First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

vrijdag 28 juni 2013

Ontrommelen

Geen haar op mijn hoofd die er momenteel aan denkt een sapje in te schenken en met de beentjes bloot met een handwerk buiten te gaat zitten. Want buiten.. daar vallen de druppels weer eens naar beneden, worden bladeren door de wind wat opgewaaid en ligt de temperatuur nauwelijks op de gehoopte zomerse waarden. Op de eerste dag van de zomervakantie lijkt het wel of de herfst is ingetreden..

In plaats van het sapje zet ik een grote pot thee en ga wat aan het rommelen. Ontrommelen om het maar te noemen. Want hoe ik het ook went of keer, binnen nu en tja.. hoeveel tijd weet ik niet.. maar binnen nu en een bepaalde tijd zullen ik en de kinders gaan verhuizen. En als we dan toch alles weer eens in de handen hebben...


Hier tien vragen die me helpen te ontrommelen:
  1. Is het iets wat ik regelmatig gebruik?
  2. Zo niet, is het iets waar ik van hou?
  3. Houd ik het uit verplichting?
  4. Denk ik dat ik er van zou moeten houden?
  5. Bewaar ik het 'voor het geval dat'?
  6. Heb ik meerdere van dit zelfde?
  7. Kan iets anders hetzelfde werk doen?
  8. Houd ik het om het op een dag te maken/repareren?
  9. Is het het waard om elke keer weer schoon te maken?
  10. Zou ik deze ruimte voor iets anders kunnen gebruiken?
Laat het voor mij dan nog maar even herfstig zijn. Voor wie vandaag zijn koffers aan het pakken is: Fijne vakantie! Weer of geen weer, geniet elke dag van de mensen met wie je samen mag zijn.

zondag 23 juni 2013

Dag 105

Pijpenstelen regent het als ik vanmorgen mijn ogen eindelijk open weet te krijgen. Na een avondje gezellig doorhangen, is het voor mij absoluut geen straf de regen op de ramen te horen kletteren. Ik draai me nog een keer rustig om; geen plannen voor vandaag.


Een half uurtje later weet ik mezelf wat moed in te zamelen en laat me uit bed glijden. De regen komt nog steeds in grote mate uit de hemel vallen, maar het deert me nog steeds niets. Nadat ik me aangekleed heb stap ik zonder jas op mijn blote voeten naar buiten. Regen of geen regen, mijn warm rood gekleurde zomerkoninkjes hangen aanlokkend over de rand van de bloembakken heen. Rustig en voorzichtig pluk ik ze van hun stengels af.


Binnen zet ik een grote kan thee en pak de beschuitbus uit de kast. De aardbeitjes zijn zo zacht, snijden heeft totaal geen zin. Zachtjes duw ik de aardbeien in elkaar en niet veel later geniet ik van de heerlijke zoete smaak van mijn eerste zelf verbouwde aardbeitjes van dit seizoen. Niet als vanouds uit onze moestuin, maar gewoon vanaf mijn paar meter balkon op vier hoog achter.


Voor een klein momentje genieten is dit al meer dan genoeg..