Nieuw leven

Acht dagen terug liet ik een paar foto's zien van mijn noeste arbeid: het zaaien van onze toekomstige maaltijden. Met daarbij natuurlijk de hoop dat we er dit jaar ook werkelijk weer goed van kunnen eten. Nou.. het eerste begin vind ik er in ieder geval al aardig hoopvol uit zien:

Afrikaantjes en suikermaïs

Bietjes

De pompoen van eigen zaden

De voor mij ozo traag groeiende tuinkers

En het mooiste vind ik nog dat ik - in navolging van mijn blog over het weer in beweging komen - elke dag ongemerkt mijn hand en/of armspieren aan het trainen ben. Want elke morgen en elke avond geef ik 'mijn kindjes' netjes wat water. Met de waterspuit wel te verstaan. Want zo voorzie ik elk plantje van een klein beetje water, in plaats van in één keer de hele boel te doen verzuipen. En op deze manier maak ik ook nog eens twee keer per dag aardig wat knijpbewegingen. Prima training toch?  ;o)

Oh.. en ja hoor.. bij ons wapperd 'ie ook!  ;o)

Whelp!

Wat er beurde, beurde er, maar ik ben al mijn reacties op mijn vorige bericht kwijt. Jammer, want er stonden nog een paar leuke tips bij! Misschien willen jullie het nog eens met mij en mijn lezers delen?

Laatste restje

Met in het achterhoofd dat we steeds meer zelfvoorzienend en milieubewuster willen leven, kom je in de loop van de tijd steeds weer nieuwe 'opstakels' tegen. Zo hebben wij nu bijvoorbeeld een restje handzeep in de badkamer liggen. Zo'n restje wat je haast niet meer tussen je handen kunt houden en wat voorheen al láng in de vuilbak zou zijn verdwenen. Maar nu niet meer!

bron: Baby Favors and Things

Want door met een scherp mes een inkeping in een natuurlijke zeespons te maken en er vervolgens een zeeprestje (of hotelzeepje) in te steken, kan het nog een poosje langer mee. Doordat de zeep zich vast zet aan de vezels van de spons, zal deze bij het steeds kleiner worden toch op de juiste plaats blijven zitten. Op deze manier wordt de zeep tot op de laatste zeepbel gebruikt!

Groen licht

Zes weken... zes hele weken heb ik me netjes in weten te houden, maar nu de eindstreep is gehaald, kan ik me ook geen dag langer meer inhouden. Ik mag eindelijk weer aan mijn 'body' gaan werken. Dus heb ik niet alleen mijn favo 'slank'-boeken uit de kast gehaald, ik ben nu ook zeer serieus aan het denken welke sport ik eens zal en kan gaan doen. Want sporten? Dat deed ik vroeger. Toen ik nog een kleine meid was. Maar nu?

Ik liep elk jaar netjes de vierdaagse mee, behaalde drie zwemdiploma's, was lid van de atletiekvereniging, deed aan jazz-dance, stijldans, line-dance, fitness... En nu zit ik. Of doe het huishouden. Maar sporten? Mij niet gezien... Jááh... ik lóóp wel graag... en dat is zo met de kinderwagen ook even helemaal geen straf om te doen, maar het mag van mij wel een beetje méér zijn. Ondanks dat er nu al diverse personen zijn die me koekeroe vinden omdat ik met dit mooie weer vier keer per dag een stuk van zo'n 20 minuten loop...

Dus ben ik me aan het oriënteren. Hardlopen lijkt me wel iets. En ik zou met mijn te leen gekregen Nordic Walking sticks ook eindelijk wel eens aan de wandel kunnen gaan. Als het maar 'zunig' is hé? Dus bedenk ik me dat ik ook gewoon eens een extra balletje kan trappen met mijn kleine knul. Hem leren touw te springen bijvoorbeeld (en er zelf net zo fanatiek naast gaan staan) of wat dacht je van deze:

Sara's Six Month Hoopiversary from Sara Janssen on Vimeo.

