First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

zaterdag 24 december 2011

Laatste bericht

De rollade is bijna klaar, de appeltjes zijn zo goed als tot moes, nu alleen de vanille vla nog maken. Héérlijk! De voorbereidingen voor morgen zijn al in volle gang. Met even helemaal geen verplichtingen, geen ge-moet en geen gedraaf. De komende twee weken hopen we te kunnen doorbrengen in rust. Púre rust en samen-zijn.

Voor het eerst sinds de ruim zes jaar dat ik blog, heb ik besloten de deur even dicht te doen. Even geen kijkje in mijn keuken, een glimp van mijn laatste werk. Vanaf dit bericht gaat mijn pc-tje dicht en hoop ik haar pas volgend jaar weer ter hand te nemen.

Een nieuw jaar, met nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen. Nieuwe handwerken, nieuwe recepten en wie weet.. nóg meer nieuwe vrienden.

Dankbaar mogen wij terug kijken op een voor ons bewogen jaar. De geboorte van onze dochter, maar ook het verlies van onze dierbare poes. Een jaar waarin vriendschappen werden afgebroken, maar ook een jaar waarin vele nieuwe gezichten ons pad mochten kruisen. Soms harde lessen, maar ook weer wonder mooie momenten.

Via deze weg willen wij - als gezin - iedereen een mooi, warm en vooral liefdevol Kerstfeest toewensen. Dat iedereen - op welke manier dan ook - mag weten dat hij of zij niet vergeten is.


Gezegende feestdagen en een voorspoedig 2012

donderdag 22 december 2011

Show & Tell ~ With thanks to Gail

Op 5 december jl. deelde Gail Pan een freebie (gratis patroon) met ons: Red Robins for Christmas. Uiteraard heb ik deze direct uitgeprint en nog dezelfde dag stond het uitgetekend op de stof en was het eerste steekje al snel gezet. Zou het me eindelijk eens gaan lukken een werkje binnen korte tijd (en in dit geval dus voor de Kerst) klaar te hebben?

Speciaal voor Irene heb ik dit werkje stap voor stap in beeld gebracht. Ik hoop dat je er wat aan hebt, maar wil er wel bij zeggen dat dit mijn manier van werken is. Ik heb er geen les in gehad, heb alles van het internet gehaald, dus het kán zijn...

Komt 'ie:

Eerst printte ik dus het gratis patroon uit. Daarna trok ik het door middel van de oude vertrouwde 'op-het-raam-plak' methode over op een rest stukje stof.


Persoonlijk werk ik graag met een borduurring, maar ik begrijp dat er ook genoeg dames zijn die juist liever zonder werken.


Uit mijn aardige voorraad (grotendeels gekregen) borduurgaren kies ik een voor mij geschikt draadje, knip een lengte af en splits de afgeknipte draad van 6 draadjes in 3 keer 2 draadjes. Een knoopje aan het einde van de draad en borduren maar!


Van onder naar boven insteken en vervolgens een stukje terug naar onder steken. Ik haal de draad echt per steekje door en steek dan pas weer verder. Het weer naar boven steken doe je juist een stukje vérder. Dus naar beneden is een stukje terug op de patroonlijn, naar boven is een stukje verder op de lijn. Zo werk ik rustig en op het gemak mijn hele patroontje uit.


Eigenlijk heel simpel, maar je moet er gewoon even lekker voor gaan zitten (of meerdere keren, zoals ik bijvoorbeeld met 'Harvest Home' heb gedaan).


'Harvest Home' is zoals jullie weten mijn eerste werkje met bies geweest. Toen ik dat werkje trots aan Jantine liet zien, gaf ze me aan dat ze het me ook best wilde leren hoe ik de bies in één keer aan kon zetten. Maar laat ik daar nu helemaal geen geduld voor hebben... Dus kijk ik tijdens de Kerstfair bij De Quilthoeve naar de getoonde werken, fantaseer ik thuis hoe het dan eventueel zou moeten gebeuren en ga vervolgens maar domweg aan de freubel. Met dit als resultaat:




En Juf Jantine.. is het zo wat? Heb ik het zo al aardig gedaan?  ;o)

Al freubelend vond ik dat dit werkje een extraatje verdiende en wist op het laatste moment nog een quilthangertje te bestellen bij Atelier Hartendief. Precies op tijd hangt mijn kleine, fijne kerstquiltje in de woonkamer (!) te pronken.


