First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

maandag 30 april 2012

Net als anders

Wat een mooie dag beloofd het vandaag te worden! De zon schijnt hier al heerlijk naar binnen en buiten hangen er inmiddels twee wassen te wachten tot de zon ook daar om het hoekje komt kijken. De vlag hangt uit, al zit er nagenoeg geen beweging in.

Vandaag is het feest, maar ook gewoon maandag. Een maandag waarop papa en de kinders thuis mogen zijn, maar waarop ik gewoon probeer het huishouden door te laten gaan. Wassen worden gedaan en een vochtige doek gaat over de meubels. Als extraatje op deze feestelijke dag hebben we geen dure oranje tompouces of gebak gehaald, maar genoten we vanmorgen van een zelfgebakken melkbrood.


Straks in de tuin hebben we een lunch met hetzelfde heerlijk verse brood en nemen we er allemaal een lekker stuk fruit bij. Met de snoeten in het zonnetje en de handen in de grond genieten wij van Koninginnedag 2012. Hebben jullie al leuke plannen gemaakt?

Hoe jullie je dag ook hopen in te vullen; ik wens jullie allemaal een hele gezellige dag toe!

vrijdag 27 april 2012

In stilte

(Ik sta op mijn gemak in de tuin de grond wat los te schoffelen voor onze eerste zaden)

'Mama?'

'Ja?'

'Kunt u ook zachtjes in de tuin werken?'

'Ja hoor. Hoezo?'


'Dan ga ik even naar de Here God bidden of de wormen in mijn bakje mogen blijven zitten..'

donderdag 26 april 2012

Do it Yourself ~ Snelle sloop

(Hebben jullie bij het recept van Maanzaadbrood de tip van Teunie nog gelezen? Ondanks dat ons brood goed smaakte, wil ik haar tip volgende keer met het bakken toch graag meenemen)

Een tijdje terug liep ik in een warenhuis en zag dat ze showbanen van oude gordijnen te koop aanboden. Ik dacht een klein momentje na, maar nam vrij spontaan een groen gordijn mee naar huis. Voor € 5,00 had ik een mooie, stevige stof waar ik vast wel wat mee kan.


De stof ging door drukte nog even de kast in, maar het is me inmiddels gelukt er een mooie en vooral gewaardeerde functie voor te vinden. Een gedeelte van het gordijn heb ik vermaakt tot sloop. En omdat ik weet dat er hier veel (leergierige) creatievelingen en zuinigerds met me meelezen.. Do it yourself!  ;o)


Allereerst zocht in mijn klosjesdoos naar een aardig passend draadje en mat de maten van het kussen. Dat is ook precies de maat geweest die ik gebruikte; het kussen mocht wat strakker in haar velletje komen te zitten. Van de stof knipte ik eerst een lap voor de voorkant. Langs de zoomkant van het gordijn knipte ik twee delen, bij elkaar ongeveer tien centimeter groter dan de lap voor de voorkant. Doordat ik de zoomkant van het gordijn heb genomen, hoef ik deze twee kanten verder niet af te werken (luie do..)  ;o)


De twee zoomkanten leg ik met de goede kanten óver elkaar heen en vervolgens leg ik deze lap met de goede kant op de goede kant van het voorpand.


Om de lappen tot een echte hoes te maken naai ik alle vier de kanten een centimeter van de rand aan elkaar, keer het geheel binnenstebuiten en voilà.. klaar is mijn nieuwe sloof. Voor de sier 'moet' er nog even een knoopje, drukkertje of lusje aan gemaakt worden, maar hey..


Kan er wel mee door toch?  ;o)

maandag 23 april 2012

Good Old Recipe ~ Maanzaadbrood

175 ml melk
60 ml (lauw) water
375 gram bloem
3 eetlepels maanzaad
1½ theelepel zout
2 theelepels kristalsuiker
20 gram boter
1 theelepel instantgist
(broodbakmachine)


Schenk water en melk in de broodvorm. Strooi de bloem over het water  en voeg het maanzaad toe. Doe zout, suiker en boter elk in een hoek van de vorm en strooi de gist in een kuiltje in het midden. Let er op dat de gist niet in aanraking komt met de vloeistof. Zet de machine op de deegstand en druk op start. Verwarm ongeveer een kwartier voor het einde van het deegprogramma de oven voor op 200'C.
Als het deeg klaar is, laat je het voorzichtig uit de vorm op een ingevette bakplaat zakken en maakt er -als dit nog nodig is- een mooi bolletje van. Zet de deegbol in de oven en bak in ongeveer 40 minuten.
Een brood is klaar als het een beetje hol klinkt als je er aan de onderkant zachtjes op klopt.

vrijdag 20 april 2012

{This moment}


A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.


dinsdag 17 april 2012

De koek is op..

