Jaarlijks terugkerend uitje

Ik weet het.. ik ben af en toe een rare. Nu het weer behoorlijk om is gedraaid, we al dagen last hebben van flinke herfstige buien, zit ik weer aardig lekker in mijn vel. Oké.. de gedachten dat er mensen met angst en beven naar de lucht staan turen omdat hun kelder of huis mogelijk weer onder water kan komen te staan.. Dat is natuurlijk een ander verhaal. Maar net als nu.. een flinke bui, wat donker in huis, de gedachten aan straks de kaarsjes aan op tafel met een flinke kop warme thee erbij...  ;o)

Maar eigenlijk wil ik jullie eerst nog even mee nemen naar de dag van gister. Zoals inmiddels enkele voorgaande jaren, zijn we (mijn ouderlijk gezin bestaande uit paps, mams en zusje) een hele dag uit geweest. Man en kinderen bleven thuis en wij werden wederom een dag in de watten gelegd.

Met bestemming onbekend stonden zaterdagmorgen 9 uur onze ouders voor de deur en gingen we op weg. Halverwege de reis een kop thee met lekkers om uiteindelijk helemaal in Enkhuizen uit te mogen komen. Toerist in eigen land!  ;o)

Na in een cafeetje voor een flinke bui te hebben geschuild (een vriendelijke, jolige vrijgezel kwam in het kader van zijn vrijgezellenfeest om onze BH's vragen!) liepen we richting het Museumpark van het Zuiderzee Museum. Heb je dat wel eens gezien? Ik kan het je zeker aanbevelen. We hebben er van alles gezien: de kerkbuurt, de stadsgracht, de polder, het vissersdorp, de Markerhaven en het natuurgebied. Nagenoeg overal mochten we naar binnen. We waanden ons werkelijk járen terug in de tijd. Zéker toen we letterlijk een heuse dorpsscène uit de jaren '30 binnenliepen...

Een (wat uitgebreide)  impressie:

Wat dreigende bewolking bij aankomst 

Eén van de eerste huisjes binnen het museum

We pakten de vissersboot voor een rondvaart op het IJsselmeer.
Het is maar goed dat we op dat moment nog niet wisten dat we met dit open
bootje een flinke regen- en onweersbui in zouden varen...

Beelden uit het vissersdorp

Terug in de tijd met de dorpsscène uit 1930

Een kijkje in de polder

Met de visrokerij waar je een vers gerookte haring (kipper) kon kopen

Naast een heleboel mooi aangelegde moestuinen vonden
we ook een heuse appelboomgaard tussen de oude huisjes

En in de kerkbuurt vonden we nog wat prachtige vervoersmiddelen

Tot slot heb ik ook nog mijn twee kleine aankopen van deze (weer) onvergetelijke gezinsdag op de foto gezet:

Wat ouderwetse houten knijpers en een stokplaatje voor op mijn houten wandelstok

Oja... en een zakje oudhollandse haverstrobrokjes. Daar is alleen niet zo héél veel meer van over...  ;o)

Hoe laat?

De ketel staat al op het vuur, de cake is inmiddels aangesneden. Hoe laat kan ik jullie verwachten?

Kunnen jullie direct mijn kussentje komen bewonderen  ;o)

SWAP je mee?

SWAP.. ook weer zo'n woord.. Net als AFFO of BEE. Woorden waarvan ik een jaar geleden nog nooit gehoord had, maar die nu zelfs op mijn eigen blog te vinden zijn  ;o)

Doet me denken aan de vraag van Ellen die ik een tijdje terug kreeg: wat betekenen toch al die afkortingen die je in handwerkland steeds tegen komt? Ik zal er van de week eens een berichtje aan wijden. Oke?

Vandaag laat ik alle aandacht naar de SWAP van Jeannet gaan. Zij heeft een heuse speldenkussen-ruil op poten gezet, wat werkelijk nu al ongekend veel deelnemers trekt. Wat leuk!

Ja, natuurlijk heb ik me ook ingeschreven, wat dacht je dan? En ik weet óók al welk kussentje ik ga maken. Heb er zin in! Alleen jammer dat ik jullie er niet in mee kan laten delen... Moet nog even geheim blijven hé? Maar goed, dat komt later weer. Na de ruil. Geduld is een schone zaak!  ;o)

Maar er zijn nog plaatsen zát hoor. Dus als je het ook leuk vind om zomaar iemand te verrassen met jouw zelfgemaakte creatie én graag verwend wilt worden met een mooi werkje van een ander: Schrijf je in! Dat kan nog tot 5 september a.s. Voor alle verdere informatie kun je het bericht op haar site nog even doorlezen.

