First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

zaterdag 31 maart 2012

Sta even stil




Zaterdag 31 maart 2012 20.30 uur

Licht uit, televisie uit, pc aan de kant.

Kaarsen aan, benen op de bank, toastje, wijntje, een boek of elkaar.

Doe jij mee?

vrijdag 30 maart 2012

{This moment}


A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.

(Ik ben te druk geweest...)

*Ü*

woensdag 28 maart 2012

Wat een geduld..

Dat ik dat toch zou hebben. De rust, het geduld..

Vorige week woensdag. Met pennen en een bolletje aan het werk. Genoeg aantal lussen, de naalden heen en weer, netjes in de juiste steek.. maar toen.. meerderen! En dát had ik nog niet eerder gedaan! Afkanten oké.. maar meerderen?!?

Met mijn gekregen Phildar boekje erbij moest het gaan lukken. insteken, omslaan, doorhalen, niet af laten gaan, draadje hierlangs, draadje daarlangs, averechts... whelp! Maar goed.. het staat er dus het zal wel.


Woensdagmiddag.. de eerste vormen van de mouwtjes zitten er aan. Maar ik vind het niks. Uithalen de boel..
Donderdagmorgen.. met frisse moed begin ik vandaag opnieuw aan de mouwtjes. Maar ik vind het nog steeds niks..
Donderdagmiddag.. behoorlijk veel sneller dan de steken er op gingen, trok ik ze er weer af. Het kon mijn goedkeuring nog steeds niet krijgen..


Vrijdagmorgen.. eerst maar eens langs de wolkraam op de markt. 'Hoe doe ik nou..' Hoephoep! Hoephoep? Ja, kijk maar: hoephoep.. En verdraaid.. Eenmaal thuis pakte ik de pennen er weer bij en voor ik er erg in had zaten de mouwtjes naar mijn zin.

Het is even werk en ik moet mijn kennis qua breien wat bijspijkeren, maar oh oh oh.. wat wordt het al een gezellig vestje!

dinsdag 27 maart 2012

Klaar voor de start?

Nog láng niet, maar het eerste begin voor dit jaar is weer gemaakt  ;o)


Het pad naar de waterton is onkruid vrij en begaanbaar gemaakt (er liggen zelfs ook nog een paar tegels naar toe) en de nodige zaden zijn ook al een tijdje in huis. Het kriebelt als de pieten, maar ik moet volgens de doorgewinterde buur-tuinders toch nog even geduld hebben...


Dan mijn tijd maar vast steken in een werkend zaai- en oogstschema en vooral ook wat verwerkingslessen bestuderen. Want met zo veel verschillende zaden, is een goede planning van levensbelang  ;o)

maandag 26 maart 2012

Laatste aanwinsten

Van het weekend zag ik dat er weer een paar nieuwe volgers bij zijn gekomen. Gezellig! Ook jullie zijn natuurlijk allemaal van harte welkom mee te lezen met mijn wirwar aan hersenspinsels  ;o)

Éen van mijn nieuwe volgsters is Dieneke. We hebben zo spontaan een paar mailtjes heen en weer gestuurd en zij herinnerde mij aan De Mariahoeve. Ik ben er zelf nog nooit geweest, maar ken wel het verhaal van de drie gezusters. Het boek van De Mariahoeve (Drie gezusters en de strijd om het bestaan) staat al lange tijd op mijn verlanglijst, maar steeds kwam er wel wat tussen. Dat is ook precies wat ik Dieneke eerder vandaag schreef. Maar waar had ik toen nog helemaal niet aan gedacht? Aan een van het weekend gekregen boekenbon! Dus snel nog even op naar de winkel.. Oh, oh, oh... ik heb wat te lezen, komende tijd!  ;o)


Waar ik mezelf ook mee verwend heb: een bezoek aan een nieuwe kringloopwinkel in ons dorp. Dom!!


Allereerst liep ik tegen dit heerlijk hart aan. Te groot voor het maken van koekjes (toch?), maar een prima formaat voor de winterse borstplaat...


