First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

zondag 15 december 2013

Niets is wat het lijkt

Dat schreef Marjan - of Omi zoals ze zich liever noemt - op 18 november als reactie op één van mijn berichten. Ze heeft gelijk.. het is inderdaad niet wat het lijkt..


Negen maanden nadat mijn zo vertrouwde leven, mijn huwelijk, toekomst, per vingerknip uit elkaar werd gerukt, zit ik nog steeds geregeld gebroken, kapot van onbegrip en pijn ongenadig huilend - nee, jankend kan ik eigenlijk wel zeggen - 's avonds eenzaam en alleen op de bank. Mijn ogen met het naar bed gaan zeikdoorwater nat van de vele tranen en met de volgende morgen de welbekende dikke, rode ogen als gevolg. Moeders, vriendinnen op school, hebben het al aardig in de gaten.. dag één gaat het goed, dag twee kan het ook nog, maar er is altijd weer die dag dat er een breekpunt is bereikt.

De redenen van die breekpunten kunnen heel verschillend zijn. Het kan het gevolg zijn van een film die ik zit te kijken, een brief van mijn advocaat, een tegenslag qua financiën of een simpele sms. Vooral de laatste braken mij het meest. Teksten als 'Wat ben jij een in en in slechte zelf niet respecterende vrouw', 'Hoe durf jij jezelf een vrouw naar Gods hart te noemen'; ze raakten mij diep. Hoe kan iemand waarmee je je leven wilde delen je zo genadeloos in de steek laten, hoe kan een familie je in de periode die volgt zo klakkeloos laten vallen en doen of je alle tijd een vreselijk, niet te verdragen mens bent geweest. Ik ken ze niet meer.


Tussen alle 'oorlogen' door (de maanden durende aanvraag van een aanvullende uitkering, een verschrikkelijk moeilijk en slordig werkend belastingsysteem, het maar niet krijgen van het geld waar je recht op hebt, de scheiding zelf, het opvangen van de kinderen..) probeerde ik overeind te blijven en via mijn blog te laten zien dat ik ergens van binnen nog een vuurtje heb branden. Het vuurtje om door te gaan met mijn leven, het vuurtje om nieuwe uitdagingen aan te gaan, de enorme wilskracht rechtop te blijven en niet aan de problemen ten onder te gaan. Het leek me nog aardig af te gaan. Tot een twee weken terug.

Op mijn eerder genoemde bericht kreeg ik niet alleen de geplaatste reactie van Marjan; achter mijn rug om werd er door Marina - zijn schoonzus, de vrouw van de man die in de eerste week na vertrek van mijn man de bij jullie welbekende berichten op mijn blog plaatste - naar een lezer (of misschien wel lezers) gemaild. Dat het jammer is dat jullie bloglezers mij zomaar klakkeloos vertrouwen.. Dat ik een vrouw met meerdere persoonlijkheden ben.. Dat ik deze nare situatie geheel aan mezelf te danken heb.. Had ik jaren eerder maar naar mijn man moeten luisteren, dan was ik nu nog gelukkig getrouwd geweest.. Ik moet veranderen en jullie mijn ware ik laten zien, want die zien jullie hier namelijk niet..


Bijna negen volle jaren heb ik mijn leven met jullie willen delen. Zonder enige terughoudendheid, maar altijd met oog op de privacy van mijn man, kinderen en familie en vrienden, schreef ik jullie over mijn leven als huisvrouw en moeder van twee. Mijn gedachten die geregeld door mijn hoofd spookten, zo af en toe over mijn medische mankementjes. Ik nam jullie mee in allebei mijn zwangerschappen, we wisselden handwerken, boeken of groentezaden aan elkaar uit. Buiten de virtuele wereld om werden vriendschappen gesloten, adressen gewisseld. Tips, trucs, op verschillende vlakken, ik deelde ze graag en las er met veel plezier jullie reacties op terug.