Hoe dan ook, het weer zit mee, de zes 'kraam-ontzwanger-weken' zijn voorbij en ik heb ontzettend veel zin om in beweging te komen. Laat die kilootjes maar snel verdwijnen!  ;o)

xxx Monique

Oude fiets

Terwijl ik mijn (bijna te laat) gezaaide zaadjes van een beetje water kan voorzien, begint het buiten langzaam aan wat onheilspellend te waaien. Zouden we eindelijk die lang verwachte regenbui gaan krijgen?

Maar nee hoor... Aan de horizon zien we het wel regenen, worden we af en toe even 'op de foto' gezet en 'botsen de wolken zachtjes tegen elkaar', maar verder... Dat wordt op deze manier weer flink bikkelen dit jaar. Want als de grond zo droog - en dus hard - blijft, gaat er vast geen zaadje of plantje moeiteloos de grond in.

Afrikaantjes en suikermaïs

Lavendel, pompoen, aubergine en bietjes

Het altijd heerlijk simpele tuinkers. Mjammie!

Het idee was om morgen eens lekker in de moestuin huis te gaan houden. De waterbakken kunnen wel een schoonmaakbeurt gebruiken, het peulenrek willen we een nieuwe plek geven, het gereedschapshok moet nog waterdicht, het wandelpad verlegd en natuurlijk hoopten we plantjes in de tuin te kunnen zetten. Helaas... dat zal dan toch nog even moeten wachten.

Dus gaan we over op plan B en doen we de dingen die we dan al wel vast kunnen doen. Na navraag te hebben gedaan (hoe moeilijk het soms ook is: vraag, vraag, vraag!) heb ik bij mijn vriendin gratis een oud fietswiel op kunnen halen. Euhh.. voorbereiding voor de tuin zei ik toch?!? Jawel!  ;o)  Voorzien van een lange paal (welke ik ook nog ergens voor niets of heel erg weinig vandaan moet zien te halen) zou het - net als bij Thea - een perfect klimatribuut voor onze bonen kunnen zijn. Maar goed.. het wiel moet eerst nog even schoongemaakt worden en ontdaan van de onnodige band en overige overbodige onderdelen.


bron: Doortje's Moestuin

Inmiddels heb ik voor nog een paar wielen een advertentie op MP gezet en tot mijn verbazing heb ik er zelfs al diverse reacties op mogen ontvangen. Zo wordt tuinieren nóg leuker! Alleen kan het met de huidige weersvoorspellingen (tot half juni geen regen) nog best een moeilijke moestuintijd gaan worden.

Zelfvoorzienend leven is zo makkelijk nog niet...  ;o)

xxx Monique

Bruine bonen, witte bonen... welke bonen?

Het NIBUD heeft berekend, dat je op basis van een tweepersoonshuishouden voor minder dan
€ 6,00 per persoon per dag moet kunnen eten en drinken. Dit is inclusief ontbijt, lunch, diner en tussendoortjes. Voor een éénpersoonshuishouden is dit iets meer en voor vier of meer personen is dat iets minder.

Volgens hun schema zou dit voor ons gezin per dag een totaalbedrag van € 12,08 betekenen (met ons kleine prinsesje al meegerekend). Doe dit maal zeven en je komt voor een week ontbijt, lunch, diner en tussendoortjes op een totaalbedrag van € 84,56. Da's best veel hé? En dan moeten er ook nog eens de non-food producten zoals bijvoorbeeld was- en schoonmaakmiddelen, diervoeding en cosmetica-artikelen gehaald worden. Lijkt me in totaal best een behoorlijke uitgavenpost, als je het mij vraagt.

Want ondanks dat we nu elke week naast hypo-allergeen producten ook babyvoeding, luiers en andere baby-artikelen moeten aanschaffen, redden wij het nog steeds (net) met een euro of vijfenzeventig. En zelfs dat vinden wij nog veel!

