Good Old Recipe ~ Mama's frieten

Hebben jullie het 'noodweer' een beetje overleefd? Wat een hagelstenen! In korte tijd kwamen er ballen naar beneden waar je eng van werd. Brrr...  Bij Teunie kun je via een link zien hoe groot de stenen wel niet waren. We waren met ons dorp zelfs gisteren in het acht uur journaal  ;o)

Maar wat ik eigenlijk vandaag wilde vertellen: Beide mannen stonden al een tijdje te springen om een patatje van eigen maak. Dus wat doe je dan als toegewijde echtgenote en moeder? Yep.. je duikt de keuken maar weer eens in  ;o)

Met flinke patataardappels van de markt als uitgangspunt, moest ik er toch werkelijk maar eens aan geloven. In het achterhoofd zaten de laatst gekregen instructies goed ingebakken, dus ging ik met een gezonde dosis zin aan de slag. Dat zou smullen worden!

Eerst de aardappelen maar eens schillen. Eigenlijk wilde ik de schil er om laten zitten, maar met een eerste poging leek me dat niet zo'n goed idee. Lekker even schillen dus.

De kringloop heeft mij tot op heden nog steeds geen patatensnijder aan kunnen bieden, dus pakte ik er simpelweg het keukenmes bij (who needs a patatensnijder anyway?!) en ging aan de slag. Lekker therapeutisch werkje hoor!

De gesneden frieten gingen in een bak met water (ik heb me laten vertellen dat dat beter is voor de knapperigheid?) en werden net voor de bak even goed afgedroogd.

In de pan voor een kleine 5 tot 7 minuten (150'C) en flink af laten koelen.

Tot slot de afgekoelde patatjes afbakken en...

Smullen!

Volgens de mannen voor herhaling vatbaar, maar mama moet er nog even over denken. Lekker was het zeker wel, maar echt goedkoop kan ik het niet noemen. En voor een makkelijke maaltijd is het toch wel een erg bewerkelijk recept...

Mama moet er nog maar eens een weekje over slapen. Zaterdag zien we wel weer verder...  ;o)

xxx Monique

Groenjournaal

Hier een klein overzicht van onze nieuwe tuin. Nu bijna een maand geleden kregen we te horen dat we eindelijk mochten verhuizen. Midden in het seizoen, midden in de heetste dagen die we tot toen gehad hebben. Aanpoten! Niet alleen in het werk wat er te doen was, maar zeker ook in de zorg die de arme plantjes na het verplaatsen nodig hadden.

Gelukkig hebben we nu ook de laatste planten over kunnen brengen en is de oude tuin zo goed als leeg. Op wat overgebleven boontjes, peulen en aardbeien na is de tuin klaar om gefreest te worden. Bye bye oud stekkie  ;o)

Suikermaïs

Gekregen rode kool

Jammer genoeg hebben niet alle planten de 'midden in het seizoen verhuizing' overleefd. Zo hangt het appelboompje er wel heel erg zielig bij, is de kers er maar net een tikkie beter aan toe en moeten we de o zo heerlijk grote druif toch echt vaarwel zeggen. Jammer, maar we hebben besloten om helemaal voor het komende jaar te gaan. Dan zijn we er als het goed is vanaf het begin van het seizoen weer bij en lopen we hopelijk niet zo erg achter de feiten aan.

Pompoen (uit eigen zaad)

Stamboontjes (dacht ik)

De van Thea gekregen Monstrans of Heilige boon

Ondanks de verhuizing hebben we toch nog wel wat staan en lijkt er zelfs het één en ander voorzichtig aan te slaan. Wie weet kunnen we straks de wintermaanden toch aardig met eigen groenten doorkomen. Dát zou fijn zijn! En is het niet van onze eigen kweek, dan is het vast wel van de oogst van de buren. We zijn inmiddels al rijkelijk bedeeld met aardbeien (buiten onze eigen oogst om), vier kroppen andijvie, twee kroppen sla... Is dat ook niet onbetaalbare rijkdom?

xxx Monique

Dank je wel

Het heeft even geduurd, maar ik heb eindelijk even de tijd om achter mijn pc-tje te kruipen. Ik zal jullie weer eens even bijpraten  ;o)

Allereerst ben ik ook via deze weg dank verschuldigd aan twee hele lieve blogsters: Sillie en Herma. Dankzij jullie heeft zusje voorlopig geen zorgen over wat ze aan kan trekken. Wat zijn we hier enorm dankbaar voor! Onbeschrijflijk... hoe kan ik jullie hier nu ooit op een juiste manier voor bedanken?!

