First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

zaterdag 29 september 2012

Good Old Recipe ~ Appelmoes

1 kilo moesappelen
1 à 2 deciliter water
100 gram suiker


De appelen schillen, in vieren snijden, zorgvuldig van klokhuizen ontdoen, wassen, met het water opzetten en vlug laten gaar koken, wat, al naar de soort, 5 tot 10 minuten duurt; precies de hoeveelheid water opgeven gaat niet, omdat de ene soort moesappel sappiger is dan de andere.

Men mag gedurende het koken volstrekt niet in de appelen roeren, omdat het reeds week geworden buitenste deel van de vruchten dan een dikke brij vormt, waarin de nog harde stukjes niet gaar kunnen worden. Laat men appelmoes te lang koken, dan verliest het zijn mooie blanke kleur en wordt bruin. Hoe langer de appelen koken, hoe donkerder dit bruin wordt.

Zijn de appelen gaar, wat gewoonlijk het geval is als ook de bovenste stukjes uit elkaar vallen, dan de suiker toevoegen, het moes met een houten lepel flink opkloppen, om de appelen goed fijn en het appelmoes luchtig te maken of de appelen door een haren zeef wrijven.

(Uit het jaar 1950)

maandag 24 september 2012

Winterse voorbereiding

't Is maar goed dat we in een tijd leven dat we niet meer volledig afhankelijk zijn van wat onze oogst ons bied. Eerlijkheid gebied te zeggen dat we dit jaar een zeer slechte oogst hebben gehad. Van de ruim honderd gedroogde snijbonen die we in de grond hebben gestopt, is er werkelijk geen één (!) uitgekomen. En ook de stambonen die we om dezelfde tijd de grond in stopten, waren niet 'je-van-het' te noemen. Veel regen, lange kou.. het heeft onze stokbonen uiteindelijk de das omgedaan. En (gelukkig) niet alleen die van ons!  ;o)

Wat dit jaar gelukkig wel aardig lukte waren de van 'Onder de Knotwilg' gekregen kievitsbonen, Thea's monstransbonen en onze eigen gekochte bruine- en kidneybonen. Ook de erwten kwamen aardig op en hebben we tot diepvriesporties kunnen verwerken. Maar om nou te zeggen dat we er de winter mee door kunnen komen? Jammer genoeg niet..


Dus zijn we aangewezen op de plaatselijke boer, groenteboer, marktkoopman of supermarkt. Door de aanbiedingen van groenten en fruit goed in de gaten te houden, kun je je toch op een goedkope manier op de winter voorbereiden. Want nu bijvoorbeeld de bonen met bakken vol voor een aantrekkelijk lage prijs aangeboden worden, pakken we niet de voor die dag nodige 500 gram, maar nemen we gerust een kilo of twee mee naar huis. Na het punten even drie minuten de kook er over (blancheren) en zo spoedig mogelijk af laten koelen en de vriezer in.

Ik geef het voorbeeld met sperzieboon, maar dit geld natuurlijk voor alle groenten die op dit moment voor weinig aangeboden worden (de seizoengroenten). Kun je nu alvast bedenken wat je straks met de Kerst op tafel wilt hebben. Maar dan écht voor een feestprijs!  ;o)


En om nu eindelijk eens antwoord te geven op de vraag waarom ik onze droogbonen rijg en zo door heel de keuken heb hangen? Allereerst omdat ik de moestuin niet in de achtertuin heb en ik graag die paar zelf verbouwde boontjes liever zelf op tafel zet (er lopen zo af en toe heuse groentedieven over het complex...). En ten tweede... Vind je het niet gewoon gezellig staan?!?  ;o)

Oogst droogbonen wanneer de peulen droog, dor en bruin of geel zijn en de planten verkleuren. Haal de planten uit de grond, bind ze in bosjes en hang ze te drogen. Oogst de bonen wanneer ze makkelijk uit hun droge jasje te verwijderen zijn. Wanneer ze goed droog zijn, vries je de geoogste bonen drie volle dagen in, daarna nadrogen en koel en droog bewaren.

woensdag 19 september 2012

Vol met niks

Haha.. mijn nieuwe flexie up-to-date mobieltje ligt hier naast me op te laden, de kids spelen zich heerlijk in de rondte en ik kan even een minuutje of wat achter mijn pc-tje. Met een overvolle emailbox besluit ik eerste die maar eens op het gemak wat leger te laten worden. Niet door alle berichten te deleten (dat deed ik de afgelopen dagen per abuis wel, doordat ik jullie reacties helemaal volgens de laatste mode op mijn mobieltje las en verwijderde... *Ü* ), maar door de overgebleven berichten maar weer eens netjes persoonlijk te beantwoorden.