Ben heel benieuwd hoeveel freubelaars er straks een speldenkussen gaan maken!  ;o)

Quilten, patchen of gewoon freubelen?

Terwijl ik hier stiekem zit te genieten van een helemaal voor mijzelf gekochte tompouce ;o) denk ik na over wat Daniëlle me van de week in een mailtje opmerkte. Ik vertelde haar dat ik nu eindelijk toch eens was begonnen aan het quilten. Dat ik vierkantje lapjes in vier nieuwe vierkantjes had gesneden, om deze vervolgens weer aan elkaar te naaien (hoezo, werkverschaffing?). Haar opmerking was dat het misschien dan toch geen quilten zou zijn, maar mogelijk patchwork?

Ik heb werkelijk geen idee wat ik nu precies aan het doen ben, maar dit is waar ik de laatste dagen mee bezig ben geweest:

De eerder uitgezochte lapjes

Netjes in vier gelijke vierkantjes gesneden

Deze vervolgens willekeurig rond het borduurwerk gelegd

Uit de oude doos een draadje erbij gezocht

Netjes één voor één de lapjes weer aan elkaar naaien

En langzaam aan ontstaat er een kleurrijk randje voor om mijn werkje

Maar.. hoe heet deze manier van handwerken nu precies? En doe ik het zo een beetje goed? Heb het immers nog nooit eerder gedaan, het is weer één van mijn "ik-probeer-het-zelf-wel-werkjes"..  ;o)

Ik vraag me nu alleen wel af of ik nu eerst de vierkantjes in het rond moet vastmaken en dan rond het borduurwerk naaien, of dat ik eerst de linkse en rechtse strook vast naai om vervolgens boven en onder er tussen te naaien.

Wie wil mij het laatste stukje op weg helpen? Kan ik er daarna een lapje achter zetten voor misschien een klein kussentje?

Tuin update

Met het mooie weer dat ze vandaag voor ons in petto hadden, dachten we een bezoekje aan de tuin te brengen. Met niet veel zon, maar met een dikke laag bewolking was het weer niet mooi, maar wel warm.

Er kon vandaag nog wat spinazie gezaaid worden, we hadden wat (veel) preiplantjes gekregen en ook nog een enkel plantje winterandijvie. En natuurlijk hoopten we dat de (vlees)tomaten eindelijk eens een kleurtje zouden hebben gekregen. Maar helaas.. het is nog steeds wachten. Rustig en geduldig wachten..  ;o)

De druiven daarintegen doen het een stuk beter, beginnen nu echt goed door te kleuren en zien er al best apetijtelijk uit. Zouden ze straks ook lekker smaken?

Ondanks de trage groei van de laatste groenten, hebben we aardig wat kunnen oogsten, dus mij hoor je verder niet klagen. De eerste bieten trok ik de grond uit, twee kooltjes gingen mee en ook de bramen en frambozen konden weer héérlijk geplukt worden.

Verder hebben we nog een paar gele peertomaatjes mee kunnen nemen en trokken we twee verloren knofloken de grond uit. Al met al een goede mand vol om lekker thuis te gaan verwerken.

Geniet van je weekend! ;o)

Toontje lager

M'n boodschappen nog doen en straks de vuile was
M'n haar dat wil ik groen maar dat kan morgen pas
De huur nog overmaken en de tandarts zometeen
Naar Valkenburg of Aken waar moet ik dit jaar nou weer heen

008 Bellen, had ik dat boek nou uit of niet
Girokaarten bijbestellen, vergeet de vuilniszakken niet
Die afspraak was veranderd en, oh, verrek, dat feest
Naar de nieuwe van Fellini ben ik gelukkig al geweest
Ik ben geweest

Met m'n vriendin moet ik praten over de rol van man en vrouw
Sinterklaasgedichten maken hoewel, het is pas juni nou
De krant ligt nog te wachten ik moet wat doen aan sport
Slapeloze nachten want de dagen zijn te kort
Ze zijn te kort

M'n bed moet ik verschonen ik moet naar de WC
Belastingformulieren te laat zo'n week of twee
Ik zou langs bij haar vanavond of kwam ze nou bij mij
M'n agenda moet ik bijhouden maar ik heb te weinig tijd
Te weinig tijd

Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet nog hinkstapspringen op de maan
Zoveel te doen
Ik heb nog zoveel te doen
Ik moet hier ooit nog eens vandaan...