Negen jaar lang schreef ik spontaan berichten, vertelde ik verhalen vanuit mijn hart. Elke keer was het weer of ik even bij een vriendin op de koffie ging om een stukje van mezelf te laten zien. Dat het bij elke kop koffie of thee niet één, maar gemiddeld zo'n 1300 vriendinnen zouden zijn, daar kwam ik pas veel later achter..  ;o)


Het leven van mijn bloggen houdt met dit laatste bericht op met bestaan. Ik kan het al een tijdje niet meer opbrengen spontaan mijn gedachten 'op papier' te zetten. Alles nam ik de laatste maanden in overweging, dacht bij alles minstens drie keer na voordat het op het scherm verscheen. Toen ik op 1 december van Marjan wederom een reactie kreeg met o.a. de woorden 'zoek vrede met jezelf, en hou van jezelf, dan kun je ook liefde geven', was voor mij de maat vol. Niets - maar naar mijn idee dan ook niets - in mijn bericht gaf aanleiding tot het geven van een dergelijke reactie.


Met alle macht probeer ik na mijn gebroken huwelijk weer op te krabbelen, probeer ik voor mezelf en mijn twee kinderen een nieuw leven op te bouwen. Met werkelijk alle liefde had ik jullie mee willen nemen in ook dit deel van mijn leven, maar het gaat gewoon niet meer. Het spijt me.

Dank jullie wel voor al die mooie blogjaren; ze zijn een hartverwarmend stukje van mijn leven, waar ik met veel liefde en plezier op terug zal blijven kijken. Door mijn dagelijkse leven heen zie ik jullie steeds weer voor me. Door een boek, een handwerk, bollen wol, draadjes zijde, lappen stof, kaarten, cadeautjes, tijdschriften, te veel om allemaal bij naam te noemen.

Het gaat jullie allemaal goed lieve vriendinnen.

Ik ga jullie missen.

שָׁלוֹם

65 opmerkingen:

  1. Tjonge... ik ben er even stil van, ik ga voor je bidden!
    En hoop dat je weer terug komt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Na dit verhaal wil ik niet meer publiek reageren. Dit is te erg voor woorden! Spreek je snel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat zonde dat in een verdrietige periode ook nog het bloggen wordt betrokken in een wraakzuchtige oorlog. Dat gun ik niemand en jou al helemaal niet. Ik hoop dat je je leven op de rails krijgt en alle negativiteit achter je kunt laten. Ik wens je veel geluk en wijdheid en het beste. Bedankt voor je openhartigheid!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik las je verhaaltjes graag, jammer dat je stopt!
    Maar je moet doen wat jezelf goed lijkt, het is jouw leven!!!
    Het ga je goed!

    groetjes Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  5. O, wat naar allemaal zeg. Waarom blijven mensen je stalken. Daar vraag je toch niet om.
    Ik hoop voor je dat 2014 een SUPER jaar voor je wordt!!
    Blijf handwerken en vooral genieten van de kleine mooie dingen in je leven.
    En ook van je mooie kinderen!
    Ik weet verder niet wat ik moet zeggen.... Maar hopelijk komt alles goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Lieve, lieve schat. Wat vreselijk dat mensen je nog een trap na geven. Iets wat je totaal niet verdient. Ik geef je virtueel een dikke knuffel. Geniet van je twee kindjes, je toekomst die vast iets heel moois gaat geven en geniet van jezelf. Je bent het waard.
    Zo jammer dat je niet meer kunt bloggen, iets wat je graag deed, omdat er vervelende reakties op komen.
    Mocht je zin hebben om toch een keer te reageren, dan nodig ik je van harte uit.
    Het ga je heel goed meiske, je komt er wel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb je stukje eerst gelezen, en ben later nog een keer terug gekomen.
      Ik zou echt niks willen schrijven wat je pijn kan doen.
      Mag ik wel nog even zeggen dat ik je echt zal missen?
      En wil je a.u.b. nog een bij mij blijven lezen, of contact houden via mail?.
      Ik zou zo graag zien dat jij ook kans zou maken op wat we gaan verloten.
      Als er iemand is die het verdient ben jij het!
      Ik wens je alle goeds.
      Lieve groetjes, Franca.

      Verwijderen
  7. Lieve Monique,
    Natuurlijk is dit jouw beslissing, maar ik vind het zo zonde. Ik geniet elke keer weer van jouw stukjes. Of ze nu over bloemkool koken gaan, of over een mooi vestje voor je kleine meid... En als ik naar alle andere reacties op jouw stukjes kijk, ben ik niet de enige... Ik vind het echt heel jammer dat je stopt en ik weet zeker dat ik je ga missen...
    Misschien voel je je over een klein tijdje weer wat beter, het is ook wel een moeilijke tijd nu, en dan hoop ik dat je weer bij ons terugkomt...
    Ik zal veel aan je denken Monique en wens je heel veel sterkte de komende tijd... Ik vind je nog steeds een kanjer hoor... Zet 'm op hoor meis....
    Heel veel liefs,
    Mirjam
    XXX

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat vind ik dit vreselijk om te lezen, soms snap ik niet dat mensen zo harteloos kunnen zijn maar helaas dat kan.

