijk wel wat meer af te wassen dan normaal, maar als je het mij vraagt.. Nee.. zelfs toen ik het twee dagen alleen heb moeten doen, vond ik het geen straf. Ik vond het eigenlijk wel prettig, zo even verstand op nul en handjes in het sop...

Wat me uiteindelijk het meest interesseerde was toch wel de meterstand van vanmorgen. Zou het qua water een verschil gaan maken? Dat is toch wat iedereen als argument aangeeft: met de hand afwassen verbruikt meer water. Maar tot mijn verbazing: niet! En het gas? Wij hebben tenslotte een geizer, zou dat dan hoger zijn uitgevallen? Nou.. eigenlijk ook niet bijzonder. Zou het met de hand afwassen dan helemaal geen verschil maken?

Tot ik de electriciteit berekende: dát gaf wel verschil! Zitten we normaal qua eenheden zo rond de mid-twintig met soms een uitschieter tot net over de dertig, nu zaten we nog onder de twintig! Gelukkig.. geeft het toch érgens nog een verschil ;o)

Voor mij is het een gedane zaak: de niet meer voortreffelijk werkende vaatwasser de deur uit en voorlopig geen nieuwe. Scheelt een paar honderd euro voor de aanschaf, geeft een berg nieuwe (en nodige) opbergruimte en als de electriciteit werkelijk zo laag is van het niet gebruiken van de vaatwasser...

Nu alleen manlief nog 'even' overtuigen. Daar ga ik waarschijnlijke nog een héle kluif aan krijgen.. ;o)

Quilt update: mijn voor het eerst gebiesde handwerk is klaar! Maar eerst wil ik hem graag aan een paar voor mij dierbare personen laten zien. Daarna natuurlijk ook hier een 'Show & Tell'!

Wijze woorden

2011-12-02T08:40:00.001+01:00

Mama en zoon (5) aan de ontbijttafel...

"Oh, lieverd? Ik zal je zo mijn handwerk eens laten zien. Mama heeft gister alle vier de randjes er omheen gezet."
"Die heb ik toch al gezien?"
"Ja.. maar toen zaten ze nog niet vast. Nu wel.. en mama is er eigenlijk best trots op.. Kijk, ik heb ze er nu helemaal aan vast gezet. Zie je wel?"
"Ja.. mooi hoor.."
"Nu moet ik er alleen nog even de lussen aan zetten. Kijk.. ik dacht dat zo te gaan doen.."

(lange stilte)

"Mama.. kom eens met die lus.. ik zou hem niet zo groot doen, geef eens.. kijk.. (gefreubel aan mijn stoflapje).. zo zou ik het doen.." (een serieuze blik over het gedane voorstel volgt.. de opzij gelegde knoop wordt erbij gepakt..) "Geef die andere knopen ook eens aan, mam.. Kijk.. die moet u zo doen.. hier één.. hier één.. en dan niet op de lussen.. Kijk.. klaar!"

En zo wil (waarschijnlijk) geschiedden... ;o)

Fijn Sinterklaasweekend!

Poes is er al blij mee

2011-11-29T13:56:00.002+01:00

Nu ik nog..

Er zitten inmiddels vier biezen om mijn werk (en eigenlijk best netjes, al zeg ik het zelf), maar ik ben er nog niet klaar mee. In gedachten zag ik mijn werk aan een hanger met knijpertjes, maar ik geloof toch dat ik er twee lussen aan ga zetten.

Nog even geduld dus ;o)

Ü

2011-11-28T10:32:00.000+01:00

A reader from Holland shared this..

Mama versus de machine

2011-11-28T10:23:00.000+01:00

Al geruime tijd twijfel ik over de kwaliteiten van onze vaatwasser. Inmiddels al aardig wat jaartjes oud (een tweedehandsje) laat onze afwashulp zien dat haar definitie van schoonmaken niet helemaal gelijk meer is aan die van mij. Maar een extra handje toesteken doet ze weer wel. Wat doen we daar nou mee?

Van de week had ik een mooi voorbeeld: nadat de staafmixer al drie draaien had meegemaakt, was ik nog steeds niet tevreden over het 'schone' resultaat. Kon dat echt niet beter?
Dus maakte ik een simpel handsopje en pakte een sponsje. Met nog geen twee poetsstrepen over de kop, was het verschil al duidelijk te zien. Mama's schoonmaak werkt toch iets beter ;o)

Nu ook de vaatblokken geregeld blijven zitten en er steeds meer (opschep)lepels en andere items met de hand na gewassen moeten worden, ga ik deze week de proef maar eens op de som nemen.

Doordat ik elke week netjes onze meterstanden bij houd, kan ik goed zien dat we qua waterverbruik nagenoeg elke week op 2 eenheden zitten. Laat ik vanaf vandaag (de meterstanden zijn immers net weer genoteerd) eens een week lang met de hand gaan wassen. Hoe bevalt dat? Wat kost me dat (qua water) extra? Kan ik in mijn electriciteitsverbruik eventueel een (kleine) daling zien?

Ik zal het eens een week proberen vol te houden en laat jullie volgende week maandag weten hoe dat ons bevallen is. Idee? Als het ons lukt en bevalt, is dit ook weer een mooie stap in de richting van het zelfvoorzienend en onafhankelijk leven. Én ik creëer behoorlijk wat extra kastruimte als dat gevaarte mijn keuken uit is...

Vele van jullie werken vast graag met de machine, of zijn er meer terug naar het oude vertrouwde handwerk gegaan?

Quilt update: twee biesjes gezet ;o)

Vraag & Antwoord

2011-11-25T20:59:00.000+01:00

Zo.. nog net zo voor het weekend, op de valreep, een berichtje van mijn kant. Wat hebben we hier een hectische week gehad! Maar gelukkig met allemaal leuke dingen en met hele gezellige mensen om ons heen. Dankbaarheid troef!

Het bericht van vandaag staat voor de verandering eens in het teken van vragen die ik de afgelopen tijd (meest van anonieme of no-reply bloggers) heb gekregen. Misschien hebben meer leesters wat aan de antwoorden? Ik zou de vragen graag voor deze keer via een blogbericht willen beantwoorden, maar misschien kunnen jullie volgende keer mét emailadres reageren? Komen ze:

V: Mag ik het recept van de koek van vorig weekend?
A: Ik zal het zeker plaatsen, maar nog even geduld. Eerst moet 'ie hier nog een keer gemaakt en geproefd worden ;o)

V: Als ik een boterkoek maak, wordt hij altijd te droog, hoe kan ik dit voorkomen?

A: Geen idee, maar misschien kun je mijn oude vertrouwde recept eens proberen? Binnenkort ook op mijn blog!

V: Monique, doet je mail het niet of zo? Vind het helemaal niets voor jou om niet te reageren......

A: Die doet het nog lieverd! Dank je wel voor je vraag. Ben alleen even zó klein in mijn blog- en reageertijd... :o(

V: Mmm..boterkoek..hoe laat drink je koffie?
A: Nooit! Ik ben een heuse theeleut ;o)

V: Ik lees je al heel lang ik denk zo'n 4 à 5 jaar. Kan dat?
A: Dat klopt. Wat lief dat je (nog steeds) met me mee leest!

AAARRRGGGHHHHH!!!!!!

Vrijdagavond 25 november 2011 om 20:19 uur komt Wham! met Last Christmas op Sky voorbij!!!!! (ik kan wel janken...)

V: Grappig om het boek van Johan ter Beek op jouw blog ook weer tegen te komen. Ik twijfel al heeeeeeel lang of ik het aan moet schaffen. Wat zeg jij?
A: Wegens drukte en vermoeidheid ben ik halverwege het boek blijven hangen en ligt het stil te liggen op mijn nachtkastje. Datgene wát ik heb gelezen zet me goed aan het denken. Tóch net weer even anders dan ik al deed..

V: Is dat blauwe een soort afwasbare stift??
A: Het blauwe op mijn handwerkjes is inderdaad uitwasbare blauwe inkt. Eerst deed ik dit werk met een normaal grijs potlood, maar na een heitje voor een karweitje heb ik mezelf een dergelijke stift cadeau gedaan.

En nu ga ik als de pieten mijn pc uitzetten, het is half negen geweest, The Voice is inmiddels al van start en mijn cowl moet vandaag worden afgemaakt.

Lieve dames, heel fijn weekend en tot volgende week!

(en mocht ik nog vragen vergeten zijn: stel ze gerust!)

With great thanks to Cath and Kari

2011-11-24T10:27:00.000+01:00

Tien uur alweer? Jeempie.. wat vliegt de tijd! Gelukkig heb ik de eerste boodschappen al binnen en staat er een klein wolwasje te draaien. Voor vanavond doe ik verder helemaal niets, want dat heeft toch geen zin. Eerst wilde ik de ramen nog even een extra poetsbeurt geven, maar hey.. het is toch donker! En de vloer dweilen met dit vochtige herfstweer heeft nou ook niet zo veel zin.. Dus maak ik (uiteraard!) vanmiddag nog wel een verse boterkoek, maar verder.. ;o)

Mijn snel-nog-even-in-het-weekend-opgezet werkje waar ik het gister over had, heb ik zojuist met een paar laatste steekjes af kunnen maken. Tijdens het maken ervan, bedacht ik me dat ik dit projectje waarschijnlijk nog wel eens zal gaan maken; het is een prima cadeau om weg te geven en het kost je nagenoeg niets. Kijk maar:

Met het doorbladeren van een handboek voor de beginnende naaister van Cath Kidston, stuitte ik op het maken van geurzakjes. Gevuld met lavendel en voorzien van een lief kanten randje. Bij het zien ervan gingen in mijn hoofd direct allerlei radertjes lopen en bedacht ik me dat ik nog lavendel heb staan, een lapje zoek ik ook wel op en dat kantje.. had ik niet eens...

Bij deze gedachten bleef het echter niet. Afgelopen weekend stuitte ik op een gratis project van Kari, waarin zij een simpel maar sfeervol patroontje liet zien. De onderzetter vond ik zelf niet zo'n goed idee (omdat ik weet dat ik dat toch niet ga gebruiken) maar het patroontje printte ik wel uit. Samen met mijn gevonden lapje, het opgezochte kantje en de lavendel.. Nee.. dat is nou weer geen combi Mootje.. Wat dacht je van de winterse potpourri die je nu toch voor je kleine prinsesje weg wil gaan ruimen?

