First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

donderdag 20 december 2012

Voor gezien

Morgen is het Kerstvakantie. Voor het eerst sinds ik mama ben, heb ik alle gezinsleden in huis. Inclusief papa. Is dat een feest! Nou ja.. ware het niet dat onze vakantie onverwachts gister middag en avond al is begonnen..  :o(

Tegen lunchtijd kwam papa onaangekondigd ons huis binnen stappen.. "Ik ga naar bed.." en weg was hij. Aan het einde van de middag zag oudste ook liever zijn bed dan zijn speelgoed en tegen de tijd dat ik - na een sporadisch mama-avondje - naar bed wilde gaan, had ook jongste een flinke koorts te pakken. Drie snottende, hoestende en koortsige typjes om me heen, da's een ander feest!  ;o)

Toen oudste vanmorgen nog steeds koorts bleek te hebben, hield ik hem thuis van school, pakte mezelf bij de lurven en stond om 8 uur al bij de apotheek. Eerst eens zorgen dat de medicatie goed aangevuld is, daarna school op de hoogte stellen, alle wekelijkse boodschappen, vier hele kleine kleinigheidjes voor onder de boom en een verjaarscadeau in huis halen. Zo.. om tien uur weer thuis bij de ziekenboeg en klaar voor..


Tja, klaar voor het einde der tijd? Klaar voor de Kerst? Klaar voor .. In ieder geval heb ik naar mijn idee genoeg in huis om bij een komend virus of wat voor gekkigheid, genoeg in huis om het volgende jaar te halen. Daarna zien we wel weer  ;o)

Nee, gekheid.. Ik ben blij dat ik genoeg in huis heb, mocht ik ook inderdaad de koorts en narigheden krijgen die papa en de kinders nu allemaal nog hebben, maar verder maak ik me niet zo druk. Ik heb geen reis geboekt naar het franse Bugarach, heb mijn rekening niet geplunderd (al zou er überhaupt wat op staan) en nee, ik heb ook geen boot, mega pingpongbal of ondergrondse bunker in mijn bezit. Morgen is gewoon morgen, de dag erna, de dag erna en we gaan gewoon verder waar we de dag ervoor gebleven zijn.

Kop in het zand? Angst niet onder ogen zien? Feiten naast ons neer leggen? Of gewoon.. vol vertrouwen!

Hoe het ook zij, wat er ook beurt, ik wens jullie graag àllemaal een paar mooie, gezellige en warme feestdagen toe. Dat we elkaar hier ook volgend jaar maar weer in goede gezondheid terug mogen zien.

Ik heb in ieder geval zin om ook volgend jaar door te gaan met makkelijke en gezonde maaltijden, simpele handwerkjes, leuke budget ideetjes en mogelijk herkenbare oudheidjes. Jullie ook?


Gezegende Kerstdagen

en een

Voorspoedig 2013

dinsdag 18 december 2012

Pijpestelen

Het was droog. Met 'hier en daar een bui' durfde ik de wandeling vanmorgen wel aan. De regenkap onder in de wagen en voor de zekerheid mijn pet voor een te vallen druppel er ook maar bij. De heenreis was heerlijk. Net niet te koud, heerlijk babbelend, kijkend naar de vele kleine lichtjes in en om de huizen. Genietend van dit alles bedenk ik me dat we zaterdag alweer de kortste dag van dit jaar hebben. Na zaterdag worden de dagen langzaampjes aan alweer wat langer.. Wat gaat het allemaal toch snel hé?

Op te terugweg haal ik voor vanavond wat verse boontjes en zie bij het naar buitengaan dat het wat druppelt. Voor de zekerheid doe ik vast de regenkap over de wagen, wat een tel later niet voor niets bleek te zijn. Want het kwám me naar beneden! Maar goed, geen andere keus en gewoon lekker op weg naar huis.


Na een minuut of tien zie ik steeds minder mensen op straat, het lijkt haast uitgestorven. Mijn broek begint hier en daar wat plakkerig rond mijn benen te zitten, wanneer ik een sporadisch voorbij komende fietser zo'n enorme vaart zie hebben, dat die vast als doel gesteld heeft tussen de druppels door te racen. Ik daarentegen wandel rustig verder en geniet van de rust om ons heen. Aan het geluid van de regen merk ik dat de druppels nu wel een grotere omvang moeten hebben gekregen, maar het deert me niet veel. In gedachten kom ik alvast thuis, doe mijn natte kleding uit en zet de verwarming wat aan. Terwijl de woonruimte zich verwarmd, zet ik de ketel voor wat thee op het vuur en pak er vast een speculaasje voor bij.