Met dank aan Gail, Jantine, Marijke en De Quilthoeve. Want als ik toch uiteindelijk die heerlijke kerststofjes niet had gehad...  ;o)

Zuinigheid beloond

Ja hoor.. we staan weer met alle gezinsbenen op de grond en 'life goes on'. Die landing vond trouwens al direct na het verlaten van de behandelkamer plaats: de rekening..

Het huis is leeg en nu merk je pas hoe zo'n - voor sommigen onbenullig - beestje in je dagelijkse leven vervlochten is. Deuren kunnen weer dicht, of juist open.. je schoot blijft 's avonds bij het lezen of handwerken leeg..  je hoeft rond etenstijd niet meer voorzichtig naar de keuken te wandelen om niet over haar heen te struikelen.. Het is even wennen, maar gelukkig overheerst het gevoel dat het zo goed is..

Terug naar de orde van de dag: bezuinigen. Misschien nog wel meer als we ooit gedaan hebben en zelfs het hele land lijkt er ineens over in rep en roer. Het zijn momenteel niet meer de 'dommen' die er aan moeten geloven, het is pure realiteit geworden; ook jij kunt nu ineens op de stoep komen te staan.
Dat komt misschien hard aan, maar zo is het wel!

Werd er eerst gesproken over 'het is hun eigen schuld', 'hadden ze maar niet..', 'dat heb je als je..'.. Nu hoef je alleen maar naar je werk te gaan en een uurtje later kun je het pand met een ongeopend lunchtrommeltje voorgoed verlaten. Bezuinigingen... Gelukkig doen onze bezuinigingen een ander niet direct zeer en gaan we er nog bewuster mee verder. Het lijkt inmiddels zelfs eindelijk de eerste zichtbare vruchten af te gaan werpen.

Door elke maand het gereserveerde kappersbudget op te sparen, niet naar de kapper te gaan, maar me af en toe te verwennen met een luxe shampoo of haarproduct, is mijn haar eindelijk lang genoeg om het op te binden of op te steken. De chemische goedjes blijven steeds vaker op de plank, natuurlijke producten kunnen gaan bewijzen dat ze goed voor me zijn, het milieu heeft er zijn voordeel mee en de enige kosten die ik er nu nog aan heb zijn voor een chocolaatje of bonbonnetje. Voor de buuv. Want (voorlopig) af en toe een stukje van de pony af is toch wel lekker..  ;o)

* * *

@ Irene: ik heb speciaal voor jou mijn laatste werkje stap-voor-stap gefotografeerd. Nog een klein detail en dan een Show & Tell!

Kussentjes update : 13 down, 27 to go

dinsdag 20 december 2011

't Is voorbij...

Maar het is goed zo.. 

Veilig in mama's armen heen gegaan.. 

In onze oude vertrouwde knuffelhouding..

Rust zacht mijn lieve meis..

Think of me, please!

Ik ben al niet lekker, maar nu gaat mijn maag helemaal binnenstebuiten. Zouden onze vermoedens werkelijkheid gaan worden en moeten we nu écht afscheid gaan nemen?


Mijn schat gaat richting een respectabele twintig jaar, is een ontzettend lieve oude tante geworden. Grumpy Old Woman.. zo noem ik haar de laatste tijd.. Ze is ziek en wordt nu met de dag magerder.. Wat krijgen we vanavond van de dierenarts te horen?

...

(wordt vervolgd)

maandag 19 december 2011

Komende Kerst

Na een week de oudste hoestend, proestend en niesend thuis te hebben gehad, is het nu de beurt aan mama en dochter. Snotneuzen, zere kelen en hoesten is hier momenteel even orde van de dag. Toch worden de meterstanden opgenomen, de wassen gedraaid en gehangen en zelfs de buitenboel is vanmorgen aan de achterkant gedaan. Mijn lijf geeft aan met haar maandelijkse schoonmaak te zijn begonnen, dus ja.. het is hier echt weer maandag!  ;o)


Vorige week is het me trouwens gelukt om in een dag tijd meer dan 75 boeken op internet te zetten (je kunt klikken voor mijn aanbod). Opruimen geblazen! Niet dat ze nu ook allemaal al verkocht zijn, maar door ze uit de kast te halen en ze apart te zetten, geeft het wel een opgeruimd gevoel. Tel daarbij op een doos of vijf kleding voor de kledingbank en er lijkt ineens weer wat ruimte te zijn vrij gekomen. Kunnen we ons nu gaan richten op de komende Kerstdagen. Hoe gaan we die dit jaar weer budgetair invullen?