Nu zit ik te brainstormen over wat ik eens zal schrijven. In mijn mobieltje staan diverse notities over bericht-ideeën opgeslagen. Mijn Sunlight-experience? Daar ben ik op dit moment van de dag niet meer voor in de stemming. Mijn handwerk dan? Ach.. alles is zo'n beetje half/half af, ook dat is nu niet echt het tonen waard. Misschien een lekker recept, budgetidee of andere tip van huishoudelijk aard?


Nee.. ik maak mezelf maar eens rustig een flinke kop thee, geef de kinders te drinken met wat lekkers erbij en geniet van dochters ontdekkingsreis in de wereld van snoep en chocola. Oei, oei, oei.. niet echt lichamelijk verantwoord of voedzaam te noemen, maar wat is dit stiekem toch genieten! ;o)

maandag 17 september 2012

Van huis naar thuis ~ Je schaamt je toch rot?!?!

Volgens buienradar is er geen wolkje aan de lucht. Gelukkig.. het enige nadeel van de herfst is zo nu en dan toch wel dat natte pak. Maar nee, geen buien, een lekkere ochtendtemperatuur en een verwachtingsvolle, warme middag. Jas, vest, jas.. nee, toch maar alleen een vest, dat lukt wel.

Bij het huis uitstappen voel ik een kleine twijfel en pak voor de zekerheid toch maar even mijn pluutje mee. Niet voor niets blijkt later, want het regende toch nog even toch flink door. Maar we zijn weer thuis, de radio is aan en ik heb zin om aan de slag te gaan.


Wat leuk dat jullie zo lekker enthousiast zijn over het gezamenlijk maken van een lapjesdeken! En wat lief dat de (oude) rotten uit het quiltvak hun kennis ook direct even tussen neus en lippen door wilden delen! Om eerlijk te zijn: ik heb er al zin in hoor.. Maar ik ben eerst nog met wat restlapjes een klein schilderij-quiltje aan het afronden. Wat we in de tussentijd wel kunnen doen, is lapjes verzamelen. En uiteraard maakt het helemaal niets uit waar de lapjes vandaan komen, welke kleur ze hebben, welk formaat.. Zoek uit waar JIJ je lekker bij voelt en maak er een leuke verzameling van. Je kunt denken aan de echte quiltstoffen bij een quiltwinkel, maar loop gerust ook de lappenboer om de hoek eens binnen. Of laat je verrassen op de markt, een lapjesbeurs.. Ik heb zelf nog een mooie gekregen kleurencombinatie liggen, maar het is natuurlijk ook erg leuk en uitdagend als je de lappen uit je oude kledingstapel weet te halen. Of bij de kringloopwinkel vandaan. Een oude blouse, overhemd, laken.. Laat jouw eigenste fantasie maar lekker de vrije loop gaan. Zien we elkaar volgende week weer? Laten we zeggen.. woensdag?


Ga ik me nu werkelijk de ogen uit mijn kop schamen, maar het toch met jullie delen: ik heb - zoals mij in het boek werd geadviseerd - een persoonlijke 'thuis-klus-lijst' opgesteld. Nou, ik kan je vertellen.. als je het leest zou je haast gaan denken dat we met ons hele gezin in een kraakpand zijn ondergedoken...

Anyway.. voor wie wil: op deze pagina heb ik de kluslijst geplaatst. Niet alleen voor jullie, ook als stimulans voor mezelf. Misschien dat ik alleen al uit schaamtegevoel die lijst zo snel als mogelijk af wil handelen en de klussen weg wil strepen.. En dat het helpt is wel zeker, kijk maar eens wat ik in een week tijd toch al maar mooi weg heb weten te strepen  ;o)

donderdag 13 september 2012

Ik kan het ook! Nu jij nog ;o)

Vind je het erg dat ik stiekem (weer) een heel klein beetje trots ben op mezelf?

