First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

donderdag 28 november 2013

Als het vuurtje is gedoofd

Warmte en gezelligheid, het heeft zich in deze donkere dagen in menig huis binnen weten te dringen. 's Avonds in het voorbijgaan van de huizen zie je bij velen kaarsen in het raam, waxine-schijnsels op tafel, zachte tinten verlichting kleuren de kamers sfeervol in.

Ook ik kan het niet laten de warmte van dit mooie en nog komende seizoen in huis te halen; er staan twee flinke kaarsen in het kozijn en hier en daar in de kamer staat ook een ouderwetse kaars zijn licht en warmte af te geven.


Dankzij (letterlijk en figuurlijk) hartverwarmende cadeautjes in deze lastige tijd, heb ik ook een paar van die heerlijk geurende kaarsjes in glas op tafel staan. Je ziet ze steeds vaker: soms zijn de glaasjes nog mooier dan de geurkaars waar het eigenlijk om draait. Wat zonde om dergelijke sierglaasjes samen met het laatste lontje en restje vet de vuilbak in te gooien. Er kan nog zo veel mee gedaan! Al moet er natuurlijk wel eerst dat nare vet er uit verdwijnen..


Wacht volgende keer een moment voordat je het glaasje uit automatisme de vuilbak in wilt gooien en laat er een restje gekookt (thee)water in vallen. Zie hoe luchtbellen zich onderin het glas vormen om daarna vliegensvlug naar boven toe te ontsnappen. Wacht tot het water wat is afgekoeld en haal er het laatste beetje losgeweekte kaarsvet in een handomdraai uit. Of in mijn geval: met het dichtstbijzijnde stuk bestek  ;o)


Tot slot neem je het glaasje een ronde mee in de vaat en voilà! Een drinkglaasje voor je (klein)kind, een sierglaasje voor wat schelpjes of ietwat gekleurd zand. Wat dacht je er van om er heel simpel een waxinelichtje in te branden?


Ook al is het vuurtje langzaamaan gedoofd, het betekend nog zeker niet het eind van het verhaal.

dinsdag 26 november 2013

Niet uit het veld

Nee hoor!  Niet uit het veld te slaan!  ;o)  Alleen een beetje druk met o.a. voorbereidingen voor de Sint, simpele maar lekkere gerechten (her)ontdekken, organizen, budgetteren, zusteren, een echte mannenklus en niet te vergeten...


Nadeel van een vestje is dat er niet één, maar twee mouwtjes voor gebreid moeten worden. Het werk stagneert dus een beetje qua fotografie, maar wat in het vat zit..  ;o)

vrijdag 22 november 2013

De aanhouder wint

Om eerlijk te zijn; ik vind het stiekem toch wel een heel gedoe. Rommelen met vijf breipennen en er dan ook nog een mooi geheel van weten te maken. Maar we zijn op weg! En het zal me uiteindelijk ook vast wel gaan lukken  ;o)


Het maken van dit kleine vestje is inmiddels onderdeel geworden van mijn weg naar een simpeler leven. Wist ik een jaar geleden nog niet dat een dergelijk leven me zomaar ongevraagd in de schoot geworpen zou worden, ik ben blij dat ik er me al die tijd al flink in verdiept hebt. Door simpele, maar voedzame maaltijden te leren bereiden, door te leren maken en vermaken van kleding en door steeds weer meer rond te neuzen naar hand- en homemade cadeaus, ben ik er van overtuigd dat ik me ook in mijn nieuwe toekomst prima staande weet te houden.


Mijn plan is - zo snel als ik weer een beetje een lekker ritme heb weten te vinden - hier weer genoeg met jullie te delen over een leven van weinig tot geen geld. Tips, trucs, gerechten of leuke zelfmakertjes. Want hoe ik het ook went of keer, het wordt bikkelen. Keihard bikkelen. Maar omdat ik weet dat ik absoluut niet de enige ben en omdat er een heleboel mensen zijn die nog niet weten hoe ze zich staande kunnen houden in een soortgelijke lastige tijd, zal ik blijven bloggen.

You can count on me xx

woensdag 20 november 2013

Schrapen

Néé... niet schràppen... schrápen!