Eigenlijk heel simpel: we houden het simpel! We laten ons niet verleiden tot de grootste en duurste aankopen en eten eigenlijk gewoon 'wat de pot schaft' ;o)  Laat die pot dit jaar nu wel een gekregen rollade bevatten, maar verder staan er gewoon aardappeltjes op het menu. Samen met stoofpeertjes, (eigen) rode bieten uit de vriezer, een schaaltje zelfgemaakte appelmoes en een zelfgemaakte vanillevla als toetje. Dit laatste samen met de laatste bevroren framboosjes uit de tuin en onze Kerstmaaltijd is compleet. Tweede Kerstdag genieten we van de restjes en derde Kerstdag hebben we geen knoop in onze maag omdat we een gat in ons budget hebben geslagen.


Onder de boom liggen nog geen cadeautjes, maar daar hoop ik van de week nog wel even voor op uit te kunnen gaan. Ook dit gaat geen overdreven gedoe worden, we gaan immers voor de Echte Kerst, niet voor de commerciële. Voor oudste zal het waarschijnlijk een Donald Duck worden, voor jongste een knisperboekje en voor allen een mooie grote sinaasappel. Mét strik  ;o)

Hebben jullie voor komende dagen al wildse plannen gemaakt? Of gaan jullie ook weer eens voor een ouderwets sobere Kerst?

* * *

Kussentjes update: 8 down, 32 to go
Vaatwas update: de stekker is vanmorgen ongemerkt verwijderd

donderdag 15 december 2011

Pittige (s)t(r)ijd

Het was anders. Nét even anders dan normaal. Ergens van binnen voelde ik rust. Andere rust dan uitgerust. Vreemd voor mij; een dametje die met alle in het lijf denkbare spieren gespannen de dag probeert door te komen. Iemand die de dag door alleen maar denkt: ontspan, ontspan.. ontspan nou verdikkie eens een keer!

Vanmorgen was het anders. Van binnen voelde ik een strijdkracht; nu is het genoeg, we gaan de boel eens flink aanpakken. Terwijl ik mijn benen het bed uit zwiep (nee, niet zo snel als je nu in je verbeelding ziet.. datzelfde, maar dan in een grote slow-motion..) gaat mijn oog over het boek op mijn nachtkastje. Het boek waar ik vol goede moed in begon te lezen, maar die ik halverwege niet meer aangeraakt heb. Zelf de bladwijzer ligt niet meer op zijn plek.


Een beetje bladeren (Waarom? Ik heb nu toch geen tijd?) en voor ik het weet heb ik een willekeurige pagina voor ogen. De regels die ik dan lees:

Zijn als een kind.
Alles weggeven.
Dienaar worden.

Zo.. die zit.. goedemorgen!

Ik denk dat mijn al lang aanwezige, voorbereidende gedachten (spullen uitzoeken, weggeven, verkopen) vandaag werkelijk als een bom zijn ingeslagen. Samen met reacties van blogsters (dank je wel Lisette en Zeeuwse Mama) begint het vlammetje van binnen weer wat meer te branden. Woorden en gedachten zijn er wel degelijk, nu allen de echte daden nog.

Dus vandaag staat in het teken van de opruiming. Dag 1 van spullen beetpakken, bedenken of ze me opbouwen of juist afbreken (ja ja.. zo heftig zal het werkelijk gaan worden!) en nóg meer weg gaan geven. Niet alleen kleding, maar ook boeken, keukenspullen, knuffels, speelgoed, enz. enz.

Tijd om een persoonlijke strijd aan te gaan. Een tijd van opschonen en opbouwen. Je zult er vast nog wel meer van gaan lezen. Mooie dag vandaag!

woensdag 14 december 2011

Naar onderbuik gevoel

Het werd onderhand wel eens tijd; de dozen waren uit de schuur gehaald, alleen het creatief knutselen op kleur moest nog gebeuren.