~ Toontje Lager ~

Maar eerst gaat Mama verder aan haar borduurwerkje. Het schiet al zó lekker op!

Ons droppie ~ de 11e week

Hier zitten jullie stiekem op te wachten hé?  ;o)

De echoscopiste zette vanavond het kijkertje op mijn buik en nog voor we er erg in hadden konden we stiekem mee genieten met ons hele kleine (drukke!) hummeltje. Heerlijk heen en weer schommelend, konden we het tafereel even ongestoord aanschouwen. Wat een gelukzalig moment!

Armpjes, beentjes, alles zit er in juiste aantal aan. Niets geen stiekem tweede hummeltje dat om de hoek kwam kijken, gewoon één hoofdje, twee armpjes en twee beentjes  ... zucht ...   ;o)

Oh.. jullie willen weten hoe het plaatje in elkaar zit? Komt 'ie:

Helemaal links -in het zwarte vlak- vind je het hoofdje. Bijna halverwege - net onder de aanwijsvinger- zie je twee witte vlekjes onder elkaar. Dat zijn de handjes. Verder naar rechts heb je dan nog de ruimte voor de billen, benen en voetjes, maar die zijn wat lastiger te onderscheiden. Kunnen jullie hier wat mee? Wij hebben ons dropje natuurlijk in beweging gezien, dat is qua herkenning al een stuk makkelijker. Maar hoop dat ik het jullie zo wat duidelijk heb gemaakt, zodat jullie het ook een beetje kunnen zien.

Verder gaan de dagen weer aardig voorbij, ben ik nog steeds erg moe en móet ik eerst wat eten voor ik de dag verder begin. Maar ik slik deze onhebbelijkheden graag voor zoete koek. Over een half jaar zal ik naar alle waarschijnlijkheid alles in één klap vergeten zijn  ;o)

De laatste dag

De vakantie is weer voorbij, de eerste schooldag is alweer van start gegaan. Mama heeft al weer wat opruimklusjes in huis achter de rug en gaat proberen het normale ritme weer onder de knie te krijgen.

Maar eerst natuurlijk een enorm dank jullie wel voor alle gelukwensen. Wat lief om zo veel reacties te mogen krijgen! En haha.. leuk dat jullie zo nieuwsgierig naar de komende maanden zijn  ;o)  Ik hou jullie op de hoogte hoor! En jullie boffen, want morgen mag ik alweer voor de derde echo...

Gister morgen.. tijdens het ontbijt bedacht ik me dat het wel leuk zou zijn om de laatste dag van de vakantie er nog eventjes op uit te gaan. Als eerste kwam Diergaarde Blijdorp in mijn gedachten en pakte meteen de pc er bij. Na gezien te hebben dat we alleen al voor de entree zo'n € 60,00 kwijt zouden zijn, ben ik verder gaan neuzelen en zijn we later de morgen richting Oostvoorne gereden. Volgens de gegevens op het w-w-web zouden we daar een bezoekerscentrum kunnen vinden met een mooie natuurrijke omgeving er omheen.

Met drinken en wat lekkers in de tas hebben we uiteindelijk de zogenoemde Libellen-route van 3,3 kilometer gelopen. Wel met de jas aan, maar wat was dat lekker! En moet je eens zien wat we daar onder andere onderweg tegen  kwamen:

Het lijkt wel herfst!

Onderweg hebben we ook nog een paar leuke foto's kunnen maken bij omgevallen bomen en achtergebleven boomstronken. Eén van die foto's zal ik misschien nog als nieuwe kop gaan gebruiken, want de foto die jullie nu zo leuk vinden is alweer van dik een jaar geleden. Mag dus wel wat recenter hé?  ;o)

Na een kleine twee uur wandelen hebben we bij de naastgelegen brasserie (in naam van de laatste vakantiedag) een kopje koffie en thee gedaan met een tosti erbij. Oké.. ook niet gratis natuurlijk, maar voor € 45,00 minder uitgaven hebben we zo ook een heerlijke dag gehad.