Niet veel later ben ik thuis, doe wat ik in gedachten had en kruip samen met dochter op de bank. Even een momentje.. We genieten.. Buiten de regen, binnen de warmte. Om niet met lege handen te zitten pak ik oma's konijn er maar weer eens bij. Hoog tijd om dat lieve beestje nu eindelijk eens wat leven te geven. Zou het vandaag (na bijna een vol jaar in de kast te hebben gelegen) dan misschien toch gaan lukken?

maandag 17 december 2012

Weest zuinig (5 van 5)

(uit het jaar 1942)

'Weest zuinig' zien we tegenwoordig boven vele artikelen in de couranten staan. En niet ten onrechte, want de grondstoffen voor vele gebruiksvoorwerpen worden met de dag schaarscher. Voor de fabrikanten wordt het dus hoe langer hoe moeilijker om hun artikelen te blijven fabriceeren en in den handel te brengen. Zeer zeker is de huisvrouw ook een belangrijke taak opgelegd om aan deze moeilijkheden zooveel mogelijk het hoofd te bieden. Onder deze artikelen valt eveneens ons werkmateriaal. En zegt U eens eerlijk: Behandelen wij ons werkmateriaal eigenlijk niet als stiefkinderen?


Het emaille in de keuken, wat wordt daar door velen hardhandig mee omgesprongen. Emmers worden op hun plaats gegooid of nat weggezet, waardoor het emaille op de randen eraf springt en het doorroesten een aanvang kan nemen.

Ook andere gebruiksvoorwerpen, als raspen, kloppers en molens moeten na het gebruik goed gedroogd worden voor ze weggelegd worden. U heeft nu Uw snijboonenmolentje, voor het zijn winterslaap begint, toch zeker wel even ingevet? We halen het uit elkaar en smeeren dan alles in met een dun laagje vaseline of een druppel slaolie. Dan is het 't volgend jaar weer tot nieuwe dienst bereid.

Vooral nu moeten we alles, tot de kleinste onderdelen toe, met groote zorg behandelen. Dan zullen we er lang plezier van hebben en komen we niet voor verrassingen te staan, als er wat vernieuwd moet worden.

"Weest zuinig met wat u hebt"

donderdag 13 december 2012

Van buiten naar binnen

Ergens vind ik het toch wel een beetje genieten, aan de andere kant vind ik het klinkklare onzin: de volle - nee - óvervolle winkels. We moeten schijnbaar de gekste dingen in huis halen om de Kerstdagen te doen slagen en laten we vooral niet vergeten het huis van top tot teen te vernieuwen. Wat is er mis met de ouderwetse boontjes en rollade als Kerstdiner? En zien we niet meer wat voor moois de natuur ons - gratis en voor niets! - te bieden heeft?

Zo hebben wij op het balkon een voor onze bruiloft gekregen vuurkorf staan. Nu natuurlijk niet meer om er een flink haardvuur in te maken, maar wél om er de uit de bomen gevallen dennenappels in te decoreren. En wat doe je als de avonden langer, donkerder en knusser worden? Je haalt ze gewoon naar binnen! Of je nu een haard hebt of niet, het staat toch lekker knusserig?  ;o)


En dan deze: ergens in het najaar zijn we aan het hout sprokkelen gegaan. In mijn drukke koppie had ik een sprookjesachtig beeld gecreëerd van een speelhut voor de kids. Voor in de moestuin, gemaakt van alleen maar afgevallen boomtakken. Papa vond het idee van het sprokkelen wat minder, maar de kids.. Je ziet het vast wel voor je ;o) Vooral na de flinke stormen van afgelopen herfst, vonden we de mooiste takken die je je maar kunt bedenken. Lekker groot, stevig, niet te krom. Prima voor een schuilhut. Maar wacht eens..


Eén lange tak werd door mama ingepikt en mee naar huis genomen. Het joekel lag inmiddels al maanden op het balkon uit of op te drogen, maar van de week is het dan eindelijk naar binnen gehaald.  Met de hand haalde ik de hier en daar los zittende schors er af en.. gooide deze niet weg! Droog hout, wat is er nu mooier? En in de winkel vragen ze er goud geld voor hoor!  ;o)


Door middel van twee touwtjes hing ik de tak in de woonkamer aan een gordijnrail en niet veel later ging ik aan de knutsel. Uit de vuurkorf haalde ik een paar dennenappels van verschillend formaat, draaide er aan het kontje een stukje wol door en hing het aan de inmiddels hangende deco-tak. Van wat ander wol maakte ik twee ouderwetse pomponnetjes, dook ergens nog een rotan hartje vandaan en.. voilà!