Eén en één is twee en met een paar minuutjes handwerk, heb je al snel het volgende als resultaat:

Zeg nou zelf, sfeervol hoeft niet duur te zijn. Toch?

Rectifidinges

2011-11-23T13:21:00.000+01:00

De ik-weet-het-nog-niet-zeker van vanmorgen is tóch geweest en het was hartstikke gezellig.. ;o)

Het idee was leuk..

2011-11-23T09:13:00.001+01:00

.. en mijn bedoelingen ook goed. Maar ergens is er toch iets mis gegaan. Jammer..

Het begon vorige week. Ik kreeg een verzoek: of iemand even achter mijn naaimachine mocht voor een Sint-surprise. Geen probleem natuurlijk. Maar tijdens het babbelen bij een kop thee kwamen we al brainstormend op een veel leuker idee. Waarom doen we dit eigenlijk niet gewoon op woensdagmorgen, als we veel meer tijd hebben?

Zo gezegd, zo gedaan, de afspraak stond. Op het schoolplein nodigde ik nog eens drie dames uit, met z'n vijven moest het een gezellige handwerkmorgen worden. Maar je raad het vast wel.. tot vanmorgen natuurlijk.. De één kon niet, de ander weet het nog niet zeker, de derde is wat ziek en de vierde..

Gelukkig laat ik me hierdoor niet uit het veld slaan en ga ik - net als iedere andere woensdagmorgen - gewoon lekker zelf verder met mijn handwerkjes. De bies zit al half rond mijn quiltwerk gespeld, dus hier kan ik mee aan de slag. Ook mijn kerstboompje is klaar, dus hiervoor kan ik weer aan de hexagonnetjes beginnen. Mijn cowl moet nog afgebreid, de vingerhoedjes liggen inmiddels netjes op rij te wachten en oh.. een nog-even-snel-in-het-weekend-opgezet werkje, die kan ook wel worden afgemaakt.. ;o)

Vervelen doe ik me niet, maar gezelliger had ik het natuurlijk wel gevonden. Wel ach.. kan ik me vast voorbereiden op mijn Ha-Ra demonstratie voor morgen. Dat zal vast eenzelfde afvalrace gaan worden. Iemand interesse? ;o)

Niet gelukt, toch gescoord

2011-11-21T09:57:00.001+01:00

Wat had ik zaterdag graag even naar de Naald & Draaddag in Heenvliet willen rijden.. Blogsters ontmoeten, techniekjes afkijken, ideeën opdoen.. Maar jammer genoeg was het ook dit jaar weer niet haalbaar. De zaterdag zat vol met een kinderfeestje, zwemles, de intocht van de Sint, klussen, behangen, bakken, een vergeten boodschap, middagslaap.. Als de kinders wat groter zijn misschien? ;o)

Dus liet ik het idee voor wat het was en bracht zoon-lief naar het verjaardagsfeestje, haalde de boodschap en.. bedacht me dat ik nog een kleine drie kwartier 'over' had! In de auto, op weg naar Zwijndrecht, naar Aztec Rose. Ga ik dáár toch even snuffelen.. ;o)

Met de lieve hulp van ... (had ik nu maar even naar haar naam gevraagd..) ben ik uiteindelijk op dit stofje uit gekomen. Wat vinden jullie?

Mijn bedoeling was om dit alleen te gebruiken voor aan de achterkant en in de lussen. Laat de vriendelijke mevrouw mij nu vragen of ik er dan geen bies omheen ga zetten... Een bies?!? Ik.. de beginnende freubelaar, weten jullie nog? ;o)

Maar na een kleine ieniemienie begincursus 'biesje maken' en het uitgeven van mijn laatste zakgeld liep ik niet veel later het gezellige winkeltje uit, zelfverzekerd er een nog wat mooiere quilt van te maken. Zou ik er werkelijk al de nodige 'skills' voor hebben?

Snel terug mijn knul ophalen en naar het zwembad. Gelukkig doen we op zaterdag allebei 'dienst' en kon ik verder met de huiselijke klusjes. Bakken, daarna behangen.. Belde moeders dat ze dat laatste wel even voor me kwam doen. Fijn! Ik verder aan het bakken en bah! Waarom lukt het nou weer niet? Alles volgens het boekje, goed gelezen, netjes en rustig gewerkt en.. valt de koek helemaal in!

Achteraf bleek dat niets af te doen aan de smaak, want zelfs bij het tweede bakkie werd er naar de koek gevraagd. Missie geslaagd? ;o)

Geen dag zonder

2011-11-18T12:42:00.001+01:00

Maakte ik gisteren nog de laatste steek aan mijn wandkleed in wording, vandaag ben ik alweer begonnen met een nieuw borduurwerkje. Geen grote, maar een leuk klein weekend-project. Het borduurpatroon komt van de website van Gail Pan, maar ik kan helaas niet meer achterhalen waar het precies staat. Door de jaren en het surfen heen heb ik hier en daar aardig wat patroontjes uit weten te printen, maar kan helaas niet overal de oorsprong meer van achterhalen.

Als ik het borduurwerk af heb, wil ik er een rand van verschillende bruine lapjes omheen naaien en er uiteindelijk een klein kussentje van maken. Je ziet het, ik kan haast geen dag zonder handwerk ;o) Jij?

Mooi en creatief weekend allemaal!

Ligt het aan mij?

2011-11-17T19:53:00.004+01:00

Of is het gewoon drukker dan anders, zo in de laatste weken voor de feestdagen? Mijn agenda staat al weer aardig vol met van alles en nog wat en dan zijn er natuurlijk ook nog de normale huiselijke beslommeringen. Niet dat een agenda bij ons nou de baas in huis is hoor, want met een dag als vandaag (lees: een knorrige ik-krijg-weer-twee-nieuwe-tanden jonge dame en een loom op de bank hangende ik-heb-koorts-en-een-om-te-gillen-zo'n-pijnlijke-tong knul) lijkt de hele boel toch al snel in de soep te lopen. Áls je je er tenminste druk om maakt. En dat is nou nét iets wat ik vandaag even niet deed ;o)

Terwijl ik de één zachtjes maar gedwee de bank op duw, hem voorzie van een warme kop kamille-thee met paracetamolletje en bedek met het altijd aanwezige 'gaatjes-kleed', neem ik de ander op de arm en probeer haar wat tot rust te sussen. Niet veel later zijn ze allebei vertrokken en ga ik er zelf ook even lekker rustig bij zitten. Nog wat laatste steekjes aan mijn borduurwerk en ik kan eindelijk beginnen met de quiltrand. Wat heb ik daar naar uitgekeken!

Nu alleen nog een mooie stof voor de achterkant erbij. Zal ik dat komende zaterdag gaan doen op de Naald & Draaddag in Heenvliet? Of hou ik het nog even uit tot de Winterfair bij De Quilthoeve? Ik zou natuurlijk ook ...

Laat ik maar rustig wachten tot ik een mooie, geschikte stof heb kunnen vinden. Tot die tijd kan ik me misschien beter even richten op het afmaken van mijn cowl. Want die kan ik inmiddels wel gebruiken!

De zak van Sinterklaas

2011-11-15T10:05:00.005+01:00

(Uit het jaar 1947)

Wat zal er dit jaar weer uitkomen? Zal het Sint-Nicolaas gelukken voor iedereen een welkom geschenk op de kop te tikken? De etalages bieden al weer meer verscheidenheid dan vorig jaar, maar alles is nog erg duur, vooral als 't enigszins naar luxe zweemt.
Daarom gaan we zien, of we zelf niet wat leuke cadeautjes kunnen bedenken, die niet veel geld, maar natuurlijk wel de moeite vragen. Maar de voldoening van zo'n zelfgefabriceerd geval is dan ook veel groter dan van iets klaargekochts, zodat we ons een beetje extra werk met liefde getroosten. Vooral als 't zulke gezellige, weinig tijdrovende karweitjes zijn als hieronder staan beschreven.

1. We zullen met iets practisch voor Vader beginnen. Onze puntenvoorraad spreken we het liefst zo weinig mogelijk aan, daarom proberen we in een manufacturen- of stoffeerderszaak een puntenvrije grijze moltondeken te bemachtigen. Een grote maat kost ongeveer een tientje, wel een heel bedrag, maar 't is dan ook voor Vader! Van deze deken maken we een gemakkelijk huisjasje, dat we met dik koord versieren.

2. Voor de grote dochter, die er graag leuk uitziet, kopen we een paar meter bandfluweel om er haar oude winterjurk mee op te vrolijken. Een paar strikjes op het lijfje en op de rok maken van het oude saaie jurkje een gezellig up to date japonnetje. Als Uw dochter handig is met de naald, geeft U haar alleen 't rolletje bandfluweel of ander garneerband en 't ideetje, zij werkt het dan zelf graag uit.

3. Voor een studerende zoon of dochter is een voetenzak altijd een zeer welkom geschenk. We maken hem van een oude deken (bv. molton) of andere stevige stof. Van buiten geven we hem een fleurig overtrekje, als de deken er wat grauw en somber uitziet. Ook een monogram in afstekende kleur kan wonderen verrichten. Van binnen voeren we de zak met flanel of iets dergelijks na hem met watten iets te hebben opgevuld. Erg leuk is ook de buitenkant van allerlei kleine lapjes aan elkaar te maken, een z.g. lappendeken. Als we een reepje bont over hebben, kunnen we dat er nog ter garnering omheen bevestigen. Natuurlijk vergeten we niet een kruik onderin de zak te stoppen, die met de komende wintermaanden de kou moet verjagen. De zak zorgt er dan wel voor dat de warmte niet verloren gaat.

4. Voor de lekkerbek in de familie kopen we een aardewerk schaaltje, dat we vullen met zefgemaakte marsepeinen aardappeltjes, waarvan het recept wel in het kookboek staat.

5. Over een kookboek gesproken, vindt U een zeildoek kookboekomslag geen practisch geschenk voor een nijvere huisvrouw? Dat leuke genopte zeildoek zal nog wel niet te krijgen zijn, maar effen (namaak) zeil kunnen we toch ook wel gebruiken voor ons doel. We kunnen de voorkant van het omslag versieren met wat applicatiewerk van zeil in een andere kleur en vergeten vooral één of meerdere aanwijslintjes niet.