Nu weer de draai proberen te vinden, al denk ik dat we die aan het einde van de week vast wel weer te pakken hebben  ;o)  Mooie en gezellige dagen!

Augurkentijd

Je hoort wel eens zeggen dat de tijd vliegt. En soms kan ik me daar wel aardig in vinden. Voor je het weet is de zomer weer voorbij en staan we aan de vooravond van de natte, herfstige daagjes.
Afgelopen weken vlogen mij echter niet zo snel voorbij. Om heel eerlijk te zijn.. ze krópen aan me voorbij. En nee.. niet vanwege de grote-vakantie-weken..

Tien weken.. ook eigenlijk niet zo'n gek grote periode. Haal er nog eens een week of drie vanaf en er blijven er zeven over. Valt toch best mee? Ja.. als je het op een normale dagelijkse routine manier bekijkt wel. Maar als je als schrijfgrage Mama al die tijd je mond niet voorbij mag praten.. Als je al je onhebbelijkheden nog even voor je moet houden en ook nog eens als een dolle door het huis hobbeld.. dan duren die weken lang hoor!

Maar nu kan het wel.. En "mag" het officieel ook..

Want wat wil ik nu eindelijk eens met jullie delen hoe ik elke dag met een maatbeker op het toilet loopt te klungelen.. Hoe ik sinds kort werkelijk wàlg van de geur van gehakt.. Hoe ik meerdere malen per dag enorme vreetbuien te verwerken heb, tegelijkertijd kotsmisselijk aan het ontbijt verschijn, zwaarvermoeid de dag probeer door te worstelen, bergen pukkels in mijn gezicht krijg, mijn haar voor geen meter meer zit.. Hoe we hier inmiddels overspoeld worden met bérgen reclamepost, ik tussen neus en lippen door ruim drie kilo zwaarder ben geworden en ik bijna geen broek meer dicht weet te krijgen..

Of het verder wel lekker oké gaat? Ja hoor.. ik kan werkelijk de hele wereld aan.. het is alleen...

IK BEN ZWANGER!!!!  ;o)

En om jullie in deze gelijk met ons mee te laten genieten:

Mooi hé?!

Deze echo is inmiddels alweer de tweede, van zeven weken zwangerschap. Vroeg hé?

Maar dit op aanvraag van de verloskundige, omdat ik vorig jaar een miskraam heb gehad. Wat was ik extra zenuwachtig! Maar nu ben ik redelijk door de cruciale weken heen, hebben we het hartje mogen zien kloppen en kan ik het echt niet meer voor me houden. Mijn buik begint inmiddels ook aardig uit het fatsoen te raken, dus..  ;o)

Als jullie het niet erg vinden, zal ik hier nu en dan ook eens over ons toekomstige wondertje praten. Want dat is het weer hoor! Een wonder. Kijk nog maar eens naar die foto. Is het geen pláátje?  ;o)

Wat je nog niet wist...

Vorige week werd ik via enkele kanten verrast met weer een heuse Award. Dit keer was het de Stylish Blogger Award. Wat ontzettend leuk om te mogen krijgen! Dank jullie wel daarvoor!

De reden dat ik hier nog niet eerder op terug ben gekomen is omdat ik natuurlijk véél te lekkere muffinfoto's te delen had  ;o) Haha! Nee hoor.. maar bij de Award zit een kleine "opdracht": vertel 5 dingen over jezelf die bij je bloglezers nog niet bekend zijn. Tja.. wat vertel je dan?

Dáár heb ik dus even over na moeten denken.. Maar hier zijn ze hoor!  ;o)

1. Ik ben een enorme people-pleaser. Dat resulteert nog wel eens in moeilijke situaties waarin ik mezelf soms een beetje kwijt kan raken.

2. Ik ben over het algemeen heel erg onzeker. Ik? Ja, écht hoor!

3. De meeste muffins en taarten die ik maak eet ik niet zelf, maar geef deze door aan manlief om ze op de zaak uit te delen. Ik ben totaal geen snoepkont...

4. Ik ben een heuse perfectionist en heb graag alles in huis aan kant. Kom bij mij plots binnen vallen en je zult waarschijnlijk denken dat ik je al verwacht zou hebben.

5. Ik heb een vrij klassieke smaak, maar ben een daarbij ook een heuse IKEA-freak, al zal je beiden niet zeggen als je nu mijn blog ziet en me in het dagelijks leven tegen komt.