In een tijd waarin de kinderen flink hieperdepiep worden gemaakt, kun je als ouder haast niet achter blijven. Uit alle hoeken en gaten probeer je leuke, vrolijke, verantwoorde of soms ozo foute cadeautjes bij elkaar te zoeken. Je wilt je kind de dag na Sinterklaas toch ook een beetje mee laten doen met de opschepperij onder elkaar. Elk jaar lijken de cadeaus groter en gekker te worden; de hoeveelheid pakketten met de welbekende bouwblokjes er in, tablets, spelcomputers..

Nu was het bij ons zo dat ik halverwege het jaar al op zoek ging naar diverse cadeautjes om de zak aan het einde van het jaar gevuld te krijgen en de knip niet helemaal leeg te laten vallen. Dit jaar is het me door alle gekte en drukte niet gelukt me hierop voor te bereiden en begint die knip - mede doordat nog niet alle financiën lopen zoals ze zouden moeten gaan - nu toch aardig leeg te raken..


Klap op de vuurpijl is dat oudste dit jaar voor het eerst actief mee gaat doen met het grote Sinterklaasfeest op school: er zijn lootjes getrokken, er moet een surprise worden gemaakt! Natúúrlijk iets waar deze mama stiekem toch wel erg blij van wordt (vanmiddag gezellig samen aan de knutsel!), maar owee.. was die knip voor deze week op een kleine anderhalve euro na niet leeg?  :`(

Gelukkig heeft mama ergens in huis nog een potje staan, je weet wel, voor achter de hand. Maar wat als..


We weten nog de nodige vier à vijf euro uit het potje te vissen, gaan vanmiddag het gewenste cadeau in huis halen en met z'n drietjes aan de knutsel. Warme chocolademelk met slagroom, wat kruidnoten erbij.. Gezellig!
Maar dan moeten de uitgaven voor deze week wel klaar zijn hoor!  ;o)

maandag 18 november 2013

Stof tot nadenken

Er zijn van die vragen, je krijgt ze vast wel eens. Zo'n vraag die simpel lijkt om te antwoorden, maar onbewust je denken stiekem toch harder aan het werk zet dan je zelf in eerste instantie zou verwachten. Zo'n vraag kan je inzicht geven, je laten zien dat je als reactie misschien een pasklaar antwoord geeft, maar is het wel je werkelijke antwoord?

Waar ik vandaag met jullie heen wil: ik kreeg vrij recent ook zo'n vraag. Nou ja.. niet één.. ik kreeg er direct een stuk of twintig onder mijn neus ;o)

Gelukkig hoefde ik niet direct te antwoorden, maar kreeg ik even wat tijd om de vragen op me in te laten werken om er vervolgens een eerlijk, vanuit mijn binnenste afkomstig antwoord op te geven.

Benieuwd naar het resultaat van dit heuse interview? Neem hier een kijkje. En liefst natuurlijk niet alleen voor mijn verhaal, maar klik nog eens wat vaker door naar de site Het Moederfront. Je leest er nog veel meer (inspirerende) verhalen!

Dank je wel Nicole voor je vertrouwen in mijn verhaal. Ik wens je graag succes met je vele werkzaamheden!

vrijdag 15 november 2013

Iets trager dan gehoopt

Het gaat met ups en downs. Voel ik me vandaag prima en vol met energie, morgen avond zou ik wel weer eens als een zoutzak op de bank doelloos naar de tv kunnen liggen kijken. We nemen die momenten maar zoals ze komen en geven er maar ook gewoon maar aan toe. Het hoort er vast allemaal bij  ;o)

Door die soms zoutzakkerige momenten heb ik niet altijd zin mijn breiwerk erbij te pakken. Terwijl ik het toch zo'n heerlijk projectje vind! Nou ja.. project-je? Het is me alles toch ook wel een flinke uitdaging hoor! De ribbels en de gewone steken, die lukten mij prima. Maar nu.. nu komen er voor mij toch echt de uitdagingen en hersenbrekertjes bij!


Op de bovenste foto zie je (als je goed kijkt) aan weerszijden van mijn breiwerk afgekante stukjes op de breinaald staan. Dat zijn de plekken waar straks de mouwtjes aan het lijfje moeten worden gezet. Juist ja.. de mouwtjes..  ;o)

Breien op de rondbreinaald lukte mij zo klein niet, dus ben je overgeleverd aan...


Het is even puzzelen, het is even klungelen, maar ik moet eerlijk zeggen, nu ik de draai een beetje te pakken lijk hebben.. Dus gaan we tussen de bedrijven door aan de slag met mouwtje nummer 1.

