Winterwarmte

Uit zeer betrouwbare bron (lees: Helga van Leur) en met tussenkomst van slechts één persoon, heb ik mogen vernemen dat het dit jaar een lange, strenge winter beloofd te worden. Lang en koud dus, daar kunnen we ons dan maar beter vast wat op gaan voorbereiden, vind je niet?

Dus pakte ik van de week een paar breipennen uit de kast, een ooit uit euforie aangekochte bol wol en zette zoveel steken op de pen als mogelijk was. Geen idee wat er uit mijn handen moest gaan komen, ik wilde alleen maar zien of ik de steken nog 'in me had'. Steken die ik als kind ooit eens op school heb geleerd, maar niet meer dan een recht en een averecht. Recht ging (ik zou bijna zeggen: uiteraard) goed, maar die averechtse?

Na een kleine zoektocht op het web vond ik een aantal duidelijke instructies, waarna ik zelf deze steek ook al snel weer te pakken had. Pennetje recht, pennetje averecht... als het zo gaat is het wel leuk om misschien toch maar eens een patroon te gaan volgen. Wat zou ik...

"Hé mam! Wat bent u nu aan het doen? Is dat voor mij? Bent u een kleed voor mij aan het breien?"

En zo is het idee geboren. Mijn zoon en ik fantaseerden samen over wat we met zo'n warme lap kunnen doen en bleven eigenlijk steken bij het schaatsen en de slee. Lekker onder je billen leggen als je je schaatsen aan of uit aan het trekken bent. Of lekker om je heen geslagen als je op de slee naar school gebracht mag worden...

Toch is het wel enigzins vreemd om er nu aan bezig te zijn. Want zeg nu zelf; wie gaat er nu met temperaturen van boven de vijfentwintig graden met een kleed van meer dan halve kilo wol op zijn schoot zitten?  ;o)

Maar het is voor een goed doel. In gedachten zie ik mijn knul al helemaal zitten: na een flinke schaatspartij volledig weggekropen in 'zijn kleedje', genietend van een dikke plak ontbijtkoek met roomboter en warme chocolademelk.

Dáár doe ik het voor  ;o)