First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

dinsdag 29 november 2011

Poes is er al blij mee

Nu ik nog..


Er zitten inmiddels vier biezen om mijn werk (en eigenlijk best netjes, al zeg ik het zelf), maar ik ben er nog niet klaar mee. In gedachten zag ik mijn werk aan een hanger met knijpertjes, maar ik geloof toch dat ik er twee lussen aan ga zetten.

Nog even geduld dus  ;o)

maandag 28 november 2011

*Ü*

A reader from Holland shared this..

Mama versus de machine

Al geruime tijd twijfel ik over de kwaliteiten van onze vaatwasser. Inmiddels al aardig wat jaartjes oud (een tweedehandsje) laat onze afwashulp zien dat haar definitie van schoonmaken niet helemaal gelijk meer is aan die van mij. Maar een extra handje toesteken doet ze weer wel. Wat doen we daar nou mee?

Van de week had ik een mooi voorbeeld: nadat de staafmixer al drie draaien had meegemaakt, was ik nog steeds niet tevreden over het 'schone' resultaat. Kon dat echt niet beter?
Dus maakte ik een simpel handsopje en pakte een sponsje. Met nog geen twee poetsstrepen over de kop, was het verschil al duidelijk te zien. Mama's schoonmaak werkt toch iets beter  ;o)


Nu ook de vaatblokken geregeld blijven zitten en er steeds meer (opschep)lepels en andere items met de hand na gewassen moeten worden, ga ik deze week de proef maar eens op de som nemen.

Doordat ik elke week netjes onze meterstanden bij houd, kan ik goed zien dat we qua waterverbruik nagenoeg elke week op 2 eenheden zitten. Laat ik vanaf vandaag (de meterstanden zijn immers net weer genoteerd) eens een week lang met de hand gaan wassen. Hoe bevalt dat? Wat kost me dat (qua water) extra? Kan ik in mijn electriciteitsverbruik eventueel een (kleine) daling zien?

Ik zal het eens een week proberen vol te houden en laat jullie volgende week maandag weten hoe dat ons bevallen is. Idee? Als het ons lukt en bevalt, is dit ook weer een mooie stap in de richting van het zelfvoorzienend en onafhankelijk leven. Én ik creëer behoorlijk wat extra kastruimte als dat gevaarte mijn keuken uit is...

Vele van jullie werken vast graag met de machine, of zijn er meer terug naar het oude vertrouwde handwerk gegaan?

Quilt update: twee biesjes gezet  ;o)

vrijdag 25 november 2011

Vraag & Antwoord

Zo.. nog net zo voor het weekend, op de valreep, een berichtje van mijn kant. Wat hebben we hier een hectische week gehad! Maar gelukkig met allemaal leuke dingen en met hele gezellige mensen om ons heen. Dankbaarheid troef!

Het bericht van vandaag staat voor de verandering eens in het teken van vragen die ik de afgelopen tijd (meest van anonieme of no-reply bloggers) heb gekregen. Misschien hebben meer leesters wat aan de antwoorden? Ik zou de vragen graag voor deze keer via een blogbericht willen beantwoorden, maar misschien kunnen jullie volgende keer mét emailadres reageren? Komen ze:

V: Mag ik het recept van de koek van vorig weekend?
A: Ik zal het zeker plaatsen, maar nog even geduld. Eerst moet 'ie hier nog een keer gemaakt en geproefd worden  ;o)

V: Als ik een boterkoek maak, wordt hij altijd te droog, hoe kan ik dit voorkomen?
A: Geen idee, maar misschien kun je mijn oude vertrouwde recept eens proberen? Binnenkort ook op mijn blog!

V: Monique, doet je mail het niet of zo? Vind het helemaal niets voor jou om niet te reageren......
A: Die doet het nog lieverd! Dank je wel voor je vraag. Ben alleen even zó klein in mijn blog- en reageertijd...  :o( 


V: Mmm..boterkoek..hoe laat drink je koffie?
A: Nooit! Ik ben een heuse theeleut  ;o)

V: Ik lees je al heel lang ik denk zo'n 4 à 5 jaar. Kan dat?
A: Dat klopt. Wat lief dat je (nog steeds) met me mee leest!