Geïnspireerd door de mooie en leuke foto's van Amanda's Handmade Home Flickr groep, dook ik vol enthousiasme mijn lapjesverzameling in en ging eindelijk eens écht goed aan de slag. Als mal voor de vierkantjes gebruikte ik (hier had ik natuurlijk nóóit eerder op kunnen komen!) mijn eigen vierkante 15 centimeter liniaal. Hoe simpel!

Uit de diverse lapjes knipte ik (ja.. knipte.. ik ben nog niet zo'n snij-fan..) mijn afgetekende vierkantjes uit en ging wat met de vierkantjes aan het googelen. Toen ik de gewenste indeling breeduit op tafel had liggen, legde ik de lapjes per 'regel' bij elkaar en zat niet veel later achter mijn zeer geliefde Toyotaatje. En eerlijk? Piece of koekje!  ;o)  Vierkantje aan vierkantje.. een kind kan de was doen!

Na 5 rijen vierkantjes te hebben gemaakt konden ze aan elkaar. Weer zo'n piece of koekje. Waar heb ik nou toch al die tijd tegenop zitten kijken?!


Een mooie dikke groene rand om mijn werk zetten.. grote crèmekleurige lap erachter.. een oude molton uit de kast geplukt (bewaard voor 'het geval dat'..) en deze - na enige last van een kleine stoorzender - uiteindelijk netjes tussen de twee stoflagen gelegd.. Rustigjes aan over de randjes heen stikken.. Het leek allemaal wel van dat welbekende leien dakje te gaan. Was dit nu werkelijk alles? Randje voor de bies er nog even aan en.. aha! Hier zit het addertje! Wat een werk is dat! Niet moeilijk hoor, maar man, man.. 'Even' dat biesje om mijn werk.. dat duurde wel een week of twee!  ;o)


Maar het resultaat mag er zijn (al zeg ik het zelf..) en eerlijk is eerlijk.. de tweede partij vierkantjes ligt alweer geknipt en wel klaar om aan elkaar gezet te worden.. Zou ik inmiddels toch stiekem door dat verschrikkelijke handwerkvirus aangestoken zijn?  ;o)


Maar ik ben er maar wat blij mee en hoop werkelijk dat dit een lang gekoesterd gezins-item zal gaan worden. Zou jij het aandurven om samen met mij stap-voor-stap een dergelijk kleed in elkaar te zetten?

woensdag 12 september 2012

Geen goede combi

Afgelopen weekend hebben we de jaarlijkse rommelmarkt van de kerk gehad. Leuk, maar geen goede plek voor mij als oude-prullen-verzamelaar. Toch liep ik vrijdagavond met een paar van mijn gespaarde centjes het terrein op en schoot eerst maar eens langs de boeken. Op elke markt of in elke kringloopwinkel speur ik altijd even naar het oude vrouwenvakblad 'Moeder'. Ooit eens van oma een bundel van de bladen geërfd en er sindsdien helemaal weg van. Maar helaas.. ook dit keer geen enkel exemplaar te vinden.

Veel van de aangeboden boeken zijn de welbekende (streek)romans, autobiografieën en kinderboeken. Dat ik dus een oud boekje voor de huisvrouw vond, was voor mij een hele verrassing. '1001 Wenken voor de huisvrouw', die kan ik toch niet laten liggen?  ;o)

Verder naar de 'antiek-en-duurdere-dingen-hoek'. Heerlijk om er even te snuffelen en wie weet, misschien?


Voor een klein bedrag mocht ik een sikkel en een blaker met me mee naar huis nemen. Hélemaal in mijn nopjes.. Nu misschien alleen nog eens proberen dergelijke markten links te laten liggen. Blijft mijn huis leeg en de knip gevuld  ;o)

maandag 10 september 2012

Van huis naar thuis ~ een nieuwe uitdaging

Nog voor ik op de helft ben bemerk ik dat er veranderingen bezig zijn. Door heel langzaam, stapje voor stapje een minuscule verandering aan te brengen in mijn dagelijkse doen, zie ik een kleine verschuiving binnen ons gezin. Een positieve, wel te verstaan. Eén die ik met beide handen aanpak, omdat we simpelweg zo'n leidraad wel konden gebruiken.