Wat nou dure Kerst?!  ;o)

Pompon maken (de snelle manier)

Kun je je het nog herinneren? Het maken van de rondjes, de gaten waar het draad doorheen gepriegeld moest worden, het lichtelijk uit elkaar trekken van de rondjes om er een draad omheen te knopen..

Probeer het eens op deze manier:










woensdag 12 december 2012

Onze eigen lappendeken (show & tell)

Woensdag hé? Handwerkdag hier in huis. En stiekem hier op het net ook automatisch de dag der lappendeken geworden.. Hoe is het jullie vergaan? Hebben jullie de stap der lappendeken durven nemen? Zijn er lapjes gekocht, geknipt, gesneden of al aan elkaar vast genaaid? Och ik ben zó benieuwd!  ;o)

Zelf heb ik de deken al weer een dik weekje klaar en is het met veel liefde in ontvangst én gebruik genomen. Alleen dáárom zou ik je al willen adviseren eens een gokje te wagen.. Kijk alle stappen nog eens rustig door en zie dat het maken van een eigen lappendeken helemaal niet zo moeilijk is als het misschien lijkt. Het is zelfs gewoon léuk om te doen!

Hieronder zie je foto's van mijn eigen deken:




Zelfs toch ook nog met een doorgestikte binnenrand, kun je hem zien? Ik maakte het 'twee-blokken-breed' (gezien vanaf de voorkant) en in het midden maakte ik voor de symmetrie nog een recht gestikte lijn.

Omdat ik hoop dat er na deze deken nog meerdere volgen (óók vanaf jullie kant (!)), zal ik alle 'deken-foto's' op het tabblad 'Mijn eigen lappendeken' laten zien. Daar vind je onder andere ook de links naar de verschillende stappen, zodat alles later ook nog eens makkelijk terug te vinden is.

Mocht je dus ook een deken hebben gemaakt en ben je daar nét zo trots op als ik met deze deken ben? Mail dan gerust een foto aan me door; ik zet ze er graag allemaal bij!

dinsdag 11 december 2012

Budgetboom

Terwijl het huis zich langzaamaan vult met de overheerlijke geur van zacht sudderend 'draadjesvlees', genieten we voor de allereerste keer van een heuse, échte kerstboom in huis.

Nog nóóit hebben wij een echte, heerlijk ruikende kerstboom in huis gehaald. Ten eerste omdat we een mega grote nepper in de schuur hebben liggen, ten tweede omdat we geen huis vol uitgevallen naalden wilden en ten derde: de prijs is ons ook nog nooit aantrekkelijk genoeg geweest. Tja.. tót dat..

Mijn altijd knus aandoende favo woonwarenhuis had bedacht dat ze wel een boom voor niks weg kon geven. Voor niks.. Een echte Nordmann.. (niet dat wij daar als jarenlange plastic-boom-aanhanger enig verstand van hebben, maar naar het schijnt..) Je kan die schijnbaar prijzige boom nu aankopen voor € 20,00, krijgt een waardepas van € 19,00 en die ene euro die daarna dan nog overblijft, wordt gedoneerd aan een goed doel. Feitelijk doneer ik dus een euro en krijg er een boom voor terug..  ;o)

Maar goed.. ik zal niet te veel reclame maken, jullie hebben vast zelf ook al van die actie gehoord. Ik ga verder met mijn kerstboom verhaal.

Met een nieuwe boom, wilden we ook nieuwe ballen. In plaats van de sjieke bruin/beige/goud exemplaren voor de plastic megaboom, kozen we voor de lekker ouderwets (oubollige) rood/zilver kleur. Lekker kersterig dus! Alleen beloofden we onszelf wél dat het in lijn der budgettering moest worden gedaan. Naar de kringloop dus!


Wacht.. ik zal je het hele verhaal verder besparen; ik maak wel even een klein kostenplaatje:

De boom dus voor € 1,00. Een tweedehands standaard, de versieringen, ballen en piek in totaal voor € 11,90. Dat maakt samen een (voor ons) nieuwe (goed gevulde) kerstboom voor: € 12,90!


Daarbij kochten we nog wel een rotan onderkraag (€ 5,00) en twee nieuwe kerst'ballen' (tik van mama)..


Nog wat lichtjes plus spulletjes uit de oude doos en...