AAARRRGGGHHHHH!!!!!!

Vrijdagavond 25 november 2011 om 20:19 uur komt Wham! met Last Christmas op Sky voorbij!!!!! (ik kan wel janken...)

V: Grappig om het boek van Johan ter Beek op jouw blog ook weer tegen te komen. Ik twijfel al heeeeeeel lang of ik het aan moet schaffen. Wat zeg jij?
A: Wegens drukte en vermoeidheid ben ik halverwege het boek blijven hangen en ligt het stil te liggen op mijn nachtkastje. Datgene wát ik heb gelezen zet me goed aan het denken. Tóch net weer even anders dan ik al deed..

V: Is dat blauwe een soort afwasbare stift??
A: Het blauwe op mijn handwerkjes is inderdaad uitwasbare blauwe inkt. Eerst deed ik dit werk met een normaal grijs potlood, maar na een heitje voor een karweitje heb ik mezelf een dergelijke stift cadeau gedaan.


En nu ga ik als de pieten mijn pc uitzetten, het is half negen geweest, The Voice is inmiddels al van start en mijn cowl moet vandaag worden afgemaakt.

Lieve dames, heel fijn weekend en tot volgende week!

(en mocht ik nog vragen vergeten zijn: stel ze gerust!)

donderdag 24 november 2011

With great thanks to Cath and Kari

Tien uur alweer? Jeempie.. wat vliegt de tijd! Gelukkig heb ik de eerste boodschappen al binnen en staat er een klein wolwasje te draaien. Voor vanavond doe ik verder helemaal niets, want dat heeft toch geen zin. Eerst wilde ik de ramen nog even een extra poetsbeurt geven, maar hey.. het is toch donker! En de vloer dweilen met dit vochtige herfstweer heeft nou ook niet zo veel zin.. Dus maak ik (uiteraard!) vanmiddag nog wel een verse boterkoek, maar verder..  ;o)

Mijn snel-nog-even-in-het-weekend-opgezet werkje waar ik het gister over had, heb ik zojuist met een paar laatste steekjes af kunnen maken. Tijdens het maken ervan, bedacht ik me dat ik dit projectje waarschijnlijk nog wel eens zal gaan maken; het is een prima cadeau om weg te geven en het kost je nagenoeg niets. Kijk maar:


Met het doorbladeren van een handboek voor de beginnende naaister van Cath Kidston, stuitte ik op het maken van geurzakjes. Gevuld met lavendel en voorzien van een lief kanten randje. Bij het zien ervan gingen in mijn hoofd direct allerlei radertjes lopen en bedacht ik me dat ik nog lavendel heb staan, een lapje zoek ik ook wel op en dat kantje.. had ik niet eens...

Bij deze gedachten bleef het echter niet. Afgelopen weekend stuitte ik op een gratis project van Kari, waarin zij een simpel maar sfeervol patroontje liet zien. De onderzetter vond ik zelf niet zo'n goed idee (omdat ik weet dat ik dat toch niet ga gebruiken) maar het patroontje printte ik wel uit. Samen met mijn gevonden lapje, het opgezochte kantje en de lavendel.. Nee.. dat is nou weer geen combi Mootje.. Wat dacht je van de winterse potpourri die je nu toch voor je kleine prinsesje weg wil gaan ruimen?

Eén en één is twee en met een paar minuutjes handwerk, heb je al snel het volgende als resultaat:


Zeg nou zelf, sfeervol hoeft niet duur te zijn. Toch?

woensdag 23 november 2011

Rectifidinges

De ik-weet-het-nog-niet-zeker van vanmorgen is tóch geweest en het was hartstikke gezellig..  ;o)

Het idee was leuk..