Terwijl ik stuk voor stuk de meer dan tien jaar oude takjes als vanouds in hun gareel zet, gaan mijn gedachten steeds weer naar mijn man. Op zich niet vreemd - gebeurt wel eens vaker ;o) - , maar ik weet nu dat hij zich voorbereid op een reorganisatiebespreking. Helemaal officieel, met de vakbonden er al bij. Wat gaat er gebeuren, wie gaan er naar huis, is hij wel safe?

Halverwege het optuigen gaat de telefoon.. gelukkig.. hij valt buiten de boot.. maar negen van zijn collega's..


De boom wordt verder versierd, de piek staat in top. Wij mogen komende Kerst dankbaar zijn voor het behouden van ons inkomen. Negen collega's zullen deze Kerst heel anders gaan beleven dan eerder gedacht.

We staan weer even stil, zijn dankbaar voor wat we hebben. Vandaag nog gelukkig, morgen misschien niet meer. Geniet!

dinsdag 13 december 2011

Gemak dient de man

Of in ieder geval die van mij ;o)

Laat hem één keer zien dat je weer schone vaat krijgt door het afwasblokje in de vaatwasser te gooien (in plaats van in het doorvoor bestemde bakje) en het ziet er in een onbewaakt moment direct weer zo uit:


Grrr!!!

En wat heb je nu aan een lekker leeg keukenkastje? Die gebruik je dan toch zeker als wegwerkruimte?
Ja hoor! Stapelen maar!  :o(


Dus op maandagmorgen - na zaterdag gasten bij het diner te hebben gehad en zondag een huis vol visite (dacht je écht dat wij zelf zoveel drinken?!) - even de mouwen opgestroopt en tussen de wasbeurten door het huis weer aan kant gekregen. Glaswerk klaar gezet voor de glasbak, statiegeldflessen bij de boodschappentas, lege pakken in de vuilbak en alle vaatwasproducten de keuken uit. Misschien dat het helpt als die middelen niet voor het grijpen liggen?


Zo.. kijk, dat schiet nog eens op. Héérlijk! Een opgeruimd kastje en zo min mogelijk troep. Nu alleen die vaatwasser op de één of andere manier nog boycotten. Iemand een slinks idee?  ;o)

Kussentjes update: 8 down, 32 to go

maandag 12 december 2011

Eindelijk.. de 'Show & Tell'

Zakgeld opgespaard.. benzine zuinig verbruikt.. geen verdere afspraken in de agenda.. Afgelopen zaterdag was mijn moment. Beurde wat beurde, mama ging op stap!

Rond elf uur stapte ik in ons autootje om op weg te gaan naar Naaldwijk. Wat had ik hier weer zin in! Omdat De Quilthoeve voor mij niet echt om de hoek is, kom ik er (misschien gelukkig maar) niet zo heel erg vaak. Maar áls ik er dan kom.. dan kijk ik werkelijk mijn ogen uit. Stoffen, lapjes, boeken, werktuigen, snuisterijtjes.. Samen met Jantine snuffelde ik door de stofjes, langs de kraampjes en genoten we in de sfeervolle schuur van een kopje thee en later ook van een kop warme erwtensoep met roggebrood. Bij de thee kreeg ik nog een tube handcreme in mijn handen geduwd: 'Omdat je zo'n last van je handen hebt. Hier, probeer deze maar'. Wat een dankbare verrassing!


Oude en nieuwe bekenden werden gevonden, een praatje werd gemaakt. Ideetjes kwamen spontaan op tafel en zelfs een werkbeschrijving werd er 'even' voor me uitgetekend. Wat een ontzettend dankbare gezelligheid! Uiteindelijk heb ik me er twee en een half uur (!) weten te vermaken. Dan moet het toch wel wat geweest zijn hé?

Maar waarom ik vooral weer even een praatje met Wendy en een bezoekje aan de Quilthoeve wilde maken: mijn laatste quiltje hé?  ;o)  Want eerder vertelde ik jullie al dat ik dit werkje eerst aan een paar voor mij bijzondere mensen wilde tonen: Wendy, Jantine en Jeannet.