6. Van hetzelfde materiaal maken we een morszeiltje voor onze 2-jarige kleuter. Wat opgeplakte of met een paar steken vastgezette figuurtjes dienen om de eetlust te bevorderen.

7. Als we voor de allerjongsten een paar punten kunnen missen, kopen we twee knotten van die heerlijke dikke wol, die liefst met houten pennen moet worden gebreid. Hiervan maken we een grappig kabouterpuntmutsje en allicht houden we nog wat over voor een paar wantjes ook. Met die dikke wol ben je in een ommezientje klaar. We voeren het mutsje met flanel en strikken 't van voren met een stevig bandje dicht. In de wandjes rijgen we bij de polsjes elastiek en we naaien een stivig bandje tussen de beide wandjes tegen 't verliezen.

8. Voor een van onze andere spruiten maken we een lekker warm kamerjasje, ook al weer uit een grijze molton deken zonder punten. Het jasje wordt afgewerkt met koord of sierband en een paar geborduurde of geappliqueerde beesten fleuren het geheel op.

9. Van een opgespaarde verzameling luciferdoosjes, die we aan elkaar plakken, en een oude schoenendoos kunnen we voor onze driejarige kleuter een winkeltje maken. Helaas zal dit voorwerp echter wel geen lange levensduur zijn beschoren, of 'de winkelier' moet erg kalm en voorzichtig zijn uitgevallen. Aan de voorkant van de laadjes doen we zo'n pinnetje, als wel voor sluiting van grote enveloppen wordt gebruikt. Dat dient om de laden open te trekken. We vullen de laadjes met erwten, bonen, havermout enz. leggen in de schoenendoos-winkel ook wat lege zakjes en een oud lepeltje neer en onze kleuter zal zich allicht een poosje met dit geschenk kunnen bezighouden.

10. Als we in een bosrijke omgeving wonen, zoeken we wat kleine denappels op, die als garnering van jaeger- en schapenwollen kledingstukken dienen. De denappels aan het gebreide koord vormen een 'natuurlijke' afwerking. Ook apart is een broche van drie denappels aan één steeltje. We laten er een speld achter zetten door een zilversmid. Voor zulke broches moeten we echter wel een paar boswandelingetjes over hebben.

11. Een cadeau waar ook de oudere kinderen aan mee kunnen werken, is een poppenkast. De poppen bestaan uit een holle kop, twee holle handen, een wijde jurk en drie kokertjes. Eén kokertje dient als hals, de andere voor de polsen. Ze moeten zo wijd zijn, dat Uw vingers er gemakkelijk door heen kunnen. De lap wordt aan de kop vast genaaid en aan de wijde mouwen bengelen de holle handjes. Door de hand onderin het fladderende poppenlijf te steken, de wijsvinger in de kop, duim en middenvinger in de armen, kunnen we de pop allerlei bewegingen laten maken. Als we over een beetje fantasie beschikken, kunnen we met behulp van verschillende poppen en een kartonnen poppenkast zelf voorstellingen geven.

We hopen, dat U uit deze ideetjes een keus kunt maken en wensen U veel succes met 't uitwerken ervan.

Voor het eerst

2011-11-14T10:18:00.000+01:00

Voor het eerst deze herfst heb ik de verwarming aangezet. Niet te hoog, maar net even een tikje om de kou en het vocht het huis uit te krijgen. Het begint nu eindelijk een beetje op de koude winterdagen te lijken, maar afgelopen zaterdag vond ik het toch zo vreemd!

Met z'n allen voor de buis. De één met blote voeten, de ander in een korte mouw, de zon die warm naar binnen scheen en haast geen wolkje aan de lucht. 'Hoor de wind waait door de bomen...' De warme chocolademelk met slagroom smaakte ons prima, maar echt kloppen deed het voor mijn gevoel toch niet. Gek hé?

Nu staat de verwarming dus een klein beetje aan en voelt het - ondanks mijn maillot en coltrui - toch wat behaaglijker aan. Ook nu ik straks de (vele) wassen op ga hangen is het fijn om wat extra warmte in huis te creëren.

Hoe is trouwens jullie weekend geweest? Ook een beetje rustig en naar wens? 'k Zal er eerst eens even lekker voor gaan zitten. Een kop thee erbij en gezellig bij jullie om het hoekje kijken. Goed idee? ;o)

Nog zo'n reus...

2011-11-11T09:57:00.000+01:00

... maar ik ga hem verslaan hoor! (zeg ik nu héél stoer...) ;o)

Fijn en gezellig weekend allemaal!

Niet voor mij

2011-11-10T10:08:00.001+01:00

Gratis is gratis en gratis neem je mee, niet? Nou.. niet altijd.. tegenwoordig kijk ik eerst of het een product is waar ik wat mee kan en of het 'verantwoord' is. Afgelopen weekend werd me een C.risp & F.ruit van W.asa aangeboden. In eerste instantie dacht ik dat ik het niet mee hoefde te nemen in verband met melk en/of zuivel, maar na een check op de verpakking begreep ik dat het om een kuipje fruit gaat. Prima.. ik neem het mee.

Aangezien er momenteel een aktie voor dit product loopt en we vanavond weer boodschappen gaan doen, besloot ik net de proef te ondergaan. Allereerst: het fruitkuipje ziet er aantrekkelijk uit. Ik heb er wel trek in gekregen en de bewering dat je door het eten van dit kuipje je anderhalve portie fruit van de dag binnen hebt, klinkt ook aanlokkend.

Kartonnetje eraf, plastic dekseltje eraf, hey! een lepeltje..., plastic folietje verwijderen, nog een plastic folietje verwijderen en hé hé.. eindelijk mijn fruit. Ziet er goed uit. Nu de cereals met de vruchten mixen en mjammie!

Tijdens het nemen van de eerste happen bedenk ik me dat het toch wel een enorme berg afval met zich mee brengt als ik dit elke (werk)dag zou gaan gebruiken.

Vijf kartonnetjes, vijf kuipjes, vijf dekseltjes, tien folietjes en ook nog eens vijf lepeltjes... Na een hap of wat werd de smaak me wat te veel. Te zuur? Te zwaar?

Morgen pak ik weer mijn oude vertrouwde fruithap. Iets meer werk, maar in ieder geval een heleboel minder afval om te verwerken. En de al gerecycelde lepeltjes, kuipjes en kartonnetjes.. prima.. Maar het moet nog steeds verwerkt/verbrand worden. Laten mijn schilletjes dat werk nou allemaal lekker zelf doen... ;o)

Gezelligheid kent geen tijd

2011-11-09T19:45:00.000+01:00

Dus snuffel ik in onze boekenkast en duik een november-editie van het tijdschrift Seasons uit de kast. Terug in de tijd (in dit geval 2001), met een grote kop thee en een simpel speculaasje. Diep genesteld op de bank. Gezellig!

In verband met een interne verbouwing heb ik jammer genoeg niet veel tijd om op mijn gemak bij jullie langs te komen en mijn gedachten met jullie te delen. Alles gaat hier wel gewoon goed hoor!

Viel't mee?

2011-11-07T20:35:00.004+01:00

Ja.. natúúrlijk viel't mee.. Ondanks de machtige appeltaart (wie probeert er dan ook een nieuw recept..), de plakkerige nasi (jasmijnrijst, wat wil je!), het aangebrande ei (te veel aan het kletsen geweest), de vergeten loempiaatjes (waarschijnlijk ook dat vele kletsen..) en een wandeling langs onze saai ogende wintermoestuin hebben we een gezellige dag gehad. Kón toch haast niet anders.. ;o)

En ja.. een vervolgafspraak is ook al besproken. Domme reus eigenlijk hé? ;o)

Mijn grote reus

2011-11-06T09:46:00.000+01:00

(Naar aanleiding van dit bericht)

Zondagmorgen. Op tijd uit bed, we verwachten vandaag bezoek. Na het ontbijt duik ik mijn kledingkast in en dan begint het. Wat doe ik aan? Zal ik vandaag kiezen voor mijn spijkerrok, of toch maar mijn favo broek. Wordt het een trui met maillot of toch maar een shirt met een vest. Zal ik misschien mijn gebloemde shirt aantrekken? ...

Een uurtje later ben ik eindelijk in de badkamer beland en kleed me aan. Oorbelletjes erbij? Of toch maar zonder. Wat zit dat shirt toch vervelend strak om die buik. Ik weet dat ik goed en gezond eet, maar die vervelende opgezwollen buik blijft me maar in de weg zitten... Mijn darmen beginnen te protesteren.. voor de zoveelste keer deze morgen bezoek ik het toilet.. zenuwen.. voor straks.. Is het huis echt wel aan kant? Ja, daar ben ik gister zo'n beetje heel de dag mee bezig geweest.. Zal mijn zelfgemaakte taart wel smaken? Het ziet er leuk uit in het boek en ook zo in de springvorm is het een aardig plaatje, maar zal het ook te eten zijn? Gelukkig hebben we er gister laat nog een boterkoek bij gebakken, je weet immers maar nooit. En anders heb ik ook nog wel wat speculaasjes in de kast...

Hoe zullen ze ons huis gaan vinden? Hebben we 'in het echt' wel een klik? Zullen de mannen het onder elkaar kunnen vinden? En de kinders? Wij zijn persoonlijk nog steeds niet tevreden over ons huis, dat hebben we ook verteld, maar wat als ze ons hierop beoordelen? Of wat als ze toch...

Ik wordt moe van mezelf. Vol spanning kijk ik wel honderd keer naar mezelf, weet ik dat het zo prima in orde is. Nog vaker loop ik door het huis, kijk naar het gebak, kijk naar de (niet meer aanwezige) stof. Het is goed zo, ik wéét het, maar toch...

Laat ik het maar even van me af gaan schrijven.. meestal heeft dat wel een goed effect op mij. Gaat het me lukken vandaag mijn grote boze reus te verslaan? Kan ik mijn grote onzekerheid opzij zetten en ontspannen genieten van deze bijzondere dag? Ik hoop het wel. Ze staan voor de deur...