.. en mijn bedoelingen ook goed. Maar ergens is er toch iets mis gegaan. Jammer..

Het begon vorige week. Ik kreeg een verzoek: of iemand even achter mijn naaimachine mocht voor een Sint-surprise. Geen probleem natuurlijk. Maar tijdens het babbelen bij een kop thee kwamen we al brainstormend op een veel leuker idee. Waarom doen we dit eigenlijk niet gewoon op woensdagmorgen, als we veel meer tijd hebben?


Zo gezegd, zo gedaan, de afspraak stond. Op het schoolplein nodigde ik nog eens drie dames uit, met z'n vijven moest het een gezellige handwerkmorgen worden. Maar je raad het vast wel.. tot vanmorgen natuurlijk.. De één kon niet, de ander weet het nog niet zeker, de derde is wat ziek en de vierde..

Gelukkig laat ik me hierdoor niet uit het veld slaan en ga ik - net als iedere andere woensdagmorgen - gewoon lekker zelf verder met mijn handwerkjes. De bies zit al half rond mijn quiltwerk gespeld, dus hier kan ik mee aan de slag. Ook mijn kerstboompje is klaar, dus hiervoor kan ik weer aan de hexagonnetjes beginnen. Mijn cowl moet nog afgebreid, de vingerhoedjes liggen inmiddels netjes op rij te wachten en oh.. een nog-even-snel-in-het-weekend-opgezet werkje, die kan ook wel worden afgemaakt.. ;o)


Vervelen doe ik me niet, maar gezelliger had ik het natuurlijk wel gevonden. Wel ach.. kan ik me vast voorbereiden op mijn Ha-Ra demonstratie voor morgen. Dat zal vast eenzelfde afvalrace gaan worden. Iemand interesse?  ;o)

maandag 21 november 2011

Niet gelukt, toch gescoord

Wat had ik zaterdag graag even naar de Naald & Draaddag in Heenvliet willen rijden.. Blogsters ontmoeten, techniekjes afkijken, ideeën opdoen.. Maar jammer genoeg was het ook dit jaar weer niet haalbaar. De zaterdag zat vol met een kinderfeestje, zwemles, de intocht van de Sint, klussen, behangen, bakken, een vergeten boodschap, middagslaap.. Als de kinders wat groter zijn misschien?  ;o)

Dus liet ik het idee voor wat het was en bracht zoon-lief naar het verjaardagsfeestje, haalde de boodschap en.. bedacht me dat ik nog een kleine drie kwartier 'over' had! In de auto, op weg naar Zwijndrecht, naar Aztec Rose. Ga ik dáár toch even snuffelen..  ;o)

Met de lieve hulp van ... (had ik nu maar even naar haar naam gevraagd..) ben ik uiteindelijk op dit stofje uit gekomen. Wat vinden jullie?


Mijn bedoeling was om dit alleen te gebruiken voor aan de achterkant en in de lussen. Laat de vriendelijke mevrouw mij nu vragen of ik er dan geen bies omheen ga zetten... Een bies?!? Ik.. de beginnende freubelaar, weten jullie nog?  ;o)

Maar na een kleine ieniemienie begincursus 'biesje maken' en het uitgeven van mijn laatste zakgeld liep ik niet veel later het gezellige winkeltje uit, zelfverzekerd er een nog wat mooiere quilt van te maken. Zou ik er werkelijk al de nodige 'skills' voor hebben?


Snel terug mijn knul ophalen en naar het zwembad. Gelukkig doen we op zaterdag allebei 'dienst' en kon ik verder met de huiselijke klusjes. Bakken, daarna behangen.. Belde moeders dat ze dat laatste wel even voor me kwam doen. Fijn! Ik verder aan het bakken en bah! Waarom lukt het nou weer niet? Alles volgens het boekje, goed gelezen, netjes en rustig gewerkt en.. valt de koek helemaal in!