    Ik wens je alle sterkte, kracht en geluk toe van de wereld, en stiekem hoop ik je ooit weer ergens tegen te komen want je bent toch wel een inspiratiebron voor mij geweest al die tijd.

    Sterkte, en het zal je goed gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh, wat erg, dat je op zo'n manier moet stoppen. Maar als anderen jouw blog gaan gebruiken als portaal om anderen te gaan mailen, snap ik dat je niet verder wil. Ik wens je alle-alle goeds toe. Mocht je contact met me willen houden, stuur via FB maar een vriendschapsverzoek. Voor nu, een hele dikke knuffel, ik zal je stukjes missen!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lieve meid,
    Zelf ben ik jaren geleden gescheiden en ik ken dat, al die verhalen die de familie over je rond verteld, de aanvallen die worden gedaan en de lelijke dingen die worden gezegd, maar ook ik bleef achter met twee kinderen en vocht terug, ging terug naar school, haalde diploma's, kreeg eerst baantjes en later een heel goede baan, leerde na ruim 15 jaar alleen te zijn geweest mijn lief kennen en ben afgelopen vrijdag na 14 jaar relatie toch met hem getrouwd, dus lieverd laat je tranen vloeien ze reinigen je ziel en hart, zet je schouders eronder en bedenk dat je een sterke vrouw bent, maar dat die rustig ook zwakke momenten mogen hebben, geniet van de lieve kleine dingen en behoudt die in je hart en vergeet alles wat niet het onthouden waard is en denk eraan, er zijn héél véél mensen die wel van je willen houden en die je wel willen waarderen omdat je bent wie je bent en die je niet willen veranderen! Knuffel
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Jammer, vond het altijd fijn om je blog te lezen.
    ik hoop je in de toekomst in blogland nog tegen te komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. of de anonimiteit induiken wat bloggen betreft...Is dat misschien een oplossing voor je? want stoppen met iets wat je zelf wel graag wil.....dat is toch ook heel zonde! Ik stel mij voor wat ik zou doen...als ik graag wil bloggen dan laat ik mij niet tegenhouden. Als ik vrij wil bloggen dan zou ik een nieuwe blog starten..ook daarmee overnieuw beginnen. Andere naam, andere URL...moeilijk te vinden. Als je met deze blog door wilt gaan dan zou je je blog niet openbaar kunnen maken, dus alleen voor vaste lezers die je vertrouwt. of reactie moderaten, dan lees jij heet eerst en bepaal jij of de reactie te zien wordt. Kan ook allemaal nog. Laat je niet uit het veld slaan voor iets wat jij wel graag wilt, dit is toch een uitlaatklep voor je. Ook dit is zorgen voor jezelf...doe dat maar veel en goed! Groetjes Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hallo Monique
    Ik vind het heel jammer om je tips niet meer te lezen en je zo mooi geschreven verhalen. Ik begrijp het wel. Ik hoop dat je mijn mail adres nog hebt, ik zou graag contact houden en anders zou ik zeggen het ga je goed. Maar graag zou ik blijven mailen met je.
    Groetjes Saskia

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Soms weet je gewoon niet welke woorden je aan iemand moet sturen om een stukje troost en medeleven te geven. Het enige wat ik je daarom wil zeggen: Weet je dat je Gods kind mag zijn en dat Hij met liefdevolle ogen naar jou kijkt. Hij heeft je lief !

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Monique,

    Als meelezer van je mooie blog wil ik je veel sterkte wensen. Ik vind het jammer dat je onder deze omstandigheden gaat stoppen met je blog!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Alles liebe für Dich und eine feste Umarmung !
    Liebe Grüße,
    Birgit

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Jammer dat je stopt...
    Succes met alles wat je tegen komt op je pad!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ja, misschien is het nog een idee om een slotje op je blog te doen? Dan kunnen er 100 aangemelde mensen mee lezen...?