Dit laatste punt en de eerste twee punten van mijn "Oh-wat-ben-ik-vandaag-toch-eerlijk"-antwoorden hebben me doen besluiten mijn blog eens zó vorm te geven dat het is wat ik zelf erg mooi vind. Niet van wat ik denk dat een ander mooi zou vinden, maar waar ik van hou.

Voor jullie misschien erg vanzelfsprekend, voor mij een hele opgave...

Special request ;o)

Speciaal voor jullie, om te laten zien dat het ook zonder pakje kan  ;o)

Appel-kaneel muffins

Verwarm de oven voor op 180'C. Vet een standaard muffinblik in of zet er 12 papieren cakevormpjes in. Zeef 300 gram bloem met 250 gram suiker, 1 eetlepel bakpoeder en 1 theelepel gemalen kaneel in een grote kom. Klop in een kom 4 eetlepels plantaardige olie, 60 gram gesmolten en afgekoelde boter, 2 eieren en 1,8 deciliter melk door elkaar. Doe bij de droge ingrediënten en roer losjes door elkaar; het beslag moet licht klonterig zijn. Vouw er losjes 1 grote rode geschilde, uitgeboorde en in dunne schijfjes gesneden appel door. Vul elk muffinvormpje voor driekwart.

Bak 20 tot 25 minuten in de oven, of tot de muffins goudgeel zijn en een in het midden gestoken vleespen er schoon uitkomt. Laat 1 tot 2 minuten in het blik afkoelen en doe ze dan over op draadroosters. Serveer warm of op kamertemperatuur.

En dankzij een van de week gekregen blog-award morgen vijf wetenswaardigheden die jullie nog niet van mij wisten...

Door de mand

Schrijf ik altijd over hoe heerlijk ik in de keuken aan het kokerellen ben, hoe de pakken bloem en dergelijke hier de deur uit vliegen, vraagt Marion me gister om het "geheime" muffin-recept. Tja... en daar ga je dan... als je nou nét een keer een kant-en-klaar pak van Dr. Oetker hebt gebruikt... *Ü*

Niks geen geheim dus... de muffins uit mijn vorige blog zijn gemaakt met een pakje muffinmix, eieren en boter. That's all...  Maar er liggen al wel weer ingrediënten voor zelfgemaakte Appel-kaneelmuffins te wachten hoor! Zónder pakje  ;o)

Mijn helemaal zelf gefabriceerde glazuur: poedersuiker, klein beetje water en... één druppel verse homemade bramensaus!

Heb net weer even een kijkje op de tuin genomen. Wat gaat dat toch lekker! Jammer alleen dat we nu niet veel kunnen oogsten. Het zijn zo'n beetje allemaal nog lange termijn groenten die er in staan. Al beginnen de tomaten nu toch ook wel echt goed door te komen. Nog even een kleurtje er op en we kunnen weer gaan verwerken. Saus, soep, zo op het bammetje...  ;o)

Hier wat tuin-foto's:

Eén van de vele mega-pompoenen uit onze eigen gedroogde pitten van vorig jaar.

Eén van de drie meloenen (die ik overigens zelf niet eens lust)

Heerlijke grote vleestomaten

Dit jaar voor het eerst in de tuin en door zoonlief laten zaaien. Mooi hé?

En tot slot de bramenbuit van vandaag. Nét geen 200 gram, maar weer genoeg om te verwerken.

Heerlijk hé? Kunnen en mogen eten van je eigen tuin? We hebben er werkelijk nog geen moment spijt van gehad. Oké... elk jaar balen we natuurlijk wel als er iets niet helemaal naar wens is verlopen, maar als je toch ziet wat voor voldoening het geeft...

Hebben jullie nog leuke of verrassende ideetjes om deze (en de vele volgende) braampjes te verwerken? Want om er nu alleen maar saus of jam van te maken...

1-2-3

Gewoon een beetje relaxed en heupwiegend op de heerlijk vertrouwde klanken van onder andere Cherry Oh Baby en Red, Red Wine van UB40 sta ik weer eens wat in de keuken te kokkerellen. Binnen no-time veranderen ingrediënten in een gladde creme en vul ik de cupjes af. Krap kwartiertje de oven in en niet alleen de keuken ruikt verrukkelijk. Met het openstaande raam moeten de buren er inmiddels ook wel wat van opgemerkt hebben.

