Life goes on

Hoogzwanger of niet, vandaag is na een altijd vrije weekend bij ons officieel de eerste dag van de vakantie ingegaan. Geen wekker, geen gehaast, maar wel een hele dag om samen met zoonlief in te vullen. Hoe hebben we dat vandaag gedaan?

Allereerst heb ik de nodige was weggestreken, want ook hierin gaat het leven immers gewoon door? Onderwijl weet zoonlief zich prima te vermaken met zijn treinrails, met later nog de aanvulling van auto's en lego. Tussen de middag pakken we er de kookboeken bij en na een kleine inspectie blijken alle nodige ingrediënten om koekjes te bakken in huis te zijn. Jippie!

Samen wegen we niet veel later de ingrediënten af, ik zet de keukenmachine aan en zoonlief zorgt er voor dat alle ingrediënten stukje bij beetje in de mixer verdwijnen. Wat wordt onze kleine knul al lekker groot!  ;o)

Terwijl hij zo lekker bezig is, zak ik even terug op een stoel om mijn benen wat nodige rust te gunnen. Zoonlief weet ondertussen alle uitsteekvormpjes te voorschijn te halen en gaat lekker aan de gang. Stukje bij beetje komen de koekjes tevoorschijn en niet veel later schuif ik de eerste koekjes de oven in. Wat blijft dit toch steeds weer leuk om te doen!

Nu zitten we samen op de bank te genieten van wat drinken en .. ja .. wat lekkers natuurlijk! Met op televisie voor mijn grote kleine knul de Mickey Mouse Club en zodirect voor mezelf wat nieuwe lapjes om mee van start te gaan. Hoogzwanger of niet, life goes on!  ;o)

xxx Monique

P.S.
* Ik zal jullie niet meer 'neppen' met de berichtkoppen. Promise!
* Jenny: ik ga graag op je uitnodiging in, maar mag het wachten tot ik weer wat mobieler ben?
* Judith: volgens de officiele statistieken nog een dag of twaalf...  ;o)

One Flower Garden!

Eerst maakte ik vanmorgen nog een foto voor jullie van alle dichtgemaakte naadjes,

met daarna ook nog een foto van de op te zetten rand.

Wist ik toen dat ik zo lekker bezig zou zijn, dat het tuintje vandaag al klaar zou komen?

Laat de baby maar komen! Ik ben er (werkelijk!) klaar mee voor en mijn tuintje ook!  ;o)

xxx Monique

Nieuw leven

Nee, sorry.. nog steeds niet bij ons in huis  ;o)

Vanmiddag heb ik er weer eens even de boeken op na geslagen en bekeken welke zaden wanneer de grond in kunnen of moeten. Ik heb een overzichtje gemaakt van de gewassen die we vorige jaren gezaaid hebben, met de juiste zaaitijd erbij. Misschien dat we dit jaar weer naar een goede oogst uit kunnen kijken?

Aardappelen - april
Andijvie - zomer
Aubergines - maart binnen, mei buiten

Bieten - april/mei
Bleekselderij - maart binnen, mei/juni buiten
Boerenkool - mei
Bonen - mei
Courgettes - april binnen, mei buiten
Knoflook - voorjaar (combi met aardbeien)
Knolselderij - maart binnen, mei buiten
Paprika - winter binnen, mei buiten
Pompoen - april binnen, mei buiten
Radijs - voorjaar
Rucola - april/mei
Spaanse peper - winter binnen, mei buiten
Spinazie - laat winter
Spitskool - maart
Spruiten - april/mei
Suikermaïs - mei
Tomaten - maart binnen, mei buiten
Uien - maart/april (combi met wortelen en afrikaantjes)
Veldsla - augustus/september
Wortelen - vroeg voorjaar (combi met ui en afrikaantjes)

Dit betekend dat we vanaf nu toch al de eerste zaadjes binnenshuis de grond in kunnen gaan steken. De vensterbank is leeg, dus de (zaai)bakjes (lege toiletrollen) kunnen achter het raam. Eens zien welke ik al tevoorschijn kan halen om te zaaien:

Aubergines, bleekselderij, knolselderij, paprika, spaanse peper en tomaten. Spinazie, spitskool, uien en wortelen zouden binnen nu en een dikke maand buiten de grond in kunnen.