Bron: turksesupermarkt.nl

Hoe ik hier nu ineens weer op kom? Vanmiddag bedacht ik me dat ik eens op zoek wilde gaan naar budgetrecepten. Recepten met bijvoorbeeld bruine of witte bonen in de hoofdrol. Of rijst en linzen, daar kun je ook vast lekker mee budgetteren. En natuurlijk boffen we momenteel ook met het mooie weer. Want wat smaakt er nu lekkerder dan een heerlijk frisse salade, heel simpel gemaakt van (ijsberg)sla, tomaat en een eitje?

Wat ik me nu alleen afvraag: denken jullie wel eens of juist veel na over wat je (avond)eten kost? En hebben jullie misschien een lekker budget-bonen-recept voor mij om aan mijn jongens te laten proeven?

xxx Monique

Right on time

Oke.. het was achteraf toch wel een beetje stressen, maar het is me gelukt. Gister morgen, een krap uurtje voor we in de benen moesten, is het me gelukt het huwelijkspresentje af te krijgen. En weet je wat ik nou zo mooi aan dit of een soort gelijk cadeau vind? Het is allereerst natuurlijk een persoonlijk gebaar, maar vervolgens blijkt het ook nog eens erg makkelijk te maken te zijn en - als je het goed aanpakt - is het ook nog eens geweldig lowbudget!

Haal voor dit persoonlijke presentje een reststukje stof (bijvoorbeeld linnen) uit de lappenmand, gebruik het internet om een leuke en gepaste afbeelding of kleurplaat te vinden en neem dit over op de uitgezochte lap stof. Gebruik borduurgaren wat je nog in huis hebt (er liggen vast wel ergens wat kleurtjes die je niet of nauwelijks hebt gebruikt) en ga aan de slag.

Dit prachtige patroon heb ik via Cindy mogen ontvangen

Voor de omlijsting kun je een fotolijst nemen die al jaren in je kast ligt of struin de plaatselijke kringloopwinkel door voor een mogelijk passender exemplaar. Je kunt er natuurlijk ook één halen bij bijvoorbeeld Xenos of Action.

Nu weet ik dat het laten inlijsten van een borduurwerk honderd keer mooier is dan hoe ik het werkje in de lijst heb gedaan, maar om heel eerlijk te zijn: wie kijkt er aan de achterkant van de lijst als deze eenmaal staat of aan de muur hangt? Dus werk het borduurwerk netjes af met de lockmachine of een zigzag-steek op de naaimachine en naai vervolgens de hoeken met de hand vast.

Plaats het borduurwerk in de lijst en verpak het geheel in een (in huis op voorraad zijnde) transparante verpakking en werk het vervolgens nog een beetje af met een paar (van eigen cadeautjes bewaarde) cadeaulinten.

Omdat ik dit keer een op de inrichting gerichte omlijsting wilde geven, ben ik naar de winkel gegaan en heeft dit huwelijkspresentje mij in totaal nog nét geen vijf euro gekost. Mooi budgetvriendelijk toch?

xxx Monique

Aanpoten

Nog niet de zaadjes die ik inmiddels in huis heb gehaald, maar wel het volgende:

Nog een krappe 24 uur te gaan voordat ik het cadeau klaar wil hebben. Ben vandaag dus even verplicht met wat ontspannends in de weer  ;o)

xxx Monique

Dat valt dan weer even tegen...

Op mijn nachtkastje staat sinds afgelopen weekend een mooie kaart te prijken. Elke morgen wanneer ik nu mijn ogen open doe en mijn wekker uit sla (nou ja.. dat zou ik wel willen doen, maar druk toch maar netjes het knopje in..) word ik wakker met de woorden: Speciaal voor jou .. Relax!

En dat neem ik van harte aan hoor! Zeker met de ontzettend mooie zonnige dagen van afgelopen weekend is het voor mij niet moeilijk om even te relaxen. Zo met die eerste warmte is het heerlijk om even naar onze moestuin te wandelen om te zien hoe het er daar na de winter aan toe is.

