First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

woensdag 29 februari 2012

Hooray!

Hooray! Today we sent you:

* 2 x Down to Earth

We anticipate delivery Australian Post mail, between Monday and Thursday next week.

Toch aardig dat ook zij dat een 'hoera' waard vinden  ;o)

maandag 27 februari 2012

2 + 1 = 3

"Ma-maaah!" En nog voor ik wat terug kan zeggen springt oudste vanmorgen doldwaas op ons bed. Met een klein schuin oog kijk ik naar de wekker. Jammer.. de zes zit er nog wel een tijdje in.. "Het is vakantie!"

Tja.. mijn invulling van vakantie is nog lang niet dezelfde als die van deze grote kleuter. Maar wie maakt er dan ook de belofte dat er op de eerste vakantiedag een logé voor twee dagen en een nacht mag blijven?  ;o)  Dus waren we er net als altijd op tijd uit vanmorgen.

Maar met diezelfde zes nog op de klok haalde ik wel direct ons bed af, stopte het beddengoed in de machine en hing ons dekbed buiten over de lijn. Die kon lekker luchten vandaag. En terwijl de eerste huishoudklussen zichzelf in werking hielden, maakten wij ons klaar voor een daagje geen gehaast.

Zelfs met een koter extra stop ik tussen gezellige babbels, smakelijke boterhammen en een berg bouwsteentjes door nog twee wassen in de machine en haal halverwege de middag ons dekbed weer in huis. Wat een heerlijke frisheid!

Tegen de tijd dat het avondeten op tafel komt, ruikt het huis (zoals menigeen al aangaf) heerlijk naar het rundvlees dat al een aardig tijdje lag te sudderen. Samen met een simpel gekookt aardappeltje en gestoofde peertjes uit de vriezer hebben we van een heerlijke eerste vakantiemaaltijd gesmuld. Jammer voor jullie, maar vandaag zonder foto. We waren allemaal zó vol van het lekkers..  ;o)

Good Old Recipe ~ Draadjesvlees

500 gram runderlappen
75 à 100 gram boter
margarine (en) of vet
zout
3 deciliter water
2 eetlepels azijn
laurierblad
peperkorrel
kruidnagel



Het vlees schrappen, met de achterkant van een platte houten lepel even kloppen en zouten. In de braadpan de boter of het vet lichtbruin laten worden en hierin het vlees aan beide zijden bruin laten worden. Het vocht, de azijn en de kruiden toevoegen en het vlees met de deksel op de pan 1 à 2 uur laten stoven. De stooftijd hangt af van de kwaliteit van de lappen. Taai vlees zal soms langer dan twee uur moeten stoven, terwijl malse lappen misschien in 1 uur gaar kunnen zijn.

vrijdag 24 februari 2012

{This Moment}

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.
Amanda Soule ~



donderdag 23 februari 2012

Waarom ik loop

Bij een zwakke nog opwarmende spaarlamp drink ik vanmorgen half slaperig mijn dagelijkse tabletjes weg. Doordat het rooster in het raam open staat, kan ik prima horen hoe de eerste vogeltjes hun ochtend inluiden. Héérlijk! Het gevoel van lente bekruipt me stiekem al een beetje, al doet het beeld van buiten me direct weer terug brengen in de realiteit. Grijs en grauw ziet het er uit en als je zegt dat het regent, geloof ik je gelijk. Jammer.. dat wordt een ritje met de auto vandaag.

Na het ontbijt maak ik iedereen klaar om naar buiten te gaan en bedenk me dat het weer misschien toch niet zo erg is als het lijkt. Met een temperatuur van een graad of zes zou het toch heerlijk zijn om ook vandaag mijn wandeling te kunnen maken. Dus niet in de auto, maar lekker met 'eigen vervoer'.

Nadat oudste op school is afgezet, wandel ik langs de plaatselijke bakker en neem twee heerlijk verse broden met me mee. Buiten komt er een opaatje al wiebelend op zijn fiets mij tegemoet. Ik blijf even staan en als hij mij ziet, steekt hij netjes zijn hand uit om aan te geven dat ik niet op hem hoef te wachten. Terwijl hij de bocht probeert te nemen, kijkt hij naar me om en geeft me een heerlijk grote glimlach. Met een knik en een glimlach terug vervolg ik mijn weg en maak onderweg een praatje met een geliefd familielid die ik onverwachts tegen het lijf loop. Bijna thuis loop ik een stukje op met de verpleeghulp van mijn buurvrouw en maak ook met haar een gezellige babbel. Nu zit ik met een kop (brandnetel)thee achter mijn pc-tje, te tikken dat het me een lust is om daarna eerst maar eens wat mails te gaan beantwoorden.