Wendy.. tsja.. op de één of andere manier heeft mijn eerste gekochte patroon (het huis, de sfeer van het plaatje) een klik met Wendy gekregen. Een klik die er aan zit en gewoon niet meer los komt. De tweede herinnering in dit quiltje is aan Jantine, met haar heb ik de rand van het quilt uitgezocht. En dan een herinnering natuurlijk aan Jeannet; zij was het die me maar bleef complimenteren met mijn mooie werk (waar ik het nog steeds niet mee eens ben, maar dat is een ander verhaal).

Een mooie herinnering aan dit quilt is ook de plek waar het voor een groot deel gemaakt is. Elke week als ik aan de rand van het zwembad naar mijn lerende knul zat te gluren, pakte ik er mijn borduurwerk bij. Steekje voor steekje ontstond een mooi geheel. En dan de tekst.. zo lekker oud-hollands, iets waar ik om welke duistere reden gék op ben..

Tot slot dan natuurlijk nog het heerlijke lussen en knoopjes verhaal en mijn allereerste herinneringshandwerk is klaar. Het hangt inmiddels al een week te pronken in de gang en iedereen mag er van weten  ;o)

Hoe vind je trouwens de zwarte hanger? Geen idee wat het officieel is, maar ik kocht het voor € 0,50 (!) bij de kringloop. Lekker budget hé?  ;o)


Al met al een heel vertell, maar voor mij eindelijk een handwerk voor het showen waard. Dank jullie wel, voor de support en het vertrouwen. Deze herinneringen neemt niemand me meer af!

vrijdag 9 december 2011

Uit de kast

Welja.. laat ik vandaag maar eens echt eerlijk zijn.. Laat ik vandaag een lang bewaard stukje van mezelf prijsgeven.. Hoeveel volgers zal het me kosten? Ach wat.. vandaag kom ik..

..uit de kast  ;o)

Sinds jaar en dag ben ik smoor op country. Ja.. je leest het goed: country! Het is denk ik begonnen in mijn kleine kinderjaren, toen paps me vooral zijn favorieten liet horen. Een zangeres die me altijd bij is gebleven is Billy Jo Spears en als zanger toch wel Don Williams. Tot op de dag van vandaag draai ik van beiden nog geregeld een cdtje met krakerige, maar heerlijke 'hangende' nummers. Misschien ken je er van Billy wel één; 'Blanket on the ground' bijvoorbeeld? Of ben ik zo 'verpest' dat ik de enige ben die dit nummer woordelijk uit haar hoofd kent?  ;o)  Nog een paar van mijn favoriete songs zijn bijvoorbeeld 'Sing Me', 'Your Good Girl's Gonna Go Bad' en 'Rose Garden'. Vind je het gek dat ik zo lekker door mijn huishoudwerkjes heen kom? Don mag daar-in-tegen wat vaker later op de dag tevoorschijn komen. Als ik hobby bijvoorbeeld.. 'Your my Best Friend' ken je die? Of deze? Ja.. ik weet het.. *Ü* ..maar die stém!

Eén van mijn eigen favorieten is wel Tanya Tucker. Met name dit nummer vind ik fantastisch, het vat zo mooi samen wat er in mijn binnenste omgaat. Luister er maar eens naar (al is de kwaliteit van het filmpje niet écht je-van-het). Aan het eind van dit bericht zal ik de songtekst plaatsen, zodat je het eventueel ook nog kunt lezen. 

Maar verder uit die kast. Het bleef niet alleen bij de muziek. Ook het linedance kwam op mijn pad. Jaja.. ook weer zo'n beschamend moment. Al moet ik wel zeggen, als het me nu gevraagd zou worden om weer mee te doen.. Het is alleen dat imago, vind je niet? En dan heb je natuurlijk ook nog de aankleding..


In het verleden kocht ik mijzelf een echte 'cowgirl' hoed. Op een jaarlijkse Westernbeurs in Brabant, als ik het nog goed heb. Wat heb ik het daar toendertijd naar mijn zin gehad! Ik heb zelfs nog eens een keer meegedaan aan een wereldrecordpoging linedance..

