First thing in the morning, she dresses for work, rolls up her sleeves, eager to get started.

~ Proverbs 31:17 ~

zondag 30 mei 2010

Tópblog!

Heb je inspiratie nodig, ben je crea en wil je meer doen met je oude kledingstukken?

Check this dan vooral even out. Toppertje!!  ;o)

Klikkerdeklik

Eigenlijk geen idee meer hoe ik bij haar terecht kwam (héérlijk dat af en toe gedachtenloos en informatie slurpend doorklikken van site naar site ;o) maar wéér kwam ik op een no-tv-blogster uit. Dit keer las ik bij Carmen van Life Blessons een stukje over het niet hebben van een televisie. How nice!

Het doet me er aan herinneren dat wij hier nog steeds een televisie op de kast hebben staan, maar dagelijks aan gaat het gelukkig niet meer. De avonden dat we samen een glaasje wijn drinken of een spelletje doen komen de laatste tijd steeds vaker voor. En als de tv dan toch een keer de (over het algemeen) drukke beelden en beschuldigende reclames door de woonkamer slingert, tik ik lekker met mijn pennen tegen elkaar en probeer er ondertussen maar het beste van te maken.

Maar wat ik me zo na het lezen van dat stukje ineens eens afvroeg: hebben jullie eigenlijk één of meer televisies in huis? En op welke manier krijgen jullie die overvloed aan beelden binnen?

Wij hebben (dat dan gelukkig weer wel) naar mijn idee de goedkoopste manier van televisie kijken (Digitenne van KPN) met daarbij een minimaal aanbod aan zenders. De in bijna elk huishouden aanwezige vaste kabel hebben we (eerlijk is eerlijk... het had wat voet in aarde) de deur uit gedaan.

Ben benieuwd hoe het bij jullie is. Zou je dat willen delen?

vrijdag 28 mei 2010

Broken dreams

As children bring their broken toys, with tears for us to mend;
I brought my broken dreams to God, because He was my friend.

But then instead of leaving Him in peace to work alone
I hung around and tried to help with ways that were my own.

At last I snatched them back and cried: "How can You be so slow"
"My child" He said, "what could I do, you never did let go"

(Dit mooie gedicht vond ik op het wereldwijde web, schrijver voor mij onbekend)

donderdag 27 mei 2010

Koekenbakker

Hey, dat had ik niet verwacht zeg! Een heuse huisvrouwenparade!  ;o)

Het was gisteren eigenlijk een voor mij ouderwetse ochtendmijmering over het voorrecht aan het aanrecht te mogen staan  ;o)  Wat leuk om te mogen lezen dat er nog zovelen met mij zijn!

En tja... wat er voor deze mama helemaal bij hoort en daardoor geregeld in haar huishouden terug komt...


Op woensdagmiddag samen de keuken omtoveren tot kliederparadijs, om er daarna nog een paar dagen van te kunnen nagenieten. Heerlijk!  ;o)

Zandkoekjes (ca. 2 bakplaten)

Verwarm de oven voor op 175 graden. Doe 200 gr gezeefde bloem, een snufje zout, 150 gr stevige boter, 100 gr gezeefd basterdsuiker en een zakje vanillesuiker in een kom.
De boter in kleine stukjes snijden en het geheel tot een soepele deegbal kneden. Als het deeg door het kneden te zacht geworden is, het enige tijd op een koele plaats laten opstijven.
Op een met bloem bestoven aanrecht het deeg tot een rol van 5-6 cm doorsnede vormen. Van deze rol met een scherp mes plakjes van gelijke dikte snijden. De koekjes eventueel met een hazelnoot of amandel garneren en op een beboterde bakplaat leggen. De bakplaat ca. 15 minuten in de oven plaatsen.

Je zult aan de hand van de foto wel begrijpen dat wij de niet zo chique versie hebben genomen. Wij hebben het deeg lekker uitgerold om er verschillende vormpjes uit te steken. Hou de koekjes als ze in de oven zitten wel goed in de gaten, want hoe dunner ze zijn, des te eerder zijn ze klaar!

woensdag 26 mei 2010

Ken je ze?

Vast wel... al zie je ze niet zo veel meer als vroeger, ze zijn er nog wel degelijk.