Gelukkig viel dat reuze mee, al moet er nog wel het één en ander gebeuren willen we er kunnen zaaien of planten. Het is alleen die tijd hé?  :o(

De kersenboom in bloei

Een euhh... uit het niets verschenen iets. Frambozen?



Doorgeschoten boerenkool. Kunnen we die nog oogsten?


Maar als je dan toch nog een paar ielige winterpreitjes uit de grond kunt trekken, ze thuis kunt verwerken om ze vervolgens om je homemade pizza te strooien, dan kriebelt het wel weer enorm om aan de slag te gaan. Wat een rijkdom!

De minipreitjes gesneden en klaar om in te vriezen.

Jammer alleen dat de zon nu niet schijnt, er vandaag schijnbaar regen gaat vallen en ons ukkie nog te klein is om met dat weer mee te nemen. De tuin moet dus nog even wachten. Al kan ik thuis natuurlijk al wel wat aan de slag met voorzaaien. Straks toch eerst maar eens wat zaad en grond gaan halen...

xxx Monique

Een maand voorbij

En wat doet ons popje het goed!

Was haar laagste gewicht bij dag vier 2780 gram, bij haar eerste consultatiebezoek stond de weegschaal al op 3570 gram. En kleertjes maat 50 die ze de eerste weken nauwelijks pastte, zitten haar nu inmiddels als gegoten. We mogen dan ook alweer drie centimeter bij haar lengte optellen. Goed hé? Maar het is dan ook echt een voortreffelijk schatje (zegt een moeder 'totally in love')  ;o)

Slapen doet ze zowel overdag als 's nachts lekker veel, huilen alleen als ze honger of een volle luier heeft en kroelen gaat het liefst de hele dag door. Ons hoor je niet klagen!

Al zou een nachtje doorslapen voor ons allebei geen overbodige luxe zijn...  ;o)

xxx Monique

Mama's Simple Life

Is mama's leven eigenlijk wel zo simpel? Of kan het misschien anders? Beter?

Als ik hier eens goed over nadenk, hierover wat surf over het internet, dan kom ik tot de conclusie dat we helemaal nog niet zo simpel leven als we eigenlijk zouden willen. De kasten puilen inmiddels uit van speelgoed, boeken, decoratiespullen, schoolwerkjes... Is dat niet de 'downside' van alles maar bewaren, een hoop van anderen aan te nemen en niets weg kunnen doen of gooien?

Zoals ik jullie eerder vertelde ben ik imiddels al wel aan het ruimen geslagen. Gevolg hiervan is dat er nu al vijf vuilniszakken met dames-, heren- en kinderkleding in de gang staan te wachten voor een transporteur naar het buitenland. Hiervoor heb ik inmiddels contact gelegd met Henriëtte van Ons Gezin en de Stichting. Zij rijden zelf naar straatkinderen in Roemenië, waardoor je er zeker van bent dat de kleding daar komt waar je het graag zou willen hebben.

Denk bij de zakken kleding ook nog een paar grote boodschappentassen met decoratie- en allerlei andere artikelen en je hebt een aardig beeld van hoe mijn gang er op dit moment uit ziet. Om nog maar te zwijgen over de schuur die wel heel erg nodig een opruimbeurt nodig heeft...

Maar hoe komt dat toch. Hoe komt het dat het huis steeds voller en voller raakt? Moeten we daarvoor niet een stukje terug op de lijn van het simpeler leven? Kopen we om te kopen of hebben we het artikel ook wérkelijk nodig?

Mijn (of onze) 'fout' is het steeds aankopen en aannemen van allerlei hutsels en frutsels die we niet werkelijk nodig hebben. Als ik de kast goed door kijk, wat is er dan echt nodig? Waar winnen we - gek gezegd - de oorlog mee? Met al die mandjes? Schaaltjes, bordjes, beeldjes en weet ik niet meer van zulke dingen? Vast niet... Maar de kaarsen daarintegen, die zouden wel weer handig kunnen zijn. Dat valt dan voor mij wel weer onder een gebruiks- of overlevingsartikel. Toch?