Open je huis en wees gastvrij

2011-11-03T23:01:00.000+01:00

"Eet regelmatig met elkaar. Open je huis en wees gastvrij. Eten is een belangrijk sociaal gebeuren, maar heeft ook grote symbolische waarde. Neem de tijd voor de maaltijd. Stel niet teveel grenzen en maak je niet druk over wat anderen van je huis vinden." ... (uit het boek Heerlijk Eenvoudig van Johan ter Beek)

Eén ding weet ik zeker: er is nu minimaal één leester die hier hartelijk om moet lachen. A.s. zondag hopen we - na inmiddels jaren anoniem pc-contact - elkaar voor het eerst in levende lijve te ontmoeten. Ze is heel de dag welkom, ik reken er op dat zij en haar gezin minimaal één maaltijd met ons mee-eten en heb haar juist een smoesjes-brief gestuurd. Inderdaad.. wat betreft ons huis.. ;o)

Tot op heden ben ik nog steeds erg te spreken over het boek en kan het maar moeilijk opzij leggen. Vooral dit simpele gebaar (het samen eten) lijkt me er één die veel inhoud kan hebben en niet moeilijk toepasbaar moet zijn. In gedachten zie ik ons huis al één maal per maand open voor (maaltijd)gasten, maar in real-life zal ik dan toch wel een beetje aan de bak moeten. Want wie nodig je dan zomaar uit? De bekende vrienden en familie, of juist de vreemdeling van de hoek?

Ik ga me er maar eens verder in verdiepen. Maar eerst op naar het komende weekend. Spannend, maar zeker ook iets om naar uit te kijken. Hebben jullie al mooie weekendplannen kunnen maken? Dan hoop ik van harte dat ze uit mogen komen. Gezellig weekend!

Een brug te ver?

2011-11-03T08:11:00.001+01:00

Een dikke week terug zette ik opnieuw een paar steken op mijn rondbreinaald. Na een paar simpele projecten wilde ik graag een tikkeltje ingewikkelder. Niet te, maar net een beetje meer. De cowl van Michelle leek mij wel een leuk project om mezelf wat verder te ontwikkelen, maar of ik daar nu nog zo blij mee ben?

Het breien gaat inmiddels wel aardig, maar bij de eerste de beste naald maakte ik al een fout. In plaats van de voor mij bekende 'alleen maar recht', moest ik nu één recht, één averecht gaan breien. Ook niet moelijk, maar wel even koppie erbij! Hoe ging dat ook alweer?

Na wat proberen, proberen en .. probéren, had ik de averechtse steek weer uit mijn geheugen weten te krijgen en ging aan de slag. Een 120 steken in de rondte is toch wat meer dan de 80 voor de muts die ik eerder maakte. En al helemaal met die om-en-om steek! Maar het lukte. Tot aan het markeerpunt van de eerste naald en toen.. ging ik lekker verder. Niet meer over nagedacht dat ik (volgens het patroon) eerst een hele naald recht moest breien...

Ach ja.. zo creëer je ineens een cowl naar eigen idee. Ook best grappig ;o) Het 'moeilijke' aan dit project vind ik wel dat ik nu niet zo lekker klakkeloos aan de brei ben. Het koppie moet er echt wel bij blijven, wil ik niet (weer!) een naald uit hoeven halen omdat er ineens twee rechte en averechte steken boven elkaar te vinden zijn...

Al met al een leuk project, maar ik moet er denk ik de routine nog even inkrijgen. Is dat normaal voor een beginnende breister?

Met dank

2011-11-02T15:06:00.003+01:00

Heel even stil staan, bij al het moois om je heen. Gewoon even kijken, naar al het bijzonders zo dicht naast je. Je verwonderen over de bijzondere schoonheid en alleen nog maar zeggen:

Dank U wel

Heerlijk eenvoudig

2011-10-31T07:51:00.002+01:00

"Je vraagt je af of er meer is in de leven dan de middelmaat. Je bent het misschien zat om gewoon maar te consumeren net als alle andere mensen, om je tijd te besteden aan tv-programma's, vergaderingen, social media, winkelcentra of in de treien zitten." ... "Je maakt je zorgen over het klimaat, de armoede en de economie." ... "Armoede en de achteruitgang van het klimaat zijn geen ver-van-je-bed-onderwerpen maar gevolgen van besteding, vervoerswijze en hypotheekkeuze. Dit besef geeft je misschien een gevoel van schuld of machteloosheid. Wat kan ik als eenling nu veranderen en heeft het wel zin?"

Enkele regels uit het boek 'Heerlijk Eenvoudig' van Johan ter Beek. Een boek wat ik me afgelopen weekend cadeau heb gedaan; enkel en alleen omdat de titel en omslag van het boek zo weergaloos aantrekkelijk is! ;o)

"Johan ter Beek is bekend als pionier op kerkelijk gebied. Hij is docent Levensbeschouwing en Filosofie en heeft passie voor de wereld en de kerk van morgen." Dat is wat er onder andere op de achterkant van het boek geschreven staat en daar heb ik het dan ook maar mee gedaan. Het was hem gewoon die omslag, die titel.. Maar nu ik er in aan het lezen ben.. Heerlijk! Zo heerlijk 'straight to the point'.. Een echte aanrader.

Vanaf vandaag heb ik me er hierdoor wel weer een bezigheidspuntje bij gecreëerd; lezen.. én leren. En waarschijnlijk zullen jullie er hier in de toekomst ook wel wat van mee gaan krijgen (net als het vorige boekje trouwens). Maar wil je er eerder van lezen en kun je niet wachten tot ik wat uitwerkingen ervan laat zien? Het boek is online via Ark Media te bestellen.

En nee.. geen aandelen. Gewoon een enthousiaste leester ;o)

Ouderwets gaat nieuwerwets

2011-10-28T08:46:00.003+02:00

Oké.. een kleine biecht vandaag.. papa neemt vanmorgen de rit naar school op zich en mama blijft thuis achter in haar piemie.. het eerste nummer dat ik vandaag bewust van de radio meekrijg is deze:

En dat doe ik! Nog voor ik er erg in heb sta ik met piemie en al lekker mee te swingen.. waar komt dit gevoel ineens vandaan? Al maanden, jaren tob ik met een zeer kwakkelende gezondheid. Geen arts weet mij te helpen, volgens de medici ben ik kern gezond. Wat is er dan mis?

Een paar weken terug heb ik me op een andere geneeswijze gericht. In de trant van mijn nieuwe manier van bestaan, voeden en denken (zo puur en groen mogelijk, zonder chemicaliën), lijkt dit een logische volgende stap. Ik heb mezelf laten 'doormeten'. Hier kun je meer lezen over hoe of wat precies. De uitslag van de meting was onder andere dat mijn lijf volgestouwd zit met schimmels en bacteriën, plus dat mijn hormoonhuishouding totaal ontregeld is. Naar aanleiding van deze resultaten, ben ik als eerst begonnen met het slikken van een speciaal voedingssupplement: Cytozyme-F. En nu, een goede twee weken later..

Ineens lijken de gezonde tussendoortjes dichterbij dan ik steeds gedacht heb. Geef ik mijn kinders elke dag de nodige vitaminen in fruitvorm, zelf laat ik dit vaak achterwege. Maar gister had ik zin en pakte mijn diep weggestopte keukenmachine weer eens tevoorschijn. Heb ik die überhaupt de afgelopen zes jaar wel eens een keer gebruikt? Waarom heb ik hem destijds eigenlijk gekocht? Anyway.. dat is een ander verhaal.

Uit de vriezer pak ik wat van onze tuin gevroren aardbeien, blauwe bessen, rode bessen en bramen, deed deze in de blender en schonk er wat water bij. In de mix en...

dat viel niet tegen! Eigenlijk alleen wat te koud, maar dat kwam natuurlijk door de diepgevroren vruchten. Vandaag maar eens proberen met wat appels, peer en banaan. Maar dan zo van de fruitschaal. Want hébben doen we het wel. Nu alleen nog toepassen..

Allemaal een heel fijn weekend en vergeet vooral niet even op de (denkbeeldige) zonnestralen te dansen. Ik ga me maar eens aankleden... ;o)

Good Old Recipe ~ Chili Con Carne

2011-10-27T10:14:00.000+02:00

3 uien
6 tomaten
500 gram (runder)gehakt
1 1/2 liter bruine bonen
1 1/2 eetlepel paprikapoeder
1 groot blikje tomatenpuree
1/2 theelepel cayennepeper
zout

Pel en snipper de uien. Was de tomaten en snijd ze in blokjes. Bak het gehakt en de uien bruin en rul.
Draai het vuur laag en roer de tomatenblokjes, de bonen, de paprikapoeder, 1/2 theelepel cayennepeper, de tomatenpuree en 1 dl water erdoor. Laat de chili con carne met een deksel op de pan 5 minuten zachtjes pruttelen. Breng de chili con carne verder op smaak met wat zout en cayennepeper.
Lekker met rijst of stevige sla.

Voor mezelf

2011-10-26T07:45:00.001+02:00

Wie zuinig doet met wat hij heeft, kan zich zo nu en dan een klein cadeautje doen. En dat deed ik. Voor twee euro kreeg ik (via M.arktplaats) dit oude huishoudboekje in mijn bezit. Wat ben ik er blij mee!

Het kan, maar je moet wel willen

2011-10-25T13:38:00.000+02:00

Eerst wat strijken, dan wat bloggen. Met een bakkie thee (véél lekkerder dan het chocoladewater van gister) en een paar boterhammen erbij. Mjammie!

Op mijn gemak ben ik gister 'even' gaan zitten om alle financiële paperassen door te nemen. Na een paar maandjes verwaarlozing was het hoog tijd weer wat orde op zaken te stellen. Door alle financiële papieren er bij te pakken, rekeningen te betalen en overige vaste lasten weer eens onder de loep te nemen, krijg je een goed beeld van hoe je er finacieel voor staat. In ons geval gaan we de goede kant op, maar het kan nog altijd beter. Zo houden we al jaren bij hoe we omgaan met electriciteit, water en gas, kijken we heel bewust naar hoe we inkopen en kijken we zo veel mogelijk of we te vervangen apparaten écht nodig hebben of dat we mogelijk ook zonder kunnen.