Je ziet ze gaan, op de fiets, kinderen naar school brengend, met een boodschapje achteraf. Eenmaal thuis lijken ze in een zeer relaxte modus het huis aan kant te krijgen, hangen ze half neuriënd de was buiten te drogen en staan vervolgens gedwee wat kledingstukken weg te strijken.


Na een kleine pauze met een kopje thee en een simpel koekje of kaakje rommelen ze wat aan in de goed onderhouden tuin en maken de tafel vast op voor de lunch.

Nadat de kinders de boterhammen hebben gegeten en weer op de fiets naar school zijn gebracht, lijkt ze in alle rust de voorbereidingen voor het diner te kunnen treffen. Alles onder controle, zie je het voor je?

Ik voel me dan ook gezegend door te kunnen zeggen dat ik het héérlijk vind: huisvrouw zijn!  ;o)

zaterdag 22 mei 2010

Mega waardering

Die ondeugende boef heeft hem ingepikt... heel de morgen loopt hij al met die muts op!  ;o)


Moet Mama er nog maar eentje maken hé?  ;o)

vrijdag 21 mei 2010

Simpele soepkip

De zon schijnt, de tuin roept. Als ik later vandaag in de moestuin knielend op het tegelpad zit (gehurkt hou ik het niet lang meer uit), geniet ik van mijn half neuriënde, half zingende kleine kanjer. Boos als hij wordt als er een pienter lieveheersbeestje uit zijn lege mayo-potje ontsnapt, geniet hij van het mooie weer en zijn nieuwste ontdekking: niet alleen beestjes vangen, ze nu ook eens kunnen bewaren  ;o)


Al rommelend in de tuin zingt in onze nabijheid één van onze gevleugelde vrienden (misschien een merel?) er lustig op los en laat ik mijn gedachten gaan naar eerder vandaag. Met alle moed die ik kon vinden ben ik verder gegaan met het breien van mijn wintermuts. Hoe lachwekkend! Buiten is het over de twintig graden en Mama denkt al breiend alweer aan de winter  ;o)

Nadat ik mezelf via youtube een opfriscursus averechts breien heb gegeven, pak ik letterlijk en figuurlijk de draad weer op en ga aan de gang. Eerst nog wat klungelig met de rondbreinaald werkend, maak ik een naald recht, averecht, weer recht en vervolgens weer een averecht. Maar er gebeurt niks... vier naalden doe ik stinkend mijn best, controleer nog een keer het internetfilmpje, maar krijg niet het verwachte resultaat.


Pech gehad. Ik heb toch al een paar dingen niet helemaal volgens patroon gedaan (weer even op de brei-gang komen hé?) en besluit dan maar alles recht te breien. Het gaat me nu eerst om het feit of ik überhaupt een muts van mijn naalden kan laten glijden. En in welke stéék dat dan is... Dus brei ik lekker verder en leg na drie naalden mijn werk even neer. Wat zitten die laatste steken toch raar dicht op elkaar. Hoe krijg ik dát nu weer voor elkaar?

Aha! Het kwartje is gevallen. Simpele soepkip... brei je op een rondbreinaald, wat gebeurt er dan als je alleen maar recht blijft breien?

Juuuiiist!  ;o)


22:40 uur update:  de muts is klaar! En nog gelukt ook  ;o)  Morgen een fotootje?

Sneeuw eindelijk geruimd

Het heeft wat lang geduurd, maar met het idee dat April nog doet wat 'ie wil, valt het misschien nog wel mee. Het is immers nog maar net half Mei?  ;o)

Maar omdat inmiddels ook de IJsheiligen weer langs zijn geweest, vond ik het nu toch echt hoog tijd worden om het sneeuw te ruimen voor een mooie voorjaarsbloem. Is het niet?



Mooi Pinksterweekend!

woensdag 19 mei 2010

Paascadeau

Tegen half elf is het nu en het huis is nagenoeg weer helemaal aan kant. Alleen drie bergen strijk liggen nog te wachten, maar mijn (hernia) armpje wil nog steeds niet met me meewerken. Wordt het nu onderhand wel beu hoor!

Dus zet ik mezelf weer een lekker kopje thee, laat ik vandaag mijn grote vriend Andrea Bocelli de woonkamer binnen, leg mijn voetjes voor een keertje op de bank te rusten en pak eindelijk weer eens mijn paascadeau in handen. Wat is dat lang geleden!