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik krijg het warm en koud van je verhaal. Ja heb altijd meegelezen en bewondering voor je gehad hoe een rotsvast vertrouwen je in jouw manier van leven had. Ook schrok ik van het bericht dat je alleen met je kids verder moest en hoewel ik al heel lang gelukkig met mijn man ben kan ik me voorstellen hoe het moet zijn als de grond onder je voeten weggeslagen word. Ik vind het dan ook jammer dat anderen zich geroepen voelen om te oordelen over iemand en jouw daar mee te kwetsen.
    Ik hoop dat je snel de kracht weer vind om te geloven in de de persoon de jij bent.

    Ik zal je blogs missen maar snap je beslissing.

    Alle liefs Natasja

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wat een lage manier van die schoonfamilie van je, zielig ook en ook nog over de rug van god. Ik zou me niet in de zeik laten nemen door dat soort mensen. Ga toch gewoon door met schrijven! Ze voelen zich door je schrijfsels waarschijnlijk zo in een hoek gedreven dat ze op deze manier reageren. Je schrijft super goed meid en je hoeft je niet te verantwoorden tegenover hun!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Hoi, je blog nog niet zo lang geleden ontdekt.
    Vond het altijd erg fijn om je stukjes te lezen.
    Jammer dat je stopt maar ik kan me het wel voorstellen.
    Veel sterkte met alles en Gods onmisbare zegen toegebeden.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Via deze weg wil ik je laten weten dat ik het heel erg verdrietig vind dat je zo behandeld wordt. Ik krijg koude rillingen van je verhaal, wat jammer dat het zo moest gaan. Niemand met een blog laat echt alles van zich zien, want dat kan niet en dat hoeft ook niet. Ik heb genoten van je berichten en hoop dat ik mag ontdekken dat je misschien elders toch verder bent gegaan met bloggen.
    Ik wens je liefde en kracht toe. Uiteindelijk zal het allemaal wel zin hebben wat er is gebeurd, ook al is dat nu niet te zien. Sterkte met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Ik begrijp dat het leven je flink zuur wordt gemaakt, echte naastenliefde he! Ik ben niet gelovig maar snap dit soort dingen absoluut niet. Ik begrijp dat je het zwaar hebt momenteel, maar ik weet ook dat je veel troost haalt uit je blog en de vriendschappen. Ik hoop dat je de kracht in 2014 weer vindt om te geloven in jezelf en te doen wat jij wilt. Sterkte en lieve groet.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Ik weet hoe het voelt, de roddels en de trappen na... Het geklets achter je rug om, de wijzende vingers.
    Sta er boven, kies voor jezelf. Als dat betekent dat je stopt met schrijven respecteer ik dat, al vind ik het wel jammer.
    Misschien blijf je bij ons lezen en kun je af en toe een reactie achter laten zodat we weten hoe het met je gaat.
    Ik wens je alle goeds toe samen met je kindjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Och meisje toch het doet me pijn dat je met zoveel liefde voor een blog koos en nu noodgedwongen moet stoppen, ik wens je veel wijsheid en kracht toe

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  26. The coffee is hot, the cake still warm and a huge hug sent your way. I'm so sorry it ended like this. xx

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Lieve Monique, wat heb ik het met je te doen.
    Wees er alsjeblieft van bewust dat jij aan niemand verantwoording hoeft af te leggen. Slechts, aan 1 Iemand. Iemand die jou kent, en je gemaakt heeft, precies zoals je bent. Ik raad je schoonfamilie aan om het boek van Max Lucado te lezen, het heet Niemand Is Zoals Jij. Ik bid met je mee, dat ze tot inkeer mogen komen, en inzien hoe ze jou kwetsen. Niemand is perfect, maar ik denk juist als Christenen dat we de naastenliefde in een hoog vaandel zouden moeten hebben staan. Is dat niet het eerste en grootste Gebod? Vind het heel naar voor je, en ook voor je twee jongetjes. Weet dat heel veel mensen met jou meeleven, en mocht je ooit in de buurt van Australie zijn....kom gerust langs!! :-)

    Heel veel liefs van Marja

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Al een tijdje lees ik mee en kon erg genieten van je blog. Ik liep aan je te denken toen je de vervelende dingen in je leven beschreef. En zag hoe je je hoofd boven water probeerde te houden.
    Ik vind het heel jammer dat je gedwongen wordt je blog te stoppen, ik begrijpt het wel. Ik wens je heel veel sterkte en hoop op een liefdevol 2014 voor jou.