Om mijn verzameling gebaksvorkjes op twaalf te krijgen nam ik dit bestek mee naar huis en tot slot.. tja.. iets waar ik stiekem ook al lang naar op zoek ben, maar wat ik tot op heden steeds maar niet (voor heel weinig) tegen het lijf heb gelopen.


Het allermooist van al deze vondsten vind ik toch wel de prijs: € 2,10! Niet voor het hart, niet voor de vorkjes en ook niet voor de kaarsenstandaard. Alles bij elkaar!

Oké.. het is weer twee euro voor 'iets niet nodig', maar stiekem ben ik er maar wát blij mee  ;o)

vrijdag 23 maart 2012

{This moment}


A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.


woensdag 21 maart 2012

Een heuse uitdaging

Voor mij dan. Want zoals jullie weten ben ik geen breister; ik probeer gewoon van alles uit. Voor mij een ideale manier om steeds een stukje verder onafhankelijk te worden, maar het is nu toch wel tijd om eens te stoppen met het breien van de simpele winterse sjaals  ;o)

Aangespoord door mijn enorme voorraad bollen wol, ga ik met mezelf de volgende uitdaging aan:


Woensdag ~ handwerkdag. De boel blijft de boel, ik ga aan het (hand)werk.

Mooie dag vandaag!

dinsdag 20 maart 2012

Hang- en vouwwerk

Aangezien ik er als huisvrouw zo goed als niet onderuit kom, probeer ik van alles om het huishouden zo vlot als mogelijk te laten verlopen. Zo was ik in het verleden verstrengeld aan wasknijpers, nu raak ik er nauwelijks nog één aan. En deed ik vroeger ellendig lang over het zoeken en sorteren van gewassen en gedroogde sokken, nu heb ik ze binnen no-time opgevouwen en wel in de kast.


Door mijn handdoeken precies in het midden over de waslijn te hangen, heb ik geen knijpers nodig, krijg ik geen afdrukken op mijn doeken en ben ik heerlijk vlot met opvouwen. De droge doeken haal ik van de lijn (door het dubbel laten drogen zit de eerste vouwlijn er al in), houd ze dubbel en vouw ze vervolgens nog eens dubbel. Dan draai ik ze een kwartslag en vouw ze in drieën.


Sokken hing ik vroeger klakkeloos per stuk voorzien van een knijper aan de lijn. Het nam niet alleen tijd, maar ook veel onnodige ruimte in beslag. Nu ik het o zo simpele knijperrekje van onze Zweedse woongigant in huis heb gehaald, vind ik zelfs sokken vouwen geen naar en tijdrovend klusje meer  ;o)






Wat is jouw favoriete (tijdbesparende) huishoudtip?

maandag 19 maart 2012

Vervlogen hoop

Weten jullie het nog? Eind januari was ik zó blij dat het me gelukt was: ik ging over de grens en bestelde helemaal in Australië het boek van Rhonda Jean. Op de site van Fishpond (een aanrader van de auteur) ging alles goed, het emailverkeer, de betaling.. geen bijzonderheden. Eind februari kreeg ik nog een bericht in mijn mailbox: Hooray! Today we send you.. Maar nu.. de boeken zijn tot op heden nog steeds niet bezorgd.. Het zal toch niet?

Een bezoek op hun site leert mij dat ik toch nog een dag of tien na de laatst verwachte afleverdatum geduld moet hebben. Daarna kan ik (de deurbel!)     ...     (zucht.. wéér een zendingszakje van de kerk..)

Na die tien dagen kan ik weer terug naar de site en kan ik via een link mijn geld terug vragen. Maar ik wil mijn geld helemaal niet terug! Ik wil juist dat boek! Zeker nu ik er vorige week achter kwam dat er al wel exemplaren van dat boek in Nederland gesignaleerd zijn...

Voor vrijdag heb ik een check-up in de agenda staan. Als het boek er dan nog niet is, zal het ook wel niet meer komen...  :o(

vrijdag 16 maart 2012

{This moment}

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.



dinsdag 13 maart 2012

Papa's hemd

Een hoop kleding gaat naar de kringloop, maar zo nu en dan hou ik ook een shirt of overhemd achter de hand. Niet alleen voor de knopen, maar natuurlijk ook voor de stof.