En mocht ik stiekem vandaag nóg een gaatje over hebben, dan wil ik een allereerste start gaan maken met breien op een rondbreinaald. Nog nooit gedaan, maar ik heb nu zo'n dergelijke naald in huis gekregen. Zou ik dan tóch die warme wollen muts kunnen gaan maken? Ik hou jullie op de hoogte!

maandag 17 mei 2010

Voor en naadjes

Voor vandaag heb ik nog een berichtje: om te laten zien hoe je eigenlijk heel simpel zelf kunt zorgen voor duurzaamheid. Niks direct weggooien, maar eerst eens proberen iets te herstellen. En soms moet je daarvoor maar gewoon in het diepe springen.

Kijk maar eens wat ik vandaag geprobeerd heb met een afgeschreven overhemd van mijn man. En geloof me: als ik het kan...  ;o)

Allereerst een knoopsgat-reparatie voor zoonlief.


Daarna twee van zijn shirts met losse naden en van die rottige gaatjes er in.


Bij mij was een naad van een zomerhemd losgelaten,


had papa ook zo'n rotgaatje in zijn trui


en was één van de hoeslakens uit de naad gescheurd.


Als allerlaatst (voor vandaag) pakte ik papa's (door hem reeds afgeschreven) lievelingsoverhemd er bij. Omdat papa er van uit ging dat het overhemd niet meer te repareren viel en dragen nu écht niet meer je-van-het was, mocht ik er mee doen wat ik wilde. Mama ging experimenteren! Want in gedachten zag ik het al helemaal voor me. Boord er af, omdraaien en hupsakee. Maar of het ook zo simpel was als dat het klonk...





Appeltje/Eitje! Wat een makkie!  ;o)  Maar willen jullie mij wel één plezier doen? Mochten jullie een man met een dergelijk overhemd rond zien lopen...

draai dan a.u.b. niet z'n boordje om...   ;o)

Voor vandaag heb ik naar mijn idee aardig wat weggewerkt en ziet het er weer redelijk uit. Oké, niet alles is als nieuw, maar het kán nog even gedragen worden.


Blijft er voor nu nog over een zelfgemaakte rok (alleen de zoom hoeft er nog maar in), want dat moest volgens poes nog maar even wachten.


Een losgelaten naad in de zak van mijn zomerjas en een stuk of vier kapotte knieën. Maar hoe ik dat laatste nu eens netjes voor elkaar ga krijgen?

De vlag uit

Heerlijk, mijn tweede was zit er al weer in, zoonlief is na twee weken vakantie weer naar school en ook manlief probeert na vier weken hernia weer de draad op te pakken. Heb je de vlag niet zien hangen?  ;o)

Zelf ga ik nu eerst eens in alle rust een klusje aanpakken waarvan ik wist dat het er ooit van zou gaan komen. Vandaag is ooit. Daniël Dekker gooit ondertussen via de radio een paar heerlijke Gouden Uren de woonkamer in en mijn kopje Yogi Tea staat in de keuken kleur te trekken. Mijn thee- alias garendoos staat al klaar, net als het speldenkussen en de naalden.

Mama gaat eindelijk eens her- en verstelwerk verrichten. How budget!


Mooie dag vandaag!

zaterdag 15 mei 2010

Genoeg

Een tijdje terug kwam ik via via bij de website van Sarah Baldwin terecht: Moonchild. Een aardige site om te lezen, maar één artikel in het bijzonder trok me direct erg aan. En in navolging van het No Impact-gelees wil ik (na akkoord van Sarah) dit artikel toch nog even graag met jullie delen. Misschien hebben jullie er ook iets aan?

