First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

zaterdag 24 december 2011

Laatste bericht

De rollade is bijna klaar, de appeltjes zijn zo goed als tot moes, nu alleen de vanille vla nog maken. Héérlijk! De voorbereidingen voor morgen zijn al in volle gang. Met even helemaal geen verplichtingen, geen ge-moet en geen gedraaf. De komende twee weken hopen we te kunnen doorbrengen in rust. Púre rust en samen-zijn.

Voor het eerst sinds de ruim zes jaar dat ik blog, heb ik besloten de deur even dicht te doen. Even geen kijkje in mijn keuken, een glimp van mijn laatste werk. Vanaf dit bericht gaat mijn pc-tje dicht en hoop ik haar pas volgend jaar weer ter hand te nemen.

Een nieuw jaar, met nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen. Nieuwe handwerken, nieuwe recepten en wie weet.. nóg meer nieuwe vrienden.

Dankbaar mogen wij terug kijken op een voor ons bewogen jaar. De geboorte van onze dochter, maar ook het verlies van onze dierbare poes. Een jaar waarin vriendschappen werden afgebroken, maar ook een jaar waarin vele nieuwe gezichten ons pad mochten kruisen. Soms harde lessen, maar ook weer wonder mooie momenten.

Via deze weg willen wij - als gezin - iedereen een mooi, warm en vooral liefdevol Kerstfeest toewensen. Dat iedereen - op welke manier dan ook - mag weten dat hij of zij niet vergeten is.


Gezegende feestdagen en een voorspoedig 2012

donderdag 22 december 2011

Show & Tell ~ With thanks to Gail

Op 5 december jl. deelde Gail Pan een freebie (gratis patroon) met ons: Red Robins for Christmas. Uiteraard heb ik deze direct uitgeprint en nog dezelfde dag stond het uitgetekend op de stof en was het eerste steekje al snel gezet. Zou het me eindelijk eens gaan lukken een werkje binnen korte tijd (en in dit geval dus voor de Kerst) klaar te hebben?

Speciaal voor Irene heb ik dit werkje stap voor stap in beeld gebracht. Ik hoop dat je er wat aan hebt, maar wil er wel bij zeggen dat dit mijn manier van werken is. Ik heb er geen les in gehad, heb alles van het internet gehaald, dus het kán zijn...

Komt 'ie:

Eerst printte ik dus het gratis patroon uit. Daarna trok ik het door middel van de oude vertrouwde 'op-het-raam-plak' methode over op een rest stukje stof.


Persoonlijk werk ik graag met een borduurring, maar ik begrijp dat er ook genoeg dames zijn die juist liever zonder werken.


Uit mijn aardige voorraad (grotendeels gekregen) borduurgaren kies ik een voor mij geschikt draadje, knip een lengte af en splits de afgeknipte draad van 6 draadjes in 3 keer 2 draadjes. Een knoopje aan het einde van de draad en borduren maar!


Van onder naar boven insteken en vervolgens een stukje terug naar onder steken. Ik haal de draad echt per steekje door en steek dan pas weer verder. Het weer naar boven steken doe je juist een stukje vérder. Dus naar beneden is een stukje terug op de patroonlijn, naar boven is een stukje verder op de lijn. Zo werk ik rustig en op het gemak mijn hele patroontje uit.


Eigenlijk heel simpel, maar je moet er gewoon even lekker voor gaan zitten (of meerdere keren, zoals ik bijvoorbeeld met 'Harvest Home' heb gedaan).


'Harvest Home' is zoals jullie weten mijn eerste werkje met bies geweest. Toen ik dat werkje trots aan Jantine liet zien, gaf ze me aan dat ze het me ook best wilde leren hoe ik de bies in één keer aan kon zetten. Maar laat ik daar nu helemaal geen geduld voor hebben... Dus kijk ik tijdens de Kerstfair bij De Quilthoeve naar de getoonde werken, fantaseer ik thuis hoe het dan eventueel zou moeten gebeuren en ga vervolgens maar domweg aan de freubel. Met dit als resultaat:




En Juf Jantine.. is het zo wat? Heb ik het zo al aardig gedaan?  ;o)

Al freubelend vond ik dat dit werkje een extraatje verdiende en wist op het laatste moment nog een quilthangertje te bestellen bij Atelier Hartendief. Precies op tijd hangt mijn kleine, fijne kerstquiltje in de woonkamer (!) te pronken.


Met dank aan Gail, Jantine, Marijke en De Quilthoeve. Want als ik toch uiteindelijk die heerlijke kerststofjes niet had gehad...  ;o)

Zuinigheid beloond

Ja hoor.. we staan weer met alle gezinsbenen op de grond en 'life goes on'. Die landing vond trouwens al direct na het verlaten van de behandelkamer plaats: de rekening..

Het huis is leeg en nu merk je pas hoe zo'n - voor sommigen onbenullig - beestje in je dagelijkse leven vervlochten is. Deuren kunnen weer dicht, of juist open.. je schoot blijft 's avonds bij het lezen of handwerken leeg..  je hoeft rond etenstijd niet meer voorzichtig naar de keuken te wandelen om niet over haar heen te struikelen.. Het is even wennen, maar gelukkig overheerst het gevoel dat het zo goed is..

Terug naar de orde van de dag: bezuinigen. Misschien nog wel meer als we ooit gedaan hebben en zelfs het hele land lijkt er ineens over in rep en roer. Het zijn momenteel niet meer de 'dommen' die er aan moeten geloven, het is pure realiteit geworden; ook jij kunt nu ineens op de stoep komen te staan.
Dat komt misschien hard aan, maar zo is het wel!

Werd er eerst gesproken over 'het is hun eigen schuld', 'hadden ze maar niet..', 'dat heb je als je..'.. Nu hoef je alleen maar naar je werk te gaan en een uurtje later kun je het pand met een ongeopend lunchtrommeltje voorgoed verlaten. Bezuinigingen... Gelukkig doen onze bezuinigingen een ander niet direct zeer en gaan we er nog bewuster mee verder. Het lijkt inmiddels zelfs eindelijk de eerste zichtbare vruchten af te gaan werpen.

Door elke maand het gereserveerde kappersbudget op te sparen, niet naar de kapper te gaan, maar me af en toe te verwennen met een luxe shampoo of haarproduct, is mijn haar eindelijk lang genoeg om het op te binden of op te steken. De chemische goedjes blijven steeds vaker op de plank, natuurlijke producten kunnen gaan bewijzen dat ze goed voor me zijn, het milieu heeft er zijn voordeel mee en de enige kosten die ik er nu nog aan heb zijn voor een chocolaatje of bonbonnetje. Voor de buuv. Want (voorlopig) af en toe een stukje van de pony af is toch wel lekker..  ;o)

* * *

@ Irene: ik heb speciaal voor jou mijn laatste werkje stap-voor-stap gefotografeerd. Nog een klein detail en dan een Show & Tell!