Zo wilde ik mezelf uitdagen door van papa's overhemd een verjaardagsslinger te maken. Speciaal omdat het voor de kinders een herkenbaar stofje is, milieuvriendelijk omdat ik geen afval maak, low-budget omdat ik alleen maar een koort of lint hoefde te halen en uitdagend omdat ik dit nog niet eerder had gedaan. Zo ging ik te werk:


Maak van een wat stevig materiaal een mal zo groot als je je vlaggetje wilt hebben. Ik gebruikte een doorschijnend plastic, maar een stukje karton van een doos of verpakking kan natuurlijk ook.


Vervolgens leg je de mal willekeurig op het shirt en tekent het malletje over op de stof. Ik koos er voor om alle strepen horizontaal te laten lopen, maar dat is uiteraard een persoonlijke smaak.


Uit de losse pols gingen de driehoeken per twee onder het naaimachine door (goede kanten op elkaar en de bovenkant open latend) en konden de vlaggen worden gekeerd en bijgeknipt. Omdat ik hier in ons dorp niet op tijd aan een leuk biaisband kon komen ben ik op zoek gegaan naar een alternatief en vond inpak- of decoratielint voor nog geen euro per stuk.


Leg de vlaggen met de bovenlijn tegen het midden van het lint en vouw het lint dubbel, over de stof heen. Begin niet helemaal aan het begin, maar laat een stuk lint over om de slinger bij het ophangen ergens aan te bevestigen. Zet het lint dubbelgevouwen vast met wat spelden en haal het lint vervolgens weer even onder het naaimachine door.


Laat je handgemaakte slinger aan je kinders zien en geniet met volle teugen van de herkenning en enorme glimlach op hun gezicht  ;o)

maandag 12 maart 2012

Ontruiming

En óf het een heerlijk weekend is geweest  ;o)  Een prinsesje zo verwend, een stoere knul zo trots op zijn zwemprestaties, verwacht bezoek wat weg bleef, maar onverwacht bezoek wat alles goed maakte. Een paar ongeplande oppassessies en een jubileumfeest op zondag hebben er voor gezorgd dat er nog niet veel in het huis is gedaan, maar ook dat komt weer goed.

Vanmorgen met opstaan hing ik de eerste kledingstukken buiten te luchten en ging er een was in het machine. Op weg naar school liepen we onverwachts op met een moeder van school. Ze woont een straat verder en was aangestoken door mijn loopgedrag  ;o)  Na een kleine boodschap en twee heerlijke wandelingen stapte ik het huis binnen en pakte direct mijn schoonmaakspulletjes erbij. Nog voor de koffie was de buitenboel gedaan en kon de eerste was naar buiten. Is het niet heerlijk?!


Nu de post en rekeningen er maar eens bij pakken en zorgen dat we niet achter gaan lopen met betalingen. Daarna ga ik weer verder met ruimen. Niet alleen opruimen, maar ook wegruimen. Vorige week gingen er al tien (!) dozen richting de kringloop, maar ik heb nog veel meer. Zo liggen er nog dozen met meisjeskleding die ik graag aan iemand door wil geven, heb ik nog zat huis- en decoratiegoed dat de deur uit kan en jaja.. in trant van de bezuinigingen én de ruimte: onze droger gaat de deur uit! Nog even wachten wanneer het grote gevaarte opgehaald kan worden, maar dan hébben we weer ruimte!

Sommigen zullen het vast een domme zet vinden om juist dat apparaat de deur te wijzen, maar om eerlijk te zijn: ik heb het ding al jaren in huis en het gemiddelde gebruik ligt op vijf draaien per jaar. Niet echt iets om me druk over te maken, dacht ik zo.

Dus zo met het zonnetje in huis en temperaturen die er voor zorgen dat de kachel niet meer aan hoeft, heb ik de smaak aardig te pakken en gaat de bezem weer eens flink door ons huis. Iemand nog iets nodig?  ;o)

vrijdag 9 maart 2012

{This moment}

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.
Amanda Soule ~



Nog één nachtje slapen..