Vorige week woensdag en donderdag is bij ons de televisie uitgebleven, op vrijdagavond is het voor ons wat lastiger. We vinden het beiden fijn om de week af te sluiten met een hangavond en een glaasje wijn. Gisteren keken we dus ouderwets samen naar X-factor en Top Gear, deden de televisie daarna uit en naar alle waarschijnlijkheid gaat dat wel weer een paar dagen duren voordat hij weer aan gaat. Misschien net als bij Sarah wel een week? Zou niet alleen een besparing zijn... je creëert óók meer tijd voor elkaar. Da's toch ook niet gek hé?  ;o)

Vanavond zal onze tijd waarschijnlijk in beslag worden genoemen door een potje Risk of Stratego. Niks geen nieuwerwetse spelletjes als bijvoorbeeld Kolonisten van Catan (simpelweg omdat we die niet nieuw kopen) nee... gewoon de oude vertrouwde spelletjes. Doet me trouwens denken aan onze spellendoos waar zo'n 200 (!) verschillende spellen in zouden moeten zitten. Misschien eindelijk eens het ontdekken waard?  ;o)

Anyway... vandaag een leuke ontmoeting met Jente gehad. Al was het bezoekje van korte duur, het was gewoon simpelweg gezellig. En ik kreeg nog twee verrassingen ook, wat wil je dan nog meer?  ;o)


Drie tijdschriften Genoeg (how I lóve recycled gifts!) en drie lapjes euhh... heette dat nou opstrijkvelours? Ben het al weer kwijt... In ieder geval erg leuk om straks een eigengemaakt knutselshirt voor zoonlief in elkaar te freubelen. Dank je wel!

En dan sluit ik tot slot gewoon lekker af met de wens dat jullie een fijne zondag zullen hebben en mogen genieten van het zonnige weer dat ze voor ons verwachten. Enjoy!!

vrijdag 14 mei 2010

NIM ~ Uitgelezen

Het boek is uit, dus het kan op weg naar de volgende lezer. Nou ja... op weg naar... de volgende lezer hoopt het boek morgen bij me af te komen halen. Leuk, leuk, leuk! Tenminste... daar ga ik dan maar van uit hé? Ach... als het via de blog al klikt... ;o)

No Impact... wat een uitdaging! Niet voor mij weggelegd. Zoals ik al eerder vertelde lijkt een Low Impact mij beter te passen. En daar doe ik dan ook zeker mijn best voor. Niet dat het me altijd lukt, maar alle begin is moeilijk, denk ik maar.

Uiteindelijk is de No Impact Man eigenlijk ook een Low Impact Man. Het experiment was om (samen met zijn vrouw en kind) totaal geen impact aan de wereld achter te laten en Colin is er in een jaar tijd achter gekomen dat dát haast niet haalbaar is. Ook al zou je willen, het leven van vandaag de dag maakt het je gewoon haast onmogelijk. Vandaar dat hij na het jaar tóch een aantal puntjes mondjesmaat weer heeft opgenomen. No Impact is domweg gewoon haast niet te doen! Maar Low Impact is daarin tegen voor velen van ons wel weggelegd. Het is alleen noodzaak om éven met de neus op de feiten gedrukt te worden en daarin is Colin met dit boek naar mijn idee wel geslaagd, al vond ik persoonlijk de stof soms wat langdradig. Leven voor een Habbekrats van Kath Kelly vond ik qua boek beter weg te lezen, omdat het wat meer tot de verbeelding sprak. No Impact Man bestaat uit nogal veel cijfertjes, iets waar ik nooit zo heel erg dol op ben.

Maar al met al zéker een boek voor het lezen waard. Zoals ik al zei wordt je met een hoop dingen met de neus op de feiten gedrukt, beleef je een hoop "ja... inderdaad"-momenten en denk je veel meer na over je tot dan toe automatische impact-volle handelingen.

Al ben je maar een heel klein beetje nieuwsgierig geworden: doen! Lees het boek en verander.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Het werkt!

donderdag 13 mei 2010

De uitslag

Je kunt wel zien wie er bij ons thuis de financiën in handen heeft  ;o)

Alle straten, stations en bedrijven, 2 hotels in Ons Dorp, 6 huizen in Rotterdam en 2 hotels in Amsterdam. In kas een luttele Hfl 309.900,00 en manlief geheel bankroet.

Vandaag een hele dag zonder tv!!

NIM ~ Over de helft

Het gaat lekker met mijn leenboek. Moet ook eigenlijk wel, want zaterdag hoopt de volgende van de leeslijst (Jente) het boek bij mij af te komen halen. Of is het bezoek alleen voor de kop thee met gezelligheid?  ;o)

Gekheid, ik ben over de helft van het boek en denk dat ik me er voor zaterdag nog wel door heen kan werken. Over het algemeen leest het wel aardig weg, al zitten er wel aardig wat cijfers en percentages in verwerkt, waardoor het soms wat langdradig kan worden. Maar de grote lijn is erg duidelijk!