Kussentjes update : 13 down, 27 to go

dinsdag 20 december 2011

't Is voorbij...

Maar het is goed zo.. 

Veilig in mama's armen heen gegaan.. 

In onze oude vertrouwde knuffelhouding..

Rust zacht mijn lieve meis..

Think of me, please!

Ik ben al niet lekker, maar nu gaat mijn maag helemaal binnenstebuiten. Zouden onze vermoedens werkelijkheid gaan worden en moeten we nu écht afscheid gaan nemen?


Mijn schat gaat richting een respectabele twintig jaar, is een ontzettend lieve oude tante geworden. Grumpy Old Woman.. zo noem ik haar de laatste tijd.. Ze is ziek en wordt nu met de dag magerder.. Wat krijgen we vanavond van de dierenarts te horen?

...

(wordt vervolgd)

maandag 19 december 2011

Komende Kerst

Na een week de oudste hoestend, proestend en niesend thuis te hebben gehad, is het nu de beurt aan mama en dochter. Snotneuzen, zere kelen en hoesten is hier momenteel even orde van de dag. Toch worden de meterstanden opgenomen, de wassen gedraaid en gehangen en zelfs de buitenboel is vanmorgen aan de achterkant gedaan. Mijn lijf geeft aan met haar maandelijkse schoonmaak te zijn begonnen, dus ja.. het is hier echt weer maandag!  ;o)


Vorige week is het me trouwens gelukt om in een dag tijd meer dan 75 boeken op internet te zetten (je kunt klikken voor mijn aanbod). Opruimen geblazen! Niet dat ze nu ook allemaal al verkocht zijn, maar door ze uit de kast te halen en ze apart te zetten, geeft het wel een opgeruimd gevoel. Tel daarbij op een doos of vijf kleding voor de kledingbank en er lijkt ineens weer wat ruimte te zijn vrij gekomen. Kunnen we ons nu gaan richten op de komende Kerstdagen. Hoe gaan we die dit jaar weer budgetair invullen?

Eigenlijk heel simpel: we houden het simpel! We laten ons niet verleiden tot de grootste en duurste aankopen en eten eigenlijk gewoon 'wat de pot schaft' ;o)  Laat die pot dit jaar nu wel een gekregen rollade bevatten, maar verder staan er gewoon aardappeltjes op het menu. Samen met stoofpeertjes, (eigen) rode bieten uit de vriezer, een schaaltje zelfgemaakte appelmoes en een zelfgemaakte vanillevla als toetje. Dit laatste samen met de laatste bevroren framboosjes uit de tuin en onze Kerstmaaltijd is compleet. Tweede Kerstdag genieten we van de restjes en derde Kerstdag hebben we geen knoop in onze maag omdat we een gat in ons budget hebben geslagen.


Onder de boom liggen nog geen cadeautjes, maar daar hoop ik van de week nog wel even voor op uit te kunnen gaan. Ook dit gaat geen overdreven gedoe worden, we gaan immers voor de Echte Kerst, niet voor de commerciële. Voor oudste zal het waarschijnlijk een Donald Duck worden, voor jongste een knisperboekje en voor allen een mooie grote sinaasappel. Mét strik  ;o)

Hebben jullie voor komende dagen al wildse plannen gemaakt? Of gaan jullie ook weer eens voor een ouderwets sobere Kerst?

* * *

Kussentjes update: 8 down, 32 to go
Vaatwas update: de stekker is vanmorgen ongemerkt verwijderd

donderdag 15 december 2011

Pittige (s)t(r)ijd

Het was anders. Nét even anders dan normaal. Ergens van binnen voelde ik rust. Andere rust dan uitgerust. Vreemd voor mij; een dametje die met alle in het lijf denkbare spieren gespannen de dag probeert door te komen. Iemand die de dag door alleen maar denkt: ontspan, ontspan.. ontspan nou verdikkie eens een keer!

Vanmorgen was het anders. Van binnen voelde ik een strijdkracht; nu is het genoeg, we gaan de boel eens flink aanpakken. Terwijl ik mijn benen het bed uit zwiep (nee, niet zo snel als je nu in je verbeelding ziet.. datzelfde, maar dan in een grote slow-motion..) gaat mijn oog over het boek op mijn nachtkastje. Het boek waar ik vol goede moed in begon te lezen, maar die ik halverwege niet meer aangeraakt heb. Zelf de bladwijzer ligt niet meer op zijn plek.


Een beetje bladeren (Waarom? Ik heb nu toch geen tijd?) en voor ik het weet heb ik een willekeurige pagina voor ogen. De regels die ik dan lees:

Zijn als een kind.
Alles weggeven.
Dienaar worden.

Zo.. die zit.. goedemorgen!

Ik denk dat mijn al lang aanwezige, voorbereidende gedachten (spullen uitzoeken, weggeven, verkopen) vandaag werkelijk als een bom zijn ingeslagen. Samen met reacties van blogsters (dank je wel Lisette en Zeeuwse Mama) begint het vlammetje van binnen weer wat meer te branden. Woorden en gedachten zijn er wel degelijk, nu allen de echte daden nog.

Dus vandaag staat in het teken van de opruiming. Dag 1 van spullen beetpakken, bedenken of ze me opbouwen of juist afbreken (ja ja.. zo heftig zal het werkelijk gaan worden!) en nóg meer weg gaan geven. Niet alleen kleding, maar ook boeken, keukenspullen, knuffels, speelgoed, enz. enz.

Tijd om een persoonlijke strijd aan te gaan. Een tijd van opschonen en opbouwen. Je zult er vast nog wel meer van gaan lezen. Mooie dag vandaag!

woensdag 14 december 2011

Naar onderbuik gevoel

Het werd onderhand wel eens tijd; de dozen waren uit de schuur gehaald, alleen het creatief knutselen op kleur moest nog gebeuren.


Terwijl ik stuk voor stuk de meer dan tien jaar oude takjes als vanouds in hun gareel zet, gaan mijn gedachten steeds weer naar mijn man. Op zich niet vreemd - gebeurt wel eens vaker ;o) - , maar ik weet nu dat hij zich voorbereid op een reorganisatiebespreking. Helemaal officieel, met de vakbonden er al bij. Wat gaat er gebeuren, wie gaan er naar huis, is hij wel safe?

Halverwege het optuigen gaat de telefoon.. gelukkig.. hij valt buiten de boot.. maar negen van zijn collega's..