You know where you can find me!  ;o)

(Ja.. dit is inderdaad mijn 'work-in-progress' schommelstoel en ja.. al hébben we nu een echte boom; het plastic exemplaar wordt gewoon bewaard en komt waarschijnlijk de eerstvolgende Kerstdagen ook gewoon weer te voorschijn. Want om nou te zeggen dat ik tróts ben op een 'zomaar-voor-even' gekapte boom in huis...)

maandag 10 december 2012

Weest zuinig (4 van 5)

(uit het jaar 1942)

'Weest zuinig' zien we tegenwoordig boven vele artikelen in de couranten staan. En niet ten onrechte, want de grondstoffen voor vele gebruiksvoorwerpen worden met de dag schaarscher. Voor de fabrikanten wordt het dus hoe langer hoe moeilijker om hun artikelen te blijven fabriceeren en in den handel te brengen. Zeer zeker is de huisvrouw ook een belangrijke taak opgelegd om aan deze moeilijkheden zooveel mogelijk het hoofd te bieden. Onder deze artikelen valt eveneens ons werkmateriaal. En zegt U eens eerlijk: Behandelen wij ons werkmateriaal eigenlijk niet als stiefkinderen?



Voor Borstelwerk geldt ook al: Weest zuinig met wat U hebt! Bent U nog zoo gelukkig om nieuw borstelwerk in voorraad te hebben, weest U er dan steeds op bedacht, dat daar de mot in kan komen. Dit klinkt U misschien wat vreemd in de ooren, maar inderdaad nestelt de mot zich graag in dierlijke vezels.

Onze borstels onderhouden we het best door ze tijd van tijd met een oude kam met wijde tanden uit te kammen, waardoor stof en vuil verwijderd wordt. Vervolgens wasschen we ze in een zeepsopje met een scheut ammoniak, spoelen ze daarna goed in schoon water, slaan ze uit en hangen ze te drogen, omdat anders de haren of vezels zouden pletten. Voor onze handstoffer is een stoombad zo af en toe aan te bevelen, om de haren soepel te houden zonder dat ze evenwel slap worden.

Ook bezems worden nogal eens nonchalant behandeld. Een bezem moet n.l. nooit bij de kachel of het fornuis worden gedroogd. De haren zitten n.l. met pek in het hout vast en dit gaat dan smelten.

Soms is onze stoffer nog goed, maar de punt is versleten. Een eenvoudige manier om dit te verhelpen, is het afzagen van het handvat en dit met behulp van een latje aan de andere kant weer vast maken.

Slappe haren van borstels en stoffers worden weer stevig, indien men het haar, - dus niet het hout! - in een aluin-oplossing zet en dan laat drogen.

zondag 9 december 2012

Mutserig verhaal - het vervolg

Het begin van het afwerken

Zeker niet altijd even makkelijk. Of is hier een handigheidje voor?

Breien met hindernis  ;o)

Maar het is het allemaal waard  ;o)
Voor wie wil: het patroon van dit mutsje is (als het goed is) hier te vinden op Ravelry. Zo niet, klik dan even door naar mijn Ravelry-account (zie links in de sidebar).

Heb je zelf nog geen account en krijg je dus geen toegang tot Ravelry? Meld je heel simpel aan door middel van je emailadres en een zelf gekozen gebruikersnaam. Er gaat werkelijk een wereld voor je open!

Het is wel een engelstalige website, maar vrij duidelijk in gebruik en werkelijk tjokvol allerhande haak- en breipatronen. Gratis of tegen geringe kosten, origineel of door anderen gemaakt. Je kunt er heel makkelijk je eigen persoonlijke hoekje inrichten. Oh.. en als je je tóch aangemeld hebt.. kom je dan ook even in mijn Ravelry-hoekje langs?  ;o)

(En nee.. je krijgt na je aanmelding geen ongewenst email!)

vrijdag 7 december 2012

Mutserig verhaal

Ooit wel eens met een kinderwagen door een dikke laag sneeuw gelopen?!?  Ik niet.. Tot vandaag dan.. Want hoe eigenwijs ik dan ook weer ben, ik laat simpelweg die winterse neerslag niet mijn dagelijkse loopje ontnemen. (Net of ik met de auto of fiets niet mega aan het glijden zou zijn geweest.. drama!) En lékker dat het dan is als je na zo'n winterse wandeling je huisje weer binnen stapt!


Maarre.. even terug op gister.. volgens jullie ben ik dus niet oubollig? Of zijn jullie het gewoon ook allemaal en zijn we daarom zo'n lekkere kliek bij elkaar? Haha! Nee.. gekheid meiden.. jullie zijn gewoon om op te vreten  ;o)  Dikke kus voor jullie!!

Ik ga dus maar gewoon door met dit oubollige gedoe, zal verder niks veranderen aan de lay-out of woordkeuzes en schrijf er gewoon lekker ouderwets verder op los  ;o)

Zal ik zo voor het weekend dan nog even een lekker mutserig breiverhaaltje delen?