Héérlijk al die uitdagingen; ik ben toch zo benieuwd..

Fijn weekend!

dinsdag 12 november 2013

Good Old Recipe ~ Stamppot met rauwe groenten

2 kilo aardappelen
600 à 800 gram groente (andijvie, sla, spinazie enz.)
75 gram vet en/of boter
2 deciliter melk
400 gram vlees of spek
zout
peper
nootmuskaat


De aardappelen gaar koken met weinig water en zout, afgieten en er puree van maken met de melk. De fijngesneden groente er door mengen en even met de puree verwarmen. Het vet of de gebakken spek (in kleine dobbelsteentjes gesneden) er door mengen. Het vlees kan zowel meegekookt of er apart bij klaargemaakt worden.

De stamppot op smaak afmaken met peper en nootmuskaat.

maandag 11 november 2013

Lijstjes

Lijstjes.. Ik ben er gék op  ;o)

Noem het een autistisch trekje, noem het een perfectionistische tik, hoe je het ook noemt; ik ben gek op lijstjes. Van het door de weeks noteren van de nodige boodschappen, de uitgaven daarvan, de agenda, wensenlijstjes, een leenlijst of meterstanden tot buiten de verzekering vallende zorgkosten. En niet voor niets, zo blijkt wel uit het al jaren bijhouden ervan.

De meterstanden bijhouden, dat doen wel meer mensen om mij heen. Door elke week op dezelfde dag de standen te noteren, kun je een aardig beeld krijgen van wat je in een week verbruikt aan gas, water en elektriciteit, al dan niet overdag of 's nachts.

Over het algemeen zal er weinig verandering in het overzicht te zien zijn, tot je bijvoorbeeld eens een stoofpot op het vuur zet, een was of twee extra hebt te draaien, een avondje gaat gourmetten of de televisie een aantal dagen op stand-by laat staan. Niet iets waar je op het moment zelf erg in zult hebben, maar lees je op je vaste notitie dag de standen af, dan zul je je afvragen hoe er ineens een piek in de standen is gekomen.


Wat voor sommigen onder jullie nieuw zal zijn is het bijhouden van de zorgkosten buiten de zorgverzekeraar om. Vorig jaar hield ik deze kosten voor het eerst bij (een door de dokter voorgeschreven crème die niet of niet volledig vergoed werd, een tablet of drankje wat voor eigen rekening komt..). Aan het einde van het jaar was het bij ons toch al snel opgelopen tot niet een paar tientjes, maar werkelijk honderden euro's... Wist je dat je deze kosten mee kunt nemen in je jaarlijkse belastingaangifte?


Ik ben dól op lijstjes. Ze houden mijn hoofd leeg en mijn gedachten op scherp. Bind ze samen in bijvoorbeeld een multomap en je hebt alle informatie er in een handomdraai bij.

Nu gebruik ik nog de Engelse, op internet gevonden varianten, maar ik ben druk bezig mijn eigen versies in elkaar te zetten. Als het zover is komen ze (als het me lukt) hier op mijn site als .pdf-bestand te staan, zodat jullie er - als jullie willen - ook gebruik van kunnen maken.

Nog even geduld!  ;o)

zondag 10 november 2013

Kleine meisjes worden groot

In dit herfstdeel van mijn leven, loslaten van wat ooit was, uitzien naar wat nog komen mag, is ook mijn kleine meisje toe aan een nieuwe stap in haar leven. Afgelopen week mocht ze eindelijk voor het eerst naar 'school'.

Keken we de hele zomer uit naar de week na de grote vakantie, de week waarin ze oorspronkelijk haar eerste stappen in het schoolgaande leven mocht gaan zetten, bleek de wachtlijst toch nog zo lang dat het niet eerder dan ergens februari komend jaar zou zijn. Teleurstelling alom. Niet alleen bij mij, ook bij haar, want wat wilde ze graag spelen, zingen, kleuren en kleien met andere kindjes. Ze is er zo aan toe!

