Mijn zonneschijn

Welja.. ook vandaag maar een beetje zonneschijn op mijn blog, vind je niet? Worden we zo lekker vrolijk van   ;o)  Dank je wel Sommeke!

Maar er zijn wel een paar regels aan dit zonnetje verbonden:

 - Bedank degene(n) waarvan je de award hebt ontvangen

 - Geef antwoord op 10 gestelde vragen

 - Nomineer 10 andere blogs en laat ze weten dat ze de award hebben gekregen

Doen we!  ;o)

1) Wat is je favoriete dier?

- Tja.. dat moet toch ook bij mij wel een poes zijn..

2) Wat is je favoriete getal?

- Nou.. die heb ik eigenlijk niet. Maar als ik toch met kiezen, dan zou ik 13 zeggen.

3)Wat is je favoriete non-alcoholische drank?

- Thee, thee, thee..

4) Facebook of Twitter?

- Ik heb van beiden een account, maar gebruik alleen FB zo af en toe. Ik zie er nog steeds niet helemaal de pluspunten van, geloof ik.

5) Wat is je passie?

- Pffft.. één?  ;o)

6) Krijgen of geven?

- Beiden! Ik ben zó enorm dankbaar voor alle kleertjes, kleding, gordijnen en benodigdheden die we her en der toegeschoven krijgen! Maar aan de andere kant voelt het ook heel erg goed om een ander blij te maken, dus geven wij ook graag weer weg.

7) Wat is je favoriete patroon?

- Oohh.. ook al weer zo'n lastige.. Veel te veel!

8) Wat is je favoriete dag van de week?

- Dat moet toch wel de maandag zijn  *Ü*  Man weer naar zijn werk, kids naar school of in ritme en ikzelf alles weer lekker aan kant makend. Mijn favo dag!  ;o)

9) Wat is je favoriete bloem?

- Ik kan helemaal weg smelten voor een mooie bos witte tulpen..

10) Wat is je favoriete land?

- Hmm... ik zou als eerste reactie Drenthe zeggen (dat is geen land, ik weet het, maar wel mijn eerste gedachte en uiteindelijk ook nog redelijk haalbaar om naartoe te verhuizen), daarna Frankrijk voor de mooie omgeving en juist Italië weer voor het overheerlijke eten..

En? Weer wat bij geleerd?  ;o)

En dan nu de tien gelukkigen. Nee, ik wil het graag iets anders doen.. Omdat ik weet dat er een aantal blogsters - die ik graag in het zonnetje zou willen zetten - hiervoor niet bereikbaar zijn, wil ik de award delen met jullie allen. Wie wil is bij deze van hárte uitgenodigd de vragen hieronder in een reactie te beantwoorden. Laat je mij ook een beetje van jou zien?

Zonnig weekend!

Multitasking

Terwijl mijn kinders liggen te slapen, luister ik ontspannen naar één van mijn favoriete muziekzenders en sta de laatste was weg te strijken. Aan de lijn hangt een nieuwe was te drogen en mijn machine wast een volgende ook al weer weg. Onderwijl Feut ik een woordje met mijn vader en kan er ook nog wat 'What's app-jes' bij beantwoorden. Tot slot denk ik aan Sommeke's reactie en ben stik nieuwsgierig aan het worden. Als dat geen multitasking is?  ;o)

Nu zit ik achter de pc, hangt buiten wat beddengoed te luchten, sta ik telefonisch bij de huisarts in de wacht, laat ik de schilder een speciale voeg vervangen, 'pas' ik om mijn slapende meisje en ben á-pe-trots. Jaja.. op mezelf  ;o) Want weet je? Dat kleine uurtje dat ik van de week de boel de boel heb gelaten heeft me uiteindelijk toch maar mooi iets bruikbaars opgeleverd. Je zou het ook eens moeten proberen!  ;o)

Maar nu eerst even bij Sommeke langs. Kan ik daarna met mijn breiwerk (weer) van de zon genieten  ;o)

Za Zi Zin!