Het laatste wat ik nu heb gelezen ging over het eten van plaatselijke- en seizoensproducten en het uit huis plaatsen van de televisie. Het eerste vind ik best nog een lastige. Zeker toen ik gister mijn homemade pizzaatje weer eens aan het maken was. Mozzarella, zongedroogde tomaatjes, kappertjes... die tomaatjes kan ik van de zomer zelf nog wel (in)maken, maar de rest? En natuurlijk zijn wij al wel lekker een stuk op weg met onze eigen moestuin. Dat leert je wel aardig te leven met de seizoenen, maar alleen maar streekproducten? Lastig...

Dan het televisie-debakel. Van mij mag dat (on)ding de deur uit. Al heel lang eigenlijk, alleen manlief wil er ab-so-luut niet aan. Dus hoe lossen we dat op? Juist, door alternatieven te verzinnen. En het werkt!
In plaats van gister van half negen tot pak hem beet elf uur voor die kast te hangen, ging na een kleine 20 minuten de beeldbuis op zwart. Yes! Het was me gelukt  ;o)

Dat we uiteindelijk rond middernacht maar een foto hebben gemaakt omdat het einde van het spel nog láng niet in zicht bleek... Tja... vanavond misschien de beslissing en volgende keer maar een simpel kaartspelletje?  ;o)

En dan tot slot nog even onze dagbesteding. Wat hebben we genoten!
Thuis haalden we onze dikke truien uit de kast, pakten onze wandelschoenen en haalden onze (gekregen) picknick-rugzak leeg. We vulden hem met van alles en nog wat voor wat we onderweg nodig dachten te hebben (lekker eco- en budgetfriendly), stapten in de auto (een eco-friendly alternatief moet nog worden uitgezocht en doorgevoerd) en reden naar de Biesbosch. Daar aangekomen liepen we door het Beverbos en hebben werkelijk de bevers gezien, struinden wat door de omgeving en genoten van onze eigen boterhammen met pindakaas.

één van de vele mooie uitzichten

via de andere kant kon je in het huisje en onder de takken vonden we de bevers

een scheepje op het droge alias een hutje op de hei?  ;o)

Terug naar de auto spotten we ons droomautootje (deze komt bij Happy Little Camper vandaan) en reden we rustig aan richting huis.


Onderweg stuitten we nog op een heuse Ark van Noach (rare gewaarwording hoor) en genieten nu inmiddels thuis weer van een warme kop thee.


Voor ons was het een geslaagde dag, met mooie belevenissen en allerlei nieuwe indrukken. Met de benzine als uitzondering, heeft deze dag ons verder niets gekost.

En moe dat we zijn!  ;o)

woensdag 12 mei 2010

Dikke pil

Woensdag alweer vandaag... en ik heb jullie nog niet eens verteld over mijn moederdaggeschenken!  *Ü*  Hier dus eerst maar eens verslag van...

Lieve Moes,
u bent een snoes,
u bent een schat,
ja wist u dat?

U zorgt voor ons
is het vroeg of laat,
of wij op school zijn
of op straat,

Ik heb gemaakt een klein present,
omdat u de allerliefste bent!!!

Met daarbij een zelf geschilderd fotolijstje met een fotootje er in. Het staat hier nu naast me te pronken op mijn hobbytafel  ;o)

En verder kocht manlief, voor zoonlief, voor mij een boek wat al heel erg lang op mijn verlanglijstje staat, maar wat ik nog niet eerder voor weinig voorbij had zien komen. Tot vorig weekend.