De boom wordt verder versierd, de piek staat in top. Wij mogen komende Kerst dankbaar zijn voor het behouden van ons inkomen. Negen collega's zullen deze Kerst heel anders gaan beleven dan eerder gedacht.

We staan weer even stil, zijn dankbaar voor wat we hebben. Vandaag nog gelukkig, morgen misschien niet meer. Geniet!

dinsdag 13 december 2011

Gemak dient de man

Of in ieder geval die van mij ;o)

Laat hem één keer zien dat je weer schone vaat krijgt door het afwasblokje in de vaatwasser te gooien (in plaats van in het doorvoor bestemde bakje) en het ziet er in een onbewaakt moment direct weer zo uit:


Grrr!!!

En wat heb je nu aan een lekker leeg keukenkastje? Die gebruik je dan toch zeker als wegwerkruimte?
Ja hoor! Stapelen maar!  :o(


Dus op maandagmorgen - na zaterdag gasten bij het diner te hebben gehad en zondag een huis vol visite (dacht je écht dat wij zelf zoveel drinken?!) - even de mouwen opgestroopt en tussen de wasbeurten door het huis weer aan kant gekregen. Glaswerk klaar gezet voor de glasbak, statiegeldflessen bij de boodschappentas, lege pakken in de vuilbak en alle vaatwasproducten de keuken uit. Misschien dat het helpt als die middelen niet voor het grijpen liggen?


Zo.. kijk, dat schiet nog eens op. Héérlijk! Een opgeruimd kastje en zo min mogelijk troep. Nu alleen die vaatwasser op de één of andere manier nog boycotten. Iemand een slinks idee?  ;o)

Kussentjes update: 8 down, 32 to go

maandag 12 december 2011

Eindelijk.. de 'Show & Tell'

Zakgeld opgespaard.. benzine zuinig verbruikt.. geen verdere afspraken in de agenda.. Afgelopen zaterdag was mijn moment. Beurde wat beurde, mama ging op stap!

Rond elf uur stapte ik in ons autootje om op weg te gaan naar Naaldwijk. Wat had ik hier weer zin in! Omdat De Quilthoeve voor mij niet echt om de hoek is, kom ik er (misschien gelukkig maar) niet zo heel erg vaak. Maar áls ik er dan kom.. dan kijk ik werkelijk mijn ogen uit. Stoffen, lapjes, boeken, werktuigen, snuisterijtjes.. Samen met Jantine snuffelde ik door de stofjes, langs de kraampjes en genoten we in de sfeervolle schuur van een kopje thee en later ook van een kop warme erwtensoep met roggebrood. Bij de thee kreeg ik nog een tube handcreme in mijn handen geduwd: 'Omdat je zo'n last van je handen hebt. Hier, probeer deze maar'. Wat een dankbare verrassing!


Oude en nieuwe bekenden werden gevonden, een praatje werd gemaakt. Ideetjes kwamen spontaan op tafel en zelfs een werkbeschrijving werd er 'even' voor me uitgetekend. Wat een ontzettend dankbare gezelligheid! Uiteindelijk heb ik me er twee en een half uur (!) weten te vermaken. Dan moet het toch wel wat geweest zijn hé?

Maar waarom ik vooral weer even een praatje met Wendy en een bezoekje aan de Quilthoeve wilde maken: mijn laatste quiltje hé?  ;o)  Want eerder vertelde ik jullie al dat ik dit werkje eerst aan een paar voor mij bijzondere mensen wilde tonen: Wendy, Jantine en Jeannet.

Wendy.. tsja.. op de één of andere manier heeft mijn eerste gekochte patroon (het huis, de sfeer van het plaatje) een klik met Wendy gekregen. Een klik die er aan zit en gewoon niet meer los komt. De tweede herinnering in dit quiltje is aan Jantine, met haar heb ik de rand van het quilt uitgezocht. En dan een herinnering natuurlijk aan Jeannet; zij was het die me maar bleef complimenteren met mijn mooie werk (waar ik het nog steeds niet mee eens ben, maar dat is een ander verhaal).

Een mooie herinnering aan dit quilt is ook de plek waar het voor een groot deel gemaakt is. Elke week als ik aan de rand van het zwembad naar mijn lerende knul zat te gluren, pakte ik er mijn borduurwerk bij. Steekje voor steekje ontstond een mooi geheel. En dan de tekst.. zo lekker oud-hollands, iets waar ik om welke duistere reden gék op ben..

Tot slot dan natuurlijk nog het heerlijke lussen en knoopjes verhaal en mijn allereerste herinneringshandwerk is klaar. Het hangt inmiddels al een week te pronken in de gang en iedereen mag er van weten  ;o)

Hoe vind je trouwens de zwarte hanger? Geen idee wat het officieel is, maar ik kocht het voor € 0,50 (!) bij de kringloop. Lekker budget hé?  ;o)


Al met al een heel vertell, maar voor mij eindelijk een handwerk voor het showen waard. Dank jullie wel, voor de support en het vertrouwen. Deze herinneringen neemt niemand me meer af!

vrijdag 9 december 2011

Uit de kast

Welja.. laat ik vandaag maar eens echt eerlijk zijn.. Laat ik vandaag een lang bewaard stukje van mezelf prijsgeven.. Hoeveel volgers zal het me kosten? Ach wat.. vandaag kom ik..

..uit de kast  ;o)

Sinds jaar en dag ben ik smoor op country. Ja.. je leest het goed: country! Het is denk ik begonnen in mijn kleine kinderjaren, toen paps me vooral zijn favorieten liet horen. Een zangeres die me altijd bij is gebleven is Billy Jo Spears en als zanger toch wel Don Williams. Tot op de dag van vandaag draai ik van beiden nog geregeld een cdtje met krakerige, maar heerlijke 'hangende' nummers. Misschien ken je er van Billy wel één; 'Blanket on the ground' bijvoorbeeld? Of ben ik zo 'verpest' dat ik de enige ben die dit nummer woordelijk uit haar hoofd kent?  ;o)  Nog een paar van mijn favoriete songs zijn bijvoorbeeld 'Sing Me', 'Your Good Girl's Gonna Go Bad' en 'Rose Garden'. Vind je het gek dat ik zo lekker door mijn huishoudwerkjes heen kom? Don mag daar-in-tegen wat vaker later op de dag tevoorschijn komen. Als ik hobby bijvoorbeeld.. 'Your my Best Friend' ken je die? Of deze? Ja.. ik weet het.. *Ü* ..maar die stém!

Eén van mijn eigen favorieten is wel Tanya Tucker. Met name dit nummer vind ik fantastisch, het vat zo mooi samen wat er in mijn binnenste omgaat. Luister er maar eens naar (al is de kwaliteit van het filmpje niet écht je-van-het). Aan het eind van dit bericht zal ik de songtekst plaatsen, zodat je het eventueel ook nog kunt lezen. 