.. maar de saus was heerlijk!  ;o)  (Thuis kwam ik er achter dat we niet genoeg spaghetti meer hadden. Wel was er nog een left-over van de vriendschapssoep van vorige week..)


Maar waar ik vandaag over wil schrijven.. Het zit er al een tijdje aan te komen: ik ben druk. Véél te druk.. Veel verjaardagen, afspraken, 'moetjes', rommel in mijn huis (= rommel in mijn hoofd..), mot op de zaak, spanning met de kinders, medische circuits...

Tegelijkertijd probeer ik het huis draaiende te houden, vriendschappen warm en het gezin bijeen. Niet makkelijk als de spanning op het werk steeds hoger wordt, nog weer meer collega's (stiekem) worden ontslagen en de baas zelfs op vrije dagen, in de avond en het weekend continu belt..

Gelukkig zijn er altijd wel wat lichtpuntjes. De glimlach van je zoon, de brabbels van je dochter, een hartverwarmende ontmoeting, een stiekeme verrassing in je tas.. Ze zijn er (altijd) wel, maar in een wat gespannen periode soms moeilijk te waarderen op hun echtheid en kracht..

'It's okay to quit' schreef  Sarah Mae  vorige week nog op haar blog. En het kán.. Als ik wil kan ik zomaar van dag één op dag twee de stekker uit mijn blog trekken en niets meer van me laten horen. Niemand die me hier meer ziet, niemand die me na een week nog zou missen. Maar is dat wat ik wil? Ben ik na bijna zeven jaar bloggen dan tóch moe gestreden?

Nee! Om de dooie donder niet! Ik ben nog láng niet moe. Ik heb nog zoveel met jullie te delen.. En daarnaast.. ik heb hier zóveel nieuwe liefdevolle mensen mogen leren kennen.. Gelijkgestemden en passend bij mijn echte 'ik'.. Die wil ik toch niet zomaar kwijt? Maar het is voor mij nu even allemaal iets te veel, ik moet wat orde op zaken stellen.. De tuin moet werkelijk worden ingezaaid, de financiën moeten op orde, mijn heerlijke boeken 'moeten' uit en mijn handwerken liggen al dagen, weken, máánden op me te wachten.. En oh.. mijn gezin.. die heeft ook wat meer aan een uitgeruste mama, dan aan een dagelijkse stresskip zonder kop..  ;o)


Mocht het dus zijn dat je me hier even niet zo vaak ziet als anders, of mis je de spirit in een geplaatst bericht? Hou dan maar in je achterhoofd dat het goed komt.. De koek is nu gewoon heel even op..  ;o)

maandag 16 april 2012

Een kijkje in mijn hoofd

Nadat ik oudste naar school breng, loop ik voor jongste nog even door naar de huisarts. Na overleg zal ik me een klein uurtje later nog eens moeten melden. In de tussentijd, besluit ik, zal ik een boodschapje doen. Door drukte en het daardoor laten verslappen van 'het managen van mijn home' heb ik voor vanavond nog geen idee wat de pot zal gaan schaffen. Ik kies vanmorgen voor Appie, want - o wee - misschien kan ik ook eens zo'n actie-mini te pakken krijgen..

Na het doornemen van de aanbiedingen (ik blader de folder voor de servicebalie snel wat door en leg het daarna weer terug in het rek) besluit ik de reclame radijsjes mee te nemen. Eén plus één gratis. Die komen bij ons wel op. Op de boterham, zo los tussendoor of 's avonds op de bank.. Lékker!