De zon schijnt, de ramen en deuren zo ver als mogelijk open. Op de radio speelt Zazi met mijn humeur. Mijn leergierige prinsesje hobbelt 's zomers gekleed door het huis.

Alles gaat aan de kant, mijn machientje komt op tafel en mijn breiwerk ligt niet ver bij me vandaag. Vandaag heb ik ZIN!

Right under our nose...

Soms is een simpele tip van een andere blogster al genoeg om de radertjes in mijn hoofd weer eens een andere kant op te laten draaien. Eerder schreef ik over mijn gedachten omtrent het gebruik van plastic. Véél plastic, zo blijkt als ik er wat specifieker op ga letten. Neem nou vandaag;

Met oog op onze eerste voorzichtige stappen in een non-plastic omgeving en de hoop op een extra zakcentje, besluit ik alle in huis zijnde rieten bloempotten (met plastic binnenkant) te vervangen voor mijn oude stenen exemplaren. Uiteraard nog prima van kleur, altijd netjes op de plank bewaard. Waarvoor?!

Ik pak een plastic vuilniszak om mijn aanrecht ter bescherming mee te bedekken en om er straks alle potgrond makkelijk mee weg te nemen. Het voelt lekker om even ongestoord en in gedachten met mijn vingers door de grond te werken..  Hier en daar valt er uiteraard toch wat potgrond naar de vloer, maar dat ruim ik straks wel op. Met de plastic stoffer en blik is dat later in een mum van tijd voor elkaar.

De net overgepotte planten voorzie ik met mijn blauwe plastic gietertje van wat vers water en ruim de overgebleven potgrond op. Buiten heb ik een nog lege (houten) plantenbak staan, daar kan ik dit restje wel in kwijt. Met volle handen loop ik langs ons zaaigoed en bedenk me dat dat er dit jaar al veel beter bij heeft gestaan.

Na het lossen van de potgrond neem ik de plastic binnenpotjes met zaailingen mee naar binnen om ze eens lekker ouderwets te vertroetelen. Water, warmte en een beetje liefde zal ze goed doen  ;o)

Terwijl dochterlief langzaam aan begint aan te geven dat ze wel genoeg geslapen heeft, was ik nog even mijn eigen, altijd goed bewaarde kinderbord en -bekertje af. Ik snorde het gister (na het lezen van jullie altijd gewaardeerde reacties) op uit de grote 'van vroeger' doos. Hoe kon het dat we hier helemaal nooit meer aan gedacht hebben? Waarom gebruiken onze kinders wel ons eigen, oude kinderbestek, maar lieten we onze borden en bekers van toen gewoon in de oude doos? We ja, want niet alleen die van mij, ook het oude ontbijtset van mijn man heeft al de tijd in de kast gestaan. Right under our nose..  ;o)

Made by Mama

Ja hoor, je leest het goed. Helemaal zelf gemaakt. Het allereerste slagingscadeau voor oudste.

En weet je? Stiekem ben ik niet alleen trots op mijn kanjer..  ;o)

Non-plastic

Het gaat alweer wat beter, dank jullie wel! Maar eerst een dank jullie wel voor de eerlijk en heerlijke reacties op mijn voorlaatste bericht. Wat heb ik genoten van jullie openhartigheid! Niet dat het me nu al enige verandering heeft gebracht, maar wat fijn om te weten dat ik niet de enige rare muppet ben!  ;o)

Dan de (ondraaglijke, misselijkmakende) pijn waar ik eerder over schreef. Na veertien dagen met pijn, steeds meer slapeloze nachten, drie bezoeken aan de huisarts, pakken paracetamol en voorgeschreven ibuprofen, heb ik gister eindelijk de eerder gesmeekte antibiotica kuur gekregen en merk ik binnen de eerste 24 uur al verlichting. Thank you!