Om werkelijk voor ogen te hebben welk geld je nog te besteden hebt, kun je het best werken met contant geld in je portemonnee. Om bij de kassa niet voor (...) te staan, kijk je wel uit om te veel in je winkelwagen te stoppen en neem je alleen het nodige mee. Of niet?

Door niet alleen voor de boodschappen, maar ook voor bijvoorbeeld de kapper, kleding, benzine, uitjes en cadeautjes geld apart te hebben, krijg je een mooi beeld van waar je aan toe bent. 'Mag' je eens per twee maanden naar de kapper en je potje kapper is leeg? Dan zijn vast de twee maanden nog niet om en heb je het nog even uit te houden. In de praktijk blijkt dat reuze mee te vallen en is één keer per twee maanden een mooie periode om je haar te laten verzorgen. Wil je de deur uit maar staat de auto leeg? Volgende maand een beter planning maken..

Onder het kopje 'Ons huishouden' kun je zien hoe wij ons budget hebben opgesteld. En nee.. het is niet veel (voor kleding bijvoorbeeld), maar het is wel te doen. Ook ik heb vorige maand een paar nieuwe laarsjes gekocht. Niet de laarzen ik het liefst zou dragen (met een prijskaart van meer dan vierhonder euro!), maar met prima vervangers bij M.iss E.tam vandaan. Kosten? Twee maanden kledingbudget ;o) En nee.. dan kan ik geen winterjas kopen, dat klopt. Maar door er elk jaar zuinig mee te zijn, een knoop weer vast te naaien als deze los is gekomen en bij nood pas een winterjas koop in de uitverkoopperiode... Je snapt me vast wel ;o)

Mijn thee is op, mijn bammetjes weer naar binnen. Ik strijk als laatste nog even mijn dekbedovertrek en dan zit het er voor deze week weer helemaal op. Heerlijk!

Best koud

2011-10-24T09:51:00.002+02:00

Brr.. dat was toch wel een winters temperatuurtje, zo vanmorgen met die wind. Dat beloofd nog wat! Gelukkig heb ik inmiddels de steek lekker te pakken en denk ik dat ik onszelf komende winter wel een extra warmte kan geven. Hebben jullie trouwens de kachel al aan gehad? Wij nog steeds niet. Hoe aantrekkelijk het in de koude morgen of afkoelende avond ook is, tot nu toe hebben we ons nog steeds weten te redden met een extra kledingstuk of (dikkere) sokken en sloffen. Scheelt weer poen en wie weet worden we zo ook wat beter bestand tegen de koudere weersomstandigheden.

Voor nu ga ik eerst maar eens genieten van mijn warme chocolademelk (een met water aangemaakt nep chocoladeaftreksel uit vorig jaars kerstpakket), hang ik mijn tweede was alweer aan de lijn en duik ik in de - tot maanden verwaarloosde - financiële paperassen. Zouden we ergens nog iets over het hoofd hebben gezien waar we mogelijk nog een slaatje uit kunnen slaan? Vast niet.. :o(

Weet je wat lekker werkt?

2011-10-21T19:05:00.000+02:00

Vanavond 'The Voice of Holland' en morgen 'Ik hou van Holland'. Twee heerlijke programma's waar je eigenlijk helemaal niet naar hoeft te kijken, maar waar je prima alleen maar naar kunt luisteren. En dat komt mij in dit geval erg goed van pas ;o)

Fijn weekend allemaal!

Good Old Recipe ~ Stamppot zuurkool

2011-10-20T19:25:00.000+02:00

1 kilo aardappelen
600 gram zuurkool
40 gram boter of margarine
zout
1 rookworst

Breng in een pan een bodem water met wat zout aan de kook. Doe de zuurkool in de pan, temper de hittebron en leg het deksel erop. Schil en pit de aardappelen, was ze goed en halveer de grote exemplaren. Licht de zuurkool in de pan met een schuimspaan op en leg de aardappelen eronder. Leg de rookworst er bovenop. Laat de zuurkool en aardappelen in circa 30 minuten zachtjes gaar worden.
Haal de worst uit de pan en houd ze warm. Giet het kookvocht af en bewaar het. Stamp de zuurkool en aardappelen fijn, meng er het kookvocht en de boter door. Voeg naar smaak zout en peper toe. Doe de stamppot eventueel over in een voorverwarmde schaal en leg de rookworst er bovenop.

Achter de feiten

2011-10-19T21:45:00.002+02:00

Haha! Laat ik er dan maar van uit gaan dat het kamille is. Dank jullie wel!

Doordat mijn bloggen inmiddels zo elke morgen rond een uur of tien in mijn huishoudritme is ingeburgerd, merk ik nu dat het in vakantietijd niet altijd even makkelijk is om je aan zo'n ritme vast te houden. Heb ik normaal in de morgen eerst een ritje naar school, wat tijd voor mijn vaste huishoudronde en daarna tijd voor een kop thee achter mijn pc.. nu ligt het moment van ontwaken stiekem toch ietwat later dan normaal en blijven de standaard klusjes ook wat stiekem liggen voor later op de dag of in de avond..

Maar ik ben er - zij het wat later dan normaal - en wel met het volgende: vorige week zette ik zo'n tachtig steken op mijn rondbreinaald en gister kon ik alweer de laatste steek van mijn pen af laten glijden. In een klein weekje heb ik toch maar weer een muts gemaakt ;o) En niet om te zeuren of nog extra te pushen, maar om minimaal één leester tegemoet te komen, laat ik vandaag zien hoe ik (de ongeschoolde breister!) een dergelijk item maak.

Allereerst zet ik precies 81 steken op de rondbreinaald. Daarna ga ik gewoon maar breien; recht toe, recht aan. Niks naalden wisselen, niks averechtse steken, gewoon alleen de standaard rechte steek.

Als ik vind dat de muts een aardige lengte heeft gekregen, pak ik een ringetje uit de kast (geen idee waarvan ik het over heb gehouden of waar ik het vandaan heb, maar het werkt) en doe deze om de breinaald. Dit ringetje geeft vanaf nu het begin van de naald aan.

Brei vervolgens zeven steken normaal en daarna 1 steek 'samen'. Niets moeilijk, alleen maar twee lussen breien als één. Daarna weer zeven steken normaal en één steek samen, net zolang tot je uiteindelijk bij het ringetje bent. Dan twee naalden weer helemaal recht breien.

Nadat je twee keer helemaal rond bent, komt er wederom een naald 'minderen', alleen nu om de zes steken. Dus zes steken breien, één steek samen. Helemaal tot het ringetje en vervolgens weer twee naalden helemaal recht.

Vanaf nu ga je per naald een rechte steek minder breien, met tussendoor geen twee, maar slechts één hele naald met gewone steken. Het (hele) breiritme ziet er als volgt uit:

7 steken breien, 1 steek samen
2 naalden recht
6 steken breien, 1 steek samen
2 naalden recht
5 steken breien, 1 steek samen
1 naald recht
4 steken breien, 1 steek samen
1 naald recht
3 steken breien, 1 steek samen
1 naald recht *
2 steken breien, 1 steek samen
1 naald recht
1 steek breien, 1 steek samen
1 naald recht
nu alleen nog samen breien

* vanaf dit punt heb ik de steken over gezet op naalden zonder kop. Voor mij de allereerste keer dat ik met vier (!) naalden aan het breien ben geweest en ik moet zeggen... petje af voor diegenen die hier minimaal twee sokken mee breien. Of moet ik hier nog een handigheid in krijgen? ;o)

Hou voor de afwerking een stuk draad over en haal dit door de laatste steken heen. Knoop ze bij elkaar, weef het losse stuk draad nog even door wat steken heen en klaar ben je!

Persoonlijk vind ik dit een erg leuk werkje om te doen, omdat er eigenlijk geen breikennis bij komt kijken en je toch een harstikke leuk handwerk kunt leveren. Niet alleen voor jezelf en alle overige gezinsleden, maar ik vind het ook een erg leuk item om bijvoorbeeld cadeau te doen als babymutsje (dan met 63 of 72 steken).

Het mooiste vind ik nog - ondanks dat er nu ineens óveral voor weinig geld gebreide sjaals en mutsen te koop zijn - dat ik voor deze muts nog geen euro betaald heb! ;o)

Van het restje wol en een tweede bol die ik nog heb liggen, hoop ik ondere andere nog een sjaal te kunnen maken. Heb ik toch een mooi wintersetje bij elkaar, dacht ik zo.

Tegelijkertijd wil ik ook een col gaan breien, maar daar heb ik nog steeds geen geschikt patroon voor gevonden. Of nou ja... ik heb eigenlijk zo veel leuke patronen op Ravelry gevonden, dat het me nog niet gelukt is er één uit te kiezen.. ;o)

Waar ik nu toch een beetje nieuwsgierig naar ben: hebben jullie nu stiekem toch ook na al die jaren weer eens een paar steekjes geprobeerd?

Ook ik heb wel eens een vraag ;o)

2011-10-18T13:57:00.002+02:00

De komende dagen lijkt het er op dat we wederom kunnen genieten van een vrij natte vakantie. Hadden we afgelopen zomer nou niet echt veel droge dagen, deze week lijkt het hetzelfde laken en pak. Op de tuin is het inmiddels al een droeve bende geworden. Er staan nog maar weinig groenten in - naast de vaste fruitbomen en planten wat boerenkool en winterprei - en verder is er niet meer dan modder en onkruid. Kruiden die je waarschijnlijk liever op een andere plek in je tuin zou hebben staan.

Het lukte me om nog een paar laatste dingen mee naar huis te nemen; een klein bloemkooltje voor in de soep, wat peterselie, lavendel om op te binden, de laatste framboosjes, een brandneteltje voor in de thee en euhhh... is dit nu kamille? Of toch gewoon een madeliefje ofzo..

Dit stond in het veld tussen alle onkruiden, maar aangezien ik geen idee heb wat het is, durf ik er verder niets mee te doen. Nadat ik het Genesis-dieet van Gordon S Tessler heb gelezen, kreeg ik steeds meer zin om groener en dus gezonder te gaan eten. En dankzij het kruidig en eigenwijs boekje van Joanne Bylsma-Vriens heb ik nu nóg meer interesse gekregen in wat we gratis en voor niets van de natuur aangeboden krijgen. Maar dan moet je wel weten wat je in huis hebt hé?