Met hulp van een plaatselijke instantie lukte het ons haar afgelopen week dan toch te plaatsen op een peuterspeelzaal, niet ver hier uit de buurt. Met grote trots wurmde ze zich door de hengsels van haar nieuwe rugzak, met niet minder grote trots pakte haar broer liefdevol en zorgzaam haar kleine hand. 'Kom maar op.. Vind je het spannend? Ga je nu ook eindelijk naar school? Kom maar met me mee.. Kom.. dan gaan we..'

photo: yinovacenter

Wind woei door de bomen, bladeren vielen op de grond, regen drupte naar beneden.. Laat maar waaien, laat maar gaan.. Kleine meisjes worden groot.. Er komt een nieuwe fase aan..

woensdag 6 november 2013

Omdat er meer is

Omdat er meer is dan alleen ellende, omdat er meer is dan alleen verdriet, zaten wij vanmiddag in onze kerk.
De kerk? Op woensdagmiddag?!

Ja. Want vandaag is het volgens protestants gebruik Dankdag voor Gewas en Arbeid. En om die reden werd er vanmiddag in onze kerk voor en door kinderen binnen de bassischoolleeftijd een speciale kinderdienst gehouden. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, danken we vandaag de dag niet meer net als vroeger zo expliciet voor onze voeding en ons werk, maar meer voor het leven in algemene zin. Zo ook wij. Want ondanks dat we afgelopen periode (en eigenlijk nu nog steeds) flink wat voor onze kiezen hebben gekregen, kunnen we niet anders dan ook danken voor de zegeningen die we in diezelfde tijd mochten en nog steeds mogen ontvangen.


Kijk, daar zijn tien zieke mannen, alle tien zijn ze melaats.
Ze zijn uit hun dorp verbannen, want voor hen is daar geen plaats.

Dan komt Jezus in die streken. ' Jezus, Heer, heb medelij!'
En als Hij ze zo hoort smeken, dan gaat Jezus niet voorbij.

'Ga je aan de priesters tonen en geloof wat Ik je zeg:
Je mag nu weer thuis gaan wonen, want je ziekte gaat weer weg.'

Negen mannen zijn verdwenen, eentje keert er dankend weer.
Negen zijn dat echt vergeten, maar die ene looft de Heer!

Dank U, Heere, voor de dingen, dat U steeds mijn leven leidt.
Dat ik ook van U mag zingen, geef mij echte dankbaarheid.

maandag 4 november 2013

Een beetje pit

Vandaag ga ik met jullie even terug naar september van dit jaar. Begin van die maand liet ik jullie nog zien hoe mijn zelf gekweekte pepertjes al heerlijk aan het groeien en kleuren waren. Wat ik jullie daarna nog niet heb laten zien - maar waar ik tussen de bedrijven door zeker wel mee bezig was - is de verwerking van die heerlijke rode kanjertjes.

Allereerst maakte ik dankbaar gebruik van die heerlijke laatste zomerdagen waarop de zon zich soms nog flink liet zien. Ik droogte de pepertjes al dan niet buiten op het balkon of binnen op de vensterbank, achter het glas. De reden waarom ik de pepertjes gedroogd wilde hebben, is dat ik zo'n grote hoeveelheid verse vlammetjes persoonlijk niet zo in een week weg weet te werken  ;o)


Dus werden ze gedroogd. En ook hier kwam het - net als bij het laten groeien en verkleuren - weer aan op geduld. Gaat het in een oven of speciale droogmachine honderd keer sneller, ik vind een slinger gedroogde groenten of fruit wel iets charmants hebben..

Dus na weken geduld, waren de pepertjes eindelijk droog genoeg om van de slinger af te halen. Maar dan? Wat doe je vervolgens met je lang gekoesterde groei- en droogwerk?


Je kunt de pepertjes fijn malen in een keukenmachine om zo wat pittige pepertjespoeder bij de hand te hebben voor een extra 'touch' in je gerecht. Ik koos er voor de pepertjes heel te houden en ze weg te zetten in een goed afgesloten (weck)potje. En lékker dat dat ruikt als je het potje opent!

Komende winter gebruik ik de pepertjes in soep en bijvoorbeeld stoofgerechten. Persoonlijk vind ik het met de zaadjes wat heftig, dus haal ik die er voor gebruik nog even uit.


Het mooie aan de gedroogde pepertjes is dat ze op deze manier nog jaren te bewaren zijn. Maar of ik dat ga redden? Vast niet. Ze zijn veel te lekker om niet te gebruiken en veel te leuk om ze komend jaar niet weer op mijn balkon groot te laten worden  ;o)