En zo wil ik dus de komende tijd door het huis gaan struinen en werkelijk de boel eens grondig opschonen. Boeken, spellen en ander leermateriaal zal in huis blijven, maar de vele onnozele (vooral van buren gekregen) supermarkt-ellende zal de vuilbak in gaan. En ook de vele - werkelijk vele en meestal ook niet de kleinste! - schoolwerkjes zullen het veld moeten ruimen. Dat kán toch ook niet anders?

Hoe zit dat eigenlijk met jullie. Hebben jullie een hoop spullen in huis die eigenlijk alleen maar de kast vullen, maar verder niet of nauwelijks gebruikt worden? Zou jij een hoop artikelen zelf kunnen verkopen op MP of de rommelmarkt, alles naar de kringloop kunnen brengen of aan minder bedeelden kunnen doneren? Of ben je iemand die niets bewaard, dus ook geen opschoon-probleem heeft?

Ik ben benieuwd. Ik ga in ieder geval vanaf nu de harde strijd met mezelf en de kastvulling aan. Jullie worden op de hoogte gehouden!

xxx Monique

Ontsnapt

Nu hoop ik toch maar van harte dat jullie (en dan met name Kopka, Bespaarmama en Carola) niet het hele weekend op het recept van de bananencake hebben zitten wachten... We waren namelijk een beetje (heel erg) druk, waardoor ik vandaag pas weer op de site ben...  :o(

Maar voor als jullie het nog wil proberen: bovenaan mijn website staan een aantal tabs, waaronder ook de tab 'Cooking'. Klik hier op en je komt er - samen met nog een paar van mijn favoriete recepten - het cakerecept tegen. Maar jullie hadden in het bananenbericht ook op het (roze) woord bananencake kunnen klikken hoor. Ik had het recept al keurig netjes voor jullie gelinkt...  ;o)


(bron: voor mij onbekend)

Maar zoals ik al even noemde: we zijn erg druk geweest. Nu - alweer drie en een halve week na de geboorte van ons popje - krijgen we nog steeds dagelijks kraamvisite en staat de agenda hier ook de komende anderhalve week nog mee vol. Tel daarbij op het zoeken naar een nieuw ritme, een aantal (familie)verjaardagen, een feest, trouwerij, voorbereidingen voor de doop en natuurlijk een schoolgaande kleuter met zijn schoolactiviteiten, dan snappen jullie vast wel dat 's avonds rond een uur of half negen bij ons letterlijk en figuurlijk de lichtjes uit gaan. Echt veel puf voor een internetsessie is er dan niet meer, al baal ik daar wel enorm van, want ik zou jullie graag weer een bezoekje willen brengen. En wat zou ik als vanouds weer het één en ander met jullie willen delen!

Bijvoorbeeld over de spanning die ik had bij het geven van een allereerste zelfgemaakt verjaardagscadeau. Of over mijn ongekende opruimmanie waarover ik ineens blijk te beschikken, het met een tweede telg toch kunnen rondkomen van ons weekbudget, trakteren, zoons allereerste kinderfeestje, het naaien van een eerste droomjurk voor ons prinsesje, breien, borduren, quilten... Maar ik moet eerlijk zijn (tegen jullie en mijzelf): het zal toch nog even moeten wachten.

Dus sluit ik zo de computer weer en ontsnap - net als gisteren - even aan de drukte van de dag. Voor een op handen zijnde bruiloft ben ik begonnen met een mooi handwerk wat ik het bruidspaar graag op de voor hen zo bijzondere dag wil geven.

Ben ik dus even niet bereikbaar, niet zo alert met reageren of breng ik je überhaupt geen bezoek? Ik probeer het in de toekomst allemaal weer goed te maken. Promiss!

xxx Monique

April

Spreuk van de maand:

April veranderlijk en guur, brengt soms toch hooibalen in de schuur.