Dus.. wie kan en wil mij in deze een handje op weg helpen?

Zondag ~ Rustdag

2011-10-16T08:38:00.000+02:00

Zaterdag ~ Bakdag

2011-10-15T17:50:00.000+02:00

Al vroeg ben ik vanmorgen de keuken in gegaan. Zaterdag is voor ons dé dag om ons te verwennen en ons voor te bereiden op een rustig weekend. Voor zondag maken we vast een soep (zonder pakjes of zakjes) en bakken ook een ouderwets lekker brood. Voor bij de koffie kiezen we wat lekkers uit en 's avonds worden er steevast patatjes gegeten. Genoeg te doen dus! ;o)

Ik begin met het (laten) kneden van het deeg. Tot voor kort liet ik onze BBM (broodbakmachine) alles doen, maar met het oog op een simpeler leven liet ik die in de kast staan en koos voor de keukenmachine. In de toekomst wil ik ook het kneden zelf gaan proberen, maar laten we het eenvoudiger en bewuster leven nu eerst maar eens stukje bij beetje aan gaan pakken, dan heeft het denk ik veel meer kans van slagen... ;o)

Terwijl het brood in de oven ligt te rijzen, worden er buitenshuis direct wat nodige dingen gedaan. Een dag bakken hoeft namelijk niet perse te betekenen dat je heel de dag in de keuken aan het werk bent. Nadat het brood in de oven heeft liggen bakken, wordt de temperatuur verlaagd en bakken we er direct de cake achteraan. Zo hoeft de oven maar één keer warm te worden.

Aan het einde van de middag worden aardappels tot frieten gesneden en eten we niet veel later de lekkerste pataten die er te krijgen zijn. Als de kinders eenmaal goed en wel op bed liggen, kruipen we samen op de bank en nemen er koffie, thee en (vandaag) een plak heerlijk zelfgemaakte cake bij.

Voor nu zit onze werkweek er op. Nog één dag te gaan en dan beginnen we weer gewoon opnieuw. Maar nu eerst? Weekend.. tijd voor ontspanning. Geniet je mee?

Vrijdag ~ Schoonmaakdag

2011-10-14T08:24:00.000+02:00

Iedere dag een beetje, maar op vrijdag één van de grote klussen aanpakken, zorgt er voor dat je ook dit goed onder controle kunt houden. Voorbeelden van een grotere klus kan bijvoorbeeld zijn: de vloer in de was zetten, ramen zemen, de buitenboel aan kant, de tuin winterklaar maken enz..

Nog twee dagen te gaan en dan zit mijn wekelijkse huishoudschema er op. Dan komen op mijn blog ook de overige dingen ook weer aan bod, want ik wel weer wat stof tot nadenken hoor ;o)

Zie ik jullie het weekend nog?

Donderdag ~ Boodschappendag

2011-10-13T09:14:00.002+02:00

Geheel eraan ontkomen lukt me (nog) niet, maar steeds minder aanschaffen, dat lukt me wel. Hoewel ik voorheen werkelijk elke dag wel een boodschap deed en hiermee behoorlijk wat geld uitgaf, lukt het me nu al enige jaartjes slechts één keer per week de boodschappen te doen. Mijn streven is om het - net als bijvoorbeeld Teunie - één keer in de maand te gaan doen, maar daar moet ik eerst nog eens goed voor gaan zitten. Of eigenlijk in de benen, want dan moet er wel ruimte worden gemaakt om alles op te kunnen bergen.

Voor nu doe ik het één keer per week, het liefst bij de L.idl, maar jammer genoeg kan ik daar nog steeds niet al onze producten krijgen. Ik loop dus ook nog even A.lbert of J.umbo binnen.

Nadeel van één keer per week boodschappen doen is wel dat je aardig wat moet sjouwen, maar daar tegenover staat dat je niet dagelijks je tijd staat te verdoen in de rij, met het zoeken naar producten of met het denken 'heb ik het nu wel of heb ik het nu niet..'. Door jezelf aan te wennen door de week alles op een boodschappenlijst te zetten en door ook na te denken wat je verder in de week wilt gaan eten, bespaar je niet alleen tijd, ook geld.

Zoals ik al zei, ik doe het al wat jaartjes en het bevalt me prima. Ook deze dag geeft me de rest van de week de rust die ik goed kan gebruiken. Wat nou zorgen? Als ik mag vertrouwen op mijn eigen kunnen en inzicht, hebben we voor komende week alles weer in huis. Tijd voor ontspanning! ;o)

Woensdag ~ Handwerkdag

2011-10-12T10:50:00.008+02:00

Tegenwoordig kom je het nauwelijks nog tegen (ik tenminste niet), maar vroeger waren vrouwen vaak bezig met noodzakelijk handwerk. Sokken stoppen, broeken verstellen, versleten kledingstukken vermaken... Wat zijn we vandaag de dag verwend..

Nu moet ik wel zeggen dat het soms echt niet loont om kleding te vermaken of zelf te maken. Van de week nog haalde ik drie fairtrade T-shirts voor € 1,50 per stuk! Daar kan ik hier in de buurt nergens een metertje stof van halen.. Toch gaat er hier geregeld een kledingstuk op de herstelstapel. Al is het maar om de hand op de knip te kunnen houden en het milieu te sparen.

Om toch die heerlijke handwerkdag in ere te houden (en met wederom de voorspelling dat we komende winter temperaturen van richting de min twintig (!) mogen verwachten) pak ik op deze dag mijn nieuwe hobby erbij en zet wat steken op. Niet op twee rechte pennen, maar op een zogeheten rondbreinaald. Ik zet 80 steken op en ga breien: alleen de rechte steek. En brei.. en brei.. en brei.. alleen maar recht. Zonder van naald te wisselen, aan één stuk door.. Zie je dat het helemaal niet moeilijk is? ;o)

Dus ook voor de laatste twijfelaars onder jullie - ik zal jullie namen hier niet noemen ;o) - probeer het! Nu oefenen is straks in de winter voor je eigen warmtevoorzienig zorgen. Wat wil je nog meer? ;o)

Aanvulling: ontzettend veel leuke en veel uitdagender brei- en haakprojecten kun je vinden op Ravelry. Even een account aanmaken en er gaat werkelijk een wéreld voor je open ;o)

Dinsdag ~ Strijkdag

2011-10-11T21:05:00.004+02:00

Vanmiddag rond de klok van twee moest ik aan jullie denken. Met het laatste shirt onder mijn ijzer kwamen de volgende woorden lekker ritmisch boven borrelen:

Schijnt de zon, valt er regen. Mijn strijk is weg, wat een zegen!

Haha! En dat na een anderhalf uurtje werk.. Jammer alleen dat ik zo'n ontzettend drukke dag had, dat ik dat niet meteen aan jullie door kon geven ;o) Normaal plan ik mijn dagen niet zo vol als die van vandaag, maar met een niet verwachte kinderopvang, een flitsbezoek aan Teunie en een oma die op school mag komen voorlezen kan je dag ineens toch wat anders verlopen dan gepland.

Tussen de weggertjes van Teunie zaten ook wat tijdschriften van Home & Garden. Een tijdschrift waar ik soms leuke dingen in tegen kom (in de wachtkamer van de dokter bijvoorbeeld), maar ook een tijdschrift waar ik zelf geen geld aan uit wil geven. Ik mocht ze af komen halen en nam voor het gezin als dank een potje zelfgemaakte pruimenjam mee. Terwijl ik bij haar de straat weer uit rijd, groeit er bij mij een glimlach van oor tot oor. Want in het tasje met de tijdschriften zat een leuke verrassing. Is dat ruilhandel, of niet? ;o)

Voor vanavond stond er nog een verplicht nummertje op de agenda, maar nu heb ik eindelijk een gaatje voor jullie kunnen maken. Morgen tot dusver nog geen plannen, dus óp naar de woensdag. Woensdag ~ ...dag ;o)

Maandag ~ Wasdag

2011-10-10T10:47:00.001+02:00

Heerlijk.. net tien uur en ik heb een nodige boodschap al in huis kunnen halen, kan bijna mijn tweede was op gaan hangen en heb vandaag geen activiteiten buitenshuis op de agenda staan. Straks nog drie wassen te gaan, maar dan is ook alles weer weg. Morgen alles strijken en de rest van de week heb ik er nagenoeg geen omkijken meer naar. Een huishoudschema ís zo gek nog niet ;o)

Tijdens het opstarten van mijn pc-tje noteer ik onze meterstanden voor vandaag en pak mijn portemonnee erbij. Eerst maar eens de gegevens van ons verbruik en weekbudget bijwerken. En dat valt me niet tegen!
Natuurlijk zie ook ik dat we de eerste weken niet binnen ons zelf opgelegde budget van € 75,00 zijn gebleven, maar om nu te zeggen dat we er ontzettend ver overheen zijn gegaan?
Voor het verbruik van electriciteit, gas en water heb ik nog geen vergelijkingmateriaal voor jullie, maar dat het (voor ons) meevalt is wel zeker.

Nu hoop ik zo eerst wat mails te gaan beantwoorden, wil ik eigenlijk mijn huishoudschema met jullie delen en zal ik ook nog even een rondje door het huis gaan om de dagelijkse klusjes te doen. En als alles gaat zoals ik hoop, kan ik vanmiddag even tijd voor mezelf nemen. Nu heb ik eerlijk gezegd wel enorm veel zin om mijn pennen er bij te pakken, maar er liggen ook nog een paar pompoenen uit eigen tuin die heel ernstig aan verwerking toe zijn...

Eerst maar eens de 'moetjes'. Heb jij al wat leuks voor vandaag in petto?

Overal zijn wonderen

2011-10-09T12:26:00.000+02:00

Overal zijn wonderen, wonderen, wonderen.
Overal zijn wonderen, kijk maar om je heen.

Heb je ogen in je kop, let dan 'es een keertje op

Want dan zie je elke dag, wond'ren om je heen.

Elke boom heeft een plek, elke bloem heeft een stek.
Ieder dier zoekt een huis, zelfs een mier of een muis.

Natte sneeuw op je snuit, hagelslag op beschuit.
Als ik lach, als ik zing, als ik fluit.

Overal zijn wonderen, wonderen, wonderen.
Overal zijn wonderen, luister maar eens goed.