Jullie begrijpen vast wel dat Mama het helemaal niet erg vind als straks de zon weer eens gaat schijnen?  ;o)

En dan mijn nare-luchtjes-experiment. Nou... die handdoeken kwamen gister frisser de wasmachine uit dan ze lange tijd gedaan hadden. En na het wassen durfde ik zelfs mijn neus weer eens voorzichtig in de trommel te duwen. Beter!! Tot ik vanmorgen het volgende wasje in de machine wilde doen. Stinken weer! Hoe kán dat toch?! Moet ik nu steeds die soda of azijn gebruiken? Dat moet toch niet nodig zijn? En wassen op lage temperatuur doe ik eigenlijk nooit meer in verband met de huisstofmijtallergie, mijn poederbakje maak ik zeer geregeld schoon en heeft dus absoluut geen zeepresten, vloeibaar wasmiddel gebruik ik zeer weinig en tóch die lucht. Rarara... :o(
Toen bedacht ik me ineens dat ik na een "rubbertip" mijn deurtje steeds dicht doe na het wassen. Voor behoud van het rubber is mij eens gezegd. Nu deed ik dat in het verleden nooit, maar tja, je wilt doen wat goed is toch? Zou dat de reden kunnen zijn van die nare lucht? Voor mij in ieder geval een punt van overdenken waard, zodat ik het deurtje voor nu maar eens een paar dagen op een kier laat staan om te zien of het wat uit gaat maken...

En dan tot slot nog even een dank-je-wel voor Jeannet: dankzij jouw breipennentip ben ik vanmiddag nog even langs de Lidl gegaan. De pennen hadden ze niet (of niet meer), maar ik vond er wel dit kinder kledingsetje bestaande uit twee shirtjes. Voor een totaalprijs van € 2,99 (eerlijk heus waar).

Normaliter zijn artikelen of producten van de Lidl van goede kwaliteit, dus ben benieuwd hoe lang we met deze shirtjes kunnen doen.

Mooi meegenomen toch?  ;o)

dinsdag 11 mei 2010

NIM wordt LIW

Bladzijde 108 van het boek en ik ben nog niet echt veel verder. Vanaf de laatste keer dat ik er over schreef tot aan nu heeft Colin het alleen maar gehad over het laten staan van de auto, taxi, het openbaar vervoer en het gebruik te maken van zijn eigen lichamelijke middelen: lopen en/of fietsen. Dus eigenlijk niet veel concrete stappen die ik hier met julie kan delen.

Wat ik wel bemerk, is dat ik geen No Impact geval ben: Low Impact zou beter bij me passen. Want als ik net als gisteren avond mijn tanden sta te poetsen (wat uit een platic tube komt) of vanmorgen twee (plastic) wattenstaafjes gebruik, dan bedenk ik me dat dat nu net dingen zijn die ik niet graag zou willen laten staan. Okay.. de plastic stokjes zouden vervangen kunnen worden door de houten variant, maar om er nu helemaal zonder mee te doen?

Low Impact Woman, dat past me dus beter. En met dat in het achterhoofd heb ik om te beginnen twee tips voor jullie die ik zelf al geruime tijd toe pas.

De eerste tip is in de douche. Daar hebben wij een zogenoemde zeepdispenser opgehangen. Doordat we nu mondjesmaat wat doucheschuim gebruiken (in plaats van ineens de halve fles in de hand leeg te knijpen) doen we langer met dezelfde inhoud. Maar doordat we toch steeds de dispenser moeten vullen, kopen we tegenwoordig bij de groothandel direct een grote kan. Ja, ik weet het, van plastic, maar in plaats van vier kleine flessen, gebruik ik één grote en doe er ook nog eens langer mee.

De tweede tip is het schoonhouden van onze kammen en borstels. Zo'n vijftien jaar terug gooide ik een borstel na een poos gewoon weg. Simpel omdat hij vol zat met haren en huidschilfers. Tegenwoordig haal ik regelmatig de haren uit de kammen en borstels, vul het wasbakje in de badkamer met wat warm water en Biotex (het hoe en wat over het milieuvriendelijke hiervan weet ik nog niet) en laat de borstels een dag in het water staan. Aan het einde van de dag hebben we weer splinter nieuwe borstels. Scheelt dus niet alleen het milieu (weggooien van de borstels), ook de portemonnee wordt er mee gespaard.