Die nieuwe leidraad, dat hulpje in de rug, kreeg ik op zeer onverwachte en onwerkelijke manier een maand of twee geleden zomaar in mijn handen. Tot op de dag van vandaag kan ik je nog steeds niet uitdrukken hoe ontzettend geweldig ik het vind dat dit op deze manier gebeurt is en geef ik daarvoor nog steeds mijn grote dank aan Dieneke. Waar ik het over heb? Dit boek: Een vrouw naar Gods hart van Elisabeth George.

Elke dag, een half uur voordat ik werkelijk ga slapen, maak ik me klaar om naar bed te gaan en kruip nog even met mijn nieuwe schat onder de dekens. Rustig lees ik een hoofdstuk door, om me de volgende dag te storten op de tips en ideeën die als handreikingen worden aangegeven. En het werkt! Het is niet alleen de positieve manier van schrijven, het is ook de simpele uitvoering van de diverse tips die er voor zorgen dat je de gok wel durft te wagen. Lees maar eens een stukje mee:


(...) Ik begon ermee 'elke dag één ding te doen om mijn huis te bouwen' nadat ik in de Los Angeles Times een interessant artikel had gelezen met de titel 'Tien redenen om je bed op te maken'. Ik geef toe dat ik deze tip dringend nodig had en - je raadt het al - ik begon voortaan elke dag met het opmaken van het bed. De eerste reden was dan ook zeer overtuigend: 'Omdat het bed het grootste deel van de kamer in beslag neemt, ziet de kamer er na het opmaken van het bed al tachtig procent beter uit'.

Kijk eens rond in je huis (...) en inspecteer de binnen- en buitenkant. Maak een lijst van dingen die moeten worden toegevoegd, gerepareerd, opgebouwd enzovoorts, om je leefomgeving meer en meer tot een toevluchtsoord te maken. Doe vervolgens elke dag één van de dingen die op je lijstje staan - desnoods maar één per week. (...)


Dit heeft mij doen besluiten mijzelf een nieuwe serie op mijn blog uit te zetten. Elke week probeer ik in huis een klus te klaren en zal proberen die te bespreken op mijn blog. Uiteraard weer met tips en trucs om dit op een zo eenvoudig mogelijke manier te doen  ;o)

Eerst maar eens de waslijst aan grote en kleine klussen opzoeken en noteren. Ben er zeker van dat dat een flinke lijst zal worden!

vrijdag 7 september 2012

Mammoet of mamdoet?

Als je denkt dat de mammoet uitgestorven is, dan heb je het mis, want:

Mam moet eten maken, mam moet de afwas doen.
Mam moet koffie zetten, mam moet boodschappen doen.
Mam moet de was doen en mam moet nog strijken.
Mam moet de rommel opruimen en mam moet nog veel meer.
(gevonden op het www)

Maar is dat wel zo? Want ja.. mam móet vanavond eten maken, en mam moet de afwas ook doen, maar zo voelt het zeker niet! Mam doet vanavond met liefde een maaltijd op tafel te zetten en mam zorgt voor een schone was. Mam ziet graag de kinders verzorgt de deur verlaten en ja.. mam ruimt ook dagelijks de rommel in huis wel weer op. Maar móeten?


Nee hoor, mam stopt oudste nog maar een keer met een paracetamolletje onder de dekens en mam doet jongste ook nog maar weer een schone luier om. Mam zorgt voor de beterschaps-ontbijtjes en mam snijdt wat bakjes vol met fruit. Mam moet helemaal niets, maar mam doet het met liefde.

Alhoewel.. misschien moet mama toch een moetje: zelf ook snel maar weer op de been. Want niets vind ik fijner dan met een goede gezondheid volledig en liefdevol mam te zijn  ;o)

P.S. Na enkele reacties van jullie kant heb ik zojuist in mijn instellingen een wijziging gemaakt. Als het goed is kan iedereen hier weer reacties achterlaten!

woensdag 5 september 2012

Kippenvel

Het lijkt wel maandag! Als ik mijn bed uit stap loop ik eerst langs oudste om zijn lichaamstemperatuur op te meten, want na een koortsmeting van gister, ben ik er niet zeker van of hij vandaag wel naar school kan. Inderdaad, nog steeds koorts, dat wordt een thuisblijver vandaag.