Heb je oren aan je hoofd, zelfs wanneer je niet gelooft.
Dan hoor je nog iedere dag, wond'ren om je heen.

Songtekst: Elly & Rikkert - Wonder boven wonder, voor de allerkleinsten (deel 2)

Gezellig!

2011-10-07T16:45:00.001+02:00

Oh dames.. wat gezellig! ;o)

Ik heb de eerste rij lussen inmiddels op de pen gezet en het zijn er geen 70, maar 100 geworden. De nieuwe wol en pennen zijn een stuk minder dik dan die van de blauwe, dus zal ik iets meer en langer aan het breien zijn voor hetzelfde resultaat. Maar met dit weer is dát geen probleem ;o)

Leuk dat er meer enthousiast zijn en aan een project(je) gaan beginnen. Jullie moeten trouwens wel weten dat ik niet eerder enig breiwerk gedaan heb, alleen het heen en weer, recht en averecht van de lagere school. Dus heb je het idee dat je minder goed of niet goed genoeg zou zijn om ook gezellig de pennen erbij te pakken... ;o) Voor dit project heb ik dus 100 lussen op de pen gezet en ga gewoon één recht, één averecht breien. Simpel, maar om nog één keer de steken lekker te pakken te krijgen.

Voor nu hou ik even op over mijn breiwerk en zal er denk ik vrijdag pas weer op terug te komen. Vrijdag, breidag. Zoiets?

Mooi, gezellig en vooral een liefdevol weekend!

Heerlijk... Herfst!

2011-10-06T10:04:00.000+02:00

Terwijl er buiten een wit gordijn van plenzende regen voor het raam hangt, is het binnen net niet donker genoeg om een lichtje aan te steken. Velen zullen waarschijnlijk met een dag als vandaag de eerste verschijnselen van een winterdepressie in zich op voelen komen, maar ik niet. Ik geniet. Vandaag is een heerlijke herfstdag!

Herfst geeft mij een gevoel van knusheid. Lekker met elkaar rond de eettafel een spelletje doen. Of knutselen, net als gisteren. Herfst geeft ook van die mooie plaatjes in het bos of in het park. En niet alleen de plaatjes zijn zo mooi, kijk eens naar wat de natuur ons in deze tijd van het jaar allemaal cadeau doet! Walnoten, hazelnoten, kastanjes.. Niet alleen om mee te knutselen, wat dacht je om er eens mee te bakken?

Verder geven deze herfstige dagen mij enorm veel energie om er eens lekker voor te gaan zitten. Met de laatste bol op de pennen, zit ik al dagen te verzinnen wat een volgend project zou kunnen zijn. Dolgraag brei ik een stel sokken voor de komende winter, maar ja.. de eerste stap is toch wel eng hoor! En als je er eenmaal één af hebt, móet je toch voor een volgende ;o) Dus besluit ik het nog maar een keer simpel te houden..

En daar komt mijn ideetje om de hoek kijken ;o) Niet dat ik jullie allemaal aan het breien wil hebben hoor, het lijkt me gewoon een leuke manier om jullie te laten zien en voelen hoe leuk het is om onafhankelijk te zijn van derden. Want hoe leuk is het nu om jezelf straks in de winter met je eigen gebreide sjaal goed warm te houden? Of lijkt het je niet super als je (klein)kind straks allerlei complimentjes krijgt over die prachtig gekleurde warme wintermuts dat het draagt?

Ik (en mijn zoon trouwens ook) kunnen haast niet wachten tot de sneeuw valt en het ijs op de sloten staat. Dan kunnen we eindelijk gaan genieten van die heerlijk dikke, warme en vooral zelfgebreide deken. Als dat geen voldoening geeft! Maar ja... als je er voor de één één maakt...

Voor het volgende kleed wat ik wil gaan maken pak ik naalden nummer 5, met een 100 gram gemeleerde bol wol van 240 meter lang. Het aantal steken hou ik denk ik maar op 70 stuks (het blauwe kleed zijn er nu 68. Waarschijnlijk heb ik onderweg wat steekjes laten vallen?) ;o) Morgenavond, tijdens het luisteren naar de nieuwste zangtalenten van X-factor hoop ik de steken op te kunnen zetten. Doe je mee?

Oh! .. En mocht je per ongeluk vandaag of morgen bij Z.eeman binnen lopen en voor nog geen euro bollen wol en breinaalden zien liggen, denk dan maar even niet aan mij. Stel je voor dat je ook de kriebels krijgt en straks met een voldaan gevoel de buitenwereld laat zien wat je helemaal zelf gemaakt hebt. Dat zou toch wat zijn?! ;o)

Spelletjes voor de huiskamer ~ Visschen vangen

2011-10-05T21:41:00.004+02:00

(Uit het jaar 1946)

Men heeft een aantal lange stukken touw met aan 't eene einde een rond stokje en de andere kant een papieren visch. De spelers nemen het stokje in de hand, aan de ander kant van de kamer ligt de visch. Door het touw nu op het stokje te winden, haalt men de visch naar zich toe. Wie het eerst de visch tot aan het stokje gekregen heeft, wint.

Wij hebben dit spelletje vanmiddag iets uitgebreid door eerst samen onze eigen vis in elkaar te knutselen. Wát nou regen? ;o)

Klaagmail

2011-10-05T21:31:00.000+02:00

Hé bah.. wat een narigheid zeg.. Mijn hele avond kwijt met het opsnorren van mijn niet-kunnen-reageren-probleem. Maar het is me gelukt! Ik kan (als het goed is tenminste) bij iedereen weer op een normale manier reageren. Niet dat ik dit nu massaal ga doen hoor ;o) Ik wil er eerst nog even snel een berichtje uit hebben..

5 down, 3 to go

2011-10-03T22:32:00.002+02:00

Wat doe jij eigenlijk als je 's avonds na een lange dag eindelijk op de bank zit? Zet je je radio aan op je favoriete zender? Kijk je televisie? Kun je ook televisie 'kijken' door er alleen maar naar te lúisteren?

Sinds vorige week kan ik dat wel. Wist ik ook niet van mezelf hoor, maar tegenwoordig zit ik zo'n beetje elke avond met mijn pennen op schoot. Én een behoorlijk warme omslagdoek. Want dat is me inmiddels al wel gelukt! ;o) Momenteel zitten er al meer dan vijf bollen in de doek/kleed/sjaal verwerkt, ben ik aan de zesde bol begonnen en heb ik nog twee nieuwe liggen. Dat wordt me het werkje wel hoor!

Maar het geeft me niet alleen het liefdevolle gevoel van binnen als mijn zoon zegt: "Mama.. ik vind het wel zó lief van u dat u dat speciaal voor mij wilt maken..", het geeft ook een soort rust. Het lijkt wel meditatie! Want nu ik - na alle in huis zijnde bollen wol en katoen bij elkaar gesnort te hebben - permanent een tot wolmand gedoopte picknickmand naast de bank heb staan, lijk ik er niet meer aan te kunnen ontkomen.

Maak ik mezelf 's morgens een kop thee, dan moet die toch eerst een drie/vier pennetjestijd afkoelen.. En moet ik nog een aantal minuutjes overbruggen tot de school-ophaal-tijd, dan pak ik ook weer even mijn werk(je) erbij.. Juist omdat het alleen maar rechttoe, rechtaan is lukt het me steeds weer het er even bij te pakken. Héérlijk!

En om jullie nu ook zo gek te krijgen heb ik wat bedacht. Heel simpel, niets speciaals, gewoon een (naar mijn idee) leuke uitdaging. Maar daar later van de week meer over. Ik ga nu eerst maar eens mijn bed opzoeken. Morgen weer een (pennetjes)dag! ;o)

Good Old Recipe ~ Gebakken maïskolven

2011-10-02T16:30:00.000+02:00

Ook in ons land komt de maïs er meer en meer 'in'. De kolven moeten geoogst worden als de zaden de grootte van een erwt hebben, nog niet rijp en nog zó week zijn, dat ze met de nagel ingedrukt kunnen worden. De kolven hebben dan ongeveer de lengte van een hand; men kan gerust de omhullende bladeren voorzichtig terzijde buigen, om te onderzoeken of de zaden goed zijn. Zijn deze nog te week, dan legt men de balderen er weer om. Al naar de soort, bereiken de kolven de juiste rijpheid van einde Juli tot begin September.

De kolven in de lengte splijten en in heet frituurvet of in een ruime hoeveelheid boter goudgeel bakken. De kolven moeten goed warm opgediend worden.

Kijk eens naar de vogels

2011-10-02T11:00:00.003+02:00

Kijk eens naar de vogels in 't bos of in de stad. Ze zaaien niet, ze maaien niet, ze vinden altijd wat. Hun Vader zorgt voor hen. Hun Vader zorgt voor hen. Hij houdt ze in Zijn hand. Hij houdt ze in Zijn vaderhand.

Kijk eens naar de bloemen, zo prachtig stuk voor stuk. Ze spinnen niet, ze weven niet; ze maken zich niet druk. Hun Vader zorgt voor hen. Hun Vader zorgt voor hen. Hij houdt ze in Zijn hand. Hij houdt ze in Zijn vaderhand.

Kijk eens in de spiegel; jij bent nog veel meer waard. Dan vogeltjes en bloemetjes, 't is God die jou bewaart! Je Vader zorgt voor jou. Je Vader zorgt voor jou. Hij houdt je in Zijn hand. Hij houdt je in Zijn vaderhand.

In Zijn vaderhand...

(songtekst: Elly en Rikkert - Kinderdierenliedjes)

Troubleshooting

2011-09-30T15:17:00.000+02:00

Ik heb problemen met reageren op andere blogs. Zijn er misschien meer mensen die daar last van hebben? Vind het zo vervelend... het is net of je niet geïnterresseerd bent in andermans verhalen. Terwijl ik juist wel allerlei berichten tik, maar ze steeds voor mijn ogen zie verdwijnen! :o(

No-reply

2011-09-29T13:53:00.000+02:00

Wat een mooie dag weer vandaag hé? Net nu ik vorige week zo'n beetje alle (kinder)kleding had uitgezocht, kan ik met deze temperaturen wel wéér de kast in duiken. Wat schijnt de zon lekker zomers!

bron: British Postal Museum

Neemt niet weg dat het huishouden natuurlijk wél gewoon door gaat. Alleen op een iets lager pitje. Want zeg nu zelf; buiten in het zonnetje met de laptop op schoot reacties lezen, da's toch veel leuker dan strijken? ;o)

Nu bemerk ik alleen dat het soms niet lukt om persoonlijk een reactie op jullie reactie terug te geven. Ik ben wat aan het zoeken gegaan of dat aan mijn instellingen lag, maar het blijkt dat ik daar verder niets aan kan doen. Jullie eventueel wel!

