First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

dinsdag 12 maart 2013

Tot nader order gesloten


 I know God won't give me anything I can not handle,
I just wish He didn't trust me that much


Mocht je nog een plekje op je gebedslijst over hebben...

vrijdag 8 maart 2013

Good news, bad news (of andersom)

Ok.. I hate to be the bringer of bad news, maar heb je de weersvoorspelling van volgende week al een beetje meegekregen? Kou.. sneeuw.. op dinsdag temperaturen van mogelijk tien graden onder nul... Wat?! Je denkt dat ik een geintje maak?! Was het maar waar.. Hier loop ik niet graag mee te dollen hoor! Maar er schijnt toch écht een nieuwe winter in de planning te zitten...  :'(


Maar dan het goede nieuws: ik ben er helemaal klaar voor! Met nog twee weg te werken draadjes heb ik een heerlijk warm vest in elkaar weten te zetten. Niet te moeilijk, maar boy!, wat een resultaat. Ben er wel content mee hoor! Zelfs man-lief was er even een momentje sprakeloos van: dat had ik volgens hem toch maar heel mooi in elkaar gezet!  ;o)


Nu zitten er aan een eerste werk natuurlijk altijd wel wat haken en ogen; zo ook aan deze. Ik ben blij met het makkelijke patroon, het easy-peasy in elkaar te zetten van de drie recht gebreide lappen, maar een volgende gaat toch zeker iets anders worden. Zoals ik eerder schreef heb ik ergens een fout in de ribbels gemaakt, waardoor dat gedeelte (de kraag) waarschijnlijk niet zo soepel valt. Daarbij heb ik een vrij zware draad gebruikt, dat kan bij een nieuw exemplaar stukken luchtiger. In gedachten zie ik dan de langere versie van dit model in een heerlijk dun en luchtig wolletje. Yep.. ik ga er zeker nog één van maken. Of zal ik me al durven wagen aan een ander 'volwassen' patroon?

Voor nu nog even niets nieuws; er staat immers nog een nieuwe uitdaging op de pennen. Ook errug lekker voor hele koude dagen, maar dat lukt me zéker niet eerder dan volgend jaar  ;o)  Later meer!

Fijn weekend  :o)

woensdag 6 maart 2013

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Alles bij elkaar hebben we nu een jaar of vier een moestuin. Niet in onze achtertuin, om er zo direct uit huis een stap in te zetten en er een kruid voor op tafel bij te pakken, maar met een loopafstand van 618 meter heb ik toch zeker niet te klagen. Wel?  ;o)

Na twee jaar geleden binnen het tuinencomplex een verhuizing mee te hebben gemaakt, hadden we vorig jaar een vrij nat en lui seizoen, met als gevolg (wederom) weinig tot bijna geen voedselvoorraad om er de winter goed of überhaupt mee door te kunnen komen. Voor dit jaar hopen we het luie gedeelte onder controle te krijgen, maar aan het natte gedeelte valt jammer genoeg niets te doen. Ergens valt dit mooi uit te leggen met de christelijke bid- en dankdag, vind je niet? We bidden immers toch allemaal wel voor een goede oogst? En zijn we niet allemaal enorm dankbaar als we dat aan het begin van de herfst ook allemaal hebben mogen krijgen? Maar ik dwaal af.


Zelfs al heb je geen moestuin te huur; als je in het bezit bent van een (kleine) voor- of achtertuin of als je een balkon aan je huis hebt, dan kun je heel goed zelf voor (een gedeelte van) je voedsel zorgen. Aan de rand van je balkon hang je in de plantenbakken geen geraniums of viooltjes, maar vul je de bakken met kruiden, aardbeien, radijsjes, (pluk)sla... In een flinke bak op de grond zet je wat prei, (lente)uitjes, knoflook, worteltjes en/of een paar stokken waarlangs je later je bonen of (cherry)tomaten naar hartenlust kunt laten groeien. Allemaal kruiden of groenten waar jij straks heerlijk vers van kunt gaan plukken. Het hoeft heus niet veel te zijn; alle beetjes helpen en zijn uiteindelijk mooi meegenomen. En geloof me: je proeft het verschil!


Momenteel proberen wij hier in huis alweer het één en ander op te laten komen om later in de tuin de grond in te kunnen zetten. Of het allemaal gaat lukken blijft ook dit jaar de grote vraag, maar dat we er weer zin in hebben?

Ga jij het dit jaar ook proberen? Een heel klein beetje meer onafhankelijk te worden van wat de groenteboer je te bieden heeft? Succes!

Good Old Recipe ~ Pommes chips

rauwe, kleine aardappelen
zout
frituurvet


De aardappelen schillen, wassen en op een schaaf tot zeer dunne plakken schaven; deze plakjes in koud water met zout zetten, afdrogen en in heet frituurvet goudbruin bakken. Ze kunnen warm bij een warme schotel of koud bij een uitgebreide thee of borrel gegeven worden.

Worden de dunne schijfjes weer in zeer dunne stokjes gesneden en op dezelfde wijze gebakken, dan worden deze aardappelstokjes pommes paille genoemd (strootjes).

maandag 4 maart 2013

Need I say more?




Mijn maandag in beeld.. Alleen al voor die heerlijk frisse buitengeur zou je een was willen draaien om vervolgens buiten te laten drogen.. Héérlijk!  ;o)

Was jouw maandag ook zo mooi?

zondag 3 maart 2013

Het verslag

In één woord? Lastig te zeggen.. Het was genieten, gespannen, maar ook verhelderend. Wil je weten hoe de sabbatical van negen dagen offline mij verging? Hier het verslag:

Vrijdagavond kwart voor twaalf gooi ik opgekruld in bed nog wat laatste nodige mails de deur uit. Zo.. dat zit er op.. Vol overtuiging dat het me wel zal gaan lukken val ik als een blok in slaap. Ik voel me vermoeid de laatste tijd; zal ik door een paar dagen ouderwets offline weer wat meer rust kunnen vinden?