Zomaar een ochtend. Een ochtend die er met de auto héél anders (lees: een stuk minder gezellig) uit zou hebben gezien. Fijne dag vandaag!

maandag 20 februari 2012

Als vanouds

En.. had je het verwacht? Weer een ouderwets posi-berichtje van mij?  ;o)  Haha! Ja.. donderdag had ik hem even zitten hoor. Niet dat er sindsdien iets ten goede is veranderd (eerder ten nadele: de wasmachine lijkt zijn beste tijd te hebben gehad), maar mijn hum is gedraaid. De zon schijnt vandaag weer, ik hoor vogeltjes gezellig fluiten en zie voor ons huis de eksters al weer druk met het bouwen van hun nest. En ook door eigenlijk een heel klein psychologisch veranderingetje heb ik mijn 'drive' weer gevonden.

Een oplettende blogster heeft waarschijnlijk gezien dat de tekst boven mijn blog gewijzigd is. Stond er eerst 'writings of a passionate stay at home mom', het weekend heb ik het veranderd naar 'a blog about simple life'. Want daar gaat het tenslotte om: zo veel mogelijk onafhankelijk leven en leren te genieten van de (gratis) dingen en schoonheid om ons heen. Dat ik daarbij een nog altijd supertrotse thuisblijfmoeder ben is mooi meegenomen  ;o)


Afgelopen weekend wist ik weer zo lekker te genieten van een trip naar het zwembad. Pennen in de tas en met een net nieuw opgezet werkje en een uurtje langs de rand van het bad de steken wegzetten. Als resultaat heb ik nu twee heerlijke lapjes die ik bijvoorbeeld in de keuken als droogdoekje kan gebruiken. Ik maakte ze door 30 steken op naalden 5 te zetten, daarna één pen recht, één pen één recht één averecht. Dit herhaalde ik tot ik een vierkant lapje had, vond het zo schattig dat ik besloot er dus nog één te maken  ;o)


Verder wist ik dit weekend voor het eerst eierkoeken en kokosmakronen uit mijn trouwe oventje te toveren en genoten we volop van elkaars aanwezigheid. Nu is oudste weer als vanouds naar school en ligt jongste een dutje te doen. Ik zet een kopje thee, pak een nieuw breipatroon dat ik op Ravelry vond en ga wederom proberen een nieuw werkje in elkaar te steken. Op de één of andere manier begint het breien me in de greep te krijgen. Dat beloofd nog wat!  ;o)

vrijdag 17 februari 2012

{This moment}


A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.


Jong geleerd...

donderdag 16 februari 2012

Morgen beter?

* zucht *

Vandaag zijn we dag 14 ingegaan. Dag 14 dat oudste na de operatie thuis is van school en mama meer zuster en scheidsrechter is dan zichzelf. En dat laat zo hier en daar een klein spoortje achter. Maar er is meer..

Sinds een week of vier is er een ware golf van overvallen in ons dorp te bespeuren. Begonnen we bij een bank, ondertussen zijn diverse kledingwinkels, een juwelier, sportzaak en gister een supermarkt beroofd. In gedachten kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die zich tot deze wanhoopsdaad gedreven voelen. Banen staan op de tocht (ook bij ons is de opperste staat van paraatheid weer ingegaan), noodzakelijke (voedings)middelen worden met de dag duurder en de zorg waar we altijd zo zeker van mochten zijn blijkt vandaag de dag ook niet meer te bestaan.

Mijnheer de geleerde wist ons gisteren via de radio te vertellen dat we de hand op de knip houden. Gek? Hij vond van niet. Volgens hem zouden we allemaal weer wat geld uit gaan geven als de regering ons zekerheden geeft. Maar is dat zo?


Voor ons persoonlijk is de situatie er niet makkelijker op geworden, eerder moeilijker. Wegens hevige huidreacties en voedselallergieën binnen ons gezin hebben we voor onze jongste een verwijsbrief gekregen voor een diëtiste. Maar wat denk je? Weet je wat dat kost? We hebben besloten - met onze inmiddels jarenlange ervaring - dat we eerst zelf maar naar de boosdoeners gaan zoeken. En hoe zit het met de tandarts. Gingen we eerst nog twee maal per jaar, dit jaar gaan we maar voor één keer. En zouden we er ook niet beter aan doen de afspraak later in het jaar te plannen? We hebben nu immers nergens last van? Nog zo'n leuke kostenpost: onze brillen. Allebei zijn we hoognodig aan een nieuw exemplaar toe, maar waar halen we ineens een paar honderd euro vandaag?