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Lieve schat, je kruipt nu in de slachtoffers rol. Dat is jammer want dat gaat ook energie vreten. Wat andere mensen aan negativiteit uitten (in welke situatie dan ook) zegt alles over de spreker en niets over de ontvanger. De spreker reageert vanuit zijn belevingswereld, niet vanuit de belevingswereld van de ontvanger. Er zijn nu 2 (of misschien wel 10) mensen die zich negatief uitlaten over jou. De rest, zie hierboven, is positief en geeft aan jou en je blogjes erg te gaan missen. Je laat nu het negatieve overheersen. Is dat een slim plan? Of ben je een sterke vrouw die van zichzelf houdt en haar eigen plan trekt, haar leven inricht zoals zij dat wil? Ik weet dat jij dat bent; je moet het alleen zelf ook nog even beseffen! Neem lekker een blogpauze in deze periode en kom daarna sterker terug dan ooit! Jij bent namelijk een mooie vrouw, een schepsel Gods zoals je wilt. En het ene schepsel heeft het andere dit niet aan te doen, maar juist te helpen. Keer je vijand je andere wang toe en kom sterker uit deze situatie! Rug recht, billen in, borst vooruit. Ademen en gaan!!! Jij kan dit! *hele dikke knuf*!!! X

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Als je het voor je psyche doet, dat stoppen - dan is het prima. Maar als je het doet om niet meer gezien te worden door mensen, die je mogelijk pijn kunnen doen ....kies dan voor iets anders. Voor een beveiligde blog of iets dergelijks. Want je je blog is zo mooi en ik denk dat je dan meer vrijheid hebt om dingen te delen. Denk ik. Veel sterkte! Maar laat hen niet het laatste woord in je leven hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Ha Monique,

    Wat naar! En jammer dat je gaat stoppen! Heel begrijpelijk, je hebt je hevig verweerd in de afgelopen tijd en ik kan me voorstellen dat je grens is bereikt. Toch zal ik je zeker heel erg missen. Hoewel we verder geen contact hadden, dan af en toe een berichtje op elkaars blog, heb ik je berichtjes altijd graag gelezen en met je meegeleefd. Zoals je al zegt, we mochten echt bij je naar binnen kijken. Als je echt nog wilt schrijven, is het dan een optie om hem op slot te doen, of een ander blog te beginnen? Dat jij bepaalt wie er meeleest?

    Het allerbeste gewenst. Dat de armen van onze Vader om je heen zijn, om je te troosten, te beschermen, te genezen, kracht te geven.
    Liefs,
    Grace

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Lieve Monique, laat je niet wegjagen. Modereer je comments desnoods of herbegin een nieuwe anonieme blog. Of blokkeer bepaalde IP-adressen. Verspil je energie niet aan mensen die je neerhalen. Ga gewoon door met wat goed voelt voor jou. Het zou jammer zijn voor iedereen die je blog wel apprecieert en geniet van wat je schrijft. Neem je tijd en laat het wat bezinken. Ik maakte iets gelijkaardigs mee op mijn blog. Heb toen zelfs advies gevraagd aan een advocaat omdat de laster me te ver ging. Maar door de betrokken persoon geen voeding meer te geven en van domeinnaam te veranderen, keerde de rust weer. Wat je ook gaat doen, veel succes ermee! Warme schapenknuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Goeie morgen Monique, ik lees je blog graag en vind het ontzettend spijtig dat je er mee zou stoppen.
    Begrijpen doe ik het wel maar ik zal het heel erg missen....Je schrijft zo puur!
    Ik wil je van hieruit heel veel kracht toewensen....Ons kaarsje brandt vandaag ook speciaal voor jou en
    je kinderen zodat het wat warmte mag geven in deze moeilijke tijd.
    heel veel liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  34. Lieve MOnique, Wat jammer dat je gaat stoppen. AL kkan ik het heel goed begrijpen. Maar ik ga je heel erg missen. Heb geen blog en weet niet wat de mogelijkheden zijn,maar wie weet zien we je weer terug.
    Wens je in ieder geval toch met al de liefde van mijn hart je Gods zegen toe ook voor de Kerstdage. Hoe moeilijk het ook is. Heb moet ook voor 2014 samen met je lieve kinderen en mss nog wat enkele vrienden die je trouw blijven. WEet dat we als bloglezers allemaal rond je staan.
    A big hug! for all of you!
    Love, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Een dapper besluit van een dappere vrouw.....blijf jezelf lieverd.....laat je leven alsjeblieft niet leiden door wat andere van je zeggen denken en vinden..we houden contact ...liefs Ria...x !