Maar daar schrijf ik verder niet meer over. De pijntjes en kwaaltijes waar ik allemaal onder lijdt, man.. daar zou ik zo een heel blog over vol kunnen schrijven. Maar dan doe ik dus niet, het moet wel leuk en gezellig blijven hé?!  ;o)  Of nou ja.. gezellig..

Gister maakte ik weer eens een klein rondje door blogland en stuitte via via op dit bericht: 5 Steps to be Plastic Free. Ik las het en legde het gelezene eerlijk gezegd weer naast me neer. Dácht ik. Want toen de pc dicht ging en ik mijn dag verder invulde, bemerkte ik dat ik me er ineens bewust van werd hoe vaak ik eigenlijk plastic in handen heb. Én weggooi! Naast de vlees-, kwark-, boter- en saladebakjes die we iedere keer netjes opstapelen bewaren en hergebruiken, gaat er toch ook wel veel de vuilbak in. En wat dacht je van het plastic wat we gebruiken? Ik moest denken aan een filmpje die ik eerder dit jaar heb bekeken. Bewaardoosjes, flessen, (kinder)bekers, -schaaltjes en -bordjes, de brooddozen, drinkbekers.. - zomaar een hele kleine greep uit ons assortiment - het begon gister tot me door te dringen. Ook wij zijn - zonder dat we er zo bewust van zijn - bezig de wereld van onze kinderen te vermoorden. Klinkt dat hard? Maar zo ís het toch? En dat moet toch zeker wel anders kunnen?!? Ik.. als ouderwets thuisblijfmoedertje van in de dertig kan er vast aan bijdragen dat onze voetafdruk kleiner wordt. Niet?

Dus pak ik een eerste plastic voorwerp dat voor handen is (onze diepvriesdoosjes) en bedenk me een alternatief. Dat is in deze niet zo heel erg lastig. Als ik nu eens wérkelijk de koe bij de horens ga vatten en doorzet? Heb ik geen plastic meer in gebruik, maar verbruik ik wel stroom. Hmmm.. wat zou nu beter zijn?


Vlees.. we eten het al niet zo veel meer als voorheen, maar het komt nog steeds ons huis binnen. Mét plastic bakje. Net als vleeswaren en kaas trouwens. Oók allemaal in plastic verpakt.. Dat zou ik eventueel bij de slager of op de markt kunnen gaan halen, maar dat gaat me geld kosten. Hoe zou ik daar toch eens een mooie balans in kunnen vinden?

Afin.. jullie lezen het al: mijn koppie werkt nog steeds op volle toeren  ;o)  Elke dag een beetje, dan komen we er wel. Ik moet niet alles in één dag willen vervangen, da's gewoon onmogelijk. Maar me er steeds meer van bewust gaan worden? Dat kan vast geen kwaad. En zelfs mijn kleine prinsesje zou al van een stenen bord kunnen eten. Toch?

Zijn jullie (al) non-plastic?

Kattebel

Even een klein berichtje. Gewoon.. omdat ik weet dat er een aantal zich inmiddels afvragen of er toch? Nee hoor, ik wil dat jullie weten dat alles goed gaat. Ik zit alleen al zo'n week of twee met een medisch probleempje dat er voor zorgt dat mijn hoofd niet naar bloggen staat en mijn energie een behoorlijk dip heeft. Met paracetamolletjes en sinds gister nu ook steviger pijnstillers weet ik de dagen aardig door te komen, maar er komt wel wat weinig uit mijn handen.

Niets ernstigs, mijn gedachten werken nog steeds 'op-z'n-blogs' en ik hoop ook snel weer 'back-in-action' te zijn  ;o) Tot dan!

In één woord?

~ * ~   Quilt in Public Day 2012   ~ * ~

Gezellig.. Creatief.. Sfeervol.. Inspirerend.. Smaakvol.. Kleurrijk.. Verwonderlijk.. Indrukwekkend..