Achteraf bleek dat niets af te doen aan de smaak, want zelfs bij het tweede bakkie werd er naar de koek gevraagd. Missie geslaagd?  ;o)

vrijdag 18 november 2011

Geen dag zonder

Maakte ik gisteren nog de laatste steek aan mijn wandkleed in wording, vandaag ben ik alweer begonnen met een nieuw borduurwerkje. Geen grote, maar een leuk klein weekend-project. Het borduurpatroon komt van de website van Gail Pan, maar ik kan helaas niet meer achterhalen waar het precies staat. Door de jaren en het surfen heen heb ik hier en daar aardig wat patroontjes uit weten te printen, maar kan helaas niet overal de oorsprong meer van achterhalen.


Als ik het borduurwerk af heb, wil ik er een rand van verschillende bruine lapjes omheen naaien en er uiteindelijk een klein kussentje van maken. Je ziet het, ik kan haast geen dag zonder handwerk  ;o)  Jij?

Mooi en creatief weekend allemaal!

donderdag 17 november 2011

Ligt het aan mij?

Of is het gewoon drukker dan anders, zo in de laatste weken voor de feestdagen? Mijn agenda staat al weer aardig vol met van alles en nog wat en dan zijn er natuurlijk ook nog de normale huiselijke beslommeringen. Niet dat een agenda bij ons nou de baas in huis is hoor, want met een dag als vandaag (lees: een knorrige ik-krijg-weer-twee-nieuwe-tanden jonge dame en een loom op de bank hangende ik-heb-koorts-en-een-om-te-gillen-zo'n-pijnlijke-tong knul) lijkt de hele boel toch al snel in de soep te lopen. Áls je je er tenminste druk om maakt. En dat is nou nét iets wat ik vandaag even niet deed  ;o)

Terwijl ik de één zachtjes maar gedwee de bank op duw, hem voorzie van een warme kop kamille-thee met paracetamolletje en bedek met het altijd aanwezige 'gaatjes-kleed', neem ik de ander op de arm en probeer haar wat tot rust te sussen. Niet veel later zijn ze allebei vertrokken en ga ik er zelf ook even lekker rustig bij zitten. Nog wat laatste steekjes aan mijn borduurwerk en ik kan eindelijk beginnen met de quiltrand. Wat heb ik daar naar uitgekeken!


Nu alleen nog een mooie stof voor de achterkant erbij. Zal ik dat komende zaterdag gaan doen op de Naald & Draaddag in Heenvliet? Of hou ik het nog even uit tot de Winterfair bij De Quilthoeve? Ik zou natuurlijk ook ...

Laat ik maar rustig wachten tot ik een mooie, geschikte stof heb kunnen vinden. Tot die tijd kan ik me misschien beter even richten op het afmaken van mijn cowl. Want die kan ik inmiddels wel gebruiken!

dinsdag 15 november 2011

De zak van Sinterklaas

(Uit het jaar 1947)

Wat zal er dit jaar weer uitkomen? Zal het Sint-Nicolaas gelukken voor iedereen een welkom geschenk op de kop te tikken? De etalages bieden al weer meer verscheidenheid dan vorig jaar, maar alles is nog erg duur, vooral als 't enigszins naar luxe zweemt.
Daarom gaan we zien, of we zelf niet wat leuke cadeautjes kunnen bedenken, die niet veel geld, maar natuurlijk wel de moeite vragen. Maar de voldoening van zo'n zelfgefabriceerd geval is dan ook veel groter dan van iets klaargekochts, zodat we ons een beetje extra werk met liefde getroosten. Vooral als 't zulke gezellige, weinig tijdrovende karweitjes zijn als hieronder staan beschreven.

1. We zullen met iets practisch voor Vader beginnen. Onze puntenvoorraad spreken we het liefst zo weinig mogelijk aan, daarom proberen we in een manufacturen- of stoffeerderszaak een puntenvrije grijze moltondeken te bemachtigen. Een grote maat kost ongeveer een tientje, wel een heel bedrag, maar 't is dan ook voor Vader! Van deze deken maken we een gemakkelijk huisjasje, dat we met dik koord versieren.