Binnen staan de radijsjes direct voor het grijpen. Die heb je straks ook zelf in de tuin hé? Ja..maar ik heb er nu trek in.. Ik zoek een mooi bosje uit en.. € 1,19 per bosje. Dat had ik nog niet eerder tot me door laten dringen. Best duur voor een tussendoortje. Zal ik.. Ik leg het bosje terug in het schap. Toch maar wachten tot we ze zelf thuis hebben.. Óp naar het vlees.

Eén dag in de week geen vlees.. was dat niet de maandag? Laat ik vandaag wat zonder vlees klaar maken. Scheelt ook weer in de kosten.. Maar wat wordt het dan? Zo'n kei ben ik daar ook weer niet in.. Spaghetti? Ja.. dat wordt het.. Smakelijke volkoren slierten met een tomatensausje en wat geraspte kaas. Ik neem gelijk een zakje mee, thuis is de kaas immers gister al opgegaan.




Terwijl ik op de kaasafdeling aankom, zie ik in een oogwenk de laagste prijs al voor me: € 1,09. Best veel voor zo'n beetje.. En wat doe ik er verder mee? Meestal wordt er te veel van gegeten en vind de rest na een week of twee zijn weg naar de vuilbak.. Achter in de koelkast terecht gekomen en stiekemweg wat van kleur veranderd.. Dan maar spaghetti zonder kaas.. Iets trekt me nog even naar de stukken kaas en met een interne glimlach pak ik een stuk om mee naar huis te nemen. Precies het dubbele aan kosten wat ik net in het schap zag liggen, maar als ik dit zelf rasp, kan de rest morgen gewoon op brood.. (mijn binnenste maakt een klein overwinningsdansje). HA! Nu de saus nog.

Stel.. stel dat ik het nu eens aan durf om alleen een pakje tomatenblokjes mee te nemen. Als ik daar nou eens.. prei doorheen doe? Dat ligt nog voorgesneden in de vriezer.. Een uitje? Heb ik ook nog wel. Oh! In de koelkast ligt nog een rode en gele paprika, kan er ook wel door. Zal ik er nog een worteltje bij doen? Wacht, dan neem ik de iets luxere blokjes mee.. met basilicum en oregano.. Zou het?

Wordt vervolgd..  ;o)

vrijdag 13 april 2012

{This moment}


A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.


dinsdag 10 april 2012

Vriendschapssoep

Gister was mijn vriendin jarig. Net als alle andere jaren en net als met alle andere verjaardagen, breek ik dagen, weken van te voren mijn hoofd over een geschikt cadeau. Het moet iets speciaals zijn, iets waar de jarige werkelijk iets mee heeft of kan. Liefst natuurlijk niet te prijzig, maar ook weer niet een bloemetje van de hoek van de straat. Wat komt er dan in aanmerking?


Op het toilet heb ik een paar gekregen edities van het tijdschrift 'GELUKKIG - Leven en genieten van een kleiner budget' liggen. Het is een zwart/wit tijdschrift, opgericht door Henderina, beter bekend als de schrijfster van het blog van Klein Budget. In de laatste editie van vorig jaar staat een heel artikel over zelfmaakcadeaus. En laat ik daar nu juist een leuk idee in tegen komen! (Eigenlijk wel meer, maar deze vond ik perfect passend).


Mijn vriendin houdt van kokkerellen, is een kleurrijk typetje en houdt wel van een nieuwtje. Voor mij is het een uitdaging, een nieuwe ervaring en een prima binnen het budget passende uitgave. Prachtig cadeau dan toch?


Met een strik uit mijn bewaarpot, een folie van de 'altijd op voorraad-rol' en een printje met plaatje uit de computer maakte ik er een aardig passend geheel van.

Een passend cadeau uit een groot hart, maar lege portemonnee  ;o)

vrijdag 6 april 2012

{This moment}

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.



Happy Easter!

woensdag 4 april 2012

Als je maar wilt

Toen ik jaren geleden begon met het moederschap, had ik nooit kunnen denken dat het me zo bezig zou houden als vandaag de dag. Met de oudste in een soort midlifecrisis en jongste in een groeispurt, loopt mijn huishouden hier en daar wat spaak. Niet dat het huis niet aan kant is, maar ik merk dat ik niet zo lekker makkelijk een sopdoek of een strijkplank pak.