Maar om deze keer eens af te sluiten met een vraag: onze wasmachine geeft een wat vervelende geur af de laatste tijd. Met als gevolg dat onze was wel schoon is, maar nét even een naar geurtje meepikt. Hebben jullie voor mij een tip hoe ik de trommel weer een frisse geur kan geven? Ben erg benieuwd!

zaterdag 8 mei 2010

NIM ~ Dag 1

Op de eerste dag van mijn No Impact Man-gelees, ben ik inmiddels op de 70e pagina beland en zijn onze ogen al op vele manieren geopend. Ik zal je eens een verslagje doen van onze eerste ontdekkingen:

Het begon gister vroeg in de avond. Zoon lag op bed, papa ging achter de pc en mama begon met lezen. Na een half uurtje maakte papa een kopje thee en kreeg mama er een chocolaatje bij. Ik verwijderde het cellofaantje, daarna het papiertje en snoepte van het bonbonnetje. Mjammie!


Maar waarom zitten die lekkere caloriënbommetje eigenlijk per stuk verpakt, kan dat niet anders? Bij de bonbonnerie zijn ze wel zonder velletje... en ook chocolaatjes van de supermarkt zitten met zijn allen in hetzelfde jasje. Al zouden dan die luxe bnbons weer beter zijn, want die zitten in een kartonnetje verpakt... Afin... het eerste euvel was gevonden...

Na later op bed verder te hebben gelezen (met voor notities een kladblok en potlood er naast) werd ik vanmorgen wakker en begon aan ons ochtendritueel. Ik ging naar het toilet (oh yeh! my "happy" period started!), zette de ketel op het vuur en begon aan de beschuitjes. Al smerend dacht ik na over wat ik gister had gelezen, pakte voor de beschuitjes (plastic en kartonnen verpakking) de boter (plastic verpakking), nam wat kaas (plastic verpakking), smeerde wat appelstroop (plastic deksel op kartonnetje) en strooide wat vruchtenhagel (gelukkig... alleen maar karton). Dat begon al goed! Laat ik maar snel een pot thee klaar maken, dan kunnen we het er eens rustig over hebben.

Ik pakte het (kartonnen) doosje met theezakjes (papier) en besloot dat ik vanaf nu toch écht maar weer over moet op het kopen van losse thee. Wat een lekker begin van de dag!  ;o)

Gister op de dag had ik nog besloten dat ik vandaag weer even langs de breiwinkel zou gaan om een groen bolletje wol te halen. Ik had op internet bij Rachel een leuk (en iets makkelijker te maken) patroon gevonden van een (winterse) muts. Als ik er nu mee begin, moet ik zéker voor de eerste koudagen klaar zijn. Niet?  ;o)

Ik stap de deur uit, pak de lift die staat te wachten en loop naar de schuur. Ondanks dat het er dreigend uit ziet, pak ik de fiets. No Impact hé?  ;o)

Eigenlijk geniet ik gewoon heerlijk, zo even alleen op de fiets. Ik parkeer mijn gezonde alternatief naast de winkel en zoek een leuk wolletje uit. Als de eigenaresse mijn aankopen in een tasje wil doen, vertel ik haar dat dat niet hoeft. "Ik heb gister een boek binnen gekregen..." en we babbelen er even over verder. Na een vriendelijke groet gooi ik de bolletjes los in mijn fietsmand en steek de naalden los in mijn tas.


Eenmaal thuis staat de lift weer op me te wachten, maar net op tijd bedenk ik me dat trappen lopen niet alleen beter voor me is, het spaart volgens Colin ook weer het milieu. Het zijn de kleine dingen!  ;o)

Man- en zoonlief zijn momenteel lopend naar de winkels voor drie (moederdag) cadeautjes, namen van thuis een tasje mee en gooiden onderweg het glas in de glasbak. Dag 1 van onze No Impact Man beleving is een feit. Zou het boek van Colin Beavan onze manier van leven ook (eindelijk) gaan veranderen?

vrijdag 7 mei 2010

Jáááá!!! ;o)

Vandaag heb ik (eindelijk) het boek No Impact Man van Colin Beavan binnen gekregen. Het is eigendom van Franca en via een aantal medebloggers heb ik het als volgende lezer mogen ontvangen. Wat keek ik er naar uit! En nu heb ik het dus eventjes te leen, voordat ik het weer doorgeef aan de volgende gegadigde. Tof idee eigenlijk hé?