Zaterdagmorgen tegen negen komt er geluid uit mijn mobiel: mijn spieren spannen zich onbewust samen om mijn arm in beweging te krijgen. "Nee!" zegt mijn hoofd. Maar ook: "Wie zou?", "Wat is?", "Is het?".. "Ach.. ik heb nog een gewone vaste telefoonlijn. Als het écht dringend is.." en ik hou mijn arm waar het ligt, nestel me nog even terug bij de rest van het gezin en hoop dat dit het enige mobiele-telefoon-geluid voor de rest van de week zal zijn.


Tijdens het ontbijt negeer ik met trots de steeds terugkerend pingels vanuit mijn telefoon. "Wie zou mij aan het testen zijn?", "Of zou het dan toch een dringend zijn?". Onrust in mijn hoofd.. Bij een bezoek buitenshuis, wat later op de dag, blijven de berichtgevingen binnen komen: "Zou het mijn man zijn?", "Gaat thuis alles wel goed?", "Wil hij weten hoe laat ik thuis zal zijn?". Maar ik kijk niet.. Ik ben dik in een gesprek verwikkeld en wie mij echt nodig heeft weet mij ook hier wel te vinden. Lopend terug naar huis denk ik er aan mijn man even te berichten dat ik er aan kom, maar nee.. Met aan elke kant een boodschappentas in mijn hand loop ik verder naar huis. Wie mij nu wil bereiken heeft pech  ;o)


In de middag vul ik mijn offline tijd op met breiwerk en weet mijn vest tot een succesvol eind te maken. Whiehoe! Even een foto maken, app-en naar mijn vriendin, posten op mijn blog, Ravelry, Twitter, Instagram.. Het blijft uiteindelijk bij een foto om later te gebruiken: mam heeft een sabbatical!  ;o)

Zondagmiddag vier uur krijg ik de vraag of ik me 'van de buitenwereld heb afgesloten'? Nee hoor.. ik leef alleen even wat meer  ;o)

Maandagmorgen komt er weer een berichtgeving uit mijn mobiel. Zuchtend (!) vraag ik me af of het dan nooit op houdt?!

De opvolgende dagen komt er gelukkig geen geluid meer uit mijn foon en vullen de uren zich met van alles en nog wat. Twee dozen spul gaan naar de kringloop, drie dozen staan klaar voor de rommelmarkt. Appels kook ik tot moes, ik maak pakketjes om te verzenden, stuur kaarten, maak enveloppen, begin aan een nieuw breiwerk, werk de strijk wat weg.. Ik geniet! Maar ergens voel ik me ook steeds vermoeider en leger worden..


Donderdag begin ik de dag 'lekker' en hang sinds lange tijd weer wat wasgoed buiten in de zon. Het voorjaar komt er aan! Maar ik merk dat ik er maar een klein beetje van geniet; ik mis de sparkeling van binnen die ik normaal altijd mee krijg van deze heerlijke momenten.. Later op de dag krijg ik een 'nervous breakdown' en zit vervolgens met tranen op de wangen aan de eetkamertafel... Wat is er aan de hand?!?
Gelukkig krijg ik deze zelfde dag van mijn huisarts een doorverwijzing naar de internist; misschien weet zij volgende week wat puzzelstukken bij elkaar te leggen en mij verder te helpen met mijn nog steeds kwakkelende lijf?

Vrijdag lijk ik me na de breakdown van de dag ervoor weer helemaal herpakt te hebben en pak ik met een positief gevoel weer wat ruim- en breiwerk in handen.

Zaterdag mis ik mijn mobiele apparatuur nog voor geen meter, maar om heel eerlijk te zijn:


vanaf vanmorgen kijk ik uit naar het moment dat ik mijn mobiel kan checken, kan zien wat ik nu eigenlijk allemaal gemist heb (79 emails, 6 whatapp berichten, 2 oproepen, 4 updates, 2 Twitter meldingen, 4 Wordfeud duels en nog wat losse berichtgevingen) en sta ik te popelen om weer aan het bloggen te gaan. Gek eigenlijk?

Mijn conclusie:
  • Ondanks dat ik het over-all best lekker rustig vond, miste ik het bloggen wel degelijk. Na mijn breakdown heb ik flink nagedacht over de oorzaak en ik denk dat het delen van mijn leuke en leerzame momenten een soort uitlaatklep voor me is. Broodnodig, zo blijkt!  ;o)
  • Twitter, Instagram, Wordfeud en andere spelletjes heb ik qua meldingen eigenlijk niet zo gemist: hier ga ik denk ik toch maar (wat meer) afstand van doen.
  • Van de bijna tachtig (!) emails die ik via hier of mijn privé box binnen kreeg zat verbazend veel onzin. Vooral via mijn blog kreeg ik veel anonieme spam-berichten binnen: reden voor mij om (voorlopig) anonieme reacties uit te schakelen (met welgemeende excuses voor de eerlijken onder jullie!). Ook nieuwsbrieven, akties en andere berichtgevende mail ga ik vanavond flink opschonen.


Ik heb het geprobeerd, het is me gelukt en ik heb er van genoten, maar...

I'M SO GLAD TO BE BACK!  ;o)