Niks geen duur aangekochte breimarkeerders; haarelastiekjes van dochterlief werken ook uitstekend

Gister na de lunch ben ik inderdaad even gaan zitten en zette 81 steken op een rondbreinaald nummer 5. Dochterlief hield haar middagdut een dik uurtje vol, waardoor ik al aardig wat weg heb kunnen breien. Zélfs met mijn überslowe beginnerstempo. In de avond pakte ik nog een paar pennetjes mee en ik denk dat ik vanavond voor de telly (zelfs de coaches zitten immers omgedraaid) al aan het minderen van de bovenkant kan gaan beginnen. Zou dochterlief het misschien morgen al op haar hoofd kunnen dragen?

Voordeel van een rondbreinaald: je breit voor de tricotsteek enkel een rechte steek én je hebt geen naad in je breiwerk

Hadden vandaag gewoon alle marktkraamhouders op de markt aanwezig geweest, dan had ik vanavond vast vierkantjes zitten knippen voor een nieuwe lappendeken voor haar of had ik wat nieuwe steken voor een bijpassende sjaal opgezet, maar nee.. geen van beide..  :o(


Ik hoop dat jullie in gedachten ook al kunnen genieten van die intens winterse temperaturen die ze voor vannacht opgeven (-17'C!!), maar dan wel binnen diep weggedoken onder een dikke laag dekens of heel erg knusjes en gemoedelijk tegen elkaar...

Doe voorzichtig als je toch nog de weg op moet, dan hoop ik jullie volgende week weer veilig terug te zien!

donderdag 6 december 2012

Oubollig

Ben jij ook zo dankbaar vandaag? Buiten een mooie witte wereld, binnen de warmte om je heen? En ben je stiekem ook een beetje verwend gister? Ik wel hoor! Die Sint hé? Die is me toch aardig geweest.. ;o)


't Is wat stil hier de laatste tijd, vind je niet? Niet alleen bij mij, maar ik merk op meer plekken binnen blogland. Misschien is het de drukte van de maand, of de drukte van bloggers in het algemeen? Soms denk ik: "poeh.. wat dóe ik toch tussen die velen miljoenen blogsters over het hele land? Wat heb ik nu toch voor nieuws te vertellen, dat een ander nog niet heeft gezegd?". Maar dan klik ik mijn blog weer open en merk dat er stiekem een volger of twee bij zijn gekomen, ben ik trots op de foto's die ik zo in de loop der jaren heb gemaakt en met jullie gedeeld en verbaas ik me stiekem toch ook wel over de vele creatieve uitspattingen die ik jullie zo hier en daar eens heb getoond. Maar ergens..

Soms vind ik mijn blog wat oubollig overkomen (Uitspraak: [ɑu'bɔləx] wat ouderwets, niet meer van deze tijd). Niet zo lekker 'flow-erig' als ik misschien wel zou willen. Is dat ook wat jullie bij mijn blog hebben? Zou het aan mijn naam liggen, de manier van foto's maken of de lettertypen? Of bén ik gewoon oubollig?  ;o)

Anyway.. I dó love the way I live my life. Simpel, back to basics. En ik hoop van harte dit nog jaren met jullie te kunnen delen.


Voor nu laat ik mij even op de bank zakken en hoop een momentje tussendoor te kunnen pikken. Daarna een sopje door het huis, de was weer van de lijn. Rond de middag lekker lunchen en jongste daarna naar bed. Vervolgens 'verplicht' weer een uurtje of anderhalf op de bank (net hoelang de middagslaap duurt..): de huidige weerssituatie vraagt immers om een extra cowl en wat wintermutsen in de kast  ;o)

woensdag 5 december 2012

Onze eigen lappendeken (deel 6)

Het is zover. Vandaag het allerlaatste deel van onze eigen lappendeken. Ben jij er al klaar voor?

Nu het kleed zo goed als af is, blijft er nog een kleine afwerking over: het 'gouden' randje om je werk  ;o)

Voor mijn deken haalde ik (weer op de markt) 6 meter biaisband. Met het machine naaide ik één kant helemaal rondom vast, met de hand zette ik tot slot de andere kant. Inderdaad, zes meter, allemaal steekjes, met de hand. Maar dan heb je ook wel wat hoor! Kijk maar:



Als de band helemaal rondom vastgenaaid zit, sla je het dubbel, naar de ándere kant van de deken (wederom in mijn enthousiasme.. sorry.. *Ü*.. geen foto..). Maak nu met naald en draad een steekje in de onderste vouwrand van de band en haal vervolgens éen steek op' van de de steken die je net met het machine voor het vastzetten van de band hebt gemaakt. Snap je wat ik bedoel? Je werkt komt er dan zo uit te zien:


Links op bovenstaande foto zie je hoe de band nog vastgezet moet worden. Hieronder zie je hoe het er dan uiteindelijk uit komt te zien.