Dank jullie wel

Veel te veel

Haha! Dat me dat nog eens zou overkomen; ik heb gewoon zo veel te vertellen, dat ik niet weet waar ik moet beginnen en dus eigenlijk een soort writers-blok heb.. Maar ik begin maar gewoon en zie wel waar ik eindig.

Het was vanmorgen een heerlijke morgen. Tijdens mijn dagelijkse wandeling was het erg rustig op straat, de winkels - op de supermarkt na - waren nog dicht, de temperatuur lekker aangenaam. Op mijn slippers liep ik in een rustig tempo langs de apotheek, pikte de nodige medicatie op en probeerde in de supermarkt tussen de oranjegekte een paar verse boodschappen te vinden. Onderweg naar huis vielen een paar druppels en mijn reactie was direct: "Hé bah.. dóórlopen!"

Maar waarom eigenlijk? Nog geen minuut geleden had ik bij mezelf een heerlijk vakantiegevoel naar voren kunnen halen. De temperatuur, de rust.. waarom maakte de regendruppels op mijn gezicht daar ineens een einde aan? Wat is het dat we in de vakantie wel een paar druppels kunnen waarderen, maar in het dagelijks leven schijnbaar niet? Waarom raak ik vanmorgen nog net niet in paniek - de folder, mijn tas, mijn dochter, de regenkap, de plu.. - maar kan ik op een echte vakantiedag om hetzelfde weer genieten en mijn schouders ophalen?

Ik besluit (voorlopig) mijn plu te laten voor wat die is, de regenkap hoeft ook nog niet tevoorschijn en de folder leg ik wel onder op de wagen. What's the problem? Juist.. eigenlijk helemaal niets toch? Maar wat is het dan dat we (of in ieder geval ik) ons zo druk kunnen maken om niets. Wat als ik nu eens gewoon net doe of elke dag een vakantiedag is. Zou dat kunnen, denk je? Zouden we werkelijk elke dag kunnen genieten van de welbekende vakantierust en het niet steeds maar 'moeten' om ons heen?

Wat als ik 's morgens een half uur later thuis ben door het 'geslenter en getreuzel', wat als ik heel de morgen besteed aan mijn dochter of handwerken in plaats van het nodige in huid.. Stel dat ik vandaag en morgen de strijk de strijk laat, het speelgoed op de grond, de stofjes op de kast. Stel dat ik heel de middag in de zon ga zitten of er op uit trek met de fiets.. Wat als.. dan.. Ja, wát?!

Ik ben er voor mezelf nog steeds niet over uit waarom ik altijd zo hieperdepiep, rappende raas, Truus de Mieperig bezig ben. Iemand suggesties? Want hoe leuk het hier op mijn blog er soms ook uit mag zien, hoe relaxed het met de foto's soms over mag komen, ik kan best een peu-nerveu zijn. Alles moet vandaag, alles moet gedaan.. Want anders..

Heb jij jezelf en de drang op te haasten in de hand? Kun jij van elke dag een vakantiedag maken? Pléase tell me about your secret?! Ik zou mijn leven ook wel eens definitief in een vakantie-mood willen plaatsen. Hélp!


Aardbei-update: plus 5 kilo van de laatste oogst! Voor wie interesse heeft: hier probeer ik onze oogst bij te houden.

Sometimes a mother

needs to do what she needs to do. En in mijn geval was dat dit keer niet eens zo'n straf. Want wat heb ik de afgelopen dagen een plezier gehad! Zoonlief in de voetsporen van zijn moeder.. Daar wil je hem toch zeker wel in steunen?!

Maandag hebben we het nog wat koud gehad, maar dinsdag en woensdag was de temperatuur toch behoorlijk aangenaam. En eerlijk.. zelfs gister was de temperatuur niet slecht, het kwam alleen heel even met bakken uit de lucht..  Maar ondanks alles kruisten we met een glimlach rond de mond het dorp door, genoten we van elkaars aanwezigheid en zongen de kinderen werkelijk de longen uit hun lijfjes. Genieten!