Verder kwam ik in de boeken tussen de ontzettend vele gewassen ook de aardpeer tegen; een sterk groeiende vaste plant. Misschien gaan we die dit jaar ook wel proberen. Het lijkt ons wel eens leuk wat meer vast groen in de tuin te hebben. En dit lijkt me dan wel een goede keus. Kennen jullie het?

Ik ga eens kijken welke zaden ik nog in huis heb, weet dat er een spaans pepertje in de koelkast ligt waar ik de zaden van kan gebruiken en als ik het goed heb liggen er nog (zelfgedroogde) zaadjes van een eerder gekochte paprika. Met nog een klein restje aarde kan ik hiermee alvast een begin maken. Mocht de baby nog even op zich laten wachten, dan kan ik misschien maandag of dinsdag de rest van de aarde en zaden in huis (laten) halen om uiteindelijk een goed, volle frisse start te maken met het nieuwe tuinseizoen.

Mooi weekend!

xxx Monique

Op verzoek

Best maf als je zelf in je laatste dagen van de zwangerschap loopt en op verzoek een cadeautje mag maken voor in een kraampakket van een ander. Maar wat is het leuk om te doen!

Zo maakte ik -eigenlijk heel simpel- van een eerder gekocht Burberry stof een hondje, met op verzoek later ook nog een hartje er bij. Dat laatste deed ik niet van een patroon of voorbeeld, maar liet mezelf even simpelweg de vrije loop.

Ik knipte twee hartjes uit de stof, legde deze met de verkeerde kanten op elkaar, legde het lusje er tussen en naaide ze bijna helemaal aan elkaar. Door het open gelaten stukje duwde ik wat vulsel en maakte vervolgens het hartje verder dicht. Met een kartelschaar knipte ik de rand wat bij et voila!

Simpel, maar leuk, niet waar?

De opdrachtgeefster was er in ieder geval heel erg blij mee. Nu maar hopen dat straks de new-born-mama er ook zo over denkt!

xxx Monique

Foute boel

Nee.. niet met de buik hoor! Alles is tot nu toe nog prima in orde, de baby ligt nog met het hoofdje in juiste positie en alle andere medische gegevens zien er ook prima uit. Het gaat meer om het volgende...

Daniëlle heeft in het verleden eens gesproken over een quiltwinkel in Zwijndrecht. Laat dat nu -pak 'em beet- een krap kwartiertje rijden zijn voor mij...  ;o)  Dus gister met man- en zoonlief de hort op en een bezoek gebracht aan Aztec Rose. Beide mannen wisten zich gelukkig enigszins te vermaken met boten spotten en sneeuwvlokken tellen, waardoor ik een mooi lapje voor achter mijn bloementuin kon uitzoeken. En dat is gelukt!

Jammer alleen dat het niet bij dat ene lapje is gebleven... Wat word ik toch hebberig van al die mooie stofjes, de mooie (bloemen)patroontjes en sfeervolle ideetjes... Laat staan als ze me tussen neus en lippen door ook nog eens wijzen op een werkelijk práchtig quilt: de Remember When BOM. Deze wordt ook dit jaar weer stukje bij beetje door middel van een maandelijkse Bee in elkaar gezet. Kijk eens op de website van Aztec Rose voor meer informatie over de diverse cursussen en workshops. Zelf kan ik er voor dit project helaas (nog) niet bij zijn, maar wie weet.. misschien een volgend seizoen?

Remember When Quilt with Libby and Vikki (Sew Useful Designs)

Maar goed... mijn verdere aankopen?

Buiten natuurlijk een mooi achtergrond lapje voor mijn bloementuin ook mijn eerste, echte quiltdraad, super dunne quiltnaalden en natúúrlijk een paar nieuwe quiltlapjes. Want dan mag mijn allereerste eigen bloementuintje nog niet helemaal aan de muur hangen... een nieuw bloemenproject kan toch geen kwaad?  ;o)

xxx Monique

Flowerless

Op One Flower Wednesday zonder bloemen komen te zitten, is dat wat?!

Door het draaigedoe van afgelopen week, heb ik afgelopen weekend veel tijd op de bank door gebracht. Hierdoor heb ik mijn groeiende bloemenbedje veel op schoot gehad en stukje bij beetje mijn tuintje mooi dicht weten te krijgen. Gevolg is nu wel dat mijn bloemen op zijn en ik pas verder kan als ik weet hoe ik nu verder móet...