En 'tot overmaat van ramp' kreeg ik gister bij mijn vriendin van haar buurvrouw (!) nog eens een hele tas vol met allerlei verschillende maten meisjeskleding. Ik heb alles maar netjes op maat gesorteerd in doosjes weggeborgen. Wat een enorme rijkdom!

En ook nog een 'special thanks' voor Jantine. Zie je hoe groos grote broer met de gekregen puzzels is?  ;o)

Verder komen er per dag nog steeds weer (nieuwe) vlagen voorbij van de QIPD (Quilt in Public Day) bij Jeannet. Tips als 'doorquilten in standje 2, dan hoef je niet af en aan te hechten' bijvoorbeeld. Of wat dacht je van deze: maïzena gebruiken om de randjes met paper piecing om te vouwen. 'Quilt as you go' (?), altijd vanaf het midden naar buiten quilten... Ik schrijf ze allemaal maar op, zodat ik ze niet kan vergeten. Wie weet komt er straks toch écht nog eens een heus quilt uit mijn handen  ;o)  Want van de week mocht ik een heel mooi patroon van de 'mandjes' mogen ontvangen. Ook weer zoiets trouwens.. je laat vallen dat je het graag wilt maken en voor je het weet is er geen weg meer terug  ;o)

Op de zaterdagen werk ik ook nog steeds aan mijn Harvest Home van Kathy Schmitz, al ben ik er stiekem vandaag ook heel even mee bezig geweest. Geen QIP (Quilt in Public) voor mij, maar een SIP: Stitch in Public!  ;o)  Een afspraak bij onze dokter loopt meestal wel een minuutje of twintig uit, dus...  ;o)

Kan ik nog meer vertellen? O ja.. ik wil Ciska (die ik ontmoet heb op de QIPD) graag ook nog even dank je wel zeggen. Onder andere door jouw enthousiasme voor mijn stitchwerk heb ik er vanmorgen een eerder geborduurde lap bijgepakt en ben ik begonnen met het verwerken van dit half afgemaakte project. Zou het me zomaar zonder hulp gaan lukken? Ik hou jullie op de hoogte  ;o)

En dan hebben we natuurlijk ook de tuin nog. Nog drie dagen te gaan en dan zal onze oude tuin moeten worden opgeleverd. Schoon, leeg en gefreest en al! Dus afgelopen weekend hebben we de handen even flink laten wapperen en hebben we de laatste plantjes over weten te brengen. Nu alleen nog hopen dat ze in de nieuwe tuin aan zullen slaan en ons als dank voor de gekregen ruimte nog wat laten oogsten ook. Maar moeilijk hebben ze het wel hoor, met dit weer...

Tot slot wil ik jullie dan ook nog wel melden dat ik me zaterdag werkelijk waar gewaagd heb aan eigen gemaakte frieten. En of het is gelukt?

Dat weer in een volgend bericht  ;o)

xxx Monique

Oh! Wat de ham banaanvraag betreft: dit laat ik jullie weten als ik er ervaring mee heb. Voor mij is dit ook de eerste keer!  ;o)

Weer twee verwerkt

Vanavond verwachten we visite. Een collega van mijn man met zijn vrouw, een gezellig stel waar we het goed mee kunnen vinden. Toch zou ik stiekem liever vanavond met een grote plof op de bank neer willen vallen voor een film. Wat mij betreft echt een toppertje, waarvan vanavond de tv-premiere op RTL4 te zien is: Julie & Julia. Mocht je deze nog niet gezien hebben: het is een echte aanrader. Leuk, gezellig, grappig, aanstekelijk (!) en vooral ook lekker herkenbaar.