Maar verder uit die kast. Het bleef niet alleen bij de muziek. Ook het linedance kwam op mijn pad. Jaja.. ook weer zo'n beschamend moment. Al moet ik wel zeggen, als het me nu gevraagd zou worden om weer mee te doen.. Het is alleen dat imago, vind je niet? En dan heb je natuurlijk ook nog de aankleding..


In het verleden kocht ik mijzelf een echte 'cowgirl' hoed. Op een jaarlijkse Westernbeurs in Brabant, als ik het nog goed heb. Wat heb ik het daar toendertijd naar mijn zin gehad! Ik heb zelfs nog eens een keer meegedaan aan een wereldrecordpoging linedance..

Feit is wel.. het hele country-leven is een stukje van mij, maar een stiekem stukje heel ver in mijn binnenste. Je ziet het niet aan me en ook in huis heeft het geen stempel gedrukt. Alhoewel.. er komen wel steeds meer 'country-trekjes' binnengeslopen.. Een schommelstoel (in gedachten zit ik al schommelend met een handwerk in mijn schoot op de veranda van ons knusse droomhuis..), de laarzen en hoed waar ik maar geen afstand van kan doen.. kleine handwerken en quiltjes aan de muur.. homemade cookies.. Ik geloof trouwens niet dat er nou iemand is die dit verwacht had.. Zeg maar eerlijk.. jij ook niet hé?  ;o)

Liefdevol weekend!

"How much do I owe you?" said the husband to his wife
"For standing beside me through the hard years of my life.
Shall I bring you diamonds, shall I buy you furs?
Say the word and it's yours"

And his wife said: "I won't take less than your love, sweet love.
No, I won't take less than your love.
All the riches of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"How much do I owe you?" to the mother said the son
"For all that you have taught me in the days when I was young.
Shall I bring expensive blankets to cast upon your bed?
And a pillow for to rest your weary head"

And the mother said: "I won't take less than your love, sweet love
No, I won't take less than your love.
All the comforts of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"How much do I owe you?" said the man to his Lord
"For giving me this day and every day that's gone before.
Shall I build a temple, shall I make a sacrifice?
Tell me, Lord and I will pay the price"

And the Lord said: "I won't take less than your love, sweet love.
No, I won't take less than your love.
All the treasures of the world could never be enough.
And I won't take less than your love"

"No, I won't take less than your love"

woensdag 7 december 2011

Ik had...

..natuurlijk best de strijk van gister weg kunnen werken.. of even een doekje over de meubels kunnen halen. Zelfs de ramen had ik kunnen doen.. of iets simpeler: een stofzuiger door het huis..

Toch deed ik dit allemaal niet; ik liet de boel lekker de boel. De eetkamertafel ruimde ik leeg, zette een grote pot thee, legde wat lekkers op een schaal en pakte een aantal theekoppen uit de kast. Mijn naaimachine kwam op tafel, de lapjes, draadjes en het handwerkgerei lag binnen handbereik. Zo.. ik en ons huis zijn klaar om de handwerkdames te ontvangen..


Maar nee.. ook dit keer was men te druk, had te veel te doen of..

Gelukkig ben ik niet van een ander afhankelijk en doe - net als elke woensdag - gewoon mijn ding. De woensdagmorgen is van mij, dan pak ik een paar uurtjes om het grotere handwerk aan te pakken. Door de week steek ik wat steekjes aan een borduurwerk of naai ik handmatig kleine lapjes aan elkaar, maar op de woensdagmorgen komt mijn machientje op tafel, staat de strijkplank klaar voor mijn lapjes en knip of snij ik er rustig wat op los.


de kwaliteit van de foto...  :o(

Vandaag hadden mijn spaarzame mama-uurtjes een heerlijke start van mijn kussentjeskrans als gevolg. Gekocht in de webwinkel van Atelier Bep, in mijn favoriete bruintinten. Ook alweer zo'n leuk werkje om te doen!

Stukje bij beetje probeer ik mijn handwerkjes die nog in de kast liggen tot een tevreden eindresultaat te brengen. Het kost me niets ze te maken, veel van de werkjes worden gemaakt van of op oude/gekregen lappen, maar het einderesultaat is wat mij betreft elke keer weer verbluffend.

Handwerken lijkt misschien een dure hobby, maar met een beetje inzicht, fantasie en speurwerk kun je van weinig best nog heel veel maken. Je moet er alleen wél even wat tijd voor vrijmaken...  ;o)

dinsdag 6 december 2011

Good Old Household ~ Gesprongen handen

(Uit: de rechterhand der huisvrouw)

Gesprongen handen behandelt men door ze dagelijks enige malen met een mengsel van glycerine en citroensap af te wassen. Goed in laten trekken.


Nou.. dat lijkt me een goede oude raad, waar ik ook nog wel raad mee weet  ;o) Alleen.. geen glycerine in huis. Zal het met vaseline ook lukken?

Voor ik naar bed ga neem ik een kleine hoeveelheid vaseline en smeer dit over mijn opengesprongen handen. Niet handig als je de deur uit moet, maar zo voor de nacht wil ik het wel eens proberen. En welja.. de volgende dag lijken de kloven iets minder hard geworden. Misschein zo op de dag een klein tipje alleen op de open plekken? Ook dat lijkt goed te doen. Na twee dagen smeren en bijhouden lijkt het leed geleden. Totdat ik met mijn vernieuwde handen buiten ramen heb staan zemen...

Hebben jullie een - gezonde(re), zelfgemaakte - tip of raad tegen dit (huisvrouwen?) kwaaltje? Want als ik vervolgens dit op internet lees...

Glycerine is een stroopachtige vloeistof die chemisch vervaardigd wordt uit een combinatie van water en vet. Men gebruikt het als oplosmiddel en weekmaker. Glycerine onttrekt vocht uit de onderste lagen van de huid en houdt het vast aan de oppervlakte waardoor de huid van binnenuit uitdroogt.

Vaseline is een op petroleum gebaseerd vet. Terwijl het vocht tracht vast te houden in de huid, houdt het ook zowel giftige stoffen als afvalproducten vast en laat het zuurstof buiten.

maandag 5 december 2011

Mama versus de machine - de uitslag

Afgezien van het gemopper is het me deze week prima bevallen zonder vaatwasser. Oké.. met de Sintvisite was er natuurlijk wel wat meer af te wassen dan normaal, maar als je het mij vraagt.. Nee.. zelfs toen ik het twee dagen alleen heb moeten doen, vond ik het geen straf. Ik vond het eigenlijk wel prettig, zo even verstand op nul en handjes in het sop...