Dus kruipen we achter het pc-tje, gaan op zoek naar een werkbeschrijving, hopen nog een mooi stofje te kunnen bemachtigen voor de acfwerking en zien of we het allemaal nog voor de bevalling gaan redden. Wish me luck!

xxx Monique

Van mama geleerd

Sommige handigheidjes heb ik niet alleen maar van het internet, maar simpelweg meegekregen van mijn lieve moes. Zo leerde ze me dat het niet altijd een ramp is als je een gaatje in de muur hebt zitten waar je later of achteraf toch geen schilderij of iets dergelijks meer wilt hebben.

Manlief heeft -op mijn verzoek- de televisie uit de slaapkamer verwijderd, met als gevolg wederom een aantal behoorlijke gaten in de muur. Samen met de al eerder ontstane gaten was het muurtje boven mijn werk- cq hobbyplek een heuse gatenkaas geworden.

Met de wijze les van mams wist ik er binnen no-time weer een mooi muurtje van te maken, waar ik in gedachten mijn eigen gemaakte bloementuintje al zie hangen.

Hier zal ik jullie stap-voor-stap laten zien hoe ik dat heb gedaan.

Allereerst pakken we -simpelweg uit de keuken- alle benodigdheden bij elkaar. Een schaar, één of twee velletjes keukenrol, een potje lijm en een schroeverndraaier. Wie heeft dat niet? Uit de kast nemen we dan nog een -tot vervelends toe- bewaarde rol van het behang dat aan de muur zit. Is het tóch eindelijk ergens goed voor  ;o)

Met wat plukjes keukenrol en de schroevendraaier zorgen we er voor dat de gaatjes volledig gevuld en gedicht worden.

Daarna zoeken we in de rol behang het juiste patroontje uit en knippen het zo dat we het precies over het gaatje kunnen plakken. Heb je geen patroon in het behang, knip dan een klein rondje, net iets groter dan het weg te plakken gaatje.

Door middel van wat lijm plakken we het uitgeknipte stuk behang over het gaatje heen et voila!

Een kind kan de was doen en mama heeft (weer) een mooi plekje voor haar allereerste echte decoratiewerk gecreëerd  ;o)

Baby update ~ de draai

Het is gebeurt.. de baby is vanmiddag in het ziekenhuis geforceerd gedraaid en ligt nu dus weer met het koppie naar beneden. Fijn idee hé?! Nu alleen hopen dat het zo nog even lekker blijft zitten en niet nog eens eigenwijs gaat doen...  ;o)

Nadat ik vanmiddag kennis heb gemaakt met de gynaecoloog, maakt deze nogmaals een echo om te zien of de kleine uk nog steeds in stuit ligt en ik welke vorm (onvolkomen stuit). Vervolgens mag ik een half uur aan de hartmonitor om de hartslag van ons droppie in kaart te brengen. Na een laatste check mag ik gaan liggen en wordt de uk van óp mijn buik letterlijk bij kop en kont beetgepakt en rondgedraaid. Het ronddraaien blijkt - in grote tegenstelling tot wat iedereen me ongevraagd de laatste dagen heeft medegedeeld - eigenlijk helemaal geen pijn te doen. Wat ik wel voel - en ja.. dát voelt niet lekker - is de wrijving van de handen over je buik. De huid rekt namelijk niet mee hé?

Binnen een krappe minuut ligt de uk zoals het moet en is de klus geklaard. Voor de nacontrole ga ik weer aan de monitor en na een laatste gesprek met de gynaecoloog mag ik weer naar huis. Piece of koekje!

Alleen begon na een uur mijn buik wel zeer te doen en lijkt het nu of ik van binnen helemaal bont en blauw ben geslagen. Na mijn verwendiner (patat met appelmoes) blijf ik lekker op de bank en morgen mag ik het er van manlief ook lekker van nemen. Nu is het hopen dat alles goed mag blijven gaan en dat we voorlopig nog even niet de hort op hoeven.

Dank jullie wel voor jullie medeleven en een fijn weekend allemaal!