Ik hoop dat het jullie door de weken heen duidelijk is geworden hoe je op een eenvoudige manier een eigen lappendeken kunt maken. Persoonlijk vond ik het leuk om jullie stap voor stap mee te nemen in dit proces, al moet ik toegeven dat het maken van een stappenplan mij niet altijd even makkelijk is gebleken  ;o)

Volgende week hoop ik een bericht te kunnen maken met niet alleen mijn deken, maar ook met een aantal van jullie gemaakte exemplaren. Zou dat gaan lukken? Je kunt me een foto sturen via goodoldhousehold (at) gmail (dotcom). Ik kijk alvast uit naar volgende week. 

Doe allemaal voorzichtig, de komende dagen met de gladheid en sneeuw en natuurlijk een fijne pakjesavond!

maandag 3 december 2012

Dode rat

Natúúrlijk ben ik ook vanmorgen weer gaan lopen. Wat dacht jij nou?  ;o)  Héérlijk om na een paar dagen verplicht binnen weer even mijn wandeling te kunnen maken. En dat het regende/sneeuwde? Pet op, sjaal om en winterlaarzen aan...

Het begon ergens begin vorige week. Oudste aan het spugen, jongste niet lang daarna aan de dunne. Papa niet helemaal lekker met hoesten en zere keel en jawel.. mama is (uiteraard) de laatste in rij.. Mijn keel doet zeer en ik heb een smaak of ik.. (net of ik überhaupt wéét hoe een dode rat smaakt..) En ja, misschien kun je je mijn laatste gezondheidsperikelen nog wel herinneren?  :o(  Maar we houden de moed er gewoon in, nemen een paracetamolletje en snoepen een mandarijntje of twee meer dan normaal.


Op weg naar huis wil ik de supermarkt nog even in voor een diner-boodschapje, maar bedenk me nog net op tijd. De natte sneeuw is inmiddels droger geworden en blijft hier en daar zelfs wat liggen. Mijn neus is koud, mijn handschoenen inmiddels behoorlijk nat geworden, maar vanbinnen voel ik me happy. Met het idee dat er thuis nog genoeg aardappels liggen, ik een zakje zuurkool in de koelkast heb en een winterse rookworst op voorraad, kan ik niet wachten tot ik later vandaag voor een stamppot de keuken in mag gaan. De winter komt er aan!

Weer thuis gaat er een was in de machine, ruim ik de grootste rommels wat aan kant. De verwarming ietsiepietsie hoger en straks met mijn handwerk lekker op de bank.

Vergeet je vandaag ook niet (even) te genieten?

Good Old Recipe ~ Stamppot zuurkool

1 kilo aardappelen
500 gram zuurkool
worst


Doe de zuurkool met het vocht in de pan en voeg 4 à 5 eetlepels water, wijn of appelsap toe en breng aan de kook. Zet het vuur wat lager en stoof de zuurkool in 25-30 minuten gaar. Schil ondertussen de aardappels en zet ze met wat koud water en zout op het vuur. Kook de aardappels ongeveer 20 minuten, tot ze gaar zijn. Giet de aardappels af, doe ze terug in de pan en voeg er de gestoofde zuurkool bij. Stamp de aardappelen en zuurkool door middel van een stamper door elkaar.

Serveer met worst of uitgebakken spekjes plus mosterd en maak er nog even een lekkere dikke jus bij.

Weest zuinig (3 van 5)

(uit het jaar 1942)

'Weest zuinig' zien we tegenwoordig boven vele artikelen in de couranten staan. En niet ten onrechte, want de grondstoffen voor vele gebruiksvoorwerpen worden met de dag schaarscher. Voor de fabrikanten wordt het dus hoe langer hoe moeilijker om hun artikelen te blijven fabriceeren en in den handel te brengen. Zeer zeker is de huisvrouw ook een belangrijke taak opgelegd om aan deze moeilijkheden zooveel mogelijk het hoofd te bieden. Onder deze artikelen valt eveneens ons werkmateriaal. En zegt U eens eerlijk: Behandelen wij ons werkmateriaal eigenlijk niet als stiefkinderen?