Maar omdat we dus vanavond visite verwachten ben ik vanmorgen al maar weer eens de keuken ingedoken. Met zusje in haar wippertje vlak naast me, kan ze de kookperikelen van mama alvast letterlijk en figuurlijk opsnuiven. Je kunt er immers niet vroeg genoeg mee beginnen?  ;o)

Met nog steeds behoorlijk wat appeltjes op voorraad besloot ik de appel-kaneelmuffins te maken. Nét even iets anders dan een appeltaart, maar zeker niet minder lekker. De muffins die heel misschien nog over mogen blijven zullen de vriezer in gaan. Bij bijvoorbeeld later een uitje of picknick gaan ze  mee op reis en genieten we nog een keer van ze. Áltijd een succes.

Anyway.. mocht je niets hebben? Plof vanavond lekker op die bank neer en kijk, lach en geniet mee met de film. Dan neem ik er wel zo'n lekkere muffin op... ;o)

xxx Monique

Wie het laatst lacht...

Het is alweer een tijdje terug dat zoonlief een tikkeltje geheimzinnig het schoolgebouw uit kwam lopen. Met zijn ene hand over een bakje dat hij in zijn andere hand vast heeft - alsof er elk moment iets uit kom komen springen - kwam hij heel behoedzaam naar me toegelopen. "Voor u, mama" en heel voorzichtig gaat zijn hand een klein stukje omhoog. In het bakje zie ik een hele verzameling kleine steentjes en schelpjes. "Voor mij?"

Enkele moeders om mij heen die het hele schouwspel hebben gevolgd beginnen hard te lachen: 'Haha! Heb jij weer!" "Fijn hoor! Hé mama?" ...

Met een dikke kus verzegel ik mijn dank je wel en samen gaan we op weg naar huis. Onderweg komt het verhaal achter de steentjes naar buiten: op zijn gemak heeft hij de hele buitenspeelperiode in de zandbak zitten zeven. Aan de juf heeft hij een bakje gevraagd en het resultaat - zijn gevonden schatten - was allemaal voor mij.

Eenmaal thuis duik ik de kast in en pak er een klein glaasje uit. Dit kregen we - samen met een waxinelicht op batterij - vorig jaar met kerst van school als geschenk mee naar huis. Onderweg naar huis had ik één en één al bij elkaar opgeteld. En het resultaat?

Wees altijd blij met kleine dingen en lach zeker nooit te hard. Wij hebben er een mooi en dierbaar decoratiestuk bij gekregen  ;o)

xxx Monique

Appeltjes te over

Manlief keek vorige week in de gauwigheid over een kilootje appeltjes heen en nam met de boodschappen een paar nieuwe kilootjes mee. Gevolg daarvan is dat we omkomen in de appeltjes en ze niet allemaal zo weggegeten zullen krijgen. Om geen enkel appeltje ongegeten op de composthoop te laten verdwijnen, heb ik me vanmorgen na het geven van de fles even terug getrokken in mijn favoriete ruimte: mijn keukentje.

De snelste en meest effectieve manier om een paar appeltjes te verwerken vind ik om er moes van te maken. Niet alleen voor bij de aardappels vanavond, maar ook alvast voor de komende fruithapjes. Ik woog 900 gram appeltjes af en ontdeed ze van het velletje en klokhuis. Samen met 4 eetlepels water zette ik ze op het vuur en liet ze een kleine 15 minuutjes borrelen.

Ondertussen sneed ik twee bananen in plakjes om ze vervolgens in de vriezer te kunnen bewaren. Zo heb ik altijd wat bevroren banaan op voorraad voor bijvoorbeeld een shake, smoothie of fruithapje.

Omdat de appeltjes nog heel even te gaan hadden, waste ik eerst ons ijsblokjestreetje goed schoon en schilde vervolgens ook nog maar direct even de aardappels voor vanavond. Zo.. scheelt weer in tijd voor vanmiddag.