Beavan gooit radicaal het roer om. Hij wil ervaren hoe het is om klimaatneutraal te leven in New York. Zonder tv, zonder plastic, zonder toiletpapier te gebruiken. Kortom, niets te doen wat belastend is voor het milieu. Wat betekend dat voor zijn levensstijl? Zijn vrouw is aan haar creditcard verknocht. Lukt het hem haar te overtuigen mee te doen? En wat doen ze met de luiers van hun eenjarige dochter? Hoe verplaatsen ze zich zonder auto? Hoe legt hij zijn moeder uit dat hij niet op bezoek komt met de Kerst, omdat hij niet wil vliegen?


Maar ik kreeg (ik zou haast zeggen: natuurlijk) niet alleen het boek. Er zat ook een mooie kaart uit Drenthe bij, een boekenlegger en nog twee gegomde hergebruiketiketten van De Kleine Aarde. Weer zo'n goed idee!

Ik ga zo eerst eens een kijkje nemen wat betreft die hergebruiketiketten en ga me daarna storten op een simpel dineetje (spaghetti met een salade van geroosterde tomaten).

Mocht je me de komende dagen een beetje meer missen dan normaal, dan weten jullie in ieder geval wat me bezig houd: Colin Beavan!

donderdag 6 mei 2010

Paar dagen up-date

Nee, nog geen up-date van de sokken, daar ben ik nog niet aan begonnen hoor! Het is me zo druk met van alles en nog wat, twee mannen om me heen, de moestuin... nee... misschien straks... na de vakantie weer...  ;o)

Allereerst even een verslag van afgelopen dinsdag: de Tupp bij Teunie. Wat een warm onthaal! Het huis zat al behoorlijk vol toen ik eindelijk ook eens binnen kwam zetten (ik was nog wat ontdaan van de dodenherdenking-rarigheid), maar dat deerde verder niet. Bij een kopje thee kregen we inderdaad het beloofde lekkers en konden we daarna genieten van het bon-bons maken maken van makroontjes, een soort kipsalade, euhh... nog iets en een appel-rabarbermoes. Wat was dat leuk om te doen zeg, zo met z'n allen. Praatjes hier, tips weer daar... ik heb aardig wat opgeschreven hoor!  ;o)

En weet je wat ik ook zo leuk vond? Niet alleen het ontmoeten van Teunie natuurlijk (met daarbij éindelijk eens die fantastische zelfgemaakte bruine broden), maar ook de "live" ontmoeting met Baas-Braal en twee anonieme medeleesters. We waren heerlijk aan de klets zo met z'n allen  ;o)

Verder heb ik vandaag eindelijk weer eens wat werk in de tuin kunnen verrichten. Gister heeft paps eindelijk de tuin wat voor ons kunnen spitten, dus vandaag snel aan de gang met de plantjes en de zaadjes. Nadat paps gister ook wat aardappels voor ons plantte, heb ik vandaag nog wat voorgezaaide peulenplantjes gezet, zette ik erwten naast de staken, zaaide wat Zeep- en Gipskruid en Aubrietia en gooide langs de compostbak nog wat wildbloemenmengsel over de grond.
Verder zijn nu ook de preien en radijsjes gezaaid, staan er knoflooktenen in de grond en drukte zoonlief zijn zelf uitgezochte zonnebloempitten in de grond. Tot slot zette ik nog wat plantjes van ijsbergsla, paksoi, andijvie en chinese kool in de grond en genoot van deze heerlijk zonnige dag.

Zaak is nu om de boel goed bij te houden, zodat we straks ook lekker kunnen genieten van de moeite die we er in hebben gestoken. Thuis hebben we nu nog de kers- en gewone tomaten staan en ook de aubergine en paprika probeert in huis wat voor te groeien. Nog een weekje of twee en dan hopen ook zij allemaal de volle grond in te gaan.


Mocht het het weekend nog lekker droog zijn, dan hoop ik dat we het laatste stukje tuin gespit kunnen krijgen, zodat ook de kroten, boerenkool en het vlas gezaaid kan worden. Waarschijnlijk kunnen de pompoenen dan ook de volle grond wel in en zitten we volgens mij weer aardig op schema. Misschien nog een peen en uitje er bij, maar dan is het denk ik wel genoeg voor dit jaar.

Druk, druk,druk, dus nu even, maar als het goed is met een mooie oogst als gevolg  ;o)