2. Voor de grote dochter, die er graag leuk uitziet, kopen we een paar meter bandfluweel om er haar oude winterjurk mee op te vrolijken. Een paar strikjes op het lijfje en op de rok maken van het oude saaie jurkje een gezellig up to date japonnetje. Als Uw dochter handig is met de naald, geeft U haar alleen 't rolletje bandfluweel of ander garneerband en 't ideetje, zij werkt het dan zelf graag uit.

3. Voor een studerende zoon of dochter is een voetenzak altijd een zeer welkom geschenk. We maken hem van een oude deken (bv. molton) of andere stevige stof. Van buiten geven we hem een fleurig overtrekje, als de deken er wat grauw en somber uitziet. Ook een monogram in afstekende kleur kan wonderen verrichten. Van binnen voeren we de zak met flanel of iets dergelijks na hem met watten iets te hebben opgevuld. Erg leuk is ook de buitenkant van allerlei kleine lapjes aan elkaar te maken, een z.g. lappendeken. Als we een reepje bont over hebben, kunnen we dat er nog ter garnering omheen bevestigen. Natuurlijk vergeten we niet een kruik onderin de zak te stoppen, die met de komende wintermaanden de kou moet verjagen. De zak zorgt er dan wel voor dat de warmte niet verloren gaat.
4. Voor de lekkerbek in de familie kopen we een aardewerk schaaltje, dat we vullen met zefgemaakte marsepeinen aardappeltjes, waarvan het recept wel in het kookboek staat.

5. Over een kookboek gesproken, vindt U een zeildoek kookboekomslag geen practisch geschenk voor een nijvere huisvrouw? Dat leuke genopte zeildoek zal nog wel niet te krijgen zijn, maar effen (namaak) zeil kunnen we toch ook wel gebruiken voor ons doel. We kunnen de voorkant van het omslag versieren met wat applicatiewerk van zeil in een andere kleur en vergeten vooral één of meerdere aanwijslintjes niet.

6. Van hetzelfde materiaal maken we een morszeiltje voor onze 2-jarige kleuter. Wat opgeplakte of met een paar steken vastgezette figuurtjes dienen om de eetlust te bevorderen.

7. Als we voor de allerjongsten een paar punten kunnen missen, kopen we twee knotten van die heerlijke dikke wol, die liefst met houten pennen moet worden gebreid. Hiervan maken we een grappig kabouterpuntmutsje en allicht houden we nog wat over voor een paar wantjes ook. Met die dikke wol ben je in een ommezientje klaar. We voeren het mutsje met flanel en strikken 't van voren met een stevig bandje dicht. In de wandjes rijgen we bij de polsjes elastiek en we naaien een stivig bandje tussen de beide wandjes tegen 't verliezen.

8. Voor een van onze andere spruiten maken we een lekker warm kamerjasje, ook al weer uit een grijze molton deken zonder punten. Het jasje wordt afgewerkt met koord of sierband en een paar geborduurde of geappliqueerde beesten fleuren het geheel op.
9. Van een opgespaarde verzameling luciferdoosjes, die we aan elkaar plakken, en een oude schoenendoos kunnen we voor onze driejarige kleuter een winkeltje maken. Helaas zal dit voorwerp echter wel geen lange levensduur zijn beschoren, of 'de winkelier' moet erg kalm en voorzichtig zijn uitgevallen. Aan de voorkant van de laadjes doen we zo'n pinnetje, als wel voor sluiting van grote enveloppen wordt gebruikt. Dat dient om de laden open te trekken. We vullen de laadjes met erwten, bonen, havermout enz. leggen in de schoenendoos-winkel ook wat lege zakjes en een oud lepeltje neer en onze kleuter zal zich allicht een poosje met dit geschenk kunnen bezighouden.