Na het kleine kwartiertje borrelen zette ik nog even de staafmixer in de pan met appeltjes om de moes echt lekker moes te maken. Met een houten pollepel liet ik vervolgens één voor één de ijsblokvormpjes vollopen met appelmoes. Zo heb ik voor straks in de eerste overgangsfase van fles naar vast voedsel een paar mooie kleine fruitporties op voorraad die alleen maar even ontdooid hoeven te worden.

Het restje moes giet ik tot slot nog even in een schaaltje voor vanavond. Mét kaneel. Dat dan weer wel  ;o)

xxx Monique

The English Way

Dacht je nu werkelijk dat je in mijn vorige bericht alle foto's van de 'Quilt In Public Day' hebt gezien? Ha! Nou nee hoor! Ik heb nog veel meer te laten zien. Kijk maar:

En dan ook nog dit:

Vind je het niet prachtig!?!

En dit laatste werkje heeft mij gisteravond nog een keer geïnspireerd. Ik had mij laten vertellen dat het (gratis) patroon van het speldenkussen te vinden is op de site van Gelrebloem en dat het niet meer was dan een paar simpele vierkantjes... Laat ik nu vorige week van Coby een paar erg mooie donker gekleurde stofjes hebben gekregen... Hélemaal in mijn kleur...

Wat ben ik weer eens groos!

xxx Monique

Mijn eerste keer

Moe ben ik...

Mijn wallen hangen wérkelijk op mijn tenen...

Maar wat heb ik een gezellige dag gehad!

Het begon gisteren al. Of eigenlijk vorige week tijdens de aanmelding, maar gisteren werd het ineens wel heel concreet. Ik zocht mijn spullen bij elkaar, tekende en knipte snel nog wat patroontjes uit en zette mijn tas vast klaar. Vandaag zou ik samen met nog een paar dames 'in public' gaan quilten bij Jeannet.



Na mezelf een minuut of veertig door een heftige storm te hebben gezwoegd reed ik het sfeervolle terrein van de Wilgenhoek op. Mijn karretje werd geparkeerd, ik pakte mijn tas uit de auto, haalde even diep adem en mijn allereerste quiltdag kon beginnen. Spannend! Want wat moet zo'n beginnende 'quilter' als ik nu bij al die doorgewinterde handwerksters?  ;o)

Een warm onthaal van Jeannet brak het ijs al een beetje en nadat de andere dames langzaam aan ook binnen druppelden, was er van ijs of enige spanning helemaal geen sprake meer. Gezelligheid sprak de boventoon!

We begonnen met een lekkere bak thee of koffie met koek, cake en chocola. Goed voor de calorietjes! Maar ach.. met al dat gekwebbel en gelach zijn die ook weer in rap tempo verdwenen. Geen probleem dus!

Allerlei verschillende werkjes kwamen op tafel. Zelf had ik mijn 'Dresden' meegenomen (jaja.. ik kan inmiddels al in termen praten!), maar hier en daar vlogen er ook termen als 'Dear Jane', 'Tilda', 'A Girls Day Out', 'Mandjes' en 'Hexagons' over tafel... Het tolt er nu nog van in mijn hoofd! Mix dat ook nog eens met alle tips en trucks die hier en daar verteld werden... En wat dacht je van alle namen? Vlagen komen er nog voorbij: Cisca, Joyce, Annemieke, Roelie... hoe was de rest ook al weer? Sorry dames! 

Na de boterham kwamen er langzaam maar zeker steeds meer en mooiere quilts tevoorschijn: het was tijd voor de 'show and tell', het laten zien van het werk dat je al hebt gemaakt. Nou.. ik kan je zeggen: de oh's en ah's kwamen niet alleen uit mijn mond hoor! Wat een prachtige werkstukken! Stuk voor stuk... één voor één... prachtige quilts om úren naar te kijken. Zó mooi!