In navolging van

Ben je ook zo lekker warm gelopen van het schort-verhaal? Wie zin heeft om ook eens een schort (aka apron) voor te binden: Sharon (via Down to Earth) heeft een apron-swap (schort-ruiling) opgestart. Het idee is simpel: schrijf je in bij het blogbericht, krijg door Sharon een ruil-partner toegewezen en maak voor die persoon een handgemaakt schort. Stuur dit naar haar op en ontvang zelf een handgemaakt schort terug.

In het verleden heb ik zelf ook al eens aan een aantal ruilingen meegedaan en ben tot op heden steeds enorm verrast door de creativiteit en liefde die er in zo'n handwerk gestopt wordt.
Wil je ook het heerlijke gevoel ervaren van iets met passie voor een ander te maken: schrijf je vandaag nog in. Het kan nog tot 14 maart a.s.

I'm in!

donderdag 8 maart 2012

Good Old Recipe ~ Appeltaart

200 gram bloem
175 gram boter
¾ deciliter water
4 gram zout

3 appelen
30 gram suiker
20 gram rozijnen
kaneel
(abrikozenjam)


Van bloem, boter, water en zout feuilletéedeeg maken en het deeg uitrollen tot een rechthoekige lap van ongeveer 18 à 20 centimeter breedte. De appelen in dunne schijfjes of in kleine dobbelsteentjes snijden; even verwarmen in een suikerstroopje van 30 gram suiker in ½ deciliter water; vermengen met de gewassen en gedroogde rozijnen en kaneel. De rechthoekige lap in twee repen snijden van respectievelijk 8 en 10 centimeter breedte. De breedste lap bestuiven met bloem en losjes dubbelvouwen. Aan de vouwkant insnijdingen maken, doch hierbij 1½ centimeter van de rand blijven. Dan deze reep weer openvouwen. Op de smalle reep het appelmengsel leggen, 2 centimeter van de rand vrijhouden. Over het appelmengsel de ingesneden deegreep leggen, de zijkanten van beide repen netjes op elkaar plakken met wat water. De taart bestrijken met wat ei en in een vrij hete over bakken ( 40 minuten). Na het bakken met abrikozenjam bestrijken. Deze taart kan, indien zij geheel is afgekoeld, in stukken gesneden worden.

woensdag 7 maart 2012

Het wel en wee van een schort

Normaal sta ik 's avonds pas in de keuken als mijn man thuis is en ik even geen oogje in het zeil hoef te houden. Voor een moment gaat de keukendeur op een kier en kan ik me volledig storten op de maaltijd van die dag. Maar vandaag wilde ik wat eerder aan de prak, dus pakte ik de aardappels en wilde die - in het bijzijn van mijn kinders - in de woonkamer vast gaan schillen. Ineens bedacht ik me dat ik door de aardappel wel wat vieze handen kon krijgen en ik dan niet vlotjes mijn nog net niet lopende dreumes kon grijpen als ze dreigde te gaan vallen. Hoe.. ? Ah! Mijn ooit eens zelf ik elkaar geknutseld schortje! Die hangt wel in de keuken en wordt ook wel eens (door zoonlief) bij het kokkerellen gebruikt, maar even was ik het handige lapje helemaal vergeten.

Schortje voor, kistje op schoot en schillen maar. Héérlijk! Zo lekker zelfs dat ik het maar direct om liet zitten bij het koken. En wat gaf dat een heerlijk nostalgisch gevoel! Moeke achter het fornuis, met boerenkool uit eigen tuin op het vuur. Och heden, wat was ik aan het genieten!  ;o)  In gedachten haalde ik er een stuk bij dat ik eens op het internet gelezen heb:

bron: sodahead.com
Ik geloof niet dat onze kinderen weten wat een schort is. Het voornaamste gebruik van opoe's schort was om haar jurk te beschermen, omdat ze er maar een paar had. Maar ook omdat het makkelijker was om een schort te wassen in plaats van een jurk. Ze gebruikte het schort ook als pannenlappen, om de pannen van de kachel of uit de oven te halen. Het diende ook om er tranen en vuile neus van de kinderen mee af te vegen. En als ze de eieren uit het kippenhok ging halen, was het schort ook heel handig om de eieren te dragen.
Als er visite kwam, konden haar verlegen kinderen onder haar schort schuilen. En als het koud was kon ze haar armen er in draaien en wat opwarmen. Het was ook heel geschikt om de menige zweetdruppeltjes af te vegen, als ze gebukt stond over de kachel met kolen.
Hout voor de kachel werd ook in het schort binnengebracht. Uit de tuin droeg ze allerhande soorten groenten naar binnen en als de erwten gedopt waren, gingen de schillen in het schort. In de herfst werd het schort gebruikt om de appels op te rapen die onder de bomen lagen.
Als opoe onverwacht visite aan zag komen; je stond er van te kijken hoeveel meubeltjes dat oude schortje nog kon stoffen in een paar seconden. Als het eten klaar was ging ze naar buiten en zwaaide met haar schort, dan wist iedereen dat het tijd was om aan tafel te gaan.
Het zal nog lang duren voordat iemand uitgevonden heeft wat voor zoveel doelen gebruikt kan worden zoals het schortje! Maar vergeet niet! In deze tijd zouden wij er gek van worden te weten hoeveel bacteriën er in dat schortje zaten.. Toch heb ik er nooit wat aan overgehouden.. of toch?


Liefde

Hoog tijd om nog eens een schort te maken!  ;o)

dinsdag 6 maart 2012

Handige handjes

Heel lang zag ik op tegen een handwerkproject waar ik (gek genoeg) helemaal dol op was. Een stitchery die Rhonda Jean op haar webpagina met ons deelde. Bij het zien er van was ik meteen verkocht en sloeg het patroon op in mijn speciale online patronen-bewaarmapje.


Hoe dol ik er ook op was, telkens kwam het tevoorschijn, maar verdween het weer in de map terug. Te ingewikkeld om het met de 'raam-overtrek-methode' op een lapje stof te krijgen. Een lichtbak zou beter werken, maar die zijn - in nieuwstaat - helaas niet te betalen en ook het internet kon mij steeds opnieuw geen prettig exemplaar aanbieden. Dan wordt je als het ware gedwongen creatief te zijn (al moet het natuurlijk stiekem van nature in omgekeerde volgorde zijn!) en ga je in gedachten een dergelijke bak zelf in elkaar prutsen. Maar hoe graag ik het ook wilde hebben, ik kreeg maar niet in mijn hoofd hoe ik het zelf voor elkaar kon krijgen. Tot ik aan mijn paps moest denken. Die timmert zo tussen de regels door wel eens wat vaker iets in elkaar. Zou hij me hierin ook kunnen en willen helpen?

De vraag was snel gesteld en tot mijn verbazing kwam binnen een niet lange tijd een heus proefmodel tevoorschijn. Proefmodel? Ik vond het zo al een beauty!  ;o)  Maar nee.. er moest nog wel wat aan gesleuteld worden eer het door kon gaan als officiële knutselbak. En het is hem gelukt!




Dankzij mijn pap ben ik eindelijk met één van mijn favoriete patronen in de weer. Niet vaak, maar zo hier en daar een paar steekjes. Ik hoop dat het uiteindelijk een mooi werkje zal worden, met een prominente plaats in huis. De eerste levenslessen voor een mooi en liefdevol leven.

zondag 4 maart 2012

Het pakte me

16 En Hij sprak tot hen een gelijkenis en zeide: Het land van een rijk man had veel opgebracht. 17 En hij overlegde bij zichzelf en zeide: Wat moet ik doen, want ik heb geen ruimte om mijn vruchten te bergen. 18 En hij zeide: Dit zal ik doen: ik zal mijn schuren afbreken en grotere bouwen en ik zal daarin al het koren en al mijn goederen bergen. 19 En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel, gij hebt vele goederen liggen, opgetast voor vele jaren, houd rust, eet drink en wees vrolijk. 20 Maar God zeide tot hem: Gij dwaas, in deze eigen nacht wordt uw ziel van u afgeëist en wat gij gereedgemaakt hebt, voor wie zal het zijn? 21 Zó vergaat het hem, die voor zichzelf schatten verzamelt en niet rijk is in God.