Baby update ~ de echo

Vanmiddag voor de eerder genoemde echo geweest. Op beeld was goed te zien dat onze grote kleine ondeugd nog steeds met het kontje naar beneden ligt en met het hoofd, de handen én de benen naar boven. Wordt het vast een ballerina!  ;o) 

Nee, gekheid.. alles is prima in orde (inmiddels gegroeid tot 2415 gram) maar leuk is het natuurlijk niet. Ik heb het idee dat die kleine uk inmiddels al wel drie keer in mijn buik heeft gedraaid. Tenminste.. ik heb nu drie keer een ontzettend druk en 'opvliegend' gevoel gehad, dus ga ik er eigenlijk van uit dat dat het is geweest. Eén keer de foute kant op, één keer weer goed en één keer weer fout. Met inmiddels zo'n lijf in je lijf móet je daar toch wel íets van merken?  ;o)



De stappen vanaf nu: mogelijk deze week nog naar het ziekenhuis voor een geforceerd draaiing, anders volgende week. Zo'n draaiing zegt trouwens nog niets: ukkie kan toch eigenwijs weer de verkeerde kant op draaien. Wat direct ook betekend dat hij of zij het al zelf vóór het ziekenhuisbezoek doet. En tja.. daar hopen we dan maar op.

Mocht de bevalling zich nu al aan gaan dienen, dan mag ik zelf de keuze maken tussen een natuurlijke bevalling of een keizersnede. Al zal er vanuit het ziekenhuis waarschijnlijk wel aangestuurd worden op de natuurlijke manier. Wie dan leeft, die dan zorgt denk ik maar, dus in deze heb ik nog geen beslissing genomen.

Ik hou me voor nu in ieder geval nog steeds lekker rustig, doe niet te gek en bid voor een goede (en zelf gedraaide) afloop. Oh.. en ik hou jullie natuurlijk op de hoogte!  ;o)

Schijn bedriegd

Al tijden kijken wij ons ogen uit naar de scandinavische interieurs en manier van decoreren. Het wit met verweerde accenten.. Práchtig! Maar met een set zwaar koloniale meubels gooi je de boel niet zo één, twee, drie om en blijven we het uiteraard doen met wat we hebben. En we zijn er nog steeds blij mee hoor! Alleen dat wit trekt ook zo mooi... Het hééft wat...

Nu werd ik op het blog van Freekje zojuist getipt over een give-away van Piet Hein Eek bij Vosges Paris. Een behang give-away wel te verstaan. Moet je voor de gein eens kijken. Daar kan toch geen balkje hout tegenop?!  ;o)

Ik heb me ingeschreven en ga straks ook eens een kijkje nemen voor de dichtstbijzijnde dealer. Dit zou voor ons een perfect alternatief zijn om de boel een flinke nieuwe decoratie-boost te geven. Maar we gaan natuurlijk voor de give-away...

Duimen jullie mee?  ;o)

Op weg

Nog niet zo ver als dat ik gehoopt had, maar er is zeker een begin gemaakt met het dichten van de gaten. Gewoon ook met de kleuren die ik nog had, al denk ik wel dat een effen contrasterende kleur ook mooi zou zijn geweest.

Anyway.. ondanks dat het even stil ligt, het begin is er. Ik kan er hoop ik snel weer mee verder.

Negen uur in de ochtend en ik zit al weer op de bank met een kopje thee en een koek er bij. Is het niet schandalig?! Hier zal ik wel nooit aan wennen, maar goed, wat moet, dat moet hé? Maar ik heb al wel een wasje aan de lijn hangen, met de tweede in de machine..  ;o)

Vandaag maar weer eens een dank-je-wel-blog. Wat wordt ik toch verwend! Ik word er werkelijk stil en verlegen van hoor! Moet je zien:

Gisteren kwam manlief voor zijn Valentijn met een behoorlijke bos tulpen thuis. Is het geen schat? Daar moet je toch wel van houden?  ;o)

Verder mocht ik het weekend ook al een onverwachts cadeautje in de brievenbusbus ontvangen: Esther zond me een kleine zakagenda. Van Marjolein Bastin nog wel liefst, een voor mij favoriete kunstenares, want kunst vind ik het! Prachtig gewoon.

En Katrijn verraste me vorige week al met een heuse Stylish Blogger Award. Wat een eer allemaal!