Sponzen die vet of vuil zijn geworden kunnen op dezelfde wijze als zeemen worden gereinigd. Alleen spoelen we ze na in een mengsel van azijn en water. Indien ze iets kleverig zijn, leggen we ze eerst te weeken in wat water met azijn. Heel mooie sponzen, zooals badsponzen weeken we van te voren in karnemelk.

Mocht het reinigen in een zeepsopje een bezwaar zijn door de hoeveelheid zeep, die ter beschikking staat, dan kunnen sponzen ook goed worden schoongemaakt in een sterke zoutoplossing. We moeten ze dan meerdere malen goed naspoelen in schoon water.

Natuurlijk moeten we er dadelijk bij zijn, als de spons gaat scheuren en er stukken loslaten. Die moeten we dadelijk naaien, daar anders de spons in minder dan geen tijd heelemaal in brokken uiteenvalt. Bevestigt U er dan tegelijk even een lus aan, dat gaat in één moeite door. Ze kan dan bij het drogen aan een spijker niet worden beschadigd.

woensdag 28 november 2012

Onze eigen lappendeken (deel 5)

Tja.. met het schaamrood op de wangen, zal ik het zo maar omschrijven? Want wat is nu toch het geval:

Doordat ik zó in gedachten bezig ben geweest met het juist in elkaar zetten, het stap voor stap foto's maken en een juiste volgorde aanhoudend, ben ik stap 5 van de lappendeken finaal vergeten uit te voeren!  *Ü*

Stap 5 is het doorstikken van de deken (of de lappen over het gehele oppervlak nog eens aan elkaar zetten). Niet dat dit nu echt een vereiste is voor de deken, maar een leuk effect geeft het wel. Daarbij blijft de binnenvoering ook nog eens mooi op de plek zitten. Zeker dus een aanrader  ;o)


Je kunt de deken op de naad van de blokken nog eens doorstikken. Dat kan per regel, per twee regels, van de ene naar de andere kant, in een vierkant, diagonaal over de blokken, voetje breed naast de naden... Je kunt hier werkelijk alle kanten mee op. Pak gewoon de kant die jij het leukst vindt! Ik denk dat ik nu nog maar ga voor het alleen vastzetten op de 'kruispunten' óf het stikken van een vierkant (blokbreed). Maar eerst maak ik nog de laatste steken aan de bies. Kan ik de laatste stap volgende week weer vol trots aan jullie laten zien  ;o)

Lukt het jullie al zelf een deken in elkaar te zetten?

dinsdag 27 november 2012

In geval van nood: voedselvoorraad (2)

Mijn moeder denkt dat ik gek ben, opa kan het wel begrijpen en manlief vind het prima. Een tijd terug heb ik een kast wat uitgeruimd (niet zo moeilijk als je je hele huis eens goed onder de loep neemt en overtollig materiaal doorgeeft, verkoopt of weggooit) en plaats gemaakt voor onze (nieuwe) voorraad.

Nu had ik altijd al wel een kleine voedselvoorraad in de kast staan - gewoon om niet mis te grijpen - maar sinds kort houd ik er toch wel een flinke voorraad op na. En vanaf het moment dat ik dat doe (of liever gezegd: bijhoud) voel ik me een stuk rustiger. Dat bleek wel toen we door een grote storing aan de waterleiding net buiten het dorp onverwachts een paar uur geen water uit de kraan konden pakken en we de dagen erna het water voor het te drinken eerst goed door moesten koken. Maar wat heb ik nu dan zoal in die voorraadkast staan?


Vooral de makkelijk te bewaren en klaar te maken voedingsmiddelen als bruine-, witte- en kidneybonen, maar ook wat maïs en sperziebonen. Allemaal in blik, dat stapelt makkelijk weg en kan niet snel kapot vallen.
Wat ik nooit in huis had, maar voor nood nu toch ook in de kast heb staan, is bijvoorbeeld een blik ham en boterhamworst. Voor ons absoluut niet onze eerste levensbehoeften, maar misschien toch fijn om in geval van échte nood achter de hand te hebben. Zelfs een blik of wat kant-en-klare soepen staan in de rij *Ü*

In de badkamer heb ik de voorraad ook wat opgeschroefd. Hadden we eerst overal één extra van op voorraad, nu probeer ik er minimaal twee extra in de kast te hebben staan. Geld vreet het niet, alleen wat extra ruimte, maar aangezien we toch steeds minder aan het verbruiken zijn..  ;o)


In één ding moet ik wel duidelijk zijn: ik verwacht nu niet één-twee-drie een humanitaire ramp of iets dergelijks, maar denk wel aan een heel simpele en niet ondenkbare 'ramp'. Momenteel kan ik me veroorloven met elke boodschap een blik of twee extra mee naar huis te nemen; in geval van het wegvallen van ons inkomen lukt het me misschien niet eens een supermarkt te bezoeken... Snap je? Het is dus ook een soort van buffer voor moeilijke tijden.