22 En Hij zeide tot zijn discipelen: Daarom zeg Ik u: Weest niet bezorgd  over uw leven, wat gij zult eten of over uw lichaam, waarmede gij u zult kleden. 23 Want het leven is meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de kleding. 24 Let op de raven, zij zaaien niet en zij maaien niet, zij hebben geen voorraadkamer of schuur, en toch voedt God ze. Hoe ver gaat gij de vogelen te boven! 25 Wie van u kan door bezorgd te zijn een el aan zijn lengte toevoegen? 26 Indien gij dan zelfs het geringste niet kunt, wat zult gij u bezorgd maken om het overige? 27 Let op de leliën, hoe zij spinnen nog weven, en Ik zeg u, dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet bekleed was als een van deze. 28 Indien nu God het gras op het veld, dat er heden os en morgen in de oven geworpen wordt, zó bekleed, hoeveel te meer u, kleingelovigen? 29 En gij, zoekt niet wat gij eten of drinken zult en weest niet verontrust, 30 want naar al deze dingen gaat het zoeken van de volken de wereld uit. Doch uw Vader weet, dat gij deze dingen behoeft. 31 Maar zoekt zijn Koninkrijk, en die dingen zullen u bovendien geschonken worden. 32 Wees niet bevreesd, gij klein kuddeke! Want het heeft uw vader behaagd u het Koninkrijk te geven.

33 Verkoopt uw bezittingen om aalmoezen te geven. Maakt u beurzen, die niet oud worden, een schat, die nooit opraakt, in de hemelen, waar geen dief bij komt en geen mot ze schaadt. 34 Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.

(Lucas 12: 16-34 NBG)

donderdag 1 maart 2012

Met dank aan de raven

Ik schreef er al eerder over: de wasmachine leek vorige week aan het einde van zijn latijn. Niet veel later kreeg de auto rare fratsen, zijn onze beide brillen nog steeds hoognodig aan nieuwe glazen toe en net voor het weekend ontplofte ook de föhn in mijn handen uiteen. Vier ongemakken die niet zo maar verholpen zijn. De was van twee volwassenen en twee koters vind ik voor nu wat veel om met de hand weg te wassen en de auto is in verband met buiten het dorp geplande uitjes nog niet uit ons gezinnetje weg te denken. De föhn was een redelijk twistpunt, maar na twee dagen was wel duidelijk dat ik die toch ook nog niet helemaal wil missen.

Na een was of wat buiten de deur te hebben gewassen, zette ik na een tip onze eigen machine een paar keer met een was op 90 graden en het probleem lijkt momenteel te zijn verholpen. De auto kan door een nieuwe kennis worden nagekeken, maar wat daar de uitkomst van is blijft afwachten. Een föhn kreeg ik van iemand te leen. Gelukkig.. buiten de brillenglazen verder nog geen directe (hoge) kosten.


Maar stiekem, tussen de zinnen die ik net schreef door, is er wat gebeurt. Ergens zijn er stiekem een paar raven losgelaten. Goede raven. En niet zomaar een paar!

Een gulle gever doneerde ons voor de aankoop van een nieuwe föhn drie waardebonnen van een grote huishoudwinkel. Voor beide brillen mochten we via een andere weg een bedrag in ontvangst nemen dat de kosten flink zal verminderen. Via mail kreeg ik de vraag of ik misschien nog wat kleding voor oudste wilde ontvangen en vervolgens ook nog een mail van iemand die me - omdat zij zelf niet meer kan breien - graag wat bolletjes wol wilde doneren. In de knip zat nog een gekregen cadeaukaart en VVV-bon, dus voorlopig lijken de eerste zorgen weer voorbij.

Toch zit in met één van die raven nog een beetje in mijn maag. Want hoe zeer ik het ook waardeer dat iemand mij zomaar iets toe wil zenden, ik draag wel graag zorg voor de verzendkosten, of geef graag ter ruil iets voor het gekregen terug. Maar hoe doe je dat in dit geval?


En dat ik dankbaar ben voor 'die paar bolletjes wol'...




Zucht..

Mocht je in het oosten des lands in je breikring iemand missen omdat ze uit vrijgevigheid haar paar laatste bolletjes heeft gedoneerd...  Geef haar een grote, dikke, warme knuffel van mij. Wil je?