Nu heb ik in de ruim vijf jaar dat ik blog al twee keer eerder deze award mogen ontvangen, dus wil ik nu even de vragen en doorzending aan mij voorbij laten gaan. Ik ga vandaag even alleen voor de eer..  ;o)

Allerliefste lief, Esther en Katrijn.. dank jullie wel voor de verwennerijtjes. Ik ga er heerlijk van genieten!

Baby-update ~ de twijfel

36 weken plus 3 dagen en.. twijfel...

Maar eerst het goede nieuws: mijn gewicht is nog steeds prima (74 kilo = plus 11 kilo) en mijn bloeddruk blijft lekker laag op 107/67. Niet te klagen dus. Al is het wel zo dat ik steeds meer pijntjes krijg en ontzettend veel last van het zuur heb. De laatste dagen lig ik er tot diep in de nacht wakker van. En dat vreet energie! Gelukkig is mijn knulletje vandaag weer naar school, dus ik kan me wat meer op de bank laten zakken. Tussendoor wat wasjes laten draaien en ophangen, maar verder rustig aan.

En dan de twijfel... a.s. woensdag mag/moet ik nogmaals voor een echo. De verloskundige denkt dat onze ukkepuk op het laatste moment nog een omwenteling heeft gemaakt en nu dus ineens met het kontje naar beneden ligt. Stuit!

Woensdag even een check-up en dan maar hopen dat ons ontdeugdje de verloskundige voor de gek heeft weten te houden  ;o)  Ik hou jullie op de hoogte!

Nog duurder?

Terwijl ik druk bezig ben met het klaar maken van een aantal Marktplaats-pakketjes (mán wat loopt dat goed!), hangt mijn grote kleine snotneus voor de derde dag op rij op de bank ziek te zijn. Onderwijl draait voor de verandering het jeugdjournaal met een variatie aan vervelende nieuwsberichten. Eén ervan vind ik persoonlijk behoorlijk verontrustend: onze boodschappen worden nóg duurder. Tarwe schijnt inmiddels al gestegen te zijn met zo'n 25% en plantaardige oliën al met een 70%!

Het doet me denken aan een website die ik van de week heb ontdekt. Een man uit LA, Amerika tuiniert op een paar vierkante meter beton. Met in gedachten dat er vorig tuinseizoen ongevraagd bramen uit onze tuin zijn gehaald, vind ik dit niet eens zo'n slecht idee. Dit jaar moeten we nog maar zien wat het ons gaat brengen. Want zouden we ook nu weer of juist meer ongewenst bezoek op de tuin krijgen nu de verkoopprijzen verder zullen stijgen?

In gedachten ben ik mijn balkon al aardig aan het indelen. Ik kan makkelijk terracotta potten plaatsen en deze vullen met wat sla (ik ben toch de enige die dat eet, dus als ik eens per week een plantje in de grond zet, zou ik elke week een krop moeten kunnen oogsten), radijs, gemengde slasoorten, kruiden, wortelen, een uitje of knoflook... Volgens mij moet dat niet moeilijk zijn, toch? En misschien doen de tomaten het dan ook wel beter dan dat ze in de tuin doen. Op het balkon staan ze immers niet alleen lekker in de zon, ze staan ook lekker droog, zonder regen direct op hun kopjes..

Het aankopen van de benodigde potten kan via Marktplaats of rondvraag bij familie en vrienden en met een huurbesparing van € 70,00 komen we vast een heel eind.

Maar goed.. eerst dit jaar nog even uitzitten. We hebben de huur voor dit jaar al moeten betalen, dus dit jaar gaan we er ouderwets flink tegenaan. Wie weet, misschien volgend jaar betontuinieren?  ;o)

Gevonden!

Even een bericht om mijn dank uit te brengen aan Annelies. Zij is de maker en verzender van het zo fraai geborduurde hart, maar heeft helaas zelf (nog) geen weblog waar we meer van haar werk kunnen bewonderen. Jammer hé?

Nogmaals dank je wel Annelies!

Met dank aan?

Graag wil ik vanaf hier iemand heel HARTelijk bedanken, want ik neem aan dat ik vandaag een cadeautje van mijn swappartner heb mogen ontvangen, maar van wie?

In de ontvangen envelop zat een grote (oei, oei, oei..) zeer smakelijk uitziende lolly (mjammie!), maar ook een ontzettend mooi geborduurd hartje. Moet je eens kijken naar de details, de hartjes, bloemetjes en zelfs schaartjes (!). Zijn ze niet práchtig?!