Wat me uiteindelijk het meest interesseerde was toch wel de meterstand van vanmorgen. Zou het qua water een verschil gaan maken? Dat is toch wat iedereen als argument aangeeft: met de hand afwassen verbruikt meer water. Maar tot mijn verbazing: niet! En het gas? Wij hebben tenslotte een geizer, zou dat dan hoger zijn uitgevallen? Nou.. eigenlijk ook niet bijzonder. Zou het met de hand afwassen dan helemaal geen verschil maken?


Tot ik de electriciteit berekende: dát gaf wel verschil! Zitten we normaal qua eenheden zo rond de mid-twintig met soms een uitschieter tot net over de dertig, nu zaten we nog onder de twintig! Gelukkig.. geeft het toch érgens nog een verschil  ;o)

Voor mij is het een gedane zaak: de niet meer voortreffelijk werkende vaatwasser de deur uit en voorlopig geen nieuwe. Scheelt een paar honderd euro voor de aanschaf, geeft een berg nieuwe (en nodige) opbergruimte en als de electriciteit werkelijk zo laag is van het niet gebruiken van de vaatwasser...

Nu alleen manlief nog 'even' overtuigen. Daar ga ik waarschijnlijke nog een héle kluif aan krijgen..  ;o)

Quilt update: mijn voor het eerst gebiesde handwerk is klaar! Maar eerst wil ik hem graag aan een paar voor mij dierbare personen laten zien. Daarna natuurlijk ook hier een 'Show & Tell'!

vrijdag 2 december 2011

Wijze woorden

Mama en zoon (5) aan de ontbijttafel...

"Oh, lieverd? Ik zal je zo mijn handwerk eens laten zien. Mama heeft gister alle vier de randjes er omheen gezet."
"Die heb ik toch al gezien?"
"Ja.. maar toen zaten ze nog niet vast. Nu wel.. en mama is er eigenlijk best trots op.. Kijk, ik heb ze er nu helemaal aan vast gezet. Zie je wel?"
"Ja.. mooi hoor.."
"Nu moet ik er alleen nog even de lussen aan zetten. Kijk.. ik dacht dat zo te gaan doen.."


(lange stilte)

"Mama.. kom eens met die lus.. ik zou hem niet zo groot doen, geef eens.. kijk.. (gefreubel aan mijn stoflapje).. zo zou ik het doen.." (een serieuze blik over het gedane voorstel volgt.. de opzij gelegde knoop wordt erbij gepakt..) "Geef die andere knopen ook eens aan, mam.. Kijk.. die moet u zo doen.. hier één.. hier één.. en dan niet op de lussen.. Kijk.. klaar!"


En zo wil (waarschijnlijk) geschiedden...  ;o)

Fijn Sinterklaasweekend!

dinsdag 29 november 2011

Poes is er al blij mee

Nu ik nog..


Er zitten inmiddels vier biezen om mijn werk (en eigenlijk best netjes, al zeg ik het zelf), maar ik ben er nog niet klaar mee. In gedachten zag ik mijn werk aan een hanger met knijpertjes, maar ik geloof toch dat ik er twee lussen aan ga zetten.

Nog even geduld dus  ;o)

maandag 28 november 2011

*Ü*

A reader from Holland shared this..

Mama versus de machine

Al geruime tijd twijfel ik over de kwaliteiten van onze vaatwasser. Inmiddels al aardig wat jaartjes oud (een tweedehandsje) laat onze afwashulp zien dat haar definitie van schoonmaken niet helemaal gelijk meer is aan die van mij. Maar een extra handje toesteken doet ze weer wel. Wat doen we daar nou mee?

Van de week had ik een mooi voorbeeld: nadat de staafmixer al drie draaien had meegemaakt, was ik nog steeds niet tevreden over het 'schone' resultaat. Kon dat echt niet beter?
Dus maakte ik een simpel handsopje en pakte een sponsje. Met nog geen twee poetsstrepen over de kop, was het verschil al duidelijk te zien. Mama's schoonmaak werkt toch iets beter  ;o)


Nu ook de vaatblokken geregeld blijven zitten en er steeds meer (opschep)lepels en andere items met de hand na gewassen moeten worden, ga ik deze week de proef maar eens op de som nemen.

Doordat ik elke week netjes onze meterstanden bij houd, kan ik goed zien dat we qua waterverbruik nagenoeg elke week op 2 eenheden zitten. Laat ik vanaf vandaag (de meterstanden zijn immers net weer genoteerd) eens een week lang met de hand gaan wassen. Hoe bevalt dat? Wat kost me dat (qua water) extra? Kan ik in mijn electriciteitsverbruik eventueel een (kleine) daling zien?

Ik zal het eens een week proberen vol te houden en laat jullie volgende week maandag weten hoe dat ons bevallen is. Idee? Als het ons lukt en bevalt, is dit ook weer een mooie stap in de richting van het zelfvoorzienend en onafhankelijk leven. Én ik creëer behoorlijk wat extra kastruimte als dat gevaarte mijn keuken uit is...

Vele van jullie werken vast graag met de machine, of zijn er meer terug naar het oude vertrouwde handwerk gegaan?

Quilt update: twee biesjes gezet  ;o)

vrijdag 25 november 2011

Vraag & Antwoord

Zo.. nog net zo voor het weekend, op de valreep, een berichtje van mijn kant. Wat hebben we hier een hectische week gehad! Maar gelukkig met allemaal leuke dingen en met hele gezellige mensen om ons heen. Dankbaarheid troef!

Het bericht van vandaag staat voor de verandering eens in het teken van vragen die ik de afgelopen tijd (meest van anonieme of no-reply bloggers) heb gekregen. Misschien hebben meer leesters wat aan de antwoorden? Ik zou de vragen graag voor deze keer via een blogbericht willen beantwoorden, maar misschien kunnen jullie volgende keer mét emailadres reageren? Komen ze:

V: Mag ik het recept van de koek van vorig weekend?
A: Ik zal het zeker plaatsen, maar nog even geduld. Eerst moet 'ie hier nog een keer gemaakt en geproefd worden  ;o)

V: Als ik een boterkoek maak, wordt hij altijd te droog, hoe kan ik dit voorkomen?
A: Geen idee, maar misschien kun je mijn oude vertrouwde recept eens proberen? Binnenkort ook op mijn blog!

V: Monique, doet je mail het niet of zo? Vind het helemaal niets voor jou om niet te reageren......
A: Die doet het nog lieverd! Dank je wel voor je vraag. Ben alleen even zó klein in mijn blog- en reageertijd...  :o( 


V: Mmm..boterkoek..hoe laat drink je koffie?
A: Nooit! Ik ben een heuse theeleut  ;o)

V: Ik lees je al heel lang ik denk zo'n 4 à 5 jaar. Kan dat?
A: Dat klopt. Wat lief dat je (nog steeds) met me mee leest!