    BeantwoordenVerwijderen
  36. O wat erg! Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Dat mensen je moedwillig pijn doen... Ik kan me voorstellen dat er een grens bereikt is bij je en dat je dit besluit neem, maar ik zal je schrijfsels zeker missen! Misschien dat *ooit* toch een gesloten blog nog een optie is? Hoewel ik me ook kan voorstellen dat het plezier er dan een beetje vanaf is...
    Zoals jij schrijf dat je herinneringen hebt aan je bloglezers, zo ben jij regelmatig in m'n gedachten als ik de weckpot met droogboontjes op m'n aanrecht zie staan: ooit wat boontjes van jou mogen krijgen en sinds die tijd trouw in m'n tuintje gezet... Lieve Monique: het gaat je goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  37. Lieve meid, ik wil je graag mailen, maar ben het mailadres kwijt. Als je zin-tijd hebt wil je mij een keer een berichtje sturen?

    Verder.... je komt terug. Dat weet ik zeker. Ik wacht geduldig. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  38. Lieve Monique
    Weet je nog wat je mij stuurde ???
    I know God will not give me anything I can handle,
    I just wish that he didn't trust me so much.
    Pak het aan en laat anderen niet winnen.
    Je was en bent altijd sterk geweest en ook nu kom jij er wel.
    Nog altijd elke avond bid ik voor jou en de kinderen....en je weet dat je hier weer sterker uitkomt, want God is altijd bij jou.

    Knuffel en lieve groet, Jenneke

    BeantwoordenVerwijderen
  39. Mijn eerste gevoel? Nee, nee, nee doe dat nou niet. Laat je dit niet afnemen. Ik begrijp het helemaal als je het bloggen even niet meer kunt opbrengen. Neem een pauze of plaats kort stukken en/of foto's. Maar doe het niet omdat anderen zure reacties posten. Ze zijn het niet waard!

    Heel veel sterkte en kracht gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  40. Ik lees nog niet zo lang je blogs, maar misschien kan ik je dit meegeven. Wanneer je niet meer blogt, blijf wel alles van je afschrijven en verbrand het of versnipper het misschien later, maar blijf het van je afschrijven. Dat kan helpen. Heel veel sterkte meid. Groetjes Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  41. Hoi Monique
    Veel sterkte toegewenst in de moeilijke tijd! Ik lees altijd met veel plezier je blog!
    Grietjes, Gerdine

    BeantwoordenVerwijderen
  42. Oh wat rot zeg! Volg je gevoel. Als je gevoel zegt dat je moet stoppen, stop dan, wellicht om later weer terug te komen. Ik hoop dat je ooit de rust helemaal terug kunt vinden! Knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  43. Wat ontzettend laag van deze mensen, om je zo (volledig onnodig) te kwetsen, en een grote schop na te geven. Het zou fijn zijn voor je, als je er boven zou kunnen staan, maar in deze periode, juist nu je zo kwetsbaar bent, kan ik me voorstellen dat je dat niet lukt.
    Mocht je ooit weer de behoefte voelen om te gaan bloggen, kun je toch gewoon een ander blog starten, onder een andere naam enz, Dan zal het voor deze mensen (zo hoop ik) moeilijk zijn om jouw blog te vinden, en er te reageren.
    Kun je niet je blog laten bestaan, en de mogelijkheid tot reageren veranderen. Dat een reactie pas wordt geplaatst als jij dat autoriseert? Blijf je zelf wel zitten met het feit dat jij die reactie te lezen krijgt maar kun je je blog wel schoonhouden van deze minne acties.
    Hou dan ook, ik wens je heel erg veel sterkte toe voor nu en in de toekomst, je bent een sterke vrouw, sterker dan je nu zelf denkt.
    Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  44. Oeps, je hebt al goedkeuring op de reacties staan, dus wat ik daarover schreef kun je vergeten.
    Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  45. Hi, I am so sorry to hear about the situation.
    I have enjoyed your blogging as we have a lot in common.
    If you do resume blogging at some time in the future, please let me know.
    And if you start a new blog later down the track maybe by "invite" only please invite me along.
    In the meantime, best wishes to you and your children from the other side of the world!