Bij deze, swappartner, heel erg veel dank voor dit mooie geschenk. Ik ga het absoluut een mooi plaatsje in mijn (rode) werkplek geven.

Dank je wel!

En natuurlijk ook nog een enorm dank je wel voor Katrien. Zij heeft deze heartswap ook deze keer weer mooi en super goed georganiseerd!

Beginnend bloemenbedje

Na de afgelopen weken bezig te zijn geweest met alle bloemen in elkaar te zetten, ben ik van de week begonnen met het aan elkaar zetten van de bloemen. Wat ging dat lekker! En snel! Voor ik er erg in had zaten de eerder gesorteerde en op volgorde gelegde bloemen aan elkaar en kwam er al een aardig beeld van hoe het er uiteindelijk uit kan komen te zien.

Momenteel ben ik bezig met de gaten op te vullen met de achtergehouden hexagonnetjes. Nog een beetje puzzelen, maar ik denk dat ik volgende week toch wel het lapje compleet kan hebben. En dan begint het afwerken. Maar ook daar heb ik zin in! Al heb ik werkelijk nog geen énkel idee hoe ik er nu straks mee verder moet...  ;o)

Verleiding te groot

Tja.. wat wil je met dat lekkere zonnetje zo in huis? Daar krijg je toch warempel voorjaarskriebels van?! Dus heb ik me vandaag maar eens fijn laten verleiden...

En lékker dat ze waren!  ;o)

Over de kook

Iets tegen half twee plof ik zaterdag neer op de eetkamerstoel. Zo.. het werk zit er (bijna) op. Veel doe ik vandaag of de rest van het weekend niet meer..  ;o)

Onder het genot van mijn cd met heerlijke muziek uit de jaren '60 kruip ik de keuken in en begin aan het schillen van de eerste -ruim twee kilo- aardappels. Met een laag (warm) water gaan ze voor een half uur op het vuur en houd ik me bezig met de groenten. De boerenkool gaat in de pan, de wortelen en uien worden van hun velletjes ontdaan en in stukken gesneden en een rest spitskool snij ik tot slot nog in reepjes.

Terwijl de aardappels de laatste minuten borrelen in gaan, hoor ik de wasmachine piepen voor de eerste gedraaide was. Snel een tweede er achter aan en de aardappels afgieten. Na een check of de aardappels goed zijn, zet ik alle groenten tegelijkertijd op het vuur, stamp de aardappels vast fijn en hang de schone was aan de lijn. Héérlijk! Na een twintig minuten zijn ook de groenten klaar en maak ik de stamppotten. Nog net voor het eten weet ik de stamppotten in de voorraaddoosjes te doen en na het afkoelen gaan ze als kraamvoorraad de vriezer in. Tussendoor heb ik nog twee -voor ons- nieuwe recepten opgezocht, waarvoor ik van de week nog een paar aardappels wil gaan gebruiken. En misschien nog een voorraad patatjes?  ;o)

Op zondagmorgen worden we vroeg verrast door een niet alledaags telefoontje: moeders is die nacht met de ambulance even in het ziekenhuis geweest, maar gelukkig inmiddels ook weer thuis. Terwijl ik later tóch even de deur uit piep om bij haar om het hoekje te gaan kijken, nemen mijn mannen het er even van en schieten ook weer die gezellige keuken in. Wat zijn we daar veel te vinden hé?  ;o)  Vandaag gaan mijn knullen voor twee smakelijke Lingonbröden voor bij de zelfgemaakte groentensoep van die avond. Met op het laatst nog snél even een eigen knoflookboter is het weer een weekend vol eigengemaakte lekkernijen geworden  ;o)

Tot slot kan ik jullie dan nog vertellen dat bij de controle van vanmorgen is gebleken dat alles nog steeds prima in orde is met mij en onze kleine hum. Bloeddruk laag, Hb lekker hoog, gewicht nog steeds stabiel op +11 kg en een prachtig kloppend hartje. Nog een week of vijf te gaan. Spannend hé?  ;o)

A little too much?

Gister avond laat kwam manlief thuis met de inhoud van onze brievenbus in zijn hand. Spannend! Want zou het gewonnen pakketje van Jolanda er bij zitten? Ja hoor! Ik maakte de envelop open en was verrast toen ik zo veel kleine vrolijk ingepakte cadeautjes zag.