AAARRRGGGHHHHH!!!!!!

Vrijdagavond 25 november 2011 om 20:19 uur komt Wham! met Last Christmas op Sky voorbij!!!!! (ik kan wel janken...)

V: Grappig om het boek van Johan ter Beek op jouw blog ook weer tegen te komen. Ik twijfel al heeeeeeel lang of ik het aan moet schaffen. Wat zeg jij?
A: Wegens drukte en vermoeidheid ben ik halverwege het boek blijven hangen en ligt het stil te liggen op mijn nachtkastje. Datgene wát ik heb gelezen zet me goed aan het denken. Tóch net weer even anders dan ik al deed..

V: Is dat blauwe een soort afwasbare stift??
A: Het blauwe op mijn handwerkjes is inderdaad uitwasbare blauwe inkt. Eerst deed ik dit werk met een normaal grijs potlood, maar na een heitje voor een karweitje heb ik mezelf een dergelijke stift cadeau gedaan.


En nu ga ik als de pieten mijn pc uitzetten, het is half negen geweest, The Voice is inmiddels al van start en mijn cowl moet vandaag worden afgemaakt.

Lieve dames, heel fijn weekend en tot volgende week!

(en mocht ik nog vragen vergeten zijn: stel ze gerust!)

donderdag 24 november 2011

With great thanks to Cath and Kari

Tien uur alweer? Jeempie.. wat vliegt de tijd! Gelukkig heb ik de eerste boodschappen al binnen en staat er een klein wolwasje te draaien. Voor vanavond doe ik verder helemaal niets, want dat heeft toch geen zin. Eerst wilde ik de ramen nog even een extra poetsbeurt geven, maar hey.. het is toch donker! En de vloer dweilen met dit vochtige herfstweer heeft nou ook niet zo veel zin.. Dus maak ik (uiteraard!) vanmiddag nog wel een verse boterkoek, maar verder..  ;o)

Mijn snel-nog-even-in-het-weekend-opgezet werkje waar ik het gister over had, heb ik zojuist met een paar laatste steekjes af kunnen maken. Tijdens het maken ervan, bedacht ik me dat ik dit projectje waarschijnlijk nog wel eens zal gaan maken; het is een prima cadeau om weg te geven en het kost je nagenoeg niets. Kijk maar:


Met het doorbladeren van een handboek voor de beginnende naaister van Cath Kidston, stuitte ik op het maken van geurzakjes. Gevuld met lavendel en voorzien van een lief kanten randje. Bij het zien ervan gingen in mijn hoofd direct allerlei radertjes lopen en bedacht ik me dat ik nog lavendel heb staan, een lapje zoek ik ook wel op en dat kantje.. had ik niet eens...

Bij deze gedachten bleef het echter niet. Afgelopen weekend stuitte ik op een gratis project van Kari, waarin zij een simpel maar sfeervol patroontje liet zien. De onderzetter vond ik zelf niet zo'n goed idee (omdat ik weet dat ik dat toch niet ga gebruiken) maar het patroontje printte ik wel uit. Samen met mijn gevonden lapje, het opgezochte kantje en de lavendel.. Nee.. dat is nou weer geen combi Mootje.. Wat dacht je van de winterse potpourri die je nu toch voor je kleine prinsesje weg wil gaan ruimen?

Eén en één is twee en met een paar minuutjes handwerk, heb je al snel het volgende als resultaat:


Zeg nou zelf, sfeervol hoeft niet duur te zijn. Toch?

woensdag 23 november 2011

Rectifidinges

De ik-weet-het-nog-niet-zeker van vanmorgen is tóch geweest en het was hartstikke gezellig..  ;o)

Het idee was leuk..

.. en mijn bedoelingen ook goed. Maar ergens is er toch iets mis gegaan. Jammer..

Het begon vorige week. Ik kreeg een verzoek: of iemand even achter mijn naaimachine mocht voor een Sint-surprise. Geen probleem natuurlijk. Maar tijdens het babbelen bij een kop thee kwamen we al brainstormend op een veel leuker idee. Waarom doen we dit eigenlijk niet gewoon op woensdagmorgen, als we veel meer tijd hebben?


Zo gezegd, zo gedaan, de afspraak stond. Op het schoolplein nodigde ik nog eens drie dames uit, met z'n vijven moest het een gezellige handwerkmorgen worden. Maar je raad het vast wel.. tot vanmorgen natuurlijk.. De één kon niet, de ander weet het nog niet zeker, de derde is wat ziek en de vierde..

Gelukkig laat ik me hierdoor niet uit het veld slaan en ga ik - net als iedere andere woensdagmorgen - gewoon lekker zelf verder met mijn handwerkjes. De bies zit al half rond mijn quiltwerk gespeld, dus hier kan ik mee aan de slag. Ook mijn kerstboompje is klaar, dus hiervoor kan ik weer aan de hexagonnetjes beginnen. Mijn cowl moet nog afgebreid, de vingerhoedjes liggen inmiddels netjes op rij te wachten en oh.. een nog-even-snel-in-het-weekend-opgezet werkje, die kan ook wel worden afgemaakt.. ;o)


Vervelen doe ik me niet, maar gezelliger had ik het natuurlijk wel gevonden. Wel ach.. kan ik me vast voorbereiden op mijn Ha-Ra demonstratie voor morgen. Dat zal vast eenzelfde afvalrace gaan worden. Iemand interesse?  ;o)

maandag 21 november 2011

Niet gelukt, toch gescoord

Wat had ik zaterdag graag even naar de Naald & Draaddag in Heenvliet willen rijden.. Blogsters ontmoeten, techniekjes afkijken, ideeën opdoen.. Maar jammer genoeg was het ook dit jaar weer niet haalbaar. De zaterdag zat vol met een kinderfeestje, zwemles, de intocht van de Sint, klussen, behangen, bakken, een vergeten boodschap, middagslaap.. Als de kinders wat groter zijn misschien?  ;o)

Dus liet ik het idee voor wat het was en bracht zoon-lief naar het verjaardagsfeestje, haalde de boodschap en.. bedacht me dat ik nog een kleine drie kwartier 'over' had! In de auto, op weg naar Zwijndrecht, naar Aztec Rose. Ga ik dáár toch even snuffelen..  ;o)

Met de lieve hulp van ... (had ik nu maar even naar haar naam gevraagd..) ben ik uiteindelijk op dit stofje uit gekomen. Wat vinden jullie?