    BeantwoordenVerwijderen
  46. Wat zal Omi blij zijn dat jij stopt met bloggen. Dat jij niets meer over je leven deelt met anderen op internet is precies wat zij wil. Blijf bij jezelf en kies wat voor jou GOED voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  47. Morgen monique,
    Niet bang zijn om te huilen schreeuw het desnoods eruit. Laat alle pijn, onbegrip, verdriet er maar uit.
    Je bent aan het rouwen om een verloren geluk, natuurlijk doet dat pijn en natuurlijk ben je verdrietig, ook een sterke vrouw mag verdrietig zijn. Maar ruim het in je eigen tempo op. Als je wilt schrijven, schrijf, als je er niets voor voelt, niet doen.
    Maar bedenk wel als "ze" de mogelijkheid niet meer hebben (bedoel je blog)zullen ze wel wat anders
    bedenken. Hier, op je blog heb je met mensen te maken die achter je staan en met je meeleven en begrip tonen. Als "ze" een andere weg gaan zoeken om je te raken weet ik niet of er dan ook zoveel brgip is.
    Nogmaals het is jouw keuze, maar laat je niks opdringen door mensen die het niet goed met je voor hebben
    Heel veel sterkte en warmte toegewenst, ook al snap je het niet maar ergens is dit goed voor.groet
    mien

    BeantwoordenVerwijderen
  48. Morgen monique,
    Niet bang zijn om te huilen schreeuw het desnoods eruit. Laat alle pijn, onbegrip, verdriet er maar uit.
    Je bent aan het rouwen om een verloren geluk, natuurlijk doet dat pijn en natuurlijk ben je verdrietig, ook een sterke vrouw mag verdrietig zijn. Maar ruim het in je eigen tempo op. Als je wilt schrijven, schrijf, als je er niets voor voelt, niet doen.
    Maar bedenk wel als "ze" de mogelijkheid niet meer hebben (bedoel je blog)zullen ze wel wat anders
    bedenken. Hier, op je blog heb je met mensen te maken die achter je staan en met je meeleven en begrip tonen. Als "ze" een andere weg gaan zoeken om je te raken weet ik niet of er dan ook zoveel brgip is.
    Nogmaals het is jouw keuze, maar laat je niks opdringen door mensen die het niet goed met je voor hebben
    Heel veel sterkte en warmte toegewenst, ook al snap je het niet maar ergens is dit goed voor.groet
    mien

    BeantwoordenVerwijderen
  49. Och Marianne, wat vervelend allemaal! Ik hoop dat je het plezier in bloggen nog weer terug kunt vinden. Laat je niet door een paar vervelende mensen iets afpakken waar je plezier aan beleeft. Dat verdienen die lui niet.

    Er zijn veel meer mensen die in je geloven.

    Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en succes met je webshop!!!

    En hopelijk tot ziens in Blogland.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  50. Lieve Monique,
    Ik weet niet goed wat ik nog kan toevoegen aan alle hartelijke woorden die al gezegd zijn door mede-bloggers en lezeressen. Ik wens jou ook alle goeds toe voor de toekomst!
    Filippenzen 4:6&7
    6 Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God;
    7 en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.
    Lieve groeten, Marike

    BeantwoordenVerwijderen
  51. Jeetje...wat een verhaal. Jammer dat er mensen zijn die jou het leven op deze manier zo zuur maken. Het ga ja goed, laat je niet gek maken en we vinden je wel weer terug als jij er klaar voor bent. Liefs voor jou en je kindjes

    BeantwoordenVerwijderen
  52. Voor Monique,
    Een vriendin die ooit op mijn pad kwam,....ook weer verdween maar altijd in gedachten...

    Meisje wat heb jij veel meegemaakt dit jaar, maar luister eens naar dit lied....
    http://www.youtube.com/watch?v=f4RgXZAEiQg&list=PLIfrDXa8KRCrD2yDfSwJ1Lt_0IT2UspZl

    Jezus is bij je wat er ook gebeurd en wie je pad ook bewandelt.
    Kus vanuit het hoge noorden.
    Esther
    PS: Ik zal je binnenkort eens weer mailen.

    BeantwoordenVerwijderen
  53. Lieve Monique, ik denk al vanaf zondag over een reactie maar weet nog steeds niet wat ik wil zeggen. Misschien vind ik gauw de woorden en dan mail ik je . Voor nu: ondanks alles hoop ik dat je met je kinderen warme en liefdevolle dagen mag doorbrengen en dat 2014 een jaar van opbouw wordt. Ik stuur je een warme omhelzing!