In de keuken zet ik een grote pot thee en bedenk me dat ik vandaag voor het diner dus geen verse producten in huis kan halen. Jammer, maar gelukkig kunnen we uit onze voorraad pakken. Volgens manlief 'kunnen we er de oorlog wel mee doorkomen', dus moeten een dag of twee ook wel lukken. Aardappelen, een potje groenten en wat vlees. Laatste wil ik uit de vriezer pakken, maar stuit voor de zoveelste keer op een aantal lades die nauwelijks open te krijgen zijn. Zucht.. het moet nu toch écht wel gaan gebeuren, maar wat heb ik een hékel aan die klus! Ineens krijg ik een horrel en pak mezelf bij de biezen. Huppekee! En NU ga je aan de gang! Kleed voor op de grond pakken, ruimte maken en die lades er uit.


Het kleed ligt nog buiten, dus loop ik naar achter, doe de deur open en voel dat het daar nog een prima temperatuur heeft. Daar kunnen mooi de lades staan. Aan manlief vraag ik of hij een voor een de lades aan wil geven en binnen no-time is de vriezer leeg. We zijn van start.

Op mijn gemak maak ik het ontbijt en een half uurtje later zien we de eerste tekenen van een schone vriezer tevoorschijn komen. Dat schiet lekker op! Waarom doe ik dit nou niet gewoon vaker?

Al snel weet ik weer waarom: het ijs is verschrikkelijk koud en voor iemand die dat tot op de botten door de vingers voelt gaan is het werkelijk geen pretje. Ten tweede komt er een partij water vrij, daar kan geen dweil of handdoek tegenop en ten derde.. met een kleine hummel om je heen is het niet echt makkelijk de natte doeken en volle ijs-emmers onder controle te houden. Waarom deed ik dit ook alweer?

Anderhalf uur nadat ik die maffe schoonmaakdrang op heb voelen komen, heb ik er al flink de balen van en zou ik willen dat het over was. Maar nee.. voorlopig nog wachten tot het ijs gesmolten is en oja.. niet helpen hé? Niet helpen... Niet helpen?!? Met een houten spatel schrap en tik ik er inmiddels flink op los. Wat denk je als als dat ijs ook nog eens gaat smelten?! En heb je enig idee hoe lang ik dan nog met deze klus bezig ben?! Dan kan ik net zo goed direct mijn vriesvoorraad in de vuilbak stoppen.. Nee.. een klein handje..

Twee en een half uur later moet alleen de bovenste dikke laag ijs nog wegsmelten en dan.. Had ik die laag vorige keer niet gewoon laten zitten? Ging toen toch prima? Zal ik.. Nee Moossie.. je wilde een echte huisvrouw zijn, dan zul je doorgaan ook!


Dus zo ben ik drie uur en vijf ketels gekookt water later nog steeds aan het wachten.. wachten.. wachten tot die laatste bonken ijs naar beneden komen vallen en ik éindelijk de rekjes droog kan maken en de bakken er terug in kan doen. Even de super-vries-boost aan en dan..

Eén ding kan ik je wel vertellen; onze vriezer heeft er slechts één keer eerder zo mooi, schoon en droog uit gezien. Juist.. toen we hem net gekocht hadden..  ;o)

maandag 3 september 2012

Morning after

Nee.. ik heb nog niet gekeken. Nog geen enkele reactie gelezen, nog geen mail open gemaakt. Eerst maar eens mijn maandagmorgen verhaal  ;o)

Het was laat gister. Gewoon.. door het maar blijven hangen op de bank met ons nieuwe pad-je op schoot. Jawel.. je leest het goed. Manlief vond een gratis exemplaar een enorm goede reden om - na bijna twintig jaar - maar eens over te stappen naar een nieuwe energieleverancier. Zodoende hebben wij nu ook zo'n mooie platte gadget in huis. En léuk dat ze het hier vinden! Maar goed.. wel de reden dus dat ik me vanmorgen zo brak als een 'k-weet-niet-wat voelde.


Toch lukte het me om ons - zij het ietsje later dan normaal - op tijd de deur uit te krijgen. Onderweg bedenk ik me dat oudste geen gel in zijn haar heeft en nog een keer zakgeld van afgelopen weekend van ons tegoed heeft. Bah.. het glipt me allemaal weer even tussen de vingers door..