Wat me wel redelijk af gaat is het handwerken. Zolang ik een niet al te moeilijk werkje in handen heb, kan ik tussen de schermutselingen door nog best wat in elkaar zetten. Zo maakte ik het weekend een paasmandje, wist ik zelfs het gebreide vestje tot één geheel te krijgen en liggen er nu nog wat her- en verstel werkzaamheden voor me klaar. Niet al te moeilijk, maar wel noodzakelijk.


Een trui, een shirt, de zoveelste spijkerbroek.. allemaal zijn ze tussen de regels door voorzien van een gat of winkelhaak. Niet opzettelijk, maar toch veel sneller dan dat ik als levensduur voor het kledingstuk voor ogen had. Voorheen zouden dergelijke stukken al lang in de kledingzak voor bijvoorbeeld Roemenië zijn verdwenen, maar tegenwoordig pak ik er de naald en draad even bij. Elke week een gaatloze broek halen is ten eerste financieel geen optie en ten tweede (weet ik inmiddels) helemaal niet noodzakelijk. Met een paar steken heen en weer heb je een shirt weer draagbaar, een overhemd weer tiptop in orde en een (spijker)broek weer gebruiksklaar.

Voordeel om zelf eens aan de slag te gaan met een oud (en voorheen toch weggedaan) kledingstuk, is dat je jezelf wat vaardigheden leert. Het eerste kledingstuk zal misschien nog niet helemaal pico bello in orde zijn, het tweede gaat vast al beter en het derde is waarschijnlijk niet meer van nieuw te onderscheiden.


Zo verging het mij ook met het maken van diverse handwerken en met name met het laatst gebreide vestje. Ik leerde (opnieuw) hoe ik moest meerderen en afkanten in groepen (voor de ronde hals) en weet nu ook dat ik nog een keer extra moet checken. Terwijl ik het vestje in elkaar zette, merkte ik dat er toch een centimeter verschil tussen het linker- en rechter voorpand zit  :o(

Ik ben er werkelijk niet minder trots op, ik heb tenslotte toch maar even een allereerste babyvest in elkaar gebreid. Niet perfect, maar ik heb zeker weer wat geleerd. De volgende die ik vast en zeker (binnenkort!) zal maken, zal door dit leerproces de 'foutjes' van deze keer niet bij zich dragen.

Zo zie ik - als ik terug kijk naar de afgelopen jaren - dat ik door steeds maar weer te proberen, steeds maar weer de schouders er onder te zetten en door steeds maar weer naar mijn einddoel te kijken, dat het me tot op heden al aardig gelukt is om zelfstandig cadeau's en kledingstukken te maken. Voor een ander misschien een schouderophalend iets, maar voor mij elke keer weer een stap dichter bij een simpeler leven.

We komen er wel..  ;o)

maandag 2 april 2012

Sjiek kartonnetje

Op een manier die ik jullie verder zal besparen, ben ik in contact gekomen met Bep. Samen met nog een paar andere quiltsters ben ik voor een handwerk bij haar thuis geweest. Aan het einde van de 'les' liet zij ons nog snel even kennis maken met kartonnage.

Lang heeft het gekregen kartonnetje in de kast gelegen, maar gister maakte ik er in een dik anderhalf uur dan toch eindelijk een AFFO van.

Allereerst pakte ik er een veel en veel eerder gekregen (paas)lapje bij. Misschien al een jaar of twee, misschien drie jaar geleden? Tot op heden had ik er nog geen juiste bestemming voor gevonden, maar nu... Daarna uit de kast mijn pot met allerlei bewaarde lintjes. Van cadeautjes, uit kleding..


Ik knipte twee vierkante lapjes, iets groter dan het kartonnetje, legde deze met de goede kanten op elkaar en spelde het hier en daar vast. In elke hoek (tussen de twee lapjes in) zette ik direct een lintje vast. Met het machien op tafel naaide ik drie van de vier kanten aan elkaar, de hoeken met lint goed meenemend en keerde het geheel met de goede kanten naar buiten.


Het karton ging er in, de overgebleven rand stof vouwde ik langs het karton naar binnen en met de hand naaide ik de laatste openstaande kant dicht (dank u wel Juf Jantine voor de terloopse 'ik-en-jij-steek' les!).

Tot slot de lintjes wat freubelend aan elkaar knopen en ...  voilà!