    BeantwoordenVerwijderen
  54. Als je het gevoel hebt, dat je dit moet doen, is dat het beste. Weet wel dat je in de afgelopen jaren een vreugde en zegen hebt kunnen zijn door mensen het goede van het leven te laten zien. Dat lijkt me een mooie gedachte om het blog mee te sluiten.

    BeantwoordenVerwijderen
  55. Veel sterkte Monique! Ik heb altijd met plezier met je meegelezen.
    Het ga je voor de toekomst goed samen met je kindjes.

    Liefs, @Let...♥

    BeantwoordenVerwijderen
  56. Ook van mij (stille meelezer) sterkte, mocht je ergens opnieuw beginnen met een blog, mag ik dan weer meelezen? Ik heb genoten van je verhaaltjes over het dagelijkse leven, je handwerken en je tuin!

    BeantwoordenVerwijderen
  57. Gevonden via de tuin.. Toen gebeurde jou wat mij jaren terug gebeurde en verwerkte ik via jouw verhalen mijn laatste restjes pijn.. Realiseerde ik hoe ver ik nu gekomen ben.
    Ja ik herken het.. ook het natrappen, het volledig afbranden van de ander, omdat uit de naam van God te doen is weer nieuw voor mij, een heel nieuw soort van laag gedrag. Ze zullen met hun naastenliefde zichzelf echt nog wel tegen komen.. maar daar heb jij nu niets aan.
    Mocht je ooit weer een plekje voor jezelf durven en kunnen opeisen (want daar heb je recht op, wat anderen ook zeggen) hoop ik dat ik je weer vind, en misschien kan je dan wat van mij meekrijgen. Want een ding weet ik zeker, gewoon doorgaan dan kom je er wel.. echt! (ze doen niet voor niets zo hun best, om je klein te krijgen.. het gaat je te goed he.. pure jaloerzie!)

    Sterkte.. en een knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  58. Wat verdrietig Monique. Ik vind het heel jammer dat je stopt, maar begrijp dat je deze beslissing moet nemen. Heel veel sterkte en Gods nabijheid gewenst in alles! Lieve groet, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  59. Gaat het goed met je Monique? Zo vervelend om niks meer van je te horen.. Kids ook goed? 'I just wish He didn't trust me so much' lijkt wel van toepassing hier he? Hoop dat je nog steeds de kracht kan vinden om goed voor jezelf en je kinderen te zorgen! Sterkte met alles. Liefs, Clarien

    BeantwoordenVerwijderen
  60. Monique, ben een stille meelezeres, heb genoten van je stukjes en er van geleerd ook. Nooit heb ik gereageerd maar nu kan ik niet anders dan te zeggen "heel veel sterkte en kracht gewenst en op den duur veel geluk". Het doet me pijn als ik je verdriet lees en al het onrecht wat over je wordt uitgestort, ik heb gehuild om alles wat je bent kwijtgeraakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  61. Nou Monique, wat er ook gebeurd is binnen je huwelijk, het rechtvaardigt iemand toch niet om zulke reacties naar jou toe te zetten, laten ze dan gewoon de blog niet meer lezen. Je kan overigens ook besluiten om een blog te maken voor leden, die is afgesloten voor mensen waarvan je liever niet hebt dat ze meelezen, of de knop "goedkeuring moderator"aanzetten, dan bepaal je zelf de reacties die je plaatst, maar dan lees je ze natuurlijk zelf nog wel, enfin, heel vervelend allemaal! Sterkte er mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  62. Heel jammer dat je stopt, maar ik respecteer je besluit.
    Ik heb erg genoten van je blogs,hoop dat als je er klaar voor bent we je toch terug zien met je blogs

    BeantwoordenVerwijderen
  63. Wilde net vragen hoe het gaat met je omdat het al een tijdje stil was rond je. Had dit blogje blijkbaar gemist. Jammer dat je door anderen moet stoppen met bloggen. Ik hoop dat alles goed je met jou en de kinderen is en wens je Gods Rijkelijke Zegen

    BeantwoordenVerwijderen
  64. Stiekem hoop ik dat de storm geluwd is en je weer moed vat om te schrijven, ik mis je stukjes.
    Kijk dus zo nu en dan om te zien of je niet toch weer begint.
    hoop doet leven, toch
    groet
    mien

    BeantwoordenVerwijderen

Thank you so much for taking the time to comment on this post. Have a lovely day!