Dus als je het leuk vind om zo nu en dan een persoonlijk bericht terug te ontvangen (als het niet te druk is), probeer dan het volgende (wat betreft Blogger dan hé?): vink in je account bij 'dashboard' aan dat je emailadres getoond mag worden. Da's eigenlijk alles ;o)

Oh.. en geniet nog even van de zon hé! ;o)

Best lastig

2011-09-28T22:06:00.000+02:00

Niet alleen mijn zoon lijkt geïnteresseerd te zijn in mijn herondekte breikunst ;o)

Jammer dat het zo lastig werken is, want gezellig is het zeker!

Good Old Recipe ~ Gestoofde peren

2011-09-26T13:46:00.000+02:00

1 kilo peren

40 à 50 gram suiker

1 deciliter bessensap of rode wijn

aardappelmeel

De peren schillen, in vieren snijden, de klokhuizen er uit nemen; de peren wassen en opzetten met zoveel water, dat zij voor 3/4 onderstaan, de suiker en het bessensap of de wijn en de peren gaar laten koken.

De toevoeging van bessensap of wijn is nodig voor de kleur van sommige soorten peren, die gedurende het koken bleek blijven. De roodkokende soorten hebben gewoonlijk 2 à 3 uur nodig om gaar te worden.

Zijn de peren gaar, dan het vocht binden met het in koud water aangemengd aardappelmeel.

Winterwarmte

2011-09-25T10:21:00.000+02:00

Uit zeer betrouwbare bron (lees: Helga van Leur) en met tussenkomst van slechts één persoon, heb ik mogen vernemen dat het dit jaar een lange, strenge winter beloofd te worden. Lang en koud dus, daar kunnen we ons dan maar beter vast wat op gaan voorbereiden, vind je niet?

Dus pakte ik van de week een paar breipennen uit de kast, een ooit uit euforie aangekochte bol wol en zette zoveel steken op de pen als mogelijk was. Geen idee wat er uit mijn handen moest gaan komen, ik wilde alleen maar zien of ik de steken nog 'in me had'. Steken die ik als kind ooit eens op school heb geleerd, maar niet meer dan een recht en een averecht. Recht ging (ik zou bijna zeggen: uiteraard) goed, maar die averechtse?

Na een kleine zoektocht op het web vond ik een aantal duidelijke instructies, waarna ik zelf deze steek ook al snel weer te pakken had. Pennetje recht, pennetje averecht... als het zo gaat is het wel leuk om misschien toch maar eens een patroon te gaan volgen. Wat zou ik...

"Hé mam! Wat bent u nu aan het doen? Is dat voor mij? Bent u een kleed voor mij aan het breien?"

En zo is het idee geboren. Mijn zoon en ik fantaseerden samen over wat we met zo'n warme lap kunnen doen en bleven eigenlijk steken bij het schaatsen en de slee. Lekker onder je billen leggen als je je schaatsen aan of uit aan het trekken bent. Of lekker om je heen geslagen als je op de slee naar school gebracht mag worden...

Toch is het wel enigzins vreemd om er nu aan bezig te zijn. Want zeg nu zelf; wie gaat er nu met temperaturen van boven de vijfentwintig graden met een kleed van meer dan halve kilo wol op zijn schoot zitten? ;o)

Maar het is voor een goed doel. In gedachten zie ik mijn knul al helemaal zitten: na een flinke schaatspartij volledig weggekropen in 'zijn kleedje', genietend van een dikke plak ontbijtkoek met roomboter en warme chocolademelk.

Dáár doe ik het voor ;o)

Met oog op de toekomst

2011-09-22T10:53:00.000+02:00

Met oog op het komende jaar - waarin we het volgens de regering allemaal moeilijker gaan krijgen - zijn we nu alvast flink aan het opletten waar we ons geld aan uitgeven. De wekelijkse boodschappen worden goed doordacht gedaan (naar aanleiding van een vooraf gemaakte boodschappenlijst) en moeten we in een andere winkel dan de supermarkt zijn, dan houden we vooral ons blik op oneindig en nemen alleen mee wat we wérkelijk nodig hebben.

Door alleen maar een zinnetje in het hoofd te planten - heb ik dit werkelijk nodig? - lijkt boodschappen doen ineens een stuk aantrekkelijker geworden. Want eerlijk is eerlijk, wat heb ik van alle dingen die de afgelopen tijd gekocht zijn wérkelijk nodig gehad?

Deze manier van boodschappen doen zorgt er niet alleen voor dat er wat meer geld in de knip blijft (als de prijzen tenminste niet omhoog gaan), het zorgt er ook voor dat we steeds meer tevreden zijn met de dingen die we wél in huis hebben. Downsizen heet dat volgens mij. Minder aankopen doen betekend dus niet alleen geld overhouden, het spaart op den duur ook het milieu. Wat weer met zich mee brengt dat ook onze kinderen en kleinkinderen nog een beetje wereld overhouden om in te bestaan...

En hey.. dat door al dat downsizen en zelfvoorzienend leven de economie straks helemaal op z'n gat ligt? Misschien dat 'ze' dan eindelijk eens gaan beseffen waar ze mee bezig zijn geweest. Wij worden er in ieder geval érg creatief van ;o)

Aan de haak geslagen

2011-09-20T21:42:00.000+02:00

In de kast moest ik ergens nog een oud tijdschrift hebben over haken. Nadat ik ooit eens heb laten vallen dat ik wil leren haken, kreeg ik het tijdschrift onverwacht via een heel lieve kennis in huis.

Vanmiddag heb ik het tijdschrift er eindelijk eens bij gezocht, trok mijn stoute schoenen aan, dook een restje wol op uit de lappenmand en zocht naar een ooit geërfde haaknaald van mijn oma. Het moest er nu maar eens van komen... en het kwam! (tot mijn stomme verbazing..)

De lus,

losse steken,

de halve vaste

en de vaste.

Voor mij een nog wat rommelig geheel, met hier en daar écht nog wel fouten, maar het begin is er. Ik kan haken! ;o)

Als we bezoek krijgen...

2011-09-19T13:57:00.000+02:00

(Uit het jaar 1942)

Bezoek.....! Menige huisvrouw slaat de schrik om het hart, als ze weet, dat er bezoek te wachten staat. Och, vroeger was dat zooveel eenvoudiger. We bestelden of haalden zelf wat koekjes of chocolaadjes en wat dat betreft, was het in orde. Tegenwoordig moeten we er echter heel wat meer moeite voor over hebben om onze gasten goed te ontvangen. Menige huisvrouw zal er thans de voorkeur aan geven om zelf iets klaar te maken.

De oorlogsrecepten moeten echter aan verschillende eischen voldoen. Allereerst mogen ze ons gasrantsoen niet in gevaar brengen en in de tweede plaats zullen we moeten roeien met de riemen, die we hebben, met andere woorden, met de ingrediënten werken, die ons ter beschikking staan.

Als ik trek heb in een koekje trek ik de kastdeur open en doe een graai in de koektrommel. Is de koektrommel leeg, dan ligt er ook nog wel een pak of twee op voorraad. Waarom eigenlijk?

Bij de volgende boodschappen gaan er geen koekjes mee naar huis. En áls ik dan al koekjes koop, dan niet groter of duurder dan het oude vertrouwde kaakje of speculaasje. Want wat is daar nu eigenlijk mis mee?

Good Old Recipe ~ Sla - of prinsessenbonen

2011-09-18T16:30:00.000+02:00

1 kg sla- of prinsessenbonen
40 gr boter
nootmuskaat
zout

De bonen, wanneer men geen draadloze heeft, zorgvuldig tweemaal afhalen, doorbreken en zo nodig op de breuk eveneens de draden wegnemen. Vervolgens de boontjes wassen, opzetten met weinig kokend water en zout en gaar koken (1/2 uur). De groente op smaak afmaken met nootmuskaat en boter.

Van start

2011-09-16T09:30:00.000+02:00

Met de berichtgeving van gister worden we er vandaag niet vrolijker op. Iedereen in Nederland gaat er volgend jaar financieel op achteruit, maar met name de modale éénverdiener met een gezin. Ruim 2% moet er worden ingeleverd. Jiehoe! En we hebben het al zo lekker breed...

Tijd dus om alle tips en trucs om meer met minder te doen op een rijtje te gaan zetten. We gaan er voor om ons hoofd flink boven water te houden. Ga je met ons mee?

Dag 1

2011-07-01T07:00:00.000+02:00

Dag 1 van de vakantie is vandaag officieel ingegaan. De komende 45 vakantiedagen zullen staan in het teken van niks hoeven en alles mogen. En dat allemaal gewoon lekker thuis. Eigen haard is en blijft immers ook goud waard?

Dag 1 van een periode die we hopen te vullen met het nog verder op orde brengen en gezellig maken van onze moestuin. Deze zal voor ons immers niet alleen een teelttuin worden, ook een daagje zonnen en spelen moet hier geen probeem gaan opleveren. En verder kunnen we ons heus wel vermaken in de altijd vrij toegankelijke speeltuinen, de plaatselijke kinderboerderij, langs het water, bij vrienden of vriendinnen of gewoon eens een daagje lekker thuis... Die 45 dagen? Ik denk dat ze zo weer om zullen zijn ;o)

Maar vandaag gaan we eerst maar eens van start met dag 1. En wel in stijl. Want vandaag...

Today I don't feel like doin' anything
I just wanna lay in my bed
Don't feel like picking up my phone
So leave a message at the tone
Cuz' today I swear I'm not doing anything

Fijne vakantie!

xxx Monique

Juli

2011-07-01T06:00:00.000+02:00

Spreuk van de maand:

Is in juli de morgen rood, zit er 's avonds water in de sloot.