Via mijn berichten krijg ik van jullie geregeld de complimenten over mijn creativiteit *Ü* Nu ben ik het daar niet helemaal mee eens. Veel van mijn ideeën komen van het wereld wijde web af en ik ben alleen maar diegene die de uitgekauwde werkbeschrijvingen stap voor stap volg. En waarom?
Niet alleen omdat ik het zo ontzettend leuk vind om te doen. Dat ís zo. Maar een groot deel is ook ontstaan uit nood. Kleding repareren, kinderkleding uit oude herenkleding maken, cadeautjes zelf in elkaar draaien, decoratie artikelen fabriceren.. Het geeft me ergens een gevoel van macht (ha! jullie krijgen mij niet klein!), maar stiekem..


Ik ben er even doorheen. Van narigheid zie ik even niet meer waar ik welk touwtje nog aan een willekeurig eindje kan knopen. Elke cent die ik ergens uit kan sparen en opzij wil leggen voor 'family-quality-time' lijkt toch steeds weer aan een boodschap op te gaan. Maar ik weet het wel; de mooiste momenten kosten je geen geld. Het zijn de momenten waarin je samen al kwebbelend een wandeling maakt, koekjes bakt of eerder gezaaide groenten oogst. Het zou alleen zo leuk zijn er eens spontaan een ijsje bij te kunnen kopen. Zónder dat je direct in gedachten een boodschap van je lijstje schrapt...

Het 'goede oude huishouden' draait hier nog steeds elke dag door. Het is alleen moeders die even uit haar doen en wat van slag is. Morgen misschien beter?

maandag 13 februari 2012

Even een tussendoortje

Ooit maakte ik eens een paar heel simpele hondjes van stof. Ter decoratie dacht ik, maar het eerste hondje dat ik maakte werd na de laatste steek direct door zoonlief uit mijn handen getrokken en is sindsdien altijd één van zijn lievelingsknuffels geweest. Nu wilde ik ook voor ons kleine prinsesje maar eens een knuffeltje maken.


Uit mijn map met ooit-eens-op-het-www-gevonden-en-uitgeprinte patronen pakte ik dit patroon tevoorschijn en ging met een gekregen stofje uit de lappenmand aan de slag.


Niet veel later stond er een lief klein vogeltje klaar om tot in lengte van dagen weggeknuffeld te worden. Wederom een kleine moeite, maar wat een plezier!

vrijdag 10 februari 2012

{This moment}

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.


woensdag 8 februari 2012

Plus vijf

Ik stond er eigenlijk zelf wel een beetje verbaasd van. Nadat ik jullie tips en ideeën van gister had bekeken, leek het me toch het best een (oude) lap stof tot gort te knippen. Zelfs een lap waar ik niets mee heb kun je in mijn lappenmand vinden. Ooit schreef ik een bericht aan familie en vrienden met de vraag om oude kledingstukken en tot op heden wordt er me nog regelmatig stof of lappen toegeschoven ;o)


In de mand vond ik een wat dikkere lap en paste het bij de deur af. Niks geen meten en spelden, gewoon even kijken en onder het machine door halen. Hupatee! Dat ik nu een tochtkussen heb met een goede en een averechtse kant, mag de pret niet drukken  ;o)


Een oude - voor mij onooglijke - lap dunnere stof ging in lange stroken en dient nu als prima opvulling. Maar toen! Toen het kussen klaar was om voor de deur te gaan, moest er natuurlijk direct een experiment worden uitgevoerd. En wat blijkt?


Zonder tochtkussen weet de thermometer in een half uur vast te lopen op twaalf graden. Mét tochtkussen stijgt de temperatuur binnen vijf minuten naar.. een dikke vijf graden warmer! Kijk.. da's toch alles bij elkaar een leuk projectje geweest, dat niet anders kan dan geld opleveren  ;o)

dinsdag 7 februari 2012

Wie weet wat?

Dat alles tussen neus en lippen door na de eerste dag van het nieuwe jaar een tikkeltje duurder is geworden, hoef ik jullie vast niet meer te vertellen. Maar wat ik misschien nog wel met jullie kan delen is het volgende:

Terwijl ik gisteren toch nog even lekker aan het breien was geslagen, gingen mijn gedachten lekker met me aan de haal. Als het lukt om oma's konijntje na te maken, dan maak ik er direct één achteraan. Of twee. Eén met een zacht roze jasje en één met een licht blauwe. Op de markt haal ik twee ... kortsluiting! Waar ben ik toch mee bezig?!? Altijd maar dat kopen...