Standaard werkje inmiddels, eigenlijk ook niet te mislukken... maar lékker!  ;o)

Nu wil ik er weer eens een nieuw probeerseltje aan toe voegen: merengue botercreme ofwel 1-2-3 botercreme. Volgens onderstaand fimpje van Dyann Bakes zou het niet zo heel erg moeilijk moeten zijn om te doen. De creme wordt over het algemeen gebruikt om tussen een paar lagen taart te doen, maar je schijnt er ook leuke toefjes van te kunnen maken.

Mmmm... verse muffin, toefje botercreme en een decoratiefje er bovenop...

Hoe het inmiddels met al dat gesnoep met de kilootjes gaat? Goed hoor!  ;o)

Zon en regen

... de beste combinatie voor het laten groeien van je eigen groenten en fruit. En dat doen ze... groeien. Vooral de pompoenen en meloenen schieten de grond uit. Wat leuk om te zien!

En eindelijk... éindelijk konden we gisteren de eerste bramen van de struiken halen. Nog niet veel, maar uiteindelijk bleken het toch 125 grammetjes te zijn. En dan? Zo opeten? Invriezen? Ik had werkelijk nog geen idee. Tot ik in gedachten een stevig, puur, zelfgemaakt bramensausje over een bolletje roomijs schonk. Zou dat kunnen? Ik heb het nog nooit eerder gedaan... ach... proberen dan maar weer hé?  ;o)

Ik maakte de braampjes schoon, zette de staafmixer er op en voor ik er erg in had had ik een sausje. Vinger in de saus, aflikken en ... IIEEUUWW!! Misschien kan wat wat suiker er door wonderen verrichten?

Op de gok maar een theelepeltje of vijf rietsuiker door de saus geroerd en een (klein) nipje genomen. Beter... véél beter... alleen die pitjes...

De tafel was inmiddels voor de lunch gedekt, de boterhammetjes stonden al klaar. Snel kiepte ik het nog wat dikke sausje leeg boven een theezeefje op een kommetje en ging aan tafel. Na het eten was er vanzelf al wat saus door het zeefje gezakt en nadat ik met een lepeltje door het zeefje ging roeren, kwam de saus er met rappe snelheid verder doorheen. Zou het werkelijk wat gaan worden?

Ja hoor! Inmiddels staat er een bakje bramensaus in de koelkast te wachten op een paar bolletjes roomijs.

Pure verwennerij!  ;o)

Love to Sew

Maar dat wisten jullie al hé?  ;o)

Gisteren ben ik toch weer begonnen met een nieuw patroontje: een plaatje voor de komende kerstdagen. Je kunt er niet vroeg genoeg mee begonnen zijn!  ;o)

Verder zal ik vanavond eerst eens proberen om iedereen die mij privé gemailt heeft, een bericht terug te sturen. Dat zal wel even wat tijd in beslag nemen, want jullie hebben me zó massaal allerlei lieve en vooral eerlijke berichten gestuurd, daar zal ik toch écht even de tijd voor moeten nemen.

Bij deze wil ik jullie wel alvast een heel erg dank je wel zeggen. Het wordt gewaardeerd!

Gewoon

.. omdat het maandag is.. ;o)

Enne... mijn stitchery is alweer klaar! Begin ik nu meteen met weer een nieuwe of maak ik eerst deze tot een AFFO? Ik denk er nog even over na. Eerst maar eens een "bakkie" met zelfgemaakte cake. Mjammie!

Túúrlijk!

Dit is een patroontje wat ik gisteren in mijn bonte verzameling vond en waar ik vandaag met mijn hele ziel en zaligheid aan begonnen ben:

Dank je wel Katrien, voor deze prachtige, warme kleur rood (DMC 221). Zelf zou ik het nooit zomaar gekozen hebben, maar nu ik het zo op mijn lapje gestitched zie, ben ik er echt helemaal weg van. Het zou zomaar eens "mijn nieuwe bruin" kunnen worden  ;o)

Gaandeweg de eerste steekjes bedacht ik me dat deze kleur wel heel erg mooi overeen zou komen met mijn nog-op-verwerking-wachtende hexagonnetjes. Misschien weer eens een speldenkussentje?

Ik ga er in ieder geval weer eens lekker ouderwets rustig voor zitten. Zonder televisie. Zonder radio.

Wat blijven dit toch heerlijke werkjes om te doen!