Feit is wel.. het hele country-leven is een stukje van mij, maar een stiekem stukje heel ver in mijn binnenste. Je ziet het niet aan me en ook in huis heeft het geen stempel gedrukt. Alhoewel.. er komen wel steeds meer 'country-trekjes' binnengeslopen.. Een schommelstoel (in gedachten zit ik al schommelend met een handwerk in mijn schoot op de veranda van ons knusse droomhuis..), de laarzen en hoed waar ik maar geen afstand van kan doen.. kleine handwerken en quiltjes aan de muur.. homemade cookies.. Ik geloof trouwens niet dat er nou iemand is die dit verwacht had.. Zeg maar eerlijk.. jij ook niet hé?  ;o)

Liefdevol weekend!

"How much do I owe you?" said the husband to his wife
"For standing beside me through the hard years of my life.
Shall I bring you diamonds, shall I buy you furs?
Say the word and it's yours"

And his wife said: "I won't take less than your love, sweet love.
No, I won't take less than your love.
All the riches of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"How much do I owe you?" to the mother said the son
"For all that you have taught me in the days when I was young.
Shall I bring expensive blankets to cast upon your bed?
And a pillow for to rest your weary head"

And the mother said: "I won't take less than your love, sweet love
No, I won't take less than your love.
All the comforts of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"How much do I owe you?" said the man to his Lord
"For giving me this day and every day that's gone before.
Shall I build a temple, shall I make a sacrifice?
Tell me, Lord and I will pay the price"

And the Lord said: "I won't take less than your love, sweet love.
No, I won't take less than your love.
All the treasures of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"No, I won't take less than your love"

woensdag 7 december 2011

Ik had...

..natuurlijk best de strijk van gister weg kunnen werken.. of even een doekje over de meubels kunnen halen. Zelfs de ramen had ik kunnen doen.. of iets simpeler: een stofzuiger door het huis..

Toch deed ik dit allemaal niet; ik liet de boel lekker de boel. De eetkamertafel ruimde ik leeg, zette een grote pot thee, legde wat lekkers op een schaal en pakte een aantal theekoppen uit de kast. Mijn naaimachine kwam op tafel, de lapjes, draadjes en het handwerkgerei lag binnen handbereik. Zo.. ik en ons huis zijn klaar om de handwerkdames te ontvangen..


Maar nee.. ook dit keer was men te druk, had te veel te doen of..

Gelukkig ben ik niet van een ander afhankelijk en doe - net als elke woensdag - gewoon mijn ding. De woensdagmorgen is van mij, dan pak ik een paar uurtjes om het grotere handwerk aan te pakken. Door de week steek ik wat steekjes aan een borduurwerk of naai ik handmatig kleine lapjes aan elkaar, maar op de woensdagmorgen komt mijn machientje op tafel, staat de strijkplank klaar voor mijn lapjes en knip of snij ik er rustig wat op los.


de kwaliteit van de foto...  :o(

Vandaag hadden mijn spaarzame mama-uurtjes een heerlijke start van mijn kussentjeskrans als gevolg. Gekocht in de webwinkel van Atelier Bep, in mijn favoriete bruintinten. Ook alweer zo'n leuk werkje om te doen!

Stukje bij beetje probeer ik mijn handwerkjes die nog in de kast liggen tot een tevreden eindresultaat te brengen. Het kost me niets ze te maken, veel van de werkjes worden gemaakt van of op oude/gekregen lappen, maar het einderesultaat is wat mij betreft elke keer weer verbluffend.

Handwerken lijkt misschien een dure hobby, maar met een beetje inzicht, fantasie en speurwerk kun je van weinig best nog heel veel maken. Je moet er alleen wél even wat tijd voor vrijmaken...  ;o)

dinsdag 6 december 2011

Good Old Household ~ Gesprongen handen

(Uit: de rechterhand der huisvrouw)

Gesprongen handen behandelt men door ze dagelijks enige malen met een mengsel van glycerine en citroensap af te wassen. Goed in laten trekken.


Nou.. dat lijkt me een goede oude raad, waar ik ook nog wel raad mee weet  ;o) Alleen.. geen glycerine in huis. Zal het met vaseline ook lukken?