Kind op school, zelf even een boodschap voor het diner van vanavond, langs de bakker voor een voorraadje brood en oh.. Ondanks de inmiddels weken durende rugpijn, aan buikgriep denkende onderpijn en een pijn in mijn tanden - of er geen gezonde tand meer aanwezig is - loop ik rustig weer richting huis. Langzaam begint mijn hoofd leger te worden en geniet ik. Van de veegmachine die een schone straat tevoorschijn tovert, de schoonmaker die andermans vuil aan het rapen is, de werkman die aan een nieuwe klus begint. Dat ik eerder de ochtend met kids en al tot drie keer toe bijna overhoop ben gereden deert me even niet meer. Het is het begin van een nieuwe week. De was.. oh.. helemaal vergeten.. ach.. dat komt dan strakjes maar.

De rest van de morgen komt er niets uit mijn handen, ik hang wat in het rond. Samen met dochter aan tafel, al kleurend en babbelend, maar verder niets. De was is nog wel even gedraaid, die hangt inmiddels ook op. Na drie keer in de spiegel mezelf geen compliment waardig te hebben gevonden, trek ik mijn haar los en zet het opnieuw. Beter. Sjonge.. wat doet dat goed met je humeur!


't Is tijd voor de lunch. Bammetjes klaar en daarna jongste naar bed. Zucht.. even tijd voor mama. Écht tijd voor mama. Niet voor de vaat, niet voor de strijk, ik mag even voor mezelf. Misschien trekt de rugpijn dan ook wat meer weg, want de pijnstiller van vanmorgen heeft tot nu toe nog niet echt zijn best gedaan.

Tijd voor mama. Even achter mijn pc, hoofd leeg tikken en dan eindelijk maar eens reacties gaan lezen. Ben zó benieuwd. Ga ik daarna verder met een ontzettend leuk en eigenlijk best wel simpel handwerkproject. Daar later meer over!

okay.. reacties gelezen.. heb tranen in de ogen.. toch maar verder dan?  ;o)  x

zondag 2 september 2012

Ik weet het niet meer...

Zit ik dan.. met goede moed achter het pc-tje, maar geen woord om 'op papier' te zetten. Steeds als ik wil beginnen denk ik; wie wil dat nu toch weten. Wat doet het er toch toe hoe ik mijn was doe, wie wil er nu weten dat ik vrijdag toch nog de herfstige appel/kaneel muffins heb gebakken en wat zou het dat ik geld over hou door een alles-in-één zeep te gebruiken.


Manlief schenk me een wijntje in. Goed voor mijn koppie; wordt 'ie wat rustiger van. Want wat een warboel daarboven. Denk ik links dat er misschien best mensen zijn die het leuk vinden mijn gezwets te lezen, slaat een mindering in volgers er aan mijn rechtse zelfvertrouwen weer keihard in. Krijg ik binnen een week tijd twee aanvragen om 'officieel' stukjes te gaan schrijven, vraag ik me nu af wat jullie dan zo graag zouden willen lezen. Het is hier ook zo'n alleswatje!

Je kunt hier lezen over ons tuintje, de schoonmaak of mijn dagelijkse ding. Handwerken, breien of borduren, ook dat vind je hier zo nu en dan terug. Wil je liever wat lekkers en vertrouwd? Klik dan maar op mijn receptentab, je vind er vast wat tussen. Maar waar maak ik jullie nu blij mee? Wat vind jij nou gezellig om te lezen of handig om te zien? Daar ben ik best wel eens nieuwsgierig naar. Of de manier van schrijven, doet dat iets aan het wel of niet terug komen voor een volgend bezoek? Eerlijk.. vertel het me maar.


Misschien ga ik wel in de leer, volg ik een cursus schrijven ofzo. Want schrijven, tja.. dat doe ik dan wel weer graag. Net als koken, breien, bakken, borduren, quilten, bezuinigen, groen leven en.. Boer zoekt Vrouw kijken. Dus als jullie nu eens voor mij willen denken, je eerlijke mening over mij en/of mijn blog willen geven, dan ga ik met dat wijntje op de bank. Kom ik er vast later nog op terug..  ;o)