Naast de gewonnen harten en het notitieboek, werd ik werden we ook verwend met een vel stickers voor zoonlief, een lief en vrolijk gestreept babytruitje voor onze aankomende hummeltje en twee ontzettend vrolijke magneetjes (die houdt mama zelf ;o). Wat een verwennerij!

Maar dat was niet de enige verwennerij van die dag. Bij de post zat ook een tijdschrift (Eva) welke ik als klein abonnement van een vriendin voor mijn verjaardag heb gekregen en eerder werd ik al gebeld of ik misschien een kilo of tien/vijftien aardappels kon gebruiken? Deze -en nog veel meer kilo's(!)- waren uit de vuilcontainer gevist bij een plaatselijke supermakt...

Komt het mooi uit dat ik juist boerenkool, spitskool en wortelen heb liggen om vast tot stamppotten te verwerken voor in mijn kraamtijd...

Zo maar een doordeweekse dag. Zo maar een hoop verwennerij. Daar wordt je toch even helemaal stil van?

Weer zin

Nadat er rond de tiende van de vorige maand de hooikoorts verschijnselen zich flink de kop op deden steken en ik mijn nodige medicatie niet in kon nemen, kwakkelde ik al die tijd behoorlijk wat aan. Toen vorige week alle klachten mogelijk nog erger leken te worden, werd het me van de week werkelijk even te veel en ben ik langs de huisarts gegaan. Zijn conclusie: al dat gekwakkel kwam door een allergische reactie (dúh!).

Na veel vijven en zessen heb ik eindelijk een vervangend medicijn mogen krijgen, welke nét iets veiliger voor die kleine hum in mijn buik zou moeten zijn. Zo snel als het kon ben ik begonnen met het gebruik er van en vandaag (lees: slechts een halve dag na het eerste gebruik) voel ik me al stukken beter. Ik heb weer zin! En weet je waar dat zich vandaag in uitte?

Nadat ik vanmorgen aankomende grote broer op school had afgezet, stapte ik mijn heerlijk opgeruimde huisje binnen, zette nog even de ontbijtspulletjes in de vaatwasser en kreeg spontaan zin om een cake te gaan bakken. Waarom? Voor wie? Gewoon.. zo maar!  ;o)

Maar ik besloot eerst nog even gebruik te maken van mijn lang verloren zin en ruimde mijn (verwaarloosde) knutselhoek nog even aan kant. Hierbij pakte ik direct een UFO (Unfinished Object) en een WIMmetje (Wil Ik Maken) tevoorschijn voor het geval ik ineens toch al plat kom te liggen. Je weet immers maar nooit?!

Alle nodige ingrediënten voor de cake waren (uiteraard) in huis (heerlijk als je een geordende voorraad hebt) en ik ging aan de slag. Op het gemak, wat wil je nog meer? Terwijl het beslag in de oven staat laat ik me weer eens op de bank zakken en maak er nog twee bloemen bij. Nog een paar minuutjes te gaan, maar het huis begint al flink naar vers gebakken cake te ruiken. Héérlijk! Dát heb ik lang gemist!

Na de boterham kruip ik achter mijn pc-tje, schenk mezelf wat thee in en snij de cake vast aan. Snel een up-to-date bericht aan mijn blogvriendinnen en dan eerst toch maar eens aan de puzzel met de inmiddels vijftien gemaakte bloemen. Kijken hoe ver ik kom. Zullen de eerste bloemen zich dan misschien toch al gaan schikken?

Woensdag meer!  ;o)

Stil gezeten?

Ja, ja.. met mijn achterwerk op de bank, maar mijn handen zijn toch nog flink ijverig geweest  ;o)

Het resultaat van steeds minder puf hebben en steeds meer tijd voor rust nodig hebben is een aardig groeiend bloementuintje. Maar we zijn er nog niet!

Ik denk dat ik er zeker nog een bloem of zeven à acht bij kan maken, voordat ik ze verder in elkaar ga zetten. Zal dat nog lukken voor de bevalling?

In principe nog een kleine zes weken te gaan. Wat schiet dat op hé?  ;o)

Februari

Spreuk van de maand:

Is februari guur en koud, dan komt er een zomer waarvan je houdt.