10. Als we in een bosrijke omgeving wonen, zoeken we wat kleine denappels op, die als garnering van jaeger- en schapenwollen kledingstukken dienen. De denappels aan het gebreide koord vormen een 'natuurlijke' afwerking. Ook apart is een broche van drie denappels aan één steeltje. We laten er een speld achter zetten door een zilversmid. Voor zulke broches moeten we echter wel een paar boswandelingetjes over hebben.

11. Een cadeau waar ook de oudere kinderen aan mee kunnen werken, is een poppenkast. De poppen bestaan uit een holle kop, twee holle handen, een wijde jurk en drie kokertjes. Eén kokertje dient als hals, de andere voor de polsen. Ze moeten zo wijd zijn, dat Uw vingers er gemakkelijk door heen kunnen. De lap wordt aan de kop vast genaaid en aan de wijde mouwen bengelen de holle handjes. Door de hand onderin het fladderende poppenlijf te steken, de wijsvinger in de kop, duim en middenvinger in de armen, kunnen we de pop allerlei bewegingen laten maken. Als we over een beetje fantasie beschikken, kunnen we met behulp van verschillende poppen en een kartonnen poppenkast zelf voorstellingen geven.

We hopen, dat U uit deze ideetjes een keus kunt maken en wensen U veel succes met 't uitwerken ervan.

maandag 14 november 2011

Voor het eerst

Voor het eerst deze herfst heb ik de verwarming aangezet. Niet te hoog, maar net even een tikje om de kou en het vocht het huis uit te krijgen. Het begint nu eindelijk een beetje op de koude winterdagen te lijken, maar afgelopen zaterdag vond ik het toch zo vreemd!

Met z'n allen voor de buis. De één met blote voeten, de ander in een korte mouw, de zon die warm naar binnen scheen en haast geen wolkje aan de lucht. 'Hoor de wind waait door de bomen...' De warme chocolademelk met slagroom smaakte ons prima, maar echt kloppen deed het voor mijn gevoel toch niet. Gek hé?


Nu staat de verwarming dus een klein beetje aan en voelt het - ondanks mijn maillot en coltrui - toch wat behaaglijker aan. Ook nu ik straks de (vele) wassen op ga hangen is het fijn om wat extra warmte in huis te creëren.

Hoe is trouwens jullie weekend geweest? Ook een beetje rustig en naar wens? 'k Zal er eerst eens even lekker voor gaan zitten. Een kop thee erbij en gezellig bij jullie om het hoekje kijken. Goed idee?  ;o)

vrijdag 11 november 2011

Nog zo'n reus...

... maar ik ga hem verslaan hoor! (zeg ik nu héél stoer...)  ;o)


Fijn en gezellig weekend allemaal!

donderdag 10 november 2011

Niet voor mij

Gratis is gratis en gratis neem je mee, niet? Nou.. niet altijd.. tegenwoordig kijk ik eerst of het een product is waar ik wat mee kan en of het 'verantwoord' is. Afgelopen weekend werd me een C.risp & F.ruit van W.asa aangeboden. In eerste instantie dacht ik dat ik het niet mee hoefde te nemen in verband met melk en/of zuivel, maar na een check op de verpakking begreep ik dat het om een kuipje fruit gaat. Prima.. ik neem het mee.


Aangezien er momenteel een aktie voor dit product loopt en we vanavond weer boodschappen gaan doen, besloot ik net de proef te ondergaan. Allereerst: het fruitkuipje ziet er aantrekkelijk uit. Ik heb er wel trek in gekregen en de bewering dat je door het eten van dit kuipje je anderhalve portie fruit van de dag binnen hebt, klinkt ook aanlokkend.

Kartonnetje eraf, plastic dekseltje eraf, hey! een lepeltje..., plastic folietje verwijderen, nog een plastic folietje verwijderen en hé hé.. eindelijk mijn fruit. Ziet er goed uit. Nu de cereals met de vruchten mixen en mjammie!


Tijdens het nemen van de eerste happen bedenk ik me dat het toch wel een enorme berg afval met zich mee brengt als ik dit elke (werk)dag zou gaan gebruiken.


Vijf kartonnetjes, vijf kuipjes, vijf dekseltjes, tien folietjes en ook nog eens vijf lepeltjes... Na een hap of wat werd de smaak me wat te veel. Te zuur? Te zwaar?


Morgen pak ik weer mijn oude vertrouwde fruithap. Iets meer werk, maar in ieder geval een heleboel minder afval om te verwerken. En de al gerecycelde lepeltjes, kuipjes en kartonnetjes.. prima.. Maar het moet nog steeds verwerkt/verbrand worden. Laten mijn schilletjes dat werk nou allemaal lekker zelf doen... ;o)

woensdag 9 november 2011

Gezelligheid kent geen tijd

Dus snuffel ik in onze boekenkast en duik een november-editie van het tijdschrift Seasons uit de kast. Terug in de tijd (in dit geval 2001), met een grote kop thee en een simpel speculaasje. Diep genesteld op de bank. Gezellig!


In verband met een interne verbouwing heb ik jammer genoeg niet veel tijd om op mijn gemak bij jullie langs te komen en mijn gedachten met jullie te delen. Alles gaat hier wel gewoon goed hoor!

maandag 7 november 2011

Viel't mee?

Ja.. natúúrlijk viel't mee.. Ondanks de machtige appeltaart (wie probeert er dan ook een nieuw recept..), de plakkerige nasi (jasmijnrijst, wat wil je!), het aangebrande ei (te veel aan het kletsen geweest), de vergeten loempiaatjes (waarschijnlijk ook dat vele kletsen..) en een wandeling langs onze saai ogende wintermoestuin hebben we een gezellige dag gehad. Kón toch haast niet anders..  ;o)

En ja.. een vervolgafspraak is ook al besproken. Domme reus eigenlijk hé?  ;o)

zondag 6 november 2011

Mijn grote reus

(Naar aanleiding van dit bericht)

Zondagmorgen. Op tijd uit bed, we verwachten vandaag bezoek. Na het ontbijt duik ik mijn kledingkast in en dan begint het. Wat doe ik aan? Zal ik vandaag kiezen voor mijn spijkerrok, of toch maar mijn favo broek. Wordt het een trui met maillot of toch maar een shirt met een vest. Zal ik misschien mijn gebloemde shirt aantrekken? ...


Een uurtje later ben ik eindelijk in de badkamer beland en kleed me aan. Oorbelletjes erbij? Of toch maar zonder. Wat zit dat shirt toch vervelend strak om die buik. Ik weet dat ik goed en gezond eet, maar die vervelende opgezwollen buik blijft me maar in de weg zitten... Mijn darmen beginnen te protesteren.. voor de zoveelste keer deze morgen bezoek ik het toilet.. zenuwen.. voor straks.. Is het huis echt wel aan kant? Ja, daar ben ik gister zo'n beetje heel de dag mee bezig geweest.. Zal mijn zelfgemaakte taart wel smaken? Het ziet er leuk uit in het boek en ook zo in de springvorm is het een aardig plaatje, maar zal het ook te eten zijn? Gelukkig hebben we er gister laat nog een boterkoek bij gebakken, je weet immers maar nooit. En anders heb ik ook nog wel wat speculaasjes in de kast...


Hoe zullen ze ons huis gaan vinden? Hebben we 'in het echt' wel een klik? Zullen de mannen het onder elkaar kunnen vinden? En de kinders? Wij zijn persoonlijk nog steeds niet tevreden over ons huis, dat hebben we ook verteld, maar wat als ze ons hierop beoordelen? Of wat als ze toch...

Ik wordt moe van mezelf. Vol spanning kijk ik wel honderd keer naar mezelf, weet ik dat het zo prima in orde is. Nog vaker loop ik door het huis, kijk naar het gebak, kijk naar de (niet meer aanwezige) stof. Het is goed zo, ik wéét het, maar toch...

Laat ik het maar even van me af gaan schrijven.. meestal heeft dat wel een goed effect op mij. Gaat het me lukken vandaag mijn grote boze reus te verslaan? Kan ik mijn grote onzekerheid opzij zetten en ontspannen genieten van deze bijzondere dag? Ik hoop het wel. Ze staan voor de deur...

donderdag 3 november 2011

Open je huis en wees gastvrij

"Eet regelmatig met elkaar. Open je huis en wees gastvrij. Eten is een belangrijk sociaal gebeuren, maar heeft ook grote symbolische waarde. Neem de tijd voor de maaltijd. Stel niet teveel grenzen en maak je niet druk over wat anderen van je huis vinden." ... (uit het boek Heerlijk Eenvoudig van Johan ter Beek)

Eén ding weet ik zeker: er is nu minimaal één leester die hier hartelijk om moet lachen. A.s. zondag hopen we - na inmiddels jaren anoniem pc-contact - elkaar voor het eerst in levende lijve te ontmoeten. Ze is heel de dag welkom, ik reken er op dat zij en haar gezin minimaal één maaltijd met ons mee-eten en heb haar juist een smoesjes-brief gestuurd. Inderdaad.. wat betreft ons huis..  ;o)


Tot op heden ben ik nog steeds erg te spreken over het boek en kan het maar moeilijk opzij leggen. Vooral dit simpele gebaar (het samen eten) lijkt me er één die veel inhoud kan hebben en niet moeilijk toepasbaar moet zijn. In gedachten zie ik ons huis al één maal per maand open voor (maaltijd)gasten, maar in real-life zal ik dan toch wel een beetje aan de bak moeten. Want wie nodig je dan zomaar uit? De bekende vrienden en familie, of juist de vreemdeling van de hoek?

Ik ga me er maar eens verder in verdiepen. Maar eerst op naar het komende weekend. Spannend, maar zeker ook iets om naar uit te kijken. Hebben jullie al mooie weekendplannen kunnen maken? Dan hoop ik van harte dat ze uit mogen komen. Gezellig weekend!

Een brug te ver?

Een dikke week terug zette ik opnieuw een paar steken op mijn rondbreinaald. Na een paar simpele projecten wilde ik graag een tikkeltje ingewikkelder. Niet te, maar net een beetje meer. De cowl van Michelle leek mij wel een leuk project om mezelf wat verder te ontwikkelen, maar of ik daar nu nog zo blij mee ben?

Het breien gaat inmiddels wel aardig, maar bij de eerste de beste naald maakte ik al een fout. In plaats van de voor mij bekende 'alleen maar recht', moest ik nu één recht, één averecht gaan breien. Ook niet moelijk, maar wel even koppie erbij! Hoe ging dat ook alweer?

Na wat proberen, proberen en .. probéren, had ik de averechtse steek weer uit mijn geheugen weten te krijgen en ging aan de slag. Een 120 steken in de rondte is toch wat meer dan de 80 voor de muts die ik eerder maakte. En al helemaal met die om-en-om steek! Maar het lukte. Tot aan het markeerpunt van de eerste naald en toen.. ging ik lekker verder. Niet meer over nagedacht dat ik (volgens het patroon) eerst een hele naald recht moest breien...


Ach ja.. zo creëer je ineens een cowl naar eigen idee. Ook best grappig  ;o)  Het 'moeilijke' aan dit project vind ik wel dat ik nu niet zo lekker klakkeloos aan de brei ben. Het koppie moet er echt wel bij blijven, wil ik niet (weer!) een naald uit hoeven halen omdat er ineens twee rechte en averechte steken boven elkaar te vinden zijn...

Al met al een leuk project, maar ik moet er denk ik de routine nog even inkrijgen. Is dat normaal voor een beginnende breister?

woensdag 2 november 2011

Met dank


Heel even stil staan, bij al het moois om je heen. Gewoon even kijken, naar al het bijzonders zo dicht naast je. Je verwonderen over de bijzondere schoonheid en alleen nog maar zeggen:

Dank U wel