Hoe ziet jouw voorraad er eigenlijk uit? Denk jij wel eens aan een mogelijke ramp? Of heb je juist nog een hele goede tip voor ons?

maandag 26 november 2012

Weest zuinig (2 van 5)

(uit het jaar 1942)

'Weest zuinig' zien we tegenwoordig boven vele artikelen in de couranten staan. En niet ten onrechte, want de grondstoffen voor vele gebruiksvoorwerpen worden met de dag schaarscher. Voor de fabrikanten wordt het dus hoe langer hoe moeilijker om hun artikelen te blijven fabriceeren en in den handel te brengen. Zeer zeker is de huisvrouw ook een belangrijke taak opgelegd om aan deze moeilijkheden zooveel mogelijk het hoofd te bieden. Onder deze artikelen valt eveneens ons werkmateriaal. En zegt U eens eerlijk: Behandelen wij ons werkmateriaal eigenlijk niet als stiefkinderen?


Om de zeem zooveel mogelijk te sparen, doen we verstandig om gebruik te maken van een ruitenwisscher met een strook gummi. We behoeven alleen dan de randen van de ruiten met de zeem na te strijken, waardoor de slijtage aanmerkelijk wordt verminderd. Past U vooral op bij het zeemen van glas in lood ramen! Waagt daar vooral geen nieuwe of nog goede zeem aan. Niets doet een zeem zoo spoedig sneuvelen! Voor dit karweitje zoeken we een oude vervanger op.

Het zal wellicht overbodig zijn erop te wijzen, dat de gewoonte van sommige huisvrouwen, om de zeem 'droog te slaan' tegen een muurtje, gelijk staat met het vermoorden van de zeem.

Om een spoedige slijtage tegen te gaan, wordt wel eens een geel stofdoekje tegen een der kanten genaaid. Ook kunnen we de kapotte zeemen met een andere oude verstellen.

Een zeem is een speciaal bewerkt dierenhuidje. Het is dus een soort leer. Om er dus zoo lang mogelijk plezier van te hebben, moeten we het niet laten verdrogen. We bewaren dus een zeem het beste op een niet te droge plaats. Zijn de zeemen vet geworden, dan weeken we ze eenige tijd in een wat lauw water met een flinke scheut ammoniak. Daarna wasschen we ze in een wat zeepsop en spoelen ze na in frisch water. Tijdens het drogen moeten we ze dan af en toe eens oprekken. Nooit mogen we een zeem met soda in aanraking brengen, daar dit de lap vernietigt. Dus ook geen sponzen reinigen in sodawater.

vrijdag 23 november 2012

On a rainy day

Je kunt je dag natuurlijk laten verpesten door het vallen van de regen, maar je kunt er ook voor kiezen er het beste van te maken  ;o)  Dus na vandaag in totaal een minuut of 80 door veel hard en zacht vallende waterdruppels te hebben gelopen, vond ik het voor vanmiddag wel prima en hield de deur voor de rest van de dag in het slot. Niemand er in, niemand er uit. Jongste naar bed en met oudste lekker een paar dikke knutselminuten aan de eettafel.

Uit de kast pak ik een opbergdoos, met daarin door de tijd heen verzameld papier. Dik, dun, wit of gekleurd, met of zonder ribbels en wat crêpe. Daarbij een bak stiften, potloden plus wat scharen en de pret kon beginnen. Maar wat maken we dan zoal?

Vandaag bereidden we ons vast voor op de komende maand. Sowieso nog een anderhalve week met veel gestuiter en vol verwachtingen, maar ook een maand van lekker snoepen en genieten van en met elkaar. Wat ben ik stiekem toch gék op die donkere, sombere dagen..


Maar goed, voor vandaag een ozo simpele pietenmuts gemaakt, met misschien nog wel véél meer plezier dan ik in eerste instantie verwachtte. Door een A4 in vier gelijke stroken te knippen, had ik genoeg voor twee banden voor om het hoofd. Een vierkante stuk crêpepapier niette ik eerst met de vier hoeken rondom vast en frutselde daarna de rest van de crêpe er wat in en zette ook deze vast.

Van iets dikker gekleurd papier maakte ik vier 'veren' en de pietenpet was compleet. Natuurlijk nog even op de foto en dan... Hopen dat Sint het harde werken waardeert en de schoentjes vanavond wat vult  ;o)