In de bollenmand liggen nog allerlei bolletjes wol. Oké.. niet zo gek veel, maar toch nog wel een kleurtje of drie, misschien vier. Over van een vorig project, een uitgehaalde kindersjaal, of een zomaar spontaan gekregen bol (thanks Marleen!). Allemaal goed genoeg voor een jasje voor oma's konijn!


Zo wil ik ook nog een paar hoezen voor kussen gaan halen. Allemaal van die verschillende maten, voor op het grote bed, om op zaterdagmorgen met het hele gezin nog even zo lekker in weg te kunnen zakken... weer kortsluiting! Heb ik niet eerder een ontzettend leuke hoes gemaakt van een oud overhemd?!? Heb ik er daar niet nog een stuk of tien, misschien zelfs wel vijftien van liggen?

En zo kwamen er in gedachten nog een paar dit-moet-ik-halen items voorbij. En állemaal waren ze op de ene of andere manier zó te weerleggen, dat ik er geen cent aan uit hoef te geven. Of toch? Want ik heb er één waar ik nog maar niet uit kan komen. Voor de tussendeur wil ik graag een tocht kussen maken. Gewoon, van een lap stof (dat was al wel direct bepaald). Maar waar ga ik het mee vullen? Mijn eerste reactie was een zakje zand, lekker zwaar en naar mijn idee niet kou doorlatend. Maar dat kost een flinke duit en wat doe ik met de rest van het zand? Dan maar wat vogelzand? Maar dan moet ik best een aantal pakken halen...

Manlief kwam met het idee zo'n mega grote zak rijst bij de L.idl mee te nemen. Maar of dat afdoende en betaalbaar is? Wie heeft er in deze leuke en lekker haalbare suggesties? Zaagsel? Stro? Wij staan er voor open!!  ;o)

maandag 6 februari 2012

Zuster Monique

Dank je wel Moepsje.

Heerlijk.. de zon schijnt weer. Ook vandaag zorgt dit wondermooie verschijnsel er voor dat mijn kachel over een paar minuutjes uit zal slaan en mijn woonkamer er zonder enige kosten behoorlijk warm op wordt. Naast me staat een pot hete thee, tegenover me zit mijn grote, kleine kanjer wat huiswerk van school te maken. Niet ver van ons ontdekt mijn kleine meis de wonderen van haar broers goed bewaarde bouwstenen. Het is even een minuutje rust in mijn huishouden..

Nadat zoonlief vorige week (uit noodzaak) aan zijn mannelijkheid is geholpen, papa (verplicht en tegen zijn zin in) op zakenreis moest, dochterlief - nu ze weet hoe ze zich staande kan houden - de box niet meer zo leuk vind om in te verblijven, 'Zuster Monique' voor vijfde dag op rij bij elke plas- en wasbeurt een wond moet verzorgen en de afgelopen nachten alleen en in haar eentje met een flinke hulpbehoevende kleuter door heb moeten komen, is ze een beetje moe. Haar hoofd zit sinds vorige week donderdag vól van verkoudheid en ook het huishouden draait natuurlijk gewoon op volle toeren door. Pyama's, onderbroeken en handdoeken, ze gaan wat vaker de wasmand in dan normaal. Met ook manlief weer terug van zakenreis liggen er genoeg stapeltjes was voor mama weg te werken.


Maar ik klaag niet! Ik mis alleen wel even de tijd om te ontspannen. Om even onderuit te gaan met oma's konijn, om wat inspiratie op te doen bij Rhonda of Amanda. Want al denk ik dat ik even een minuutje heb, dan komt er weer een plasbeurt, gil om wat te drinken, gekreun om de pijn bij het lopen, gehuil door het vallen op de bibs. Of wat dacht je van het schuldgevoel over alle onbeantwoorde emails, de 'vuile' wastafel, het volle aanrecht, de ...

Maar het is me gelukt.. even een minuutje om te posten. 'Ik' verander weer snel naar 'Mama & Zuster Monique'. De één in bad, de ander naar bed. En ik? Toch maar weer even aan het huishouden  ;o)

vrijdag 3 februari 2012

{This moment}

A Friday ritual. A single photo - no words - capturing a moment from the week. A simple, special, extraordinary moment. A moment I want to pause, savor and remember.