Voor ik naar bed ga neem ik een kleine hoeveelheid vaseline en smeer dit over mijn opengesprongen handen. Niet handig als je de deur uit moet, maar zo voor de nacht wil ik het wel eens proberen. En welja.. de volgende dag lijken de kloven iets minder hard geworden. Misschein zo op de dag een klein tipje alleen op de open plekken? Ook dat lijkt goed te doen. Na twee dagen smeren en bijhouden lijkt het leed geleden. Totdat ik met mijn vernieuwde handen buiten ramen heb staan zemen...

Hebben jullie een - gezonde(re), zelfgemaakte - tip of raad tegen dit (huisvrouwen?) kwaaltje? Want als ik vervolgens dit op internet lees...

Glycerine is een stroopachtige vloeistof die chemisch vervaardigd wordt uit een combinatie van water en vet. Men gebruikt het als oplosmiddel en weekmaker. Glycerine onttrekt vocht uit de onderste lagen van de huid en houdt het vast aan de oppervlakte waardoor de huid van binnenuit uitdroogt.

Vaseline is een op petroleum gebaseerd vet. Terwijl het vocht tracht vast te houden in de huid, houdt het ook zowel giftige stoffen als afvalproducten vast en laat het zuurstof buiten.

maandag 5 december 2011

Mama versus de machine - de uitslag

Afgezien van het gemopper is het me deze week prima bevallen zonder vaatwasser. Oké.. met de Sintvisite was er natuurlijk wel wat meer af te wassen dan normaal, maar als je het mij vraagt.. Nee.. zelfs toen ik het twee dagen alleen heb moeten doen, vond ik het geen straf. Ik vond het eigenlijk wel prettig, zo even verstand op nul en handjes in het sop...

Wat me uiteindelijk het meest interesseerde was toch wel de meterstand van vanmorgen. Zou het qua water een verschil gaan maken? Dat is toch wat iedereen als argument aangeeft: met de hand afwassen verbruikt meer water. Maar tot mijn verbazing: niet! En het gas? Wij hebben tenslotte een geizer, zou dat dan hoger zijn uitgevallen? Nou.. eigenlijk ook niet bijzonder. Zou het met de hand afwassen dan helemaal geen verschil maken?


Tot ik de electriciteit berekende: dát gaf wel verschil! Zitten we normaal qua eenheden zo rond de mid-twintig met soms een uitschieter tot net over de dertig, nu zaten we nog onder de twintig! Gelukkig.. geeft het toch érgens nog een verschil  ;o)

Voor mij is het een gedane zaak: de niet meer voortreffelijk werkende vaatwasser de deur uit en voorlopig geen nieuwe. Scheelt een paar honderd euro voor de aanschaf, geeft een berg nieuwe (en nodige) opbergruimte en als de electriciteit werkelijk zo laag is van het niet gebruiken van de vaatwasser...

Nu alleen manlief nog 'even' overtuigen. Daar ga ik waarschijnlijke nog een héle kluif aan krijgen..  ;o)

Quilt update: mijn voor het eerst gebiesde handwerk is klaar! Maar eerst wil ik hem graag aan een paar voor mij dierbare personen laten zien. Daarna natuurlijk ook hier een 'Show & Tell'!

vrijdag 2 december 2011

Wijze woorden

Mama en zoon (5) aan de ontbijttafel...

"Oh, lieverd? Ik zal je zo mijn handwerk eens laten zien. Mama heeft gister alle vier de randjes er omheen gezet."
"Die heb ik toch al gezien?"
"Ja.. maar toen zaten ze nog niet vast. Nu wel.. en mama is er eigenlijk best trots op.. Kijk, ik heb ze er nu helemaal aan vast gezet. Zie je wel?"
"Ja.. mooi hoor.."
"Nu moet ik er alleen nog even de lussen aan zetten. Kijk.. ik dacht dat zo te gaan doen.."


(lange stilte)

"Mama.. kom eens met die lus.. ik zou hem niet zo groot doen, geef eens.. kijk.. (gefreubel aan mijn stoflapje).. zo zou ik het doen.." (een serieuze blik over het gedane voorstel volgt.. de opzij gelegde knoop wordt erbij gepakt..) "Geef die andere knopen ook eens aan, mam.. Kijk.. die moet u zo doen.. hier één.. hier één.. en dan niet op de lussen.. Kijk.. klaar!"


En zo wil (waarschijnlijk) geschiedden...  ;o)

Fijn Sinterklaasweekend!