Maar ook aan deze dag moest een eind komen. Jammer maar helaas, het zat er weer op. Gelukkig is er toch ook nog wel wat uit mijn eigen handen gekomen  ;o)

Lieve Jeannet, nogmaals: enorm bedankt voor het open stellen van je huis, tuin en werkplek. Ik heb een heerlijke dag gehad.

En aan alle andere dames die ik vandaag heb mogen ontmoeten: het was gezellig! Dank jullie wel. Hier kan ik weer even lekker mee vooruit. En als het allemaal mogelijk is?

Graag tot een volgende keer!

xxx Monique

Volgers of leden?

Blogger heeft weer eens een probleem. Zoals ik al eerder vertelde kan ik de gadget 'volgers' niet op mijn site krijgen. Dit probleem schijnt bij Blogger al meer dan een maand te lopen, met tot op heden nog geen resultaat.

Nu kwam ik net wel tegen dat je ook 'lid' kunt worden van een site. Nu weet ik niet of je dan ook steeds een bericht krijgt als er een nieuw bericht wordt geplaatst, maar het is het proberen waard. Toch? Volger of lid, what's the difference?

Spijtig vind ik wel dat ik mijn eerder 160 (!) volgers nu niet meer in beeld heb. Maar zodra het weer werkt zet ik het terug hoor! Vind het veel te leuk om te weten dat er mee gelezen wordt  ;o)

Geen keus

Bloed kruipt waar het niet gaan kan, zeggen ze wel eens. Nou.. hier kruipt mijn bloed terug naar deze plek op het wereld wijde web. Mijn oude vertrouwde stekje. Op de één of andere manier kon ik het maar niet loslaten en bleef het me achtervolgen. Dan maar terug hé?  ;o)  Er is alleen wel één 'maar': Blogger geeft me een volg-probleem. Nu schijnen er volgens het forum meer mensen last van te hebben, dus ik hoop dat het snel opgelost wordt. Dan kun je tenminste helemaal up-to-date blijven  ;o)

Maar waarom is het dan ook zo rustig op mijn blog? Waarom niet zo veel te schrijven, te vertellen of te laten zien? Gebeurt er dan helemaal niets? Ben ik dan zó druk?

Ja en nee. De tuin gaat zijn gangetje wel nu het de laatste dagen van zelf wat regenwater over zich heen kreeg. En ook hier in huis gaat alles zijn gangetje. Zusje groeit als kool, broer is hieper in verband met de laatste schooldagen voor de grote vakantie begint (over precies veertien dagen alweer) en ik ben gezellig druk. En niet gezellig, maar dat zijn de huisvrouw-bezigheden. De gezellige drukte is onder andere een volle dag met Jantine geweest. Zij is van de week langs geweest en heeft me niet alleen overstelpt met enorm veel cadeautjes (want dat zijn ze voor ons), maar ook met heel veel creatieve inspiratie en ideeën.



Zoonlief had de eerste puzzel al snel in elkaar!

Tel daarbij op dat zij van Coby een volle doos jongenskleding mee had gekregen en je begrijpt dat wij weer helemaal in onze nopjes zijn. Gelukkig hebben we nu ook een 'opvolger' voor de jongenskleding kunnen vinden, dus alles komt uiteindelijk prima terecht.



Een heuse aanwinst voor de kledingkast. Dank je wel Coby!!

Dan hoop ik daarbij komend weekend een bezoek aan Jeannet te brengen en volgende week staat er een afspraak met Herma op het program. Gezellige drukte toch?  ;o)



Vele onverwachte extra's van Coby waar ik hé-le-maal stil van word... 

Tussen de drukte door probeer ik op de bank even tot rust te komen en pak er een handwerkje bij. Welke weet ik nog niet, want het zijn er op het moment zó veel! En dan ook nog eens al die tijdschriften die ik cadeau heb gekregen...



En tot slot van Jantine ook nog een prachtige Vignette cadeau...

Eerst maar eens wat UFOtjes omtoveren naar AFFOtjes. Het is er vandaag in ieder geval wel goed weer voor!  ;o)