(Dat ik nog voor thuiskomst mijn 11e medailleplaatje kwijt ben geraakt.. daar hebben we het maar even niet over..)

To weck or not to weck

Al lange tijd ben ik van plan een eerste stap in de wereld van het wecken te zetten. Met groenten en fruit uit eigen tuin hebben we (met een goede oogst) in een korte tijd een behoorlijke hoeveelheid vitaminen te verwerken. Om de groenten zo goed mogelijk te bewaren, blancheer ik ze nu eerst even een minuut of drie in kokend water, laat ze goed afkoelen en vries ze in. Met een diepvrieskast voorzien van 6 grote lades is dat tot op heden wel aardig te doen. Toch zie ik de groenten en het fruit liever geweckt in potten op de voorraadplanken staan. Niet alleeen omdat ik dan nog simpelweg wat meer ruimte voor het brood en vlees over houd, maar ook in geval van een stroomstoring. Wat moet ik dan met al die groenten en het fruit?

Na enige 'research' zag ik eerlijk gezegd door de bomen het bos niet meer. Want was is er nu beter: een elektrische weckketel of toch eentje op gas? Glaswerk met een schroefdeksel of toch maar de 'echte' potten met rubbers en klemmen?

Iemand die mij daar vast een goed antwoord op kan geven is Teunie. Zij weckt als sinds jaar en dag en heeft wel meer wijze raad gegeven. Vandaar dat ik haar (vorig jaar) een email stuurde:

Dag Teunie, bij deze wil ik graag - als het niet te veel moeite is - een klein beetje hulp van je vragen. Na alle aanstekelijke verhalen over wecken en bewaren van voedsel en sappen, ben ik me aan het oriënteren wat betreft de ketel. Ik heb bij de Brouwmeester een ketel zien staan voor op gas. Is dit een beetje een ketel om mee te werken, weet je dat? En ik zou graag werken met de klik-klak-deksel potten, is dat aan te raden? En gaat dat ook gewoon in die ketel? Of kan ik beter voor de losse glazen deksels of die met sluiting gaan? Je leest het: ik heb geen flauw idee waar ik goed aan doe en zou niet graag een verkeerde aankoop doen om vervolgens de pan en lege potten ongebruikt in de kast hebben staan. Zou je me een tip kunnen geven wat betreft deze aankoop?

Teunie stuurde mij vrijwel direct een antwoord en na goedkeuring vanaf haar kant, deel ik hier graag haar antwoord met jullie:

Voor beginnende weckers zou ik zelf een electrische ketel aanbevelen. Daarbij stel je de temperatuur in en je hebt er verder geen omkijken naar. Bij een ketel op gas moet je zelf de thermometer in de gaten houden en wanneer de temperatuur is bereikt steeds in de gaten houden of die ook goed blijft. En sommige dingen moeten toch heus zo'n anderhalf uur in de ketel. Schroefdekselpotten kunnen wel, maar zijn er in feite niet voor gemaakt. De deksel zijn al snel wat beschadigd, zodat ze niet goed vacuüm trekken of roesten. Als je toch met deze potten wil beginnen, zorg dan in elk geval dat je steeds nieuwe dekseltjes gebruikt. Verder moet je echt wel het weckboek aanschaffen. Daar staan niet alleen alle wecktijden voor van alles en nog wat in, maar ook allerlei aanwijzingen voor het verkrijgen van een goed resultaat. Je kunt wecken niet zomaar op gevoel doen, zoals bij koken. 't Is verder niet moeilijk hoor. Ik begon er in 2000 mee, zomaar vanuit het niets, zonder ervaring. Enkel met dat boek. En ja, ik ben enthousiast :-))

Heerlijk om zo'n antwoord te mogen ontvangen, hier kan ik immers wat mee! Voor mij is er nu weer een obstakel van de weg geholpen en kan ik misschien binnenkort werkelijk mijn eerste eigen gevulde weckpot op de voorraadplank zien staan. Jippie!  ;o)