Mijn bedoeling was om dit alleen te gebruiken voor aan de achterkant en in de lussen. Laat de vriendelijke mevrouw mij nu vragen of ik er dan geen bies omheen ga zetten... Een bies?!? Ik.. de beginnende freubelaar, weten jullie nog?  ;o)

Maar na een kleine ieniemienie begincursus 'biesje maken' en het uitgeven van mijn laatste zakgeld liep ik niet veel later het gezellige winkeltje uit, zelfverzekerd er een nog wat mooiere quilt van te maken. Zou ik er werkelijk al de nodige 'skills' voor hebben?


Snel terug mijn knul ophalen en naar het zwembad. Gelukkig doen we op zaterdag allebei 'dienst' en kon ik verder met de huiselijke klusjes. Bakken, daarna behangen.. Belde moeders dat ze dat laatste wel even voor me kwam doen. Fijn! Ik verder aan het bakken en bah! Waarom lukt het nou weer niet? Alles volgens het boekje, goed gelezen, netjes en rustig gewerkt en.. valt de koek helemaal in!


Achteraf bleek dat niets af te doen aan de smaak, want zelfs bij het tweede bakkie werd er naar de koek gevraagd. Missie geslaagd?  ;o)

vrijdag 18 november 2011

Geen dag zonder

Maakte ik gisteren nog de laatste steek aan mijn wandkleed in wording, vandaag ben ik alweer begonnen met een nieuw borduurwerkje. Geen grote, maar een leuk klein weekend-project. Het borduurpatroon komt van de website van Gail Pan, maar ik kan helaas niet meer achterhalen waar het precies staat. Door de jaren en het surfen heen heb ik hier en daar aardig wat patroontjes uit weten te printen, maar kan helaas niet overal de oorsprong meer van achterhalen.


Als ik het borduurwerk af heb, wil ik er een rand van verschillende bruine lapjes omheen naaien en er uiteindelijk een klein kussentje van maken. Je ziet het, ik kan haast geen dag zonder handwerk  ;o)  Jij?

Mooi en creatief weekend allemaal!

donderdag 17 november 2011

Ligt het aan mij?

Of is het gewoon drukker dan anders, zo in de laatste weken voor de feestdagen? Mijn agenda staat al weer aardig vol met van alles en nog wat en dan zijn er natuurlijk ook nog de normale huiselijke beslommeringen. Niet dat een agenda bij ons nou de baas in huis is hoor, want met een dag als vandaag (lees: een knorrige ik-krijg-weer-twee-nieuwe-tanden jonge dame en een loom op de bank hangende ik-heb-koorts-en-een-om-te-gillen-zo'n-pijnlijke-tong knul) lijkt de hele boel toch al snel in de soep te lopen. Áls je je er tenminste druk om maakt. En dat is nou nét iets wat ik vandaag even niet deed  ;o)

Terwijl ik de één zachtjes maar gedwee de bank op duw, hem voorzie van een warme kop kamille-thee met paracetamolletje en bedek met het altijd aanwezige 'gaatjes-kleed', neem ik de ander op de arm en probeer haar wat tot rust te sussen. Niet veel later zijn ze allebei vertrokken en ga ik er zelf ook even lekker rustig bij zitten. Nog wat laatste steekjes aan mijn borduurwerk en ik kan eindelijk beginnen met de quiltrand. Wat heb ik daar naar uitgekeken!


Nu alleen nog een mooie stof voor de achterkant erbij. Zal ik dat komende zaterdag gaan doen op de Naald & Draaddag in Heenvliet? Of hou ik het nog even uit tot de Winterfair bij De Quilthoeve? Ik zou natuurlijk ook ...

Laat ik maar rustig wachten tot ik een mooie, geschikte stof heb kunnen vinden. Tot die tijd kan ik me misschien beter even richten op het afmaken van mijn cowl. Want die kan ik inmiddels wel gebruiken!

dinsdag 15 november 2011

De zak van Sinterklaas

(Uit het jaar 1947)

Wat zal er dit jaar weer uitkomen? Zal het Sint-Nicolaas gelukken voor iedereen een welkom geschenk op de kop te tikken? De etalages bieden al weer meer verscheidenheid dan vorig jaar, maar alles is nog erg duur, vooral als 't enigszins naar luxe zweemt.
Daarom gaan we zien, of we zelf niet wat leuke cadeautjes kunnen bedenken, die niet veel geld, maar natuurlijk wel de moeite vragen. Maar de voldoening van zo'n zelfgefabriceerd geval is dan ook veel groter dan van iets klaargekochts, zodat we ons een beetje extra werk met liefde getroosten. Vooral als 't zulke gezellige, weinig tijdrovende karweitjes zijn als hieronder staan beschreven.

1. We zullen met iets practisch voor Vader beginnen. Onze puntenvoorraad spreken we het liefst zo weinig mogelijk aan, daarom proberen we in een manufacturen- of stoffeerderszaak een puntenvrije grijze moltondeken te bemachtigen. Een grote maat kost ongeveer een tientje, wel een heel bedrag, maar 't is dan ook voor Vader! Van deze deken maken we een gemakkelijk huisjasje, dat we met dik koord versieren.

2. Voor de grote dochter, die er graag leuk uitziet, kopen we een paar meter bandfluweel om er haar oude winterjurk mee op te vrolijken. Een paar strikjes op het lijfje en op de rok maken van het oude saaie jurkje een gezellig up to date japonnetje. Als Uw dochter handig is met de naald, geeft U haar alleen 't rolletje bandfluweel of ander garneerband en 't ideetje, zij werkt het dan zelf graag uit.

3. Voor een studerende zoon of dochter is een voetenzak altijd een zeer welkom geschenk. We maken hem van een oude deken (bv. molton) of andere stevige stof. Van buiten geven we hem een fleurig overtrekje, als de deken er wat grauw en somber uitziet. Ook een monogram in afstekende kleur kan wonderen verrichten. Van binnen voeren we de zak met flanel of iets dergelijks na hem met watten iets te hebben opgevuld. Erg leuk is ook de buitenkant van allerlei kleine lapjes aan elkaar te maken, een z.g. lappendeken. Als we een reepje bont over hebben, kunnen we dat er nog ter garnering omheen bevestigen. Natuurlijk vergeten we niet een kruik onderin de zak te stoppen, die met de komende wintermaanden de kou moet verjagen. De zak zorgt er dan wel voor dat de warmte niet verloren gaat.
4. Voor de lekkerbek in de familie kopen we een aardewerk schaaltje, dat we vullen met zefgemaakte marsepeinen aardappeltjes, waarvan het recept wel in het kookboek staat.

5. Over een kookboek gesproken, vindt U een zeildoek kookboekomslag geen practisch geschenk voor een nijvere huisvrouw? Dat leuke genopte zeildoek zal nog wel niet te krijgen zijn, maar effen (namaak) zeil kunnen we toch ook wel gebruiken voor ons doel. We kunnen de voorkant van het omslag versieren met wat applicatiewerk van zeil in een andere kleur en vergeten vooral één of meerdere aanwijslintjes niet.

6. Van hetzelfde materiaal maken we een morszeiltje voor onze 2-jarige kleuter. Wat opgeplakte of met een paar steken vastgezette figuurtjes dienen om de eetlust te bevorderen.

7. Als we voor de allerjongsten een paar punten kunnen missen, kopen we twee knotten van die heerlijke dikke wol, die liefst met houten pennen moet worden gebreid. Hiervan maken we een grappig kabouterpuntmutsje en allicht houden we nog wat over voor een paar wantjes ook. Met die dikke wol ben je in een ommezientje klaar. We voeren het mutsje met flanel en strikken 't van voren met een stevig bandje dicht. In de wandjes rijgen we bij de polsjes elastiek en we naaien een stivig bandje tussen de beide wandjes tegen 't verliezen.

8. Voor een van onze andere spruiten maken we een lekker warm kamerjasje, ook al weer uit een grijze molton deken zonder punten. Het jasje wordt afgewerkt met koord of sierband en een paar geborduurde of geappliqueerde beesten fleuren het geheel op.
9. Van een opgespaarde verzameling luciferdoosjes, die we aan elkaar plakken, en een oude schoenendoos kunnen we voor onze driejarige kleuter een winkeltje maken. Helaas zal dit voorwerp echter wel geen lange levensduur zijn beschoren, of 'de winkelier' moet erg kalm en voorzichtig zijn uitgevallen. Aan de voorkant van de laadjes doen we zo'n pinnetje, als wel voor sluiting van grote enveloppen wordt gebruikt. Dat dient om de laden open te trekken. We vullen de laadjes met erwten, bonen, havermout enz. leggen in de schoenendoos-winkel ook wat lege zakjes en een oud lepeltje neer en onze kleuter zal zich allicht een poosje met dit geschenk kunnen bezighouden.

10. Als we in een bosrijke omgeving wonen, zoeken we wat kleine denappels op, die als garnering van jaeger- en schapenwollen kledingstukken dienen. De denappels aan het gebreide koord vormen een 'natuurlijke' afwerking. Ook apart is een broche van drie denappels aan één steeltje. We laten er een speld achter zetten door een zilversmid. Voor zulke broches moeten we echter wel een paar boswandelingetjes over hebben.

11. Een cadeau waar ook de oudere kinderen aan mee kunnen werken, is een poppenkast. De poppen bestaan uit een holle kop, twee holle handen, een wijde jurk en drie kokertjes. Eén kokertje dient als hals, de andere voor de polsen. Ze moeten zo wijd zijn, dat Uw vingers er gemakkelijk door heen kunnen. De lap wordt aan de kop vast genaaid en aan de wijde mouwen bengelen de holle handjes. Door de hand onderin het fladderende poppenlijf te steken, de wijsvinger in de kop, duim en middenvinger in de armen, kunnen we de pop allerlei bewegingen laten maken. Als we over een beetje fantasie beschikken, kunnen we met behulp van verschillende poppen en een kartonnen poppenkast zelf voorstellingen geven.

We hopen, dat U uit deze ideetjes een keus kunt maken en wensen U veel succes met 't uitwerken ervan.

maandag 14 november 2011

Voor het eerst

Voor het eerst deze herfst heb ik de verwarming aangezet. Niet te hoog, maar net even een tikje om de kou en het vocht het huis uit te krijgen. Het begint nu eindelijk een beetje op de koude winterdagen te lijken, maar afgelopen zaterdag vond ik het toch zo vreemd!

Met z'n allen voor de buis. De één met blote voeten, de ander in een korte mouw, de zon die warm naar binnen scheen en haast geen wolkje aan de lucht. 'Hoor de wind waait door de bomen...' De warme chocolademelk met slagroom smaakte ons prima, maar echt kloppen deed het voor mijn gevoel toch niet. Gek hé?


Nu staat de verwarming dus een klein beetje aan en voelt het - ondanks mijn maillot en coltrui - toch wat behaaglijker aan. Ook nu ik straks de (vele) wassen op ga hangen is het fijn om wat extra warmte in huis te creëren.

Hoe is trouwens jullie weekend geweest? Ook een beetje rustig en naar wens? 'k Zal er eerst eens even lekker voor gaan zitten. Een kop thee erbij en gezellig bij jullie om het hoekje kijken. Goed idee?  ;o)

vrijdag 11 november 2011

Nog zo'n reus...

... maar ik ga hem verslaan hoor! (zeg ik nu héél stoer...)  ;o)


Fijn en gezellig weekend allemaal!

donderdag 10 november 2011

Niet voor mij

Gratis is gratis en gratis neem je mee, niet? Nou.. niet altijd.. tegenwoordig kijk ik eerst of het een product is waar ik wat mee kan en of het 'verantwoord' is. Afgelopen weekend werd me een C.risp & F.ruit van W.asa aangeboden. In eerste instantie dacht ik dat ik het niet mee hoefde te nemen in verband met melk en/of zuivel, maar na een check op de verpakking begreep ik dat het om een kuipje fruit gaat. Prima.. ik neem het mee.


Aangezien er momenteel een aktie voor dit product loopt en we vanavond weer boodschappen gaan doen, besloot ik net de proef te ondergaan. Allereerst: het fruitkuipje ziet er aantrekkelijk uit. Ik heb er wel trek in gekregen en de bewering dat je door het eten van dit kuipje je anderhalve portie fruit van de dag binnen hebt, klinkt ook aanlokkend.

Kartonnetje eraf, plastic dekseltje eraf, hey! een lepeltje..., plastic folietje verwijderen, nog een plastic folietje verwijderen en hé hé.. eindelijk mijn fruit. Ziet er goed uit. Nu de cereals met de vruchten mixen en mjammie!


Tijdens het nemen van de eerste happen bedenk ik me dat het toch wel een enorme berg afval met zich mee brengt als ik dit elke (werk)dag zou gaan gebruiken.


Vijf kartonnetjes, vijf kuipjes, vijf dekseltjes, tien folietjes en ook nog eens vijf lepeltjes... Na een hap of wat werd de smaak me wat te veel. Te zuur? Te zwaar?


Morgen pak ik weer mijn oude vertrouwde fruithap. Iets meer werk, maar in ieder geval een heleboel minder afval om te verwerken. En de al gerecycelde lepeltjes, kuipjes en kartonnetjes.. prima.. Maar het moet nog steeds verwerkt/verbrand worden. Laten mijn schilletjes dat werk nou